SIMULIZI: Mkufu wa Malkia wa Goshen

SIMULIZI: Mkufu wa Malkia wa Goshen

MKUFU WA MALKIA WA GOSHEN --007

Simulizi za series



Sasa Jayit alikuwa anataka nguvu hiyo; nguvu ya kizazi chao; nguvu ya babu na bibi yake. Ingawa alikuwa ana nguvu zake binafsi lakini bado kwake haikuwa inatosha kabisa. Alitaka nyongeza. Alitaka zaidi!

Alitaka kutawala tawala zote nyakati za usiku!

Alibwia unga wa wa mafuvu ya babu na bibi yake akiwa ameuchanganya na madawa kadhaa. Aliumung’unya unga huo na kuumeza kana kwamba anakunywa dawa ya klorokwini, alikuwa amekunja sura akiusikilizia unga ukizama mwilini. Alipotulia baada ya sekunde tatu tu akaanza kubadilika mwili kuwa mtu wa ajabu zaidi!

Rangi yake ya mwili wake iligeuka na kuwa nyekundu. Mkia ulichomoza ukiwa na kishungi cha simba. Kwenye paji lake la uso, pembe mithili ya za ng’ombe zikachomoza. Alitisha! Lakini zaidi ya hapo, alikuwa na nguvu mno kiasi kwamba alipokuwa anakanyaga sakafu ilipasuka ama kutitia.

Wazee tisa walipiga magoti wakamsujudia. Si tu hao, hata raia wake wasioleweka ni watu wa aina gani nao wakapiga magoti ya kusujudu kumkaribisha kiongozi wao mpya.

“Sasa ni muda wetu!” Alifoka Jayit, umati wa watu wake ukimsikiliza vizuri. “Ni muda wa Devonship kutawala tawala zote! Ni muda wa Devonship kutawala nyatakati zote za usiku!” alisisitiza maneno hayo kwa kuyarudia mara tatu.

Alinyoosha mikono yake membamba juu radi nyekundu zikapiga kwa fujo. Wafuasi wake walifurahia na kupiga nderemo. Wote waliimba:
“Wasaa umewadia! … wasaa wa kutwaa vilivyo vyetu!”

Jayit alimlisha pia farasi wake madawa, mnyama huyo akawa wa ajabu. Macho yake yaligeuka kuwa mekundu na misuli yake ikakamaa kana kwamba alikuwa ananyanyua vyuma. Nywele zake za shingoni zilikuwa ndefu zaidi na meno yake yakachongoka mithili ya mnyama chui!

Hapo Jayit akajikuta anatabasamu kwa furaha. Moyoni alishajua hakuna atayeweza kumzuia, hakuna atakayediriki kunyanyua kiungo chake chochote kuziba njia yake kwahiyo basi kwanini ajinyime furaha? Kama kuna siku njema kwake, basi ile ilikuwa ni mojawapo.

“Mkuu, tunangojea tu amri yako,” alisema mwanaume mmoja mrefu mweusi mwenye kipara. Alikuwa ni mmojawapo wa wanajeshi wa Jayit, tena kiongozi mkuu kwa vyeo.

Uso wake ulikuwa mpana wenye makovu mbalimbali ya kuchanwachanwa kiasi kwamba alikuwa kama kapeti iliyochoka. Kwa jina alizoeleka kuitwa Tititat japokuwa jina lake kamili ni Titus Titanium.

“Ngoja kwanza Tititat,” alisema Jayit akiwa anakunywa damu ndani ya bilauri la kioo. “Wala halihitaji papara hili jambo. Huyu kuku ni wa kwetu, hatuna haja ya manati!”
.
.
.
.
.
***
.
.
.
.
Tangu pale kifo cha Fursa kilipotokea, Rhoda hakuwa na furaha tena. Mara nyingi alijikuta akiwa amekunja uso wake, amejikunyata na kukaa mbali na watu. Macho yake yalijaa machozi na hata urembo wake ukaanza kutiwa doa kwa kutojijali.

Yote hayo si tu kwamba yalisababishwa na kutokuwa na uwezo wa kujihudumia vema, bali pia mawazo juu ya kesho yake. Japokuwa alikuwa amejishikiza kwa kufungua mgahawa mpya wa chakula kutokana na pesa alizozichuma toka kwa Fursa, bado aliona maisha ni magumu mno.

Hakukuwa na mtu yeyote anayejuana naye serikalini, hili lilikuwa ni tatizo kwake na kwa biashara, na pia hakuwa mzoefu wa kuchakarika kutafuta pesa bali kupewa.

Maisha yaligeuka chini juu, juu chini. Alitokea kuwa na kinyongo kikali dhidi ya malkia Veda kwani alijua fika huyo ndiye aliyemuua Fursa. Alijikuta anamchukia mwanamke huyo mno, lakini bahati mbaya hakuwa na chochote cha kufanya zaidi tu ya kuungulia kifuani.

Akiwa anapika chakula cha wateja wa mchana kwenye mgahawa wake mpya unaosuasua, wateja watatu, wanaume, waliingia na kuketi.

Walikuwa wanaongea kwa sauti kubwa na isingekuwia vigumu kujua ya kwamba walitoka kunywa kwanza kabla ya kupitia pale. Walikuwa wanacheka hovyo, macho yao yalikuwa mekundu wakinukia pombe kana kwamba pafyumu ya Kurusumu.

Pasipo kuficha, walikuwa wanaonyesha chuki zao za wazi kwa malkia Veda wakimuita ni malaya aliyemuua mume wake na amedhamiria kuwaua na wao pia.

“Hivi kweli tumeshindwa kabisa kumtoa huyo mwanamke madarakani?” Aliuliza mlevi mmoja. “Yani siamini kabisa kama inakaribia juma moja sasa.”

“Nani wa kumtoa?” Akauliza mwingine. “Ni mshirikina mno, we hujaona Fursa na wenzake walivyonyongwa kama kuku?”

“Sasa kama mshirikina, kwanini hakupelekwa Tanashe kwa wachawi?” Aliuliza mlevi mwingine.

“Ukute mme wake pia alikuwa anajua!”

“Una maanisha marehemu mfalme wetu?”

“Ndio. Mbona hakupelekwa huko? Ni kwasababu alikuwa mke wa mfalme.”

“Unamaanisha kwamba mfalme naye alikuwa mchawi?”

“Ndio! Na watakuwa waligombana, mke akamuua mume wake. Sasa alivyoona Fursa amechukua madaraka, akaamua amuue!”

Mlevi mmoja akatikisa kichwa chake kwa masikitiko.

“Aibu iliyoje hii kuongozwa na mchawi? Yaani nikiwa huko nje nitaona hata aibu kusema nimetokea Goshen. Si wataniona mchawi!”

“Lakini Malkia wetu ameenda wapi?”

Aliuliza mlevi mmoja. Swali hilo likazua mtafaruku mkubwa. Hakuna aliyekuwa anajua wapi alipo Malkia Sandarus, waliamini atakuwa amekufa kwani kama angekuwa hai basi wangepata kusikia habari yake.

Walevi hao walipiga kelele haswa lakini Rhoda hakuzisikia hata kidogo. Alikuwa amezama kwenye mawazo asipate muda wa kusikiliza chochote huko nje.

Hata hakujua kama kuna wageni mpaka pale aliposhituliwa na walevi hao wakimtuhumu kutowajali.

“Samahani sana wateja wangu,” alinyenyekea Rhoda. Walevi walimpuuza wakaagiza chakula. Baada ya muda mfupi chakula kililetwa mezani walevi wakawa wanakula. Walimaliza na Rhoda akadai pesa yake.

“Mbona bei ghali hivyo?” Alilalama mlevi mmoja.

“Jamani si mnajua kodi zimepanda,” Rhoda alieleza. “Wakulima nao wamepandisha bei ya mazao yao, kila kitu sasa kimekuwa ghali!”

“Ah! Ah! Hatuwezi kulipa hiyo pesa!” akasema mlevi mmoja akinyanyuka. Wote walisimama na wakakataa kulipa pesa.

Rhoda alipambana apate pesa yake lakini hakuweza. Bei ilikuwa juu na walevi hawakutaka kuelewa sababu ya hilo. Japokuwa pia walipotoka kunywa pombe bei ilikuwa imepanda vilevile, hawakuwa wamejali hilo isipokuwa tu kwenye chakula.

Walimpiga kikumbo Rhoda, wakadhihaki na kushombo:
“Katafute bwana huko! Hii kazi si yako.”

“Au kama unataka twende tukalale wote nikupe pesa!”

Walicheka wakaondoka zao.

Rhoda alijikusanya akawahi chakula chake kinachoungua jikoni kabla ya kuja kuketi kuwaza na kuwazua akitoa chozi.

Mwishowe aliamini kweli ile haikuwa kazi yake, upishi na kuuza mgahawa, na inambidi afanye juhudi za kutafuta kazi nyingine anayoiweza zaidi.

Mawazo yake yalimtuma amtafute mwanaume mwingine anayejiweza kwa mali na hali. Akimpata mwanaume huyo aombe ndoa, ama basi amchune vya kutosha asimbakize hata harufu ya damu ili apate pesa za kutosha kufanya mambo mengine na si kuuzia chakula masikini wenzake waliojaa maudhi, makwazo na majaribu.
.
.
.
.
.
*** .
.
.
.
.
Ndani ya siku tatu bado wanaendelea na safari. Kuamkia siku ya nne ndipo Malkia Sandarus na Zura walitia miguu ndani ya tawala ya Osheni – tawala ya masonara.

Hakuwa na mwenyeji yeyote huko hivyo basi ikawalazimu kutafuta msamaria mwema atakayewakarimu baada ya kutokuwa na pesa za kukodi chumba. Walimpata mwanaume mmoja, sonara mdogo, aliyewapa chumba kimoja wapate kujikusanyia humo. Wakapumzika kwa masaa kadhaa kisha wakaoga na kula chakula kidogo walichopewa.

“Mbona mmetoka mbali hivyo kuja hapa?” Aliuliza msonara yule mkarimu. Alikuwa ni mwanaume mnene mwenye nywele ‘rafu’. Nguoze zilikuwa zimechoka na si nadhifu.

“Tumekuja kutafuta taarifa juu ya mkufu,” alijibu Malkia. Alimueleza kila kitu msonara yule mdogo juu ya mkufu wake. Akajaribu pia na kuuchora chini ili apate kumtengenezea taswira kuhusu nini anaongelea.

“Siujui kusema ukweli. Na sifahamu ni wapi waweza kupata taarifa yake,” alijibu msonara mdogo kwa masikitiko.

“Hamna yeyote ambaye unadhani anaweza akatusaidia?” Aliuliza Zura.

Msonara alifikiria kwa muda mfupi, akasema:
“Labda naweza nikawaelekeza kwa wasonara fulani wa kati. Pengine wanaweza wakawa na taarifa.”

Msonara huyo mdogo aliwaelekeza Malkia na Zura wapi watawapata wasonara hao wa kati ambao walikuwa watatu kwa idadi. Pasipo kupoteza muda, Zura na Malkia wakawaendea wasonara hao kuelezea haja zao.

Lakini hata huko napo hawakupata kitu. Hakuna aliyekuwa anafahamu kuhusu huo mkufu, wala hakuna aliyeamini kama Sandarus ni malkia. Labda kutokana na mwonekano wake usioonyesha kama kweli ni malkia.

Walirudi kwa msonara mdogo na kumpasha habari. Msonara huyo alisikitika sana. Alijua sasa kazi itakuwa kubwa na huku upenyo wa kufanikiwa ukiwa mdogo sana.

“Hao niliowaambia ni masonara maarufu wa kati. Sasa hapo hakuna tena cha kufanya zaidi ya kwenda kwa msonara wa juu. Itakuwa ajabu sana kama na yeye hatokuwa na taarifa ya kitu kikubwa kama hicho kwenye fani hii ya usonara.”

Matabasamu yakajaa kwenye nyuso za Malkia na Zura.

“Ila si rahisi kabisa kumpata msonara huyu. Anafanya biashara za juu na uongozi wa tawala mbalimbali. Ratiba yake ni ngumu na kazi zenye faida kubwa zimepangana kwake.”

Matabasamu yakajifinya.

“Na ukizingatia, hamna atakayeamini wewe ni malkia,” alimalizia msonara.

“Tutaenda tu kujaribu,” alisema Malkia. Msonara mdogo pasipo na hiyana akawaelekeza wapi watampata mtu huyo.

“Ni maarufu sana, hamwezi mkapotea.”

Japokuwa ilikuwa inaelekea jioni, Malkia na Zura hawakutaka kukoma kuendelea kusaka. Walielekea kule walipoelekezwa, kwa msonara mkubwa, huko walikuta nyumba kubwa mno yenye fensi kubwa ya mawe. Mlangoni kulikuwa kuna walinzi wawili, warefu wenye sura kavu za kazi, waliobebelea mapanga marefu yanayometameta.

Walieleza haja yao kwa walinzi hao ili waruhusiwe kuingia ndani. Walinzi waliangua kicheko na kuwataka wapotee eneo hilo haraka iwezekanavyo.

“Embu tutoleeni uchafu hapa!” Aliamuru mlinzi mmoja kwa sura ya ukali. “Hapa wanakuja watu wakubwa tu, watu wenye heshima zao!”

Malkia na Zura walijitetea lakini hawakusikilizwa wala hawakuaminiwa, mwishowe walinyakuliwa wakaenda wakamwagiwa mbali.

“Ole wenu tuwaone tena!” Mlinzi alitoa kitisho kabla hawajarejea lindoni mwao upesi.

Malkia na Zura walirudi kwa msonara mdogo wakiwa na huzuni. Mioyo ilikuwa imewavunjika wasiwe na matumaini. Msonara aliwakaribisha akiwataka wavute subira kwani waweza wakafanikiwa.

“Msijali, hiko chumba kipo tu wazi tangu mwanangu afariki dunia mwaka jana,” alisema msonara mdogo. “Nipo mpweke sana, mke wangu pia alifariki, nafurahia nyie kuwepo hapa maana mnanipa faraja.”

Wanawake hao walipika chakula cha usiku huo, wakala na kulala. Walidumu hapo kwa siku nne pasipo kufanikiwa. Hawakupata nafasi ya kumuona msonara mkubwa, kila siku walipojaribu waliishia kukimbizwa na walinzi.

Waliwaza kukata tamaa, lakini je kufanya hivyo si nikumaanisha muda wote huo waliotumia kuhangaika ni bure? Walipowaza hapo basi wakajipa moyo wa kuendelea kuvuta subira. Walikuwa nyumbani kwa msonara wakifanya kazi za hapa na pale.

Kwenye siku ya tano, majira ya jioni, msonara alikuja nyumbani akawapasha habari.

“Kesho kuna ujio mzito kwa msonara mkubwa, Mfalme toka Uarabuni anakuja. Hiyo inaweza ikawa nafasi yenu ya kuingia ndani na kukutana na msonara huyo!”

Taarifa hiyo ilikuwa njema, lakini ilikuwa imebeba hatari ndani yake, hatari ambayo inaweza pia kuukwapua uhai wa mtu. Malkia na Zura walitokea kulitambua hilo na hivyo basi wakadhamiria kujiandaa.

Kuna mambo kadhaa waliyaomba toka kwa msonara, bahati nzuri msonara akaahidi kuwasaidia.

Kesho ilipowasili, kwenye majira ya alasiri, msafara mkubwa wa farasi wa Mfalme toka Uarabuni ulijongea ndani ya himaya ya Osheni. Kwa idadi ya harakaharaka kulikuwa kuna farasi themanini na ushenzi. Farasi wanne wanaovuta kitoroli kilichojifunga vema, ndio walimbebelea mtawala. Farasi wengine wakiwa ni wa walinzi na wanawake walioongozana na Mfalme huyo.

Ni katikati ya farasi hao waliowabebelea wanawake, ndipo Malkia na Zura wakajichomeka. Walikuwa wamejivika kufunika sura zao wakiacha macho tu, nguo ambayo ilivaliwa na wanawake wote msafarani hivyo hawakugundulikana kwa upesi.

Lakini pia tendo hilo lilifanyika kwa wepesi mno kiasi kwamba halikukamata ‘atensheni’ ya watazamaji wala walinzi.

Malkia na Zura waliingia ndani ya jengo la msonara wanayemlenga. Na wakati msonara huyo akimkaribisha mgeni wake, wao walishuka toka farasini wakazunguka nyuma ya nyumba kwa siri na tahadhari.

Walitaka kujitunza humo kwa muda mrefu unaowezekana huku wakiwinda nafasi ya kuonana na msonara mkubwa.

Walijua fika wageni wale, toka uarabuni, watalala pale kutokana na muda waliongia jengoni, lakini pia waliamini ndani ya muda huo watapata tu fursa ambayo msonara atakuwa mpweke, na hiyo ndiyo itakuwa nafasi yao.

Lakini je watadumu humo jengoni mpaka kumuona msonara wakiwa hawajakamatwa? Hapo ndio palikuwa shida.

Kutokana na nyumba hiyo kuwa kubwa mno, walifanikiwa kujificha mara kwa mara pale walipohisi usalama wao upo mashakani.

Waligundua ndani ya nyumba ile, ama jumba, ulinzi haukuwa mkubwa sana kama vile ilivyokuwa kule nje. Basi kwa kutumia mwanya huo, waliweza kujificha mpaka pale katikati ya usiku.

Mfalme toka uarabuni alikuwa amelala, hata wapambe wake pia. Msonara naye alikuwa amelala ndani ya chumba chake kilichojaa samani akiwa na wanawake wale aliokuja nao Mfalme.

Akiwa humo anatafuta usingizi, mlango wa chumba chake ulifunguliwa akaingia Malkia Sandarus, na punde Zura naye akazama. Msonara alishituka akiwatazama wanawake hao.

Alihofia usalama wake. Hata wanawake aliokuwa amelala nao, walikurupuka wakiwa na nyuso zenye mashaka. “Tafadhali naomba usipige kelele,” alisema Malkia Sandarus. “Nimekuja hapa tokea Goshen, nimekuja kuonana na wewe unisaidie.”

“Nikusaidie nini?”

“Ni kuhusu mkufu fulani!”

“Mkufu upi? Unadhani mimi najua mikufu yote duniani?”

“Haujui yote, ila utakuwa unaujua huu!”

Msonara, pasipo kujali, alipaza sauti yake kuwaita walinzi. Malkia alitaka kukimbia lakini Zura akamzuia. Walinzi walifika wakawatwaa wanawake hao. .
.
.
.
.
Lako jicho!
 
MKUFU WA MALKIA WA GOSHEN 008

Simulizi za series


Walipelekwa kwenye chumba kidogo chenye giza wakatupiwa humo na kufungiwa. Malkia alipaza sauti kumuita msonara akimuomba amsikilize lakini hakuna alichopata zaidi tu ya mwangwi.

Alijikuta anakata tamaa, akaketi chini na kuanza kububujikwa machozi. Zura alimbembeleza asilie lakini Malkia alishindwa kuacha. Alifanya hivyo mpaka pale aliposikia sauti ya vishindo vya miguu inakuja. Alinyanyuka upesi akashika nondo za mlango apate kuangaza.


Alimuona mtu ambaye si msonara kama vile alivyotarajia. Hakuwa mtu anayemjua hata, bali mwanaume mmoja aliyevalia kanzu rangi ya maziwa akiwa na nywele nyeusi mno na tena ndefu mpaka mgongoni. Alikuwa ni mwarabu, hata kwa kumtazama tu ungelijua. Uso wake ulikuwa mrefu ukijaaliwa vinyweleo lukuki.

Alijikuta anawaza maneno yale aliyoambiwa na Malkia. Kwa namna moja ama nyingine yalimnyima raha kwa kujijirudufu masikioni mwake. Aliketi akashika tama. Alisimama akashika kiuno. Mwishowe akaamua kuufuata mlango na kwenda kule kwenye chumba walichokuwa wamefungiwa Malkia na Zura.


Alikuwa wanawake hao wamelala. Aliwaamsha na kumtaka Malkia amwambie juu ya ule mkufu aliokuwa anataka kumtaarifu hapo awali. Uzuri Malkia pasipo kusita, akamweleza juu ya mkufu huo – nguvu yake na hata umbo. Mpaka anamaliza habari hiyo, msonara alikuwa ametwangwa bumbuwazi. Mdomo wake ulikuwa umeachama na macho yake nusura yaache uso kwa kunyofoka.


“Upo wapi huo mkufu?” Lilikuwa ni swali la kwanza toka kwa msonara. Macho yake yalionyesha uchu ambao uligoma kungoja.
“Kabla hatujakwambia ulipo, kwanza unaweza ukatupa taarifa ya mkufu huo?” Aliuliza Zura upesi.


Msonara aliagiza mlango ufunguliwe, akaongozana na wanawake hao mpaka kwenye sebule yake kubwa. Huko toka kwenye kabati lake la kuhifadhia vitabu, alitwaa kitabu fulani kikubwa mno chenye jalada chakavu la kijivu.


Alikiweka mezani na kukifungua haraka mpaka kwenye kurasa namba mia nane ambapo hapo akaonyesha picha ya mkufu. Mkufu huo ukiwa unafanana vilevile na wa Malkia.


“Mkufu huu ulipotea zamani sana, umetafutwa kwa muda mrefu mno pasipo mafanikio. Kwenye kila himaya palipitishwa msako mkali lakini hakuna kilichofanikiwa.”
Msonara akafungua kurasa ifuatayo.


Alisogelea mlangoni akamtazama Malkia. Uso wake ulikuwa mpole ukionyesha kuguswa. Macho yake yalitaka kujua na mdomo wake haukukawia muda mrefu kabla haujafunguka kuuliza kilichotokea.


Kwa wakati huo wote msonara yule mkubwa alikuwa ndani ya chumba chake akiendelea kula raha na wanawake wale alioletewa kama zawadi toka uarabuni. Kila mwanamke aliyemzingira aligusa upande fulani wa mwili wa msonara huyo aliyeishia kusikilizia ‘unyoda’ kwa kurembua macho kana kwamba anapitishiwa upamba masikioni.


Raha hiyo ilidumu kwa masaa kadhaa, ni kana kwamba kuamshwa kwa msonara huyo na Malkia kulikuwa ni kama vile aliamshwa atende yale, ila kwakuwa kila kitu kina mwisho wake basi akafikia kikomo ambapo wanawake walichoka wakalala. Yeye msonara aliutafuta usingizi lakini hakuupata hata lepe!
“Huu mkufu haijulikani haswa ni wapi ulipotengenezwa. Inaaminika asili yake ni kwenye utawala wa wasioonekana – upo chini ya bahari. Ni mojawapo ya mkufu wenye nguvu, lakini unakuwa na nguvu mno pale tu unapokuwa na mtu ambaye ametengenezewa mkufu huo.”


Malkia akapata shaka.


“Unajuaje kama mtu fulani ametengenezewa huo mkufu?”


“Sina huo utaalamu,” akajibu msonara. “Hiyo sio kazi yangu, kazi yangu mimi ni kuutafuta huo mkufu kwa hali na mali maana utaniongeza utajiri mara tatu ya hapa nilipo.”


“Kwani upo wapi huo mkufu?” Aliuliza msonara baada ya kueleza kifupi. Malkia na Zura walitazamana na kisha Zura akanena:
“Tafadhali tuambie zaidi. Tutakusaidia kuupata huo mkufu.”


“Mtanisaidia? Kwani upo wapi?”

“Tuambie kwanza.”

“Mnataka kujua nini?”

“Tunataka kujua nguvu ya mkufu huo kwa mwenyenao.” Msonara alibinua mdomo wake, akafungua tena kitabu kama mtu asiyetaka.


“Mkufu huo unaweza ukaongozwa na watu mbalimbali, lakini wenye sifa moja tu – damu inayorandana na ile iliyokuwepo ndani ya kidani chake. Mtu mwenye damu hiyo utamtambua pale tu akapouvaa huo mkufu na asipate tatizo lolote wakati kinyume na hapo mtu ataungua kama vile ilivyo kwa wadhalimu.”


Akavuta pumzi.


“Kwa kupitia mkufu huo, mtu atakuwa na nguvu mno zaidi ya binadamu wa kawaida. Ataweza kupotea lakini pia kunuwia na jambo likatokea.”


“Lakini pia kati ya wote hao wenye damu hiyo, kuna mmoja ndiye anayestahili mkufu huo. Mmoja tu. mmoja ambaye anaweza akaona maono ndani ya mkufu huo. Mmoja ambaye mkufu unamteua pale anapokuwa karibu yake.”
Japokuwa taarifa hiyo haikuwatosheleza sana kiu zao, angalau ziliwapa mwanga wakapata kuyajua ambayo hawakuwahi kuyajua. Kwa namna moja ama ya ziada iliwafanya waone hatari walizozipita zimewapa manufaa.


“Haya huo mkufu upo wapi?” Aliuliza msonara.

“Haupo hapa!” Malkia akajibu. “Umeibwa.”

“Na nani?” Msonara aliwahi kuuliza.

“Hatujajua ni nani. Aliutwaa shingoni mwangu na kupotea.”

“Shingoni mwako?”

Malkia alichukua fursa hiyo kujitambulisha yeye ni nani na wapi alipoutoa mkufu huo. Pia akamweleza na safari yake tokea Goshen mpaka pale.


Ilimuwia vigumu msonara kuamini ya kwamba yule ni malkia. Hata kama ingelikuwa ni wewe usingeliamini. Lakini kwasababu kulikuwa kuna kitu cha thamani kubwa anakitaka, basi alilazimisha nafsi yake kuamini. Na badala ya kughafirika, akawapa makazi wanawake hao akihakikisha wanapata huduma zote wanazostahili binadamu.
.
.
.
.
.
.
***
.
.
.
.

Uwanja mdogo ndani ya hekalu ya malkia Vedas Alturo ulikuwa umekaliwa na wanaume watano wazee wa baraza wakiwa wanamngojea malkia wao atoke chumbani alimokuwa anajipara.


Walikuwa wanateta kwa sauti ya chini ama tuseme wananong’onezana. Nguo zao za mashuka walizovaa ziliwafanya waonekana wazee zaidi na huku vichwa vyao visivyo na nywele vikiwafanya tena waonekane kama watoto! Ilikuwa mvurugano.


Ila baada ya punde kukawa kimya, malkia alikuwa anaingia. Wote walisimama wakiwa na nyuso za utulivu. Baada ya malkia kuketi kwenye kiti chake ndipo nao wakaketi na malkia akafungua kikao.
Ajenda kubwa ilikuwa ni ulinzi wa himaya yao, Goshen. Malkia alitoa agizo la kuimarishwa kwa jeshi kwa kuwatafuta wanajeshi wa ziada nje ya himaya yao kwa madai ya kwamba usalama wake na wa himaya yao kwa sasa upo shakani. Hakuwa pale kujadili bali kutoa amri.


Aliamuru wazee hao wafanye hiyo kazi kwa juma zima lililombele yao. Alikuwa anahitaji wanajeshi alfu moja zaidi ya waliopo.


Baada ya maelezo hayo, kikao kikavunjwa ukiwa sasa umebakia utekelezaji tu.


Wazee hao wa baraza walitokomea, akatokea mwanaume mrefu mwenye mwili uliojaza, kwa jina aitwa Nedal. Alikuwa amevalia kama mwanaume aendaye vitani. Nywele zake ndefu zilizolala zilimfanya apendeze kumtazama. Uso wake mwembamba mrefu ulikuwa umependezeshwa na ‘vindevu’ vya mbali vilivyogoma kusikia makali ya wembe. Macho yake yalikuwa kama ya paka lakini yamelegea kwa kiasi.


Huyo alikuwa ni mtumishi wa siri wa malkia Vedas Alturo. Tangu pale alipoketi kwenye kiti cha madaraka alimteua mwanaume huyo kuwa mtumishi na kada wake ambaye hatakuwa anajulikana kwa yeyote yule. Kazi yake ni kusambaa huku na huko. Kuangaza huku na kule kumletea taarifa malkia wake, Vedas Alturo.


Kazi yake ni kuwa macho ya mwanamke huyo hata pale anapokuwa ndani ya hekalu yake basi apate kujua kila mtaa, na kila kilichomo.
Ni kwa kupitia mwanaume huyu, malkia Vedas alipata tarifa ya kwamba utawala wake ni mojawapo ya utawala unaochukiwa na majirani, yupo hatarini na endapo akikumbwa na vita hatakuwa na pa kukimbilia.

Si kwamba ni kwa bahati mbaya Nedal alikuwa amechaguliwa kufanya hiyo kazi, bali ni kutokana na ujasiri na ushujaa wake. Haogopi kufa wala kujeruhiwa kwa kile anachokisimamia. Unaweza mwita mwanaume wa shoka ama jembe linalosukumwa na nguvu ya sembe.


Vedas alipomuona mwanaume huyo alitazama kwanza kila upande wake kama kuna usalama kisha akapandisha kichwa chake juu kumruhusu Nedal aongee. Alijua kabisa Nedal haji pale pasipo kuwa na taarifa nyeti na hivyo lilikuwa ni jukumu lake kumtegea sikio.


“Malkia wangu,” Nedal alianza kwa kusema hivyo. “Malkia Sandarus bado yupo hai. Inasemekana yupo kwenye himaya ya masonara – huko Osheni, na ameonana na msonara mkubwa!”


Malkia Vedas akapaliwa na hizo taarifa. Alikohoa mara nne kabla hajatulia na kuuliza:
“Anafanya nini huko?”

“Bado sijajua, malkia. Mawakala wangu bado wanatafuta”

“Nedal!” Malkia alijikuta anaropoka.

“Naam!”

“Nataka huyo mwanamke afe haraka iwezekanavyo!”

“Sawa malkia wangu.”

“Muda wa kumfuatilia umeshatosha sasa.”

“Sawa malkia wangu!”

Nedal aliondoka akimwacha malkia Vedas akiwa ametwaliwa na mawazo juu ya Sandarus. Hakuwa na raha kabisa kwa siku hiyo nzima mpaka pale usiku akienda kitandani. Na kutokana na mawazo hayo si bure akaweweseka ndotoni kumuota Sandarus.


Alimuona mwanamke huyo akiwa na upanga mrefu na mnene mkononi mwake. Uso wake ulikuwa mwekundu ukiwa moto. Alikuwa anataka kumpokonya mkufu lakini hakufanikiwa, ila badala yake mkufu ukatwaliwa na mtu mwingine ambaye Vedas hakumjua ni nani.
Alikurupuka toka usingizini akahema kama mbwa. Alipapasa kifuani mwake akakuta mkufu. Alishusha pumzi ndefu kisha akalaza kichwa chake kitandani.


Ndoto hiyo ilizidi kumuongezea mawazo na kumnyima raha kabisa kwani sasa alikuwa ana mambo mawili makubwa ya kung’amua.
.
.
.
.
.
.
***
.
.
.
.
.
.
Ikiwa ni asubuhi isiyo ya mapema, Rhoda, akiwa amependeza kwa kuvalia gauni fupi rangi ya bluu bahari, alikuwa amesimama pembeni ya nyumba kubwa makazi ya baraza la wazee.


Alikuwa hapo akitega kama kuna mwanaume yeyote mzito serikalini atakayetokea kuvutiwa naye, kwahiyo basi alikuwa amejijaladia haswa akiwa anarembua macho yake makubwa laini kama mlenda.


Si kwamba alikuwa havutii wanaume wengine hohehahe, la hasha! Wanaume hao hawakutaka kujisumbua kwa mwanamke huyo kwa maana walijua fika hawatomuweza kumgharamia. Tunaweza sema ‘matawi ya juu’ hivyo basi walikuwa wamewaachia ‘wakubwa’ wafaidi.


Rhoda alisimama hapo kwa muda wa kama nusu saa wanaume wawili wa baraza wakatoka ndani. Walimtazama pasipo kuonyesha haja, wakaondoka zao. Rhoda alisonya akaendelea kuvuta subira.


Akiwa anaendelea kukaa hapo, alisikia sauti za wanaume zikiteta ndani. Alitamani kusikia kile kinachozungumzwa kwahiyo akajisogeza karibu zaidi atege sikio, bahati nzuri walinzi hawakumuona, hata kama walimuona basi walimpuuzia kwa kutoona kama ana sababu yoyote ya kuwafanya wahofie.


Rhoda alisogea mpaka dirishani ‘akanyuti’. Kwa muda mchache tu aliokaa hapo akapata kusikia jambo moja hatari. Jambo ambalo lilimfanya aachame mdomo kwa bumbuwazi kama sio kustaajabu.
Ilikuwa ni sauti kama tatu hivi za wazee wa baraza. Walikuwa wanaongea kwa sauti ya chini lakini iliyonguruma vya kutosha kumfanya Rhoda asikie. Walikuwa wanapanga kufanya mapinduzi kwa kumuua malkia Vedas Alturo, lakini kwanza wakidhamiria kumkwapua mkufu mwanamke huyo wakiamini ndio umpao kibri.


“Wakati alivyokuwa hana mkufu hakuwa na madhara.” Ilisikika sauti ya mzee mmoja. Waliteta na kuteta mwishowe wakaagana. Hapo ndio Rhoda akabanduka na kuondoka upesi.


Alienda nyumbani kwake akajilaza kitandani akiwaza kile alichopata kusikia. Anawaza kama anaweza akawa na nafasi katika mpango huo. Anafikiri kama anaweza kuokoa maisha yake mabovu kwa kujihusisha na mpango huo.


Anawaza na kuwaza. Anatafakari asikome.
Kama akiamua autumia mwanya huo, basi je awe kwenye upande gani. Wa wale wazee kwa kuwataarifu ya kwamba atawafichia siri, au awe upande wa malkia Vedas kwa kumtaarifu yanayofanyika nyuma ya mgongo wake, yaani afunike kombe mwanakharamu apite?
Anafikiria.


Akajikuta anatabasamu asifahamu sababu.
.
.
.
.
.
.
***
.
.
.
. .
.
Siku bado haikuwa imeisha japokuwa ilikuwa ni jioni.


Malkia Sandarus na Zura walikuwa wamejilaza chumbani mwa yule msonara mdogo waliyemrejea majira ya mchana na kumpasha yale yote yaliyopata kutokea kule kwa msonara mkubwa.


Walikuwa wamejipumzisha ingawa kwa wakati huo msonara mkubwa alikuwa anatambua wapi walipo. Alikuwa ameahaidiana na wanawake hao wasiende popote kabla hawajakaa na kuongea vizuri baada ya ugeni, toka uarabuni, kuondoka.

Wakiwa humo chumbani wakipanga na kuyateta yale waliyobashiri yatakuwa yanatokea huko Goshen, msonara mdogo aligonga mlango na kuwataarifu ya kwamba wana mgeni.


Walipoenda nje walikutana na sura ya kiarabu. Yule aliyewafuata ndani ‘ya selo’ walipokuwa wamefungiwa.


Mwarabu huyo aliwasalimu kwa ufupi kisha akasema:
“Sultan anahitaji kuonana na nyie faragha.”


Malkia na Zura hawakuwa na muda wa kuteta zaidi ya kuongozana na mjumbe huyo.
Walitembea umbali mdogo wakakutana na farasi aliyebebelea toroli dogo tu la kawaida usidhani kama humo ndani kuna mtu mkubwa.


Malkia na Zura waliingia ndani wakakutana na Mfalme, ama sultan, toka Uarabuni. Alikuwa amependeza kwa nguo zake zenye darizi ya dhahabu. Ingawa alikuwa na umri mkubwa, bado alionekana mbichi kwa kuvutia.


Hujulikana maarufu kama sheikh Mansoor. Mwanaume mrefu mwenye mwili mpana na macho makali lakini yenye uchangamfu ndaniye.


Baada tu ya kusalimu. Mansoor aliuliza:
“Nimeambiwa mna mkufu wa tawala ya wasioonekana.”


Zura na Malkia wakatazamana. Moyo wa Malkia ulilipuka. Alijihisi hayuko sawa, na kwa namna moja ama nyingine kichwani aliwaza ya kwamba ameenda Osheni kutafuta matatizo zaidii na si suluhisho.
.
.
.
.
.
Lako jicho!
 
skfull said:
Oooh, poa ahsante Sana ila nina ombi ulifanyie kazi, naomba waalau usiku v3 itapendeza zaidi #shika's word [emoji12] [emoji12] [emoji12] [emoji12]
Click to expand...
Nimeweka 3 usiku 2 asubuhi moja
 
You must log in or register to reply here.

Similar Discussions

Our Community

Coming Soon

Regional Communities

Coming Soon
Back
Top Bottom
Menu
Forums
New posts
Log in
Register