SEHEMU YA 22
Nikaruka kutoka katika farasi na moja kwa moja kuanza kuelekea katika sehemu ile ambayo ilikuwa na miti ile huku nikiongozana na Majeed huku wale watu wengine wakiwa wanatusubiria.
Nilichokifanya ni kuchukua kamera yangu na kuanza kupiga picha huku tukizidi kuisogelea miti ile.
Hatua ishirini hata kabla hatujaifikia miti ile, macho yetu yakatua katika maganda mbalimbali ya risasi ambazo zilikuwa zimekwishatumika. Mwili wangu nilihisi kusisimka.
Maganda yale yalikuwa mengi pale chini. Sikuacha kitu chochote kile, nikaanza kupiga picha maganda yale ya risasi na kuanza kusogea kule kulipokuwa na miti ile.
Kama ilivyokuwa njiani na ndivyo ilivyokuwa pale, mafuvu ya watu yalikuwa yakionekana katika miti ile mchangani jambo ambalo lilizidi kuniongezea hofu zaidi. Sudan kwangu ikaonekana kuwa kama jehanamu, nilikuwa nikihofia kupita kawaida kiasi kwamba wakati mwingine nilikuwa nikitetemeka waziwazi.
“Haya ni mafuvu ya watu ambao walikuwa wamefungwa katika miti hii, pale tulipoyaona maganda ya risasi ndipo ambapo wapigaji risasi walipokuwa wamesimama na kuwalenga huku wakiwa wamewafunga katika miti hii,” Majeed aliniambia.
Sidhani kama kuna siku ambayo niliumia kama kipindi kile, nilimwangalia Majeed na bila kutegemea, machozi yakaanza kunitoka. Moyoni niliumia kupita kawaida kiasi, kichwa changu kikaanza kutengeneza picha ya watu waliokuwa wamefungwa katika miti ile na kumiminiwa risasi.
Kitu ambacho kilikuwa kimeniumiza zaidi ni kwamba katika mafuvu yale pia kulikuwa na mafuvu ya watoto, hali ilionyesha kwamba hata watoto nao walikuwa wamefungwa katika miti ile na kumiminiwa risasi.
Hiyo ndio hali niliyokutana nayo, sikutaka kuendelea kujiuliza, hapo hapo Majeed akaanza kunirekodi huku nikiielezea hali iliyokuwa imetokea mahali pale.