Aisee! Nikiwa kijana mdogo nikiwa mkoa, nilikuwa na ndoto moja tu – kuingia Dar es Salaam na kuwa na maisha ya kifahari. Nilikuwa nasikia stori za jiji, za watu wakifanikiwa, wakipata pesa nyingi, wakiishi maisha ya kifahari. Kwa hiyo nilipoanza safari yangu kuelekea jijini, nilijua maisha yangu yatabadilika kabisa.
Nilipofika Dar, nikatafuta geto langu la kwanza. Mitaa ya Mabibo, mwisho pale Mabwawani. Eeh bwana! Geto lilikuwa kama bwawa la tatu au la nne hivi. Mazingira hayakuwa mazuri kabisa, lakini nilikuwa nakaa ili tu niwe na geto langu. Nilitoka mkoa, nimeingia Bongo – lazima nionekane na mimi ni mtu wa mjini!
Nikaishi Mabibo kwa muda mrefu. Lakini aisee, uswahili ulikithiri! Watu walikuwa wakipiga kelele usiku na mchana, mazingira yalikuwa machafu, na hali ya maisha ilikuwa ngumu. Nilijiona kama nimekwama. Kila siku nilikuwa najiuliza, "Kweli hii ndiyo Dar es Salaam niliyoisikia?"
Nikaamua kuhama. Nikaingia mitaa ya Sinza Madukani. Eeh! Nilikuwa nasikia Sinza Town sana, kwahiyo nilipohamia pale, nilijiona kama nimefika! 😁 Nilikuwa najisemea, "Yes! Ni mahala safi, ni maisha ya mjini kweli!" Lakini bwana, baada ya muda nikagundua Sinza haikuwa kama nilivyokuwa nawaza akilini. Gharama za maisha zilikuwa juu, kelele nyingi, na usumbufu wa kila aina. Nikaamua tena kuhama.
Nikahamia Bunju, mitaa ya Usalama. Nika-set pale kimtindo! Lakini baada ya muda, nikahama tena. Nikasogea mitaa ya Godzilla, Sala Sala. Pale unyamwezi saana! Hayo mageto yote aisee, nilikuwa naishi town kiujanja ujanja tu. Kubeti forex, sijui winga, ni vuruga kila kitu ili mradi nipate mbumba. Maisha yalikuwa magumu, lakini nilikuwa nakaza mshipa. Kila siku nilikuwa naishi kwa matumaini kwamba siku moja nitafanikiwa.
Ee bwana, kufupisha stori iwe fupi ni kwamba – now nipo kwangu! Lakini shambani saana aisee! Nina vihekari takribani 35, taratibu napanda miche ya mikorosho. Kila msimu wa mvua, mpaka sasa nina miche 1000 ya korosho chini.
Lakini niseme wazi – sijajitoa kwenye forex, wala sijakata tamaa na kubeti. Bado napambana! Bado nipo kwenye forex, bado nipo kwenye biashara, na bado napambana na ujasiriamali ili kujikwamua kiuchumi. Shamba ni sehemu ya mapambano, sio mwisho wa safari. Bado nakaza mshipa kila siku, bado nafanya vuruga kila kitu ili mradi nipate mbumba. Tofauti ni kwamba sasa nina mkono mmoja shambani, mwingine town – napambana kwa pande zote.
Maisha yamebadilika, lakini mapambano yanaendelea. Sijui kesho itakuwaje, lakini najua moja – mtu mwenye kujituma haachi kupambana. Mungu ni mkubwa, na kila siku ni fursa mpya.
Dogo akikua, asiseme baba alikuwa anacheza forex tu na kubeti. Asiseme baba alikuwa mkimbizi wa geti moja hadi lingine. Asiseme baba alikuwa naishi maisha ya ujanja ujanja. Badala yake, aseme baba alijitahidi, baba alipambana, na baba bado anapambana. Baba aligundua kwamba maisha ya kweli yanapatikana kwa kufanya kazi kwa bidii, kwa subira, na kwa kutokata tamaa. Baba hakuacha – baba aliendelea kupambana hadi mwisho.
Karibuni Rufiji jamani, mkoa wa kiusalama! Hapa kuna amani, kuna hewa safi, na kuna maisha ya kweli. Hapa ndipo nilipopata utulivu wa moyo na furaha ya kweli. Lakini hii ni kambi moja tu ya mapambano – safari inaendelea.
Na hii ndiyo stori yangu – kutoka geto la Mabibo hadi shamba la korosho Rufiji, huku nikipambana kila siku kwenye forex, biashara, na ujasiriamali. Maisha ni safari, na kila hatua ina somo lake. Usikate tamaa, usiache kutafuta, na usisahau kwamba mafanikio ya kweli yanapatikana kwa jasho na uvumilivu.
Karibuni Rufiji! Mapambano yanaendelea!