Mastory ya Bey
Bey na Neema Ndogo Ndogo
Bey alikuwa kijana aliyependa maisha ya furaha, ingawa hakuwa na vitu vingi vya kifahari. Watu wengi walimwona kama mtu wa kawaida tu, lakini ndani ya moyo wake kulikuwa na shukrani kubwa kwa kila neema ndogo aliyopokea.
Siku moja, akiwa amekaa kwenye kiti chake cha mbao nje ya nyumba ndogo aliyojenga, alisikiliza upepo ukipuliza na ndege wakiimba. Alivuta pumzi ndefu, akatabasamu na kusema:
"Hata pumzi hii safi ni zawadi kubwa kutoka kwa Mungu."
Asubuhi yake alipata kikombe cha chai moto alichopewa na jirani yake. Alipoinua kikombe, moyo wake ulijawa na furaha. Alijua kuwa si lazima apate chakula cha kifahari kila mara ili afurahi—chai ile rahisi ilikuwa tayari imemletea amani.
Njiani kuelekea sokoni, Bey alimwona mtoto mdogo akimrushia tabasamu safi. Tabasamu hilo lilimgusa zaidi ya anavyoweza kueleza, likamkumbusha kuwa furaha mara nyingi hupatikana katika ishara ndogo kabisa.
Jioni ilipofika, alikaa chini akiangalia jua likizama. Macho yake yaliangaza huku akijiambia:
"Wengi hukimbiza makubwa, wakisahau kwamba maisha yamejaa hazina ndogo ndogo. Leo nimefurahi kwa chai, tabasamu, upepo na jua—na hayo yote ni zaidi ya mali yoyote."
Bey alilala usiku huo akiwa na moyo mweupe, akijua siri ya furaha ni kushukuru kwa neema ndogo ndogo ambazo wengi huzipuuza.