koncho77
JF-Expert Member
- Feb 26, 2014
- 7,806
- 10,442
Itakuwa saa ngapi mama?
SIMULIZI: Mkufu wa Malkia wa Goshen
SIMULIZI: Mkufu wa Malkia wa Goshen
- Thread starter Shunie
- Start date
Jogoo wa Shamba II
JF-Expert Member
- Jan 14, 2013
- 3,639
- 7,146
Nzuriii sana
Husna Muba
JF-Expert Member
- Jan 28, 2017
- 14,524
- 44,585
Shunie tupia vituuuu
ElPuto Jefe
JF-Expert Member
- Oct 16, 2015
- 5,286
- 19,469
Guasa Ambonii
JF-Expert Member
- Aug 13, 2015
- 8,545
- 10,303
Hongera bibie hadithi inavutia kuifuatilia
princess ariana
JF-Expert Member
- Aug 19, 2016
- 9,687
- 19,359
shunie anaona kitu usiku
Shunie
JF-Expert Member
- Aug 14, 2016
- 157,400
- 465,190
- Thread starter
- #195
MKUFU WA MALKIA WA GOSHEN -- 009
Simulizi za series
“Tafadhali, usiogope,” alisisitiza Sultan, ama Mfalme Mansoor. Alikuwa amejawa na tabasamu. Uso wake ulikuwa mweupe na ungeliona furaha ndani yake.
“Sina huo mkufu, kiongozi,” alisema Malkia Sandarus. Uso wake ulikuwa unamaanisha alichokisema japokuwa ilimuwia vigumu Sultan kuamini.
“Nitakupatia utajiri mkubwa mno,” alisema Sultan. “Sio kwamba ni ahadi. Punde tu utakaponipa mkufu huo nitakupatia utajiri wako papo hapo.”
“Naelewa Sultan,” Malkia alidakia. “Ila nasikitika kukwambia sina hicho unachokitaka.”
Uso wa Sultan ukanywea. Alimtazama mjumbe wake aliyempasha hizo habari za mkufu, mjumbe naye akatia rupia kubembeleza. Bahati mbaya kwao bado jibu likawa ni lilelile, sina mkufu!
“Mkufu umekwapuliwa na mtu nisiyemjua wakati nikiwa njiani kuja huku,” alisema Malkia Sandarus. Alielezea hali ilivyokuwa na mwishowe yeye na Zura wakatoka ndani ya kitoroli cha farasi kurudi kwa msonara mdogo.
Sultan hakuamini kile Malkia alichosema. Aliamini hiyo itakuwa ni janja tu ya mwanamke huyo kuuficha mkufu huo. Alimtazama mjumbe wake na macho meusi, akamwagiza:
“Wafuatilie popote watakapokuwepo. Hakikisha unaupata mkufu na kuuleta kwangu.”
Mjumbe alitikisa kichwa kukubali kisha akatoka ndani ya toroli tayari kwa ajili ya kutimiza agizo.
Alitembea haraka mpaka pale alipowatia machoni Malkia na Zura ndipo akapunguza mwendo. Kila wanawake hao walipogeuka nyuma, alijificha asionekane. Alifanya hivyo mara kwa mara mpaka Malkia na Zura wanazama ndani ya nyumba ya msonara mdogo.
Alisimama hapo kwa sekunde kadhaa. Alitafakari cha kufanya akaona kuendea nyumba jirani na itunzayo wahusika wake ndilo jambo muhimu. Afike hapo na kuomba makazi ya muda mfupi, hata kama yatamgharimu mali. Alijua ya kwamba watu wanaoishi mtaa ule ni watu hohehahe, masonara wadogo wanaobangaiza, hivyo basi hawawezi wakakaba tamaa zao ipasavyo.
Kwahiyo aliujongelea mlango wa jirani akagonga na kuongea na mwenyeji. Alimweleza haja yake na akakubaliwa baada ya kutumia ushawishi wa pesa. Mjumbe huo wa Sultan alitaka chumba kilicho karibu na dirisha kwasababu ya malengo yake.
Mwenyeji wake pasi na kinyongo akampatia. Hakujua bwana huyo ana nini kichwani, hakutaka hata kuwaza tangu yeye ataingiza pesa za kutosha, basi.
Lakini kwenye ulimwengu huu haupo mwenyewe. Wakati mtumishi huyo wa Sultan akiwa kwenye harakati zake hizo, naye alikuwa anachorwa pasipo kutambua.
Mwanaume mrefu mwembamba alikuwa anamtazama tokea wakiwa ndani ya kitoroli cha farasi. Alimfuatilia wakati anawafuatilia Malkia na Zura, mpaka pale alipojihifadhi eneo jirani ndipo akang’amuka na kuondoka.
Alitembea upesi na kwa uangalifu kutazama na kuhakiki kama yu mwenyewe. Alitembea na kutembea akakomea kwenye geti la jengo la msonara mkubwa.
Alinong’onezana na walinzi kisha akaingia ndani. Moja kwa moja alionana na Msonara mkubwa ambaye alikuwa anamsubiria kwa hamu kubwa. Alikuwa ameketi sebuleni akikuna ndevu zake.
Kitendo cha kutomuona Sultan ndani ya jengo lake akiwa ameondoka pasipo kumuaga kilimpa shaka na kumfanya atake kujua, ndipo akamtuma wakala wake upesi akatazame, huenda labda akawa amepokonywa tonge mdomoni na wasonara wengine.
Bahati nzuri akagundua hakuwa amepokonywa tonge, ila bahati mbaya zaidi alikuwa yu njiani kupokonywa sahani kabisa!
“Unasema ukweli?” Aliuliza Msonara mkubwa akitumbua macho.
“Ni kweli kabisa,” akajibu wakala wake.
“Nimemuona mtumishi wa Sultan anawafuatilia wale wanawake na amechukua makazi mahala pa karibu.”
Msonara mkubwa akashika kichwa chake akiachama. Ilikuwa wazi sasa Sultan Mansoor atakuwa ameshajua habari za mkufu. Hii haikuwa habari nzuri kwake hata kidogo. Alighafirika na aliomba aachwe mwenyewe apate kutafakari.
Alikaa hapo sebuleni mpaka pale Sultan aliporudi. Walihudumiwa chakula na vinywaji wakiwa wanateta mambo kadhaa ya biashara. Msonara mkubwa hakutaka kuvamia lile swala lake kwa pupa kwa kuhofia kumshitua Sultan, hivyo alifanya jambo hilo kwa ustadi; aliliweka kando kwanza kisha kadiri muda ulivyosonga akafungua kucha zake.
“Nimeshangazwa ulitoka pasipo kuniaga. Kuna jambo ulienda kulifuatilia?” Aliuliza Msonara akinywa chai yenye kila vikorombwezo. Macho yake yalikuwa yalikuwa yanamtazama Sultan na fika yalimuona mwanaume huyo akiwa ameguswa na hilo swali.
“Nilienda tu kutembea,” alijibu Sultan kiwepesi.
“Tu?”
“Ndio, kwani kuna shida yoyote?”
“Hapana. Ni kama tu nilivyosema, nilishangazwa.”
Kukawa kinywa kwa dakika mbili wakinywa na kula. Kila mtu alikuwa anawaza yake kichwani. Ni kama vile walikuwa wanategeana nani aanze kuongea. Walikuwa wanatazamana kwa kuibiaibia.
“Kuna lolote umeliona au umeligundua huko nje?” Msonara mkubwa alikuwa wa kwanza kufungua mdomo wake.
“Ndio,” Sultan akajibu. Msonara mkubwa akakabwa na kiu ya kutaka kusikia. “Nimeona tawala yenu inazidi kutanuka,” alimalizia Sultan. Taarifa hiyo ikamkwaza Msonara, si hiyo aliyokuwa anaitaka. Aliishia kuguna akabadili mada.
“Naweza nikafahamu ni lini unaondoka kiongozi?”
Sultan akamtazama na jicho lenye ng’eng’e.
“Muda si mrefu, usijali,” alijibu kwa sauti nzito. Hawakutia tena neno, lakini vichwa vyao vyote vilikuwa vinachambua, kukeketa na kung’amua.
.
.
.
.
.
.
***
.
.
.
.
.
.
Wakati wa mchana Rhoda anaendea nyumba moja ya wastani, ndaniye anaishi mmoja wa wazee wa baraza la uongozi wa tawala ya Goshen. Ni mmojawapo wa watu wale waliokuwa wananasibu tungo zao juu ya kumpindua malkia Vedas.
Rhoda alipiga hodi akasimama mlangoni hapo. Alikuwa amevalia kinadhifu akificha utupu wake na gauni refu la kijivu lenye ngozi mabegani. Nywele zake alikuwa amezikusanya vema na kuzibana hivyo kuupa uso wake nafasi nzuri ya kuonekana. Alivutia kutazama na harufu yake ya uwaridi ilikuwa inamvutisha mtu kuwa naye kando.
“Naweza nikakusaidia?” Aliuliza Mzee wa baraza. Uso wake haukuwa rafiki. Alikumbuka kabisa uso wa mgeni wake ni wa mwanamke aliyewahi kuwa na mahusiano ya kisiri na Fursa. Na kwa namna moja ama nyingine akadhani mwanamke huyo atakuwa amekuja kumpapatikia maana hana pa kujishikiza kwa sasa.
“Samahani kwa usumbufu,” alichombeza Rhoda. “Nina maongezi na wewe.”
“Sema, nakusikia,” akasema mzee huyo akiwa ameushikilia mlango wake. Kiwiliwili kilikuwa ndani nje akichomoza kichwa tu.
“Najua mlichopanga kufanya,” alisema Rhoda. “Nataka na mimi nishirikishwe.”
Mzee wa baraza akatoka ndani vizuri. Aliufunga mlango akimtazama Rhoda kwa macho ya mkazo.
“Unasemaje we mwanamke?”
Rhoda alieleza kila kitu ya kwamba alisikia kile wazee hao wamepanga kufanya, hivyo basi anaomba naye apewe nafasi la sivyo ataenda kumpasha habari malkia.
Mzee wa baraza alicheka kinafki, akauliza:
“Unadhani nani atakuamini malaya wewe?”
“Hata kama asiponiamini, kuna kitu ataweka kichwani juu yenu,” alijibu Rhoda. “Na maana yake ni kwamba hamtofanikiwa maana jicho lake litakuwa nanyi muda wote.”
Uzuri mwanamke huyo alikuwa amekaa mahali ambapo mzee huyo hakuweza kumdhuru. Palikuwa ni karibu na njia pana ipitishayo watu mara kwa mara. Isingekuwa hivyo pengine mzee yule angechukua hatua mkononi kwa namna alivyokuwa anamtazama Rhoda.
Rhoda alishika njia kuondoka, lakini mzee huyo akamwita.
“Unataka nini?” Aliuliza.
“Nataka mali kuficha siri yenu,” akajibu Rhoda.
Mzee wa baraza alimtazama Rhoda kwa macho ya kishetani. Ingawa alimkubalia mwanamke huyo yale anataka, ni dhahiri shayiri uso wake ulionyesha atapanga ya kidhalimu.
“Hili ni kati yangu mimi na wewe tu, usije ukathubutu kufanya lolote la kijinga,” alionya Rhoda. “Utakapofanya chochote jua n’takuwa nimetangulia hatua mbele yako.”
Alikomea hapo akaondoka zake. Mzee wa baraza aliingia ndani akiwa amefura. Alijiandaa kwa kujiveka mavazi kisha akatoka kwenda kukutana na wenzake apate kuwapasha habari, hii ilikuwa kinyume na makubaliano aliyoyaweka na Rhoda.
Lakini mzee huyo wa baraza pasipo kujua, Rhoda alikuwa anamfuatilia. Kwa mbali kabisa Rhoda alimtazama mzee huyo akitembea kwenda nyumba moja baada ya nyingine.
Rhoda alijikuta anasonya akatikisa kichwa chake.
“Punda!” Alilaani. “Huwezi kumlazimisha kunywa maji mtoni.”
Sasa alikuwa amebakiza chaguo moja tu; kwenda kwa malkia Vedas. Chaguo hili hakuwa analipenda, ila sasa ndilo pekee lilikuwa limebakia mkononi mwake. Hakuwa na namna.
.
.
.
.
.
.
.
***
.
.
.
.
.
.
.
Jua lilizama na hivyo usiku ukawasili. Huu ndio ulikuwa wasaa wa Jayit kuamka.
Japokuwa kwenye himaya yake ya Devonship jua halijawahi kuonekana, kitendo cha himaya zingine kuwa giza humpa faraja na kuona sasa ulimwengu wote upo mikononi mwake; hujihisi hana mipaka; hujihisi mwenye nguvu zaidi.
Alimuita jemedari wake wa vita, Tititat. Mwanaume huyo mzito wa kushiba akafika mbele yake ndani ya muda mfupi. Alikuwa tayari amejiandaa kwa vita akiwa amebebelea panga lake lenye kiu ya damu. Macho yake makubwa yalikuwa yamechomoza akiwa anahema kwanguvu.
Jayit aliwagiza aite jeshi lote mbele ya hekalu kwani ana neno la kuwapa. Tititat akafanya kama alivyoagizwa. Jeshi lote lilijaa mbele ya hekalu la kiongozi wao wakisubiria agizo.
“Leo ndio siku!” Sauti ya Jayit ilinguruma kama radi. Kila kitu kilikuwa kimya kikimsikiliza.
“Leo ndio siku ya kuonyesha utawala wetu maana hakuna wakutuzuia pale jua linapozama!”
“Woi! Woi! Woi!” Jeshi likaitikia kwanguvu.
“Leo tunaenda kuonyesha nguvu zetu!”
“Woi! Woi! Woi!”
“Ni leoo!”
“Woi! Woi! Woi!”
“Na leo ni zamu ya Maam! Kachukueni vyote vilivyomo huko. Katekeni vyote vya thamani na mvilete nyumbani! Msiache chochote cha dhahabu wala shaba!”
“Woi! Woi! Woi!”
Jeshi likapotea kuelekea kule lilipoagizwa, Tititat akiliongoza. Ndani ya muda mfupi tu halikuonekana. Ni vumbi tu ndilo lilibakia!
Jayit alirudi ndani ya hekalu lake akaketi kitini. Kwa kutumia ramli yake ya kichawi aliona jeshi lake likiyoyoma, likitenda na hata likirejea.
Huko Maam kuliachwa patupu vitu vyote vya thamani vikikombwa. Sio tu hivyo, bali hata watu waliuawa damu ipatikane. Damu kwa ajili ya wanajeshi hao wa Devonship kama kiburudisho kazini.
Ilikuwa ni ajabu mno, wanajeshi wa Devoship hawakuonekana pale walipokatiza ama kufanya matendo yao. Ni vishindo tu ndivyo vilikuwa vinasikika! Ungeshangaa tu kuona mtu anadondoka chini akipapatika, ama vitu vikibebwa na kupotea!
Jayit alishindwa kuzuia tabasamu lake la mamba usoni kwa kuona mafanikio hayo. Wakati sasa jeshi lake larejea, alichezesha ramli yake na kutazama himaya ya Goshen.
Alitazama himaya hiyo kila mahali akakomea mahali aishipo mtawala. Alitazama eneo hilo kwa makini, akamwona malkia Vedas akiwa kitandani anafanya mapenzi.
Alijaribu kumtazama mwanaume huyo aliyekuwa anafanya tendo hilo na malkia, akashindwa kabisa kumng’amua, hakuwa anamjua. Alibakiwa na maswali kede kichwani, lakini mwishowe aliamua kuyapuuzia na kumtafuta malkia mwingine amjuaye, Malkia Sandarus.
Ni kwa muda Jayit hakuwa amepekuwa wala kuifuatilia tawala hiyo. Hakuwa hata anajua kama kwa sasa ipo chini ya mwanamke Vedas Alturo.
Alimtafuta Malkia Sandarus nyumba nzima hakumwona. Staajabu alikuja kumpata akiwa ndani ya himaya ya masonara, tena ndani ya nyumba ndogo ya msonara akiwa amelala chini pembeni ya mwanamke ambaye hakumfahamu.
Hakubanduka hapo upesi, akatazama kwa makini na mazingira ya eneo hilo. Ndani ya muda mfupi akagundua kuna wanaume wawili walio karibu na hilo eneo. Wanaume hao walikuwa hawajalala, bali wapo macho kwenye hali ya ulinzi. Mmoja alikuwa akichungulia kupitia dirishani, wakati mwingine akiwa ameketi mbali kidogo lakini akitazama nyumba aliyomo Malkia Sandarus.
Jayit alipata hamu ya kujua zaidi. Kwa namna moja ama nyingine hisia zake zilimtuma ya kwamba pale kutakuwa kuna kitu cha thamani kinachowindwa, na basi tamaa ikamkaba. Jeshi lake lilipowasili, alimwita Tititat kando na kumtaka aende Osheni – tawala ya masonara haraka iwezekanavyo. Aende huko akapeleleze. Aende huko akawinde hicho kinachowindwa.
Pasipo kukawia, Tititat akamkwea farasi wake na kuanza safari ya kwenda Osheni.
.
.
.
***
.
.
.
Usiku ulienda upesi kukakucha ndani ya himaya ya Osheni. Watu waliamka wakashika kazi za kurepea na kuandaa vito vya dhahabu ama vito vingine vya thamani kama vile almasi na kadhalika. Kila mtu aliwajibika, na kama ungelikuwa hapo ukaona basi ungelisema ala! Huu ndio mji wa wachapakazi.
Malkia Sandarus na Zura nao wasiwe nyuma, walikuwa wanafanya usafi ndani ya makazi waliyokuwa wanaishi. Ilifikia pahala wakagawana kazi hizo ili wafanye ufanisi kwahiyo basi Zura alibakia nyumbani wakati Malkia Sandarus akienda kuchota maji.
Alienda safari nne na chungu chake kichwani, akayamiminia maji hayo kwenye bilauri fulani kubwa. Lakini baada ya hapo, hakuonekana tena akileta maji. Ilichukua muda mrefu, na sasa Zura anapata shaka.
Alitoka ndani akaangazaangaza kila kona pasipo kumuona Malkia. Aliamua kufunga safari kwenda huko kisimani yapatikanapo maji. Akiwa njiani, anaona watu kadhaa wakiwa wamejizonga na wanateta kitu.
Alipata shaka na miguu yake ilichanganyia upesi kwenda eneo la tukio.
Alifika akasogeza watu kando apate kuona. La haula! Akaona kitu cha kushangaza; akaona kitu kilichompokonya nguvu.
Alikuwa ni malkia! Akiwa chini amekobekwa kisu kifuani. Hakuwa na dalili yoyote ya uhai. Na tayari mwili wake ulikuwa wa baridi.
Zura alimtikisa malkia wake pasipo mafanikio. Alimpiga makofi aamke lakini napo alijichosha tu kwani Malkia Sandarus alikuwa amekufa!
Mwanaume aliyemuua alikuwa hatua kadhaa mbali na eneo hilo. Alikuwa ni mwanaume yule aliyetumwa na malkia Vedas Alturo; alikuwa ni mwanaume yule aitwaye Nedal!
Lakini wakati akifanya mauaji hayo, wanaume wawili: wakala wa Msonara mkubwa na mtumishi wa Sultan Mansoor, walishuhudia tukio zima. Hawakuwa na la kufanya zaidi ya kutazama, kwani wao hawakuwa na lingine linalowahusu zaidi ya mkufu! .
.
.
.
.
.
*****
.
.
.
.
LAKO JICHO
Simulizi za series
“Tafadhali, usiogope,” alisisitiza Sultan, ama Mfalme Mansoor. Alikuwa amejawa na tabasamu. Uso wake ulikuwa mweupe na ungeliona furaha ndani yake.
“Sina huo mkufu, kiongozi,” alisema Malkia Sandarus. Uso wake ulikuwa unamaanisha alichokisema japokuwa ilimuwia vigumu Sultan kuamini.
“Nitakupatia utajiri mkubwa mno,” alisema Sultan. “Sio kwamba ni ahadi. Punde tu utakaponipa mkufu huo nitakupatia utajiri wako papo hapo.”
“Naelewa Sultan,” Malkia alidakia. “Ila nasikitika kukwambia sina hicho unachokitaka.”
Uso wa Sultan ukanywea. Alimtazama mjumbe wake aliyempasha hizo habari za mkufu, mjumbe naye akatia rupia kubembeleza. Bahati mbaya kwao bado jibu likawa ni lilelile, sina mkufu!
“Mkufu umekwapuliwa na mtu nisiyemjua wakati nikiwa njiani kuja huku,” alisema Malkia Sandarus. Alielezea hali ilivyokuwa na mwishowe yeye na Zura wakatoka ndani ya kitoroli cha farasi kurudi kwa msonara mdogo.
Sultan hakuamini kile Malkia alichosema. Aliamini hiyo itakuwa ni janja tu ya mwanamke huyo kuuficha mkufu huo. Alimtazama mjumbe wake na macho meusi, akamwagiza:
“Wafuatilie popote watakapokuwepo. Hakikisha unaupata mkufu na kuuleta kwangu.”
Mjumbe alitikisa kichwa kukubali kisha akatoka ndani ya toroli tayari kwa ajili ya kutimiza agizo.
Alitembea haraka mpaka pale alipowatia machoni Malkia na Zura ndipo akapunguza mwendo. Kila wanawake hao walipogeuka nyuma, alijificha asionekane. Alifanya hivyo mara kwa mara mpaka Malkia na Zura wanazama ndani ya nyumba ya msonara mdogo.
Alisimama hapo kwa sekunde kadhaa. Alitafakari cha kufanya akaona kuendea nyumba jirani na itunzayo wahusika wake ndilo jambo muhimu. Afike hapo na kuomba makazi ya muda mfupi, hata kama yatamgharimu mali. Alijua ya kwamba watu wanaoishi mtaa ule ni watu hohehahe, masonara wadogo wanaobangaiza, hivyo basi hawawezi wakakaba tamaa zao ipasavyo.
Kwahiyo aliujongelea mlango wa jirani akagonga na kuongea na mwenyeji. Alimweleza haja yake na akakubaliwa baada ya kutumia ushawishi wa pesa. Mjumbe huo wa Sultan alitaka chumba kilicho karibu na dirisha kwasababu ya malengo yake.
Mwenyeji wake pasi na kinyongo akampatia. Hakujua bwana huyo ana nini kichwani, hakutaka hata kuwaza tangu yeye ataingiza pesa za kutosha, basi.
Lakini kwenye ulimwengu huu haupo mwenyewe. Wakati mtumishi huyo wa Sultan akiwa kwenye harakati zake hizo, naye alikuwa anachorwa pasipo kutambua.
Mwanaume mrefu mwembamba alikuwa anamtazama tokea wakiwa ndani ya kitoroli cha farasi. Alimfuatilia wakati anawafuatilia Malkia na Zura, mpaka pale alipojihifadhi eneo jirani ndipo akang’amuka na kuondoka.
Alitembea upesi na kwa uangalifu kutazama na kuhakiki kama yu mwenyewe. Alitembea na kutembea akakomea kwenye geti la jengo la msonara mkubwa.
Alinong’onezana na walinzi kisha akaingia ndani. Moja kwa moja alionana na Msonara mkubwa ambaye alikuwa anamsubiria kwa hamu kubwa. Alikuwa ameketi sebuleni akikuna ndevu zake.
Kitendo cha kutomuona Sultan ndani ya jengo lake akiwa ameondoka pasipo kumuaga kilimpa shaka na kumfanya atake kujua, ndipo akamtuma wakala wake upesi akatazame, huenda labda akawa amepokonywa tonge mdomoni na wasonara wengine.
Bahati nzuri akagundua hakuwa amepokonywa tonge, ila bahati mbaya zaidi alikuwa yu njiani kupokonywa sahani kabisa!
“Unasema ukweli?” Aliuliza Msonara mkubwa akitumbua macho.
“Ni kweli kabisa,” akajibu wakala wake.
“Nimemuona mtumishi wa Sultan anawafuatilia wale wanawake na amechukua makazi mahala pa karibu.”
Msonara mkubwa akashika kichwa chake akiachama. Ilikuwa wazi sasa Sultan Mansoor atakuwa ameshajua habari za mkufu. Hii haikuwa habari nzuri kwake hata kidogo. Alighafirika na aliomba aachwe mwenyewe apate kutafakari.
Alikaa hapo sebuleni mpaka pale Sultan aliporudi. Walihudumiwa chakula na vinywaji wakiwa wanateta mambo kadhaa ya biashara. Msonara mkubwa hakutaka kuvamia lile swala lake kwa pupa kwa kuhofia kumshitua Sultan, hivyo alifanya jambo hilo kwa ustadi; aliliweka kando kwanza kisha kadiri muda ulivyosonga akafungua kucha zake.
“Nimeshangazwa ulitoka pasipo kuniaga. Kuna jambo ulienda kulifuatilia?” Aliuliza Msonara akinywa chai yenye kila vikorombwezo. Macho yake yalikuwa yalikuwa yanamtazama Sultan na fika yalimuona mwanaume huyo akiwa ameguswa na hilo swali.
“Nilienda tu kutembea,” alijibu Sultan kiwepesi.
“Tu?”
“Ndio, kwani kuna shida yoyote?”
“Hapana. Ni kama tu nilivyosema, nilishangazwa.”
Kukawa kinywa kwa dakika mbili wakinywa na kula. Kila mtu alikuwa anawaza yake kichwani. Ni kama vile walikuwa wanategeana nani aanze kuongea. Walikuwa wanatazamana kwa kuibiaibia.
“Kuna lolote umeliona au umeligundua huko nje?” Msonara mkubwa alikuwa wa kwanza kufungua mdomo wake.
“Ndio,” Sultan akajibu. Msonara mkubwa akakabwa na kiu ya kutaka kusikia. “Nimeona tawala yenu inazidi kutanuka,” alimalizia Sultan. Taarifa hiyo ikamkwaza Msonara, si hiyo aliyokuwa anaitaka. Aliishia kuguna akabadili mada.
“Naweza nikafahamu ni lini unaondoka kiongozi?”
Sultan akamtazama na jicho lenye ng’eng’e.
“Muda si mrefu, usijali,” alijibu kwa sauti nzito. Hawakutia tena neno, lakini vichwa vyao vyote vilikuwa vinachambua, kukeketa na kung’amua.
.
.
.
.
.
.
***
.
.
.
.
.
.
Wakati wa mchana Rhoda anaendea nyumba moja ya wastani, ndaniye anaishi mmoja wa wazee wa baraza la uongozi wa tawala ya Goshen. Ni mmojawapo wa watu wale waliokuwa wananasibu tungo zao juu ya kumpindua malkia Vedas.
Rhoda alipiga hodi akasimama mlangoni hapo. Alikuwa amevalia kinadhifu akificha utupu wake na gauni refu la kijivu lenye ngozi mabegani. Nywele zake alikuwa amezikusanya vema na kuzibana hivyo kuupa uso wake nafasi nzuri ya kuonekana. Alivutia kutazama na harufu yake ya uwaridi ilikuwa inamvutisha mtu kuwa naye kando.
“Naweza nikakusaidia?” Aliuliza Mzee wa baraza. Uso wake haukuwa rafiki. Alikumbuka kabisa uso wa mgeni wake ni wa mwanamke aliyewahi kuwa na mahusiano ya kisiri na Fursa. Na kwa namna moja ama nyingine akadhani mwanamke huyo atakuwa amekuja kumpapatikia maana hana pa kujishikiza kwa sasa.
“Samahani kwa usumbufu,” alichombeza Rhoda. “Nina maongezi na wewe.”
“Sema, nakusikia,” akasema mzee huyo akiwa ameushikilia mlango wake. Kiwiliwili kilikuwa ndani nje akichomoza kichwa tu.
“Najua mlichopanga kufanya,” alisema Rhoda. “Nataka na mimi nishirikishwe.”
Mzee wa baraza akatoka ndani vizuri. Aliufunga mlango akimtazama Rhoda kwa macho ya mkazo.
“Unasemaje we mwanamke?”
Rhoda alieleza kila kitu ya kwamba alisikia kile wazee hao wamepanga kufanya, hivyo basi anaomba naye apewe nafasi la sivyo ataenda kumpasha habari malkia.
Mzee wa baraza alicheka kinafki, akauliza:
“Unadhani nani atakuamini malaya wewe?”
“Hata kama asiponiamini, kuna kitu ataweka kichwani juu yenu,” alijibu Rhoda. “Na maana yake ni kwamba hamtofanikiwa maana jicho lake litakuwa nanyi muda wote.”
Uzuri mwanamke huyo alikuwa amekaa mahali ambapo mzee huyo hakuweza kumdhuru. Palikuwa ni karibu na njia pana ipitishayo watu mara kwa mara. Isingekuwa hivyo pengine mzee yule angechukua hatua mkononi kwa namna alivyokuwa anamtazama Rhoda.
Rhoda alishika njia kuondoka, lakini mzee huyo akamwita.
“Unataka nini?” Aliuliza.
“Nataka mali kuficha siri yenu,” akajibu Rhoda.
Mzee wa baraza alimtazama Rhoda kwa macho ya kishetani. Ingawa alimkubalia mwanamke huyo yale anataka, ni dhahiri shayiri uso wake ulionyesha atapanga ya kidhalimu.
“Hili ni kati yangu mimi na wewe tu, usije ukathubutu kufanya lolote la kijinga,” alionya Rhoda. “Utakapofanya chochote jua n’takuwa nimetangulia hatua mbele yako.”
Alikomea hapo akaondoka zake. Mzee wa baraza aliingia ndani akiwa amefura. Alijiandaa kwa kujiveka mavazi kisha akatoka kwenda kukutana na wenzake apate kuwapasha habari, hii ilikuwa kinyume na makubaliano aliyoyaweka na Rhoda.
Lakini mzee huyo wa baraza pasipo kujua, Rhoda alikuwa anamfuatilia. Kwa mbali kabisa Rhoda alimtazama mzee huyo akitembea kwenda nyumba moja baada ya nyingine.
Rhoda alijikuta anasonya akatikisa kichwa chake.
“Punda!” Alilaani. “Huwezi kumlazimisha kunywa maji mtoni.”
Sasa alikuwa amebakiza chaguo moja tu; kwenda kwa malkia Vedas. Chaguo hili hakuwa analipenda, ila sasa ndilo pekee lilikuwa limebakia mkononi mwake. Hakuwa na namna.
.
.
.
.
.
.
.
***
.
.
.
.
.
.
.
Jua lilizama na hivyo usiku ukawasili. Huu ndio ulikuwa wasaa wa Jayit kuamka.
Japokuwa kwenye himaya yake ya Devonship jua halijawahi kuonekana, kitendo cha himaya zingine kuwa giza humpa faraja na kuona sasa ulimwengu wote upo mikononi mwake; hujihisi hana mipaka; hujihisi mwenye nguvu zaidi.
Alimuita jemedari wake wa vita, Tititat. Mwanaume huyo mzito wa kushiba akafika mbele yake ndani ya muda mfupi. Alikuwa tayari amejiandaa kwa vita akiwa amebebelea panga lake lenye kiu ya damu. Macho yake makubwa yalikuwa yamechomoza akiwa anahema kwanguvu.
Jayit aliwagiza aite jeshi lote mbele ya hekalu kwani ana neno la kuwapa. Tititat akafanya kama alivyoagizwa. Jeshi lote lilijaa mbele ya hekalu la kiongozi wao wakisubiria agizo.
“Leo ndio siku!” Sauti ya Jayit ilinguruma kama radi. Kila kitu kilikuwa kimya kikimsikiliza.
“Leo ndio siku ya kuonyesha utawala wetu maana hakuna wakutuzuia pale jua linapozama!”
“Woi! Woi! Woi!” Jeshi likaitikia kwanguvu.
“Leo tunaenda kuonyesha nguvu zetu!”
“Woi! Woi! Woi!”
“Ni leoo!”
“Woi! Woi! Woi!”
“Na leo ni zamu ya Maam! Kachukueni vyote vilivyomo huko. Katekeni vyote vya thamani na mvilete nyumbani! Msiache chochote cha dhahabu wala shaba!”
“Woi! Woi! Woi!”
Jeshi likapotea kuelekea kule lilipoagizwa, Tititat akiliongoza. Ndani ya muda mfupi tu halikuonekana. Ni vumbi tu ndilo lilibakia!
Jayit alirudi ndani ya hekalu lake akaketi kitini. Kwa kutumia ramli yake ya kichawi aliona jeshi lake likiyoyoma, likitenda na hata likirejea.
Huko Maam kuliachwa patupu vitu vyote vya thamani vikikombwa. Sio tu hivyo, bali hata watu waliuawa damu ipatikane. Damu kwa ajili ya wanajeshi hao wa Devonship kama kiburudisho kazini.
Ilikuwa ni ajabu mno, wanajeshi wa Devoship hawakuonekana pale walipokatiza ama kufanya matendo yao. Ni vishindo tu ndivyo vilikuwa vinasikika! Ungeshangaa tu kuona mtu anadondoka chini akipapatika, ama vitu vikibebwa na kupotea!
Jayit alishindwa kuzuia tabasamu lake la mamba usoni kwa kuona mafanikio hayo. Wakati sasa jeshi lake larejea, alichezesha ramli yake na kutazama himaya ya Goshen.
Alitazama himaya hiyo kila mahali akakomea mahali aishipo mtawala. Alitazama eneo hilo kwa makini, akamwona malkia Vedas akiwa kitandani anafanya mapenzi.
Alijaribu kumtazama mwanaume huyo aliyekuwa anafanya tendo hilo na malkia, akashindwa kabisa kumng’amua, hakuwa anamjua. Alibakiwa na maswali kede kichwani, lakini mwishowe aliamua kuyapuuzia na kumtafuta malkia mwingine amjuaye, Malkia Sandarus.
Ni kwa muda Jayit hakuwa amepekuwa wala kuifuatilia tawala hiyo. Hakuwa hata anajua kama kwa sasa ipo chini ya mwanamke Vedas Alturo.
Alimtafuta Malkia Sandarus nyumba nzima hakumwona. Staajabu alikuja kumpata akiwa ndani ya himaya ya masonara, tena ndani ya nyumba ndogo ya msonara akiwa amelala chini pembeni ya mwanamke ambaye hakumfahamu.
Hakubanduka hapo upesi, akatazama kwa makini na mazingira ya eneo hilo. Ndani ya muda mfupi akagundua kuna wanaume wawili walio karibu na hilo eneo. Wanaume hao walikuwa hawajalala, bali wapo macho kwenye hali ya ulinzi. Mmoja alikuwa akichungulia kupitia dirishani, wakati mwingine akiwa ameketi mbali kidogo lakini akitazama nyumba aliyomo Malkia Sandarus.
Jayit alipata hamu ya kujua zaidi. Kwa namna moja ama nyingine hisia zake zilimtuma ya kwamba pale kutakuwa kuna kitu cha thamani kinachowindwa, na basi tamaa ikamkaba. Jeshi lake lilipowasili, alimwita Tititat kando na kumtaka aende Osheni – tawala ya masonara haraka iwezekanavyo. Aende huko akapeleleze. Aende huko akawinde hicho kinachowindwa.
Pasipo kukawia, Tititat akamkwea farasi wake na kuanza safari ya kwenda Osheni.
.
.
.
***
.
.
.
Usiku ulienda upesi kukakucha ndani ya himaya ya Osheni. Watu waliamka wakashika kazi za kurepea na kuandaa vito vya dhahabu ama vito vingine vya thamani kama vile almasi na kadhalika. Kila mtu aliwajibika, na kama ungelikuwa hapo ukaona basi ungelisema ala! Huu ndio mji wa wachapakazi.
Malkia Sandarus na Zura nao wasiwe nyuma, walikuwa wanafanya usafi ndani ya makazi waliyokuwa wanaishi. Ilifikia pahala wakagawana kazi hizo ili wafanye ufanisi kwahiyo basi Zura alibakia nyumbani wakati Malkia Sandarus akienda kuchota maji.
Alienda safari nne na chungu chake kichwani, akayamiminia maji hayo kwenye bilauri fulani kubwa. Lakini baada ya hapo, hakuonekana tena akileta maji. Ilichukua muda mrefu, na sasa Zura anapata shaka.
Alitoka ndani akaangazaangaza kila kona pasipo kumuona Malkia. Aliamua kufunga safari kwenda huko kisimani yapatikanapo maji. Akiwa njiani, anaona watu kadhaa wakiwa wamejizonga na wanateta kitu.
Alipata shaka na miguu yake ilichanganyia upesi kwenda eneo la tukio.
Alifika akasogeza watu kando apate kuona. La haula! Akaona kitu cha kushangaza; akaona kitu kilichompokonya nguvu.
Alikuwa ni malkia! Akiwa chini amekobekwa kisu kifuani. Hakuwa na dalili yoyote ya uhai. Na tayari mwili wake ulikuwa wa baridi.
Zura alimtikisa malkia wake pasipo mafanikio. Alimpiga makofi aamke lakini napo alijichosha tu kwani Malkia Sandarus alikuwa amekufa!
Mwanaume aliyemuua alikuwa hatua kadhaa mbali na eneo hilo. Alikuwa ni mwanaume yule aliyetumwa na malkia Vedas Alturo; alikuwa ni mwanaume yule aitwaye Nedal!
Lakini wakati akifanya mauaji hayo, wanaume wawili: wakala wa Msonara mkubwa na mtumishi wa Sultan Mansoor, walishuhudia tukio zima. Hawakuwa na la kufanya zaidi ya kutazama, kwani wao hawakuwa na lingine linalowahusu zaidi ya mkufu! .
.
.
.
.
.
*****
.
.
.
.
LAKO JICHO
challyben
Senior Member
- May 25, 2015
- 140
- 60
Nilikuona Tangamano,ukinunua masufuria [emoji41][emoji41]
Husna Muba
JF-Expert Member
- Jan 28, 2017
- 14,524
- 44,585
Ausee...!!! Sandarus hawezi kufa bwanaa
Similar Discussions
-
Simulizi ya Kifaransa: Ubora "THE HIGHEST GOOD"- Started by Iam back_Euphoria
- Replies: 47
-
-
Upembuzi wa kitabu cha mtu tajiri zaidi babylon- Started by Napoleon the second
- Replies: 27
-
-