SIMULIZI: Mkufu wa Malkia wa Goshen

SIMULIZI: Mkufu wa Malkia wa Goshen

MKUFU WA MALKIA WA GOSHEN 012

Simulizi za series




“Una maanisha nini?” Sultan alitamba.
“Hayupo kwenye uso wa dunia,” Al Karim akajibu. “Yani simwoni kwenye rada zangu.”
Sultan akashusha pumzi ndefu. Alikuna ndevu zake kidevuni akibinua mdomo.

“Inawezekana akawa amejificha ama amefichwa,” alidadavua Al Karim.

“Kama angelikuwa amefariki basi ningelijua.”
“Sasa tunafanyaje?” akauliza Sultan.

“Nitamtuma wakala wangu mwaminifu amtafute,” akajibu Al Karim kisha akaenda kwenye chumba chake chenye mlango mweupe. Humo akatoka na kitu cha pembetatu kilichofunikwa na kitambaa chekundu.

“Nini hicho?” Sultan aliwahi kusibu.
“Ni wakala wangu mwaminifu,” Al Karim akajibu na kisha akafunua kitambaa kile chekundu.

Lilikuwa ni banda dogo la chuma lenye umbo la pembe tatu likiwa limemtunza bundi mweupe mwenye macho mekundu. Ndege huyo alikuwa anatisha kumtazama, si tu kwasababu alikuwa ni bundi, hapana! Kichwa chake kilikuwa kimebebelea pembe ndogo juu ya macho yake makubwa kama mayai ya mbuni. Ukubwa wake ulitosha kujaza banda. Na alipopanua bawa, rangi nyekundu ilionekana ubavuni.

Al Karim alisema maneno kadhaa ya Kiyunani kisha akafungua banda la bundi huyo aliyetoka na kutuama juu ya bega la kushoto la Al Karim.

“Ndiye huyo?” Sultan aliuliza. Al Karim akatikisa kichwa.

“Ndiye yeye – wakala wangu mwaminifu. Macho yake ni yangu. Mabawa yake ni miguu yangu.”

Al Karim alimtuliza bundi wake mkononi kisha akamtaka Sultan aseme nani anataka amuone. Sultan akadadavua mazingira na umbo la Zura, Al Karim naye akatia neno lake papo na kumwachia huru bundi aliyerukia angani.

“Kazi imekwisha, Sultan,” alisema Al Karim. “Ntakupa mrejesho pale litakapopatikana jambo.”

Siku iliyofwata, asubuhi na mapema, Sultan akaondoka kurudi kwenye makazi yake. Hakuwa na matumaini makubwa juu ya kupatikana kwa mkufu.

Mkewe mkubwa alimsihi atulizane kila jambo litakuwa sawa, kwani Al Karim hajawahi kushindwa jambo. Hakuna rekodi ya jambo lolote lililowahi kuzidi uwezowe. Hapo angalau Sultan akawa ametua hofu kwa kiasi chake.
.
.
.
.
.
.
***
.
.
.
.
.
.
Siku mbili zinapita hakuna ambacho Tititat anakipata katika himaya ya masonara. Amezunguka sana kumtafuta Malkia lakini hakufanikiwa. Baada ya kufanya upelelezi wake mdogo anajikuta makaburini, juu ya kaburi la Malkia Sandarus. Alizikiwa hapo. Simulizi yake iliishia hapo.

Ulikuwa ni muda wa usiku mwepesi wa saa moja. Hakukuwa na mtu makaburini isipokuwa Tititat aliyeonekana anawaza jambo la kufanya muda si mrefu mbeleni. Baada ya kutimiza dakika kumi na tano katika eneo hilo pasipo kuona mtu, Tititat alianza kuchimba kaburi la Malkia akitumia mikono yake.

Kwa kasi kubwa alitenda zoezi hilo pasipo kuchoka. Halikuwa la ajabu hilo kwasababu muda huo ndio ulikuwa muda wao, wana Jayit, kuwa na nguvu; muda wa usiku! Kama amefungiwa mota alichimba kaburi, akaufikia mwili dakika tano tu.

Aliupekua mwili huo pote, hakuona kitu: hakukuwa na cha thamani! Sasa kile kitu cha thamani, kisichojulikana, alichotumwa na mfalme wake atakipatia wapi? Alijiona anashindwa.

Akiwa ndani ya shimo la kaburi, anasikia sauti za watu wawili wakiwa wanateta. Walikuwa ni vijakazi wa Msonara mkubwa. Walikuwa wametoka matembezini na sasa wanarejea kwenye makao yao haraka kabla ya mkuu wao hajafika.
.
.
Huko walipotoka walikuwa wamekunywa na kujilewea kwahiyo midomo yao haikuwa na stara, wala vichwa vyao havikuwa vinachambua vema mazingira waliyomo.
.
.
Walikuwa wanahororoja kuhusu mkufu. Habari hizo walizisikia kwa mkuu wao ambaye anahangaika mno kuutia mkononi. Mmojawao alimuuliza mwenzake kama mwenzao aliyemfwatilia Zura amekwisharejea.
.
.
Hapo mjibuji mwenye mdomo ‘pochi’ akaanza kufumbua mambo ambayo yalimvuta Tititat.

“Bado hajarejea, nahisi atakuwa tayari amekufa!”

“Umejuaje?”

“Muda wote huo hakuna taarifa yoyote ile. Unadhani kuna nini tena hapo? … ila kweli nakwambia, mkuu wetu kuna muda hana akili hata punje!”

“Enh!”

“Ohoo! Nakwambia ukweli. Hivi yeye kabisa kwa akili yake akawaamini wanawake wale mafukara watakuwa na kitu cha thamani kama kile? Eiiiish! Upuuzi!”

“Tatizo lako unapenda sana kudharau watu wewe! Mi naamini atakuwa amejiridhisha kwanza kabla ya kuamua vile.”

“Waii! Nakwambia tena, kuna muda mkuu wetu hana akili; zote huenda makalioni!”

“Akiupata je huo mkufu, n’kufanyaje?”

“Ntakununulia bilauri kumi na tano za pombe!”

“Kwa mshahara gani unaolipwa? Mie nitataka bilauri mbili tu.”

“Na asipoupata wewe utanipa ngapi?”

“Kumi na tano!”

Walikuwa tayari wamesogea mbali. Tititat alichungulia akaona sasa ni salama kwake kutoka ndani ya shimo. Alirudishia udongo alioutoa ndani ya kaburi hilo haraka kisha akaondoka kuwafwatilia wajumbe wale waropokaji.

Alitembea kwa uangalifu mno kiasi kwamba wajumbe walevi wasingewaza kama kuna mtu nyuma yao. Hata kama wangeliwaza hivyo na kutazama, bila shaka wasingelimuona yeyote kwa jinsi Tititat alivyokuwa amefanana na kiza.
.
.
Walifika getini kwa nyumba ya Msonara wakaingia ndani. Tititat alitazama eneo hilo kwa umakini na akaanza kupanga namna ya kuingia humo apate kuonana na Msonara mkubwa. Aliamini kwa kupitia msonara huyo, atapata majibu kadhaa ya maswali yatakayomsaidia kupata kitu cha thamani, ambacho tayari alishakijua ni mkufu.
.
.
Ilichukua dakika kumi tu, Tititat akawa tayari yupo ndani ya jengo la Msonara mkubwa lenye ulinzi wa haja. Hatukujua kaingiaje ila tunaona miili ya walinzi ikiwa chini imelala haijitambui au inavuja damu pomoni. Hakuna kelele yoyote iliyosikika mpaka Msonara mkubwa anafikiwa ndani ya chumba chake alimokuwemo na mwanamke mmoja mrembo mrefu mwembamba.
.
.
Kabla Msonara hajashangaa, alikuwa tayari amekabwa ngeta nzito wakati mwanamke wake akiwa amezirai kwa kumwona tu Tititat.
.
.
“Mkufu upo wapi?” aliuliza Tititat.
.
.
Kwa sekunde tu Msonara mkubwa alikuwa anavuja jasho, macho yamemtoka pima akipata uchungu wa roho kunyofoka.
.
.
Tititat alifungua mikono yake kumwacha mwanaume huyo avute hewa. Kwa papara Msonara akahema akikohoa. Tititat alirudia tena swali lake akimtazama Msonara usoni:
“Mkufu upo wapi?”
.
.
“Sijui,” alijibu Msonara mkubwa. “sijui ulipo!”
.
.
Tititat akadaka tena shingo ya mwanaume huyo na kuiminya kwanguvu. Macho ya Msonara yalipanda juu kwenda ubongoni. Tititat alimwacha tena avute hewa, kisha akarudia swali lake.

“Mi mwenyewe nautafuta, sijui ulipo!”
.
.

“Unautafutia wapi?”
.

“Kuna wanawake wawili ndio walikuwa na taarifa na huo mkufu. Mmoja amekwishafariki, mmoja amekwenda zake. Sijui ameenda wapi!”
.
.
Tititat alidaka tena shingo ya Msonara. Kabla hajaiminya, Msonara aliropoka:
“Ngoja weee, nasema baba!”
.
.
Tititat akamwacha.
.
.
“Kweli sijui! Sijui wapi alipoelekea, ila walinambia wametokea Goshen, nadhani huko ndipo atakuwa anaelekea. Nimemtuma mjumbe wangu amfwatilie.”
.
.
Tititat alinyanyuka akatoka ndani ya chumba hicho. Alimwendea farasi wake aliiyekuwa amemfungia porini, akamkwea na kisha kuanza safari akirudia njia aliyokuja nayo.
.
.
Kituo chake cha kwanza kilikuwa kwenye ile mizoga aliyoiona jangwani. Alimsimamisha farasi wake hapo akatazama. Ni mifupa tu ndiyo ilikuwa imebakia. Alijiuliza mizoga ile ilikuwa ya nani, akakumbuka maneno ya wale wajumbe walevi, mmoja anaweza akawa mjumbe wa Msonara. Na je huyo wa pili? Anaweza akawa ndiye huyo mwanamke? Nani kawaua?
.
.
Aliondoka na maswali yake hayo kichwani akibashiri kuyapatia majibu mbele kwa mbele. Aliamini kama mwanamke huyo, Zura, atakuwa hai basi atamwona kabla hata hajafika Goshen, hata kama alifunga safari hiyo kwa muda. Hilo kwake lilikuwa inawezekana maana yeye hakuwa na mapumziko njiani: farasi wake alikuwa hachoki wala yeye vilevile.
.
.
.
.
.
.
***
.
.
.
.
.
Dhumuni la Rhoda halikuwa limepotea. Wakati huu wa usiku akiwa ndani ya mgahawa wake mkubwa na unaovutia, alikuwa anawaza na kuwazua juu ya malkia Vedas. Ndio, bado alitaka kummaliza. Hiyo ndiyo ilikuwa haja ya moyo wake. Lakini sasa alikuwa na wazo jipya, kuutwaa ule mkufu uliotuama kwenye kifua cha mwanamke huyo.

Aliwasikia vema wale wazee wa baraza wakinadi mkufu ule kwamba ndio unaompa kiburi mwanamke huyo kwani hapo kabla, kipindi akiwa mke wa mfalme, hakuwa hivyo.
Sasa kuutwaa mkufu huo maana yake ni nini? Kumfanya malkia awe mdhaifu: kumfanya asiwe na sifa ya kuongoza: kumfanya malkia ajione mtupu.
.
.
Yeye, Rhoda, hakuwa na haja ya kutawala Goshen, kama ingelitokea hilo basi ingelikuwa bonasi kwake. Hakumpenda Vedas toka rohoni, alishindwa kabisa kulizuia hilo kuonekana.
.
.
Kumwona mwanamke huyo anatawala, kwake lilikuwa ni jambo la kushoto mno.
Mawazo yalimtinda sana, ila kwakuwa sasa hivi alikuwa na wafanyakazi lukuki ambao walikuwa wakimfanyia kazi, basi hilo halikuathiri biashara yake kwa vyovyote vile.
.
.
Kazi yake ya usimamizi haikuhitaji kuwa macho muda wote, bali tu uwepo wake eneo la kazi.
.
.
Akiwa humo mawazoni, alirudishwa fahamuni na sauti kali ya kicheko. Akiwa amekunja sura alimtazama mteja aliyekuwa anacheka hivyo. Alitamani kumfukuza lakini alishindwa.
.
.
Alimtazama mteja huyo kana kwamba mama amtizamavyo mwana mkaidi. Aliishia kusonya na kuendelea kupepesa macho yake kwa wateja wengine.
.
.
Kwenye kona kabisa ya mashariki mwa mgahawa, aliwaona wanaume watatu wasio na nywele kichwani. Walikuwa wamevalia nguo zilizowakaa vema, mikononi zikiwa zimejaladiwa na ngozi. .
.
Viatu vyao vilikuwa vikubwa lakini imara. Migongoni mwao walikuwa wamebebelea majambia marefu. Na kwenye kingo za viuno vya walikuwa wana visu virefu vilivyofunikwa na vifuko vya ngozi.
Pasipo na shaka robo, wanaume hao walikuwa ni wanajeshi wa himaya fulani, ama basi ni mesenari wa mtu fulani ama taasisi fulani kubwa. Rhoda alivutiwa sana kuwatazama, na akili yake ilimjuza akaamini kuna jambo anaweza kupata toka kwenye vinywa vya wanaume hao.
.
.
Alisogea karibu akaweka masikio yake bayana kusikia. Kwa muda wanaume wale waliteta maongezi yasiyokuwa na maana nzito kwa Rhoda. Mwishowe Rhoda akaamua kujitoa kimasomaso kwa kujongea kwenye meza ya wanaume hao. .
.
Alijitambulisha yeye ni nani eneo hilo na akaomba ruhusa ya kuketi.
.
.
“Samahni kwa usumbufu, nimeona ni sura ngeni mgahawani mwangu. Nikaona sio shida endapo tukafahamiana.”
.
.
Uzuri na ustaarabu wa kuigiza wa Rhoda uliwateka wanaume wale. Pasipo hata kusita wakajinasibu ya kwamba wao ni wapita njia tu wakitokea huko magharibi ya mbali kabisa. Wamepita hapo kula baada ya kuambiwa ndio mahali bora kabisa.
.
.
“Ahsanteni sana,” Rhoda alisema. “Nimefurahia sana uwepo wenu hapa kwani bila shaka utapanua biashara yangu kwa kwenda kusambaza habari njema kunihusu.”
.
.
Waliendelea kula na kunywa wakiteta ya hapa na pale. Baada ya muda mfupi Rhoda akaanza kupata yale anayoyataka.
.
. “Ni himaya kama tatu zimeshapitiwa na jeshi hilo la usiku. Zimeachwa hazina hazina yoyote na watu wameuawa wengi mno!” alisema mwanaume mmoja.
.
.
Alikuwa anatoa taarifa ya huko walikotoka: namna gani himaya kadhaa zilivyoachwa hazijiwezi baada ya kuvamiwa na jeshi kubwa la usiku: jeshi lililosemwa kama lenye nguvu na halizuiliki.

“Watu wa huko wanasema wavamizi hao walikuwa wanatisha. Walikuwa wenye kasi kiasi cha kumaliza kazi yao ndani ya himaya nzima kwa muda usiozidi dakika kumi tu!” alisema mwanaume mwingine akitafuna kipande cha nyama.
.
.
“Inaaminika jeshi hilo litaendelea kupita kwenye himaya kadha wa kadha. Mpaka sasa wameshapita kwenye himaya tatu, na haingii akilini kama wataishia hapo.”
.
.
Taarifa hiyo ilimsisimua Rhoda, na aliona ni sahihi kabisa endapo angemtaarifu malkia Vedas. Ndio, hakuwa anampenda mwanamke huyo ila aliona anastahili kupata taarifa hiyo kwa usalama wa raia wengine na hata wake ndani ya himaya.
.
.
Hakungoja muda mrefu baada ya wageni wake kuondoka, alijikusanya akaenda kwenye hekalu la malkia, pasipo na mushkeli akaruhusiwa kuingia ndani. Aliketi mahali pa mapokezi wakati kijumbe akiwa ameenda kutoa taarifa juu ya ugeni wake.
.
.
Baada ya dakika mbili akatokea Phares. Alikuwa amevalia taulo tu kifua chake chenye manyoya kikiwa wazi. Alikuwa ametoka kuoga: mwili wake ulikuwa umetambaliwa na maji. Hakuwa amevaa nguo ya ndani, maungo yake yakawa yamejichora tauloni.
.
.
Alimkarimu Rhoda kwa tabasamu. Alimwambia Malkia ametoka kidogo kwahiyo anaweza akamweleza tu shida yake. Rhoda hakupenda kumwambia hilo jambo Phares, ila kwakuwa hakuwa na namna, ilimlazimu atende hivyo.
.
.
Bahati njema, akiwa kati ya maelezo malkia Vedas akawasili. Alighafirika kumwona Phares yupo vile, kimwonekano, na kisha yu karibu na Rhoda. Kwa namna fulani aliona Rhoda anaweza kumkwapua mwanaume huyo kama alivyofanya kwa Fursa. Wivu ulimjaa. Na macho yake dhahiri yalionyesha hivyo.

Phares aliondoka zake upesi akamwacha malkia Vedas na Rhoda. Alinadi anakwenda kuvaa nguo na kujiweka sawa. Alipopotelea ndani, malkia Vedas akamuuliza Rhoda:
.
.
“Umeona nini?”
.
.
“Wapi, malkia wangu?” Rhoda akajibu na swali.
.
.
“Umeona nini kwa yule mwanaume?”
.
.
“Sijaona kitu, malkia.”
.
.
Vedas akamtazama Rhoda machoni. alitamani kumwambia kuhusu habari za Fursa ila akafanikiwa kuzuia mdomo wake.
.
.
“Umekuja kuleta habari gani?”
.
.
Rhoda akamweleza kila kitu juu yay ale aliyoyasikia kule mgahawani. Vedas alishtushwa na hizo taarifa. Aliapa atazifanyia kazi, na akampongeza Rhoda kwa kazi aliyofanya.
Ila kuna kitu bado kilikuwa machoni mwake.
.
.
.
.
.
.
***
.
.
.
.
. “Nimeonaa!” Ilikuwa ni sauti kali ya bibi mlozi ikibweka. Sauti hiyo ilitoka nje ya nyumba yao kubwa kuukuu iliyo ndani ya himaya ya wachawi, Tanashe.
.
. “Umeona nini?” wenzake wawili waliuliza kwa pamoja. Mmoja alikuwa hana macho; mmoja alikuwa nalo moja wakati yule aliyepaza sauti akiwa na macho mawili.
.
.
“Nimemuona Malkia Sandarus!” alipaza tena sauti. Bibi yule ambaye alikuwa hana jicho haraka akaunyoosha mkono wake na kunyofoa jicho moja toka kwa yule mwenye mawili, akalipachika kwake.
.
.
“Umemuona wapi?” wenzake wakauliza tena kwa uso uliolowa hamu.
.
.
Walikuwa ndani ya sebule yao inayonuka mizoga. Moshi ulikuwa umetanda ukitokea kwenye pipa lao, uwani, lililokuwa linapika chakula chao cha usiku.
.
.
“Nimemuona kwenye rada zangu za macho mawili na kioo msumbusi. Yupo Osheni!”
“Hilo tunalijua, ndio yupo Osheni.” Wenzake wakadakia.
.
.
“Hapana! Siyo kama vile nyie mjuavyo. Yupo Osheni, lakini tayari amekufa! Amefukiwa ndani ya ardhi!”
.
.
Bibi mmoja akajikuta ametabasamu.
.
.
“Kwahiyo unataka kusema …”
.
.
“Ndio!” yule msemaji mkuu akadakia.
. . “Tunaweza tukamtumia sasa. tunaweza tukamfanya akawa kikaragosi chetu!”
.
.
.
. .
.
.
Kazi kazi! Lako jicho.
 
MKUFU WA MALKIA WA GOSHEN -013
Simulizi za series


Basi wasipoteze muda roho ya Malkia ilitafutwa na kuvutwa mpaka mezani mwa ajuza hao. Ilikuwa ni furaha kubwa kuitwaa roho hiyo ambayo ilikuwa ina matumizi adhimu kabisa.

Bibi hao watatu walinuwia maneno ya lugha ngeni kisha wakaiacha roho hiyo irudi huko ilipotokea. Baada ya muda mchache, kioo chao chenye nguvu ya ajabu kikaonyesha mwili wa Malkia Sandarus ukifunua macho.

Wakatabasamu na kupongezana.

Macho ya malkia yalikuwa mekundu yanayong’aa hivyo uso wake ukawa unatisha. Kwa kasi kubwa alifanya jitihada za kufukua udongo uliomfunika, ndani ya dakika moja akawa tayari ametoka shimoni yupo juu ya uso wa dunia.

Alikuwa hatamaniki kwa uchafu. Uso na mwili wake ulijawa udongo, ukichanganya na muda ulikuwa ni usiku na macho yake yalikuwa mekundu yanayong’aa basi unaweza ukajikuta unakimbia pasipo kutambua miguu imetolea wapi uwezo huo.

“Mkufu upo wapi?”

Sauti ya kunong’oneza iliuliza masikioni mwa mwili wa Malkia.

Alitazama upande ilipo Goshen, akanyooshea kidole. “Fwata mkufu huo haraka!” Sauti ikaamuru, na punde mwili wa Malkia ukaanza kuchukua hatua za haraka kuelekea Goshen kuutwaa mkufu.

Kiza kilikuwa ni kinene lakini hakikuwa kikwazo kabisa. Mwili wa Malkia ulitembea pasipo hofu yoyote. Kile ambacho mwili huo ulipata kuona, basi ndicho ambacho bibi wale waliopo Tanashe wakawa wanaona.

Zaidi ya hapo wao ndiyo wakawa watu wa mwisho kuamua nini mwili huo ufanye. Walifanya hayo kwa kunena tu.

Baada ya mwendo wa dakika kama ishirini, mwili wa Malkia uliingia ndani ya jangwa kavu katili lililojawa na michanga. Ndani ya jangwa hilo akapokelewa na mbwa mwitu watatu wakubwa. Walikuwa na njaa mno, matumbo yao yalikuwa migongoni, na pengine walijua sasa matumbo yao yatajazwa angalau na vipande vya nyama.

Mbwa hao walisogea kwa wepesi wakazingira mwili wa Malkia. Walikuwa wananguruma wakichuruza mate. Macho yao yalijawa uchu haswa wakitegeana nani aanzishe shambulizi.

Mwili wa Malkia pasipo na papara ulisimama katikati ya mbwa mwitu hao. Ulikuwa unawatazama hao wanyama pasipo hata tone la hofu, na pengine akiwa anasubiria ashambuliwe ili naye apate kuonyesha uwezo wake.

Mbwa mwitu mmoja, mwenye baka kubwa jeusi mgongoni, alirukia mwili wa Malkia akang’ata mkono. Wenzake nao papo hapo wakarukia mwili huo kwa mkupuo kila mmoja akang’ata kipande chake cha mwili. Ajabu ni kwamba mwili wa Malkia haukufurukuta wala kulalamika kwa maumivu, uliendelea kutulia kana kwamba hakuna jambo lililotukia.

Ila hali hiyo haikudumu kwa muda mrefu, punde uso wa mwili wa Malkia ukabadilika na kujikunja. Mwili ulitumikisha mikono yake kumtwaa mbwa mmoja baada ya mmoja, ukavunja shingo zao na kuwatupilia mbali kisha safari ikaendelea.

Hakuna jeraha lolote lililoonekana kwenye mwili wa Malkia; si mchubuko wala damu. Hili lilikuwa la kutisha, sijui liliwezekanaje ila ndiyo ulikuwa uhalisia.
Macho ya kutisha ya mwili huo yalituama barabarani yasipepese wala kuvutiwa na kingine chochote njiani. .
.
.
.
.***

.
.
.
.
***
.
.
.
.
.
Ndani ya asubuhi kavu yenye upepo, malkia Vedas alikuwa yu mbele ya kioo kikubwa kilichomtaswira vema. Alikuwa anajikagua baada ya mpambaji wake, bi Sanur, kumaliza kazi ya kumpara.

Alikuwa amevalia gauni refu jeusi lililobana kiuno na mikono; kichwani alivalia kofia ya dhahabu; miguu yake ilifunikwa na viatu nyeusi vigumu vyenye umbo la mtumbwi; kifua chake kilibebelea mkufu ung’aao aliofanikiwa kuufananisha na hereni zake ndefu nyembamba.

Aliridhika na mwonekano wake, akapandisha kichwa chake juu kumruhusu bi Sanur ajiendee. Mwanamke huyo alipotoka, malkia akamtazama Phares aliyekuwa amejilaza kitandani akifunikwa na shuka kubwa zito lililodariziwa na nyuzi za dhahabu.

“Nimependeza?”

Phares akabinua mdomo wake.

“Ungeniuliza hapo kabla,” alijibu kisha akaongezea akiwa anaketi; “Una tatizo gani? – hauko sawa.”

“Sina tatizo, Phares,” malkia alitoa jibu jepesi. Phares alitupia mbali shuka akamfuata malkia. Mwanaume huyo alikuwa amevalia nguo ya ndani tu akiacha wazi mwili wake wa vinyweleo.

“Nimekwambia hauna haja ya kuhofia kiasi hicho, malkia wangu,” alisema Phares kwa sauti tulivu. “Kila kitu kitakuwa sawa kabisa, niamini.”

“Una uhakika gani, Phares?” Uso wa malkia Vedas ulikuwa umepoa, ni macho yake tu ndiyo yalionyesha uso huo una uhai.

“Nina uhakika, malkia wangu. Naamini jeshi letu na wewe pia utatulinda.” Malkia hakusema kitu, aliminya lips zake akapandisha kichwa chake juu kwa upole. “Ahsante kwa kuniamini, Phares. Nakuhitaji sana pembeni yangu. Unanifanya nijione mwenye nguvu sana.”

“Usijali, malkia wangu.”
“Tunaweza tukaenda wote?”
“Hapana, hii kazi inabidi ufanye wewe mwenyewe. Huu ndiyo muda wa kuonyesha wewe ni jemedari na ni mtu ambaye wanaweza wakamtegemea.” Malkia Vedas alivuta pumzi ndefu na kuitua. Alikumbatiana na Phares kabla hajatoka ndani ya chumba kwenda kwenye uwanja mkubwa wa Makarez kukutana na jeshi lake lililojipanga vema kumngoja.

Mapema baada ya malkia kupewa taarifa na Rachel juu ya uvamizi wa usiku unaofanywa na jeshi la Jayit likipora vitu vya thamani na hata kuua watu tena kwa njia za ajabu, aliona kuna haja ya kujiandaa kukabiliana na hali hiyo mapema iwezekanavyo. Alihofia kupoteza tawala yake. Hakutaka kitu hicho kije kutokea kamwe.

Lakini juu ya yote hayo alikuwa amejazwa hofu na aliona kabisa vita hiyo haikuwa ndogo. Tangu alipokuwa binti mdogo alikuwa anasikia habari za kuogofya za tawala ya Devoship chini ya mdhalimu Jayit. Namna gani tawala hiyo hula watu, jua halichomozi na hukaliwa na vibwengo vya kila aina. Kama haitoshi namna gani Jayit alivyovamia Goshen muda si mrefu uliopita akufukua makaburi ya babu na bibi yake pasipo kuzuiliwa na yeyote.

Phares alimjaza matumaini moyoni na mipango kichwani mwake. Aliondoa hofu usoni mwake akijivesha ujasiri kukutana na wanaume wake wa mapambano. Aliketi juu kabisa kwenye kiti kirefu chenye urembo wa kuvutia, pembeni wakiketi kamanda mkuu wa jeshi na kaimu wake. Baada ya kamanda mkuu kuongea na jeshi lake machache kuhusu ujio na uwepo wa malkia eneo hilo, malkia akasimama na kuanza kupayuka.
“Kama tusipopambana kwa moyo na nguvu zetu zote, tutapotea kwenye uso huu wa dunia,” alisema akijawa na tambo. Uso wake ulikuwa mkakamavu na hakuonyesha hata tembe ya woga.

“Goshen ilikuwepo, ipo na itaendelea kuwepo daima. Hakuna mtu yeyote anayethubutu kugusa tawala hii kwa gharama zozote zile, waliojaribu wanafahamu haswa. Na yeyote atakayejaribu pia atafunzwa.” Hakusema maneno mengi sana zaidi ya kueleza hali ambayo tawala yao imo kwa muda huo.

Aliketi kisha akawa anateta na viongozi wakuu wa jeshi juu ya mipango ya namna gani wanaweza wakawa salama dhidi ya adui yao ambaye haijajulikana ni muda gani atashambulia.

“Ni muda wa usiku tu?” Aliuliza kamanda mkuu wa jeshi.

“Ndio,” akajibu malkia. “Huo ndo’ muda ambao matukio yameripotiwa kufanyika.”

“Mfumo wa mawasiliano inabidi uwe imara sana na tuweke tabaka la kwanza mipakani.”

Alisema makamu kamanda.

“Ndio,” akadakia malkia. “itabidi kuwe na matabaka manne ya wanajeshi: tabaka la kwanza litaketi mpakani, tabaka la pili litakuwa ni kiunganishi kwa maana ya mawasiliano na la tatu litakuwa ndiyo tabaka la mwisho likiwa limejazwa na silaha nzito na idadi kubwa ya wapambanaji. Hawa wataungana na tabaka la pili upesi, watamshambulia adui kwa kumshtusha wakimzingira na kumuweka katikati.

Kwa muda wote huo inabidi kuwe kuna mwanga wa kutosha mipakani na hali ya utulivu ili kusikia msogezo ama mguso wowote. Lakini pia maeneo kadhaa yachimbwe mashimo na kupachikwa mitego mikubwa.

Kwa namna yoyote ile, wavamizi hawatakiwi kuvuka zaidi ya maili tano toka mpakani.” Malkia alidadavua kisha akasimama na kwenda zake akiwaachia wakuu wa jeshi utendaji.
Muda ulienda kwa kasi sana. Ulipowasili muda wa jioni tayari kila kitu kilikuwa kimeshafanyika kama kilivyoagizwa. Wanaume lukuki walikuwa mipakani wakiwa wamebebelea maginga ya moto. Mashimo yalikuwa yameshachimbwa na kufunikwa kwa nyasi. Miti minene iliyobebelea ncha kali ilikuwa imetandikwa chini kwenye baadhi ya maeneo ikisubiria kufyatuka. Juu ya mti mrefu kulikuwa kuna kiota kiliichomhifadhi mwanajeshi mmoja aliyekuwa ana jukumu la kutazama usalama kwa umbali.

Ulinzi huo ulikuwa mkubwa kwenye upande ule ambao unatazamana na uelekeo wa tawala ya Devonship. Huko ambapo kila mtu alitegemea ndipo watatokea wavamizi.

Mpaka inafika majira ya usiku mkali hakuna chochote kilichokuwa kimeonekana. Hata wengine wakadhani inawezekana usiku ukawa umepita na shwari yake. Ila kadiri muda ulivyozidi kuzama usikuni, mambo yakaanza kubadilika!

Giza lilikuwa kali kupita kiasi, nyota na mwezi vilipotea angani. Moshi mweusi ulitanda taratibu isijulikane unatokea wapi. Hewa ilianza kuwa nzito na joto likaongezeka.

“Unawaona?” Alipayuka mwanajeshi mmoja kumuuliza mwanaume aliyekuwa yuko juu kiotani.

“Sioni chochote mkuu!”

“Tazama vizuri!”

Mwanaume yule aliyekuwepo kwenye kiota alitumbua macho yake asione jambo. Alitumia hata hadubini lakini napo hakuambulia kitu.
“Hamna kitu mkuu! – sioni kitu!” Mashaka yaliwajaa wakihisi kabisa adui atakuwa yupo karibu. Lakini kwasababu hakukuwa na uhakika wa hilo jambo, basi taarifa kwenda tabaka la pili haikutolewa.

Hali hiyo ya kuogofya ilidumu kwa dakika tano, mara vishindo vya watu vikaanza kusikika kwa fujo! Mwanaume yule wa kiotani alijaribu kutumia mashine yake ya kuona lakini hakuona kitu. Sasa hapo wanajeshi wakagoma kusubiria adui aonekane, walitoa taarifa kwa wenzao wa tabaka la pili kisha wakajiandaa kwa ajili ya vita.

Walisubiria kwa lisaa limoja, hawakuona yeyote! Gahafla vishindo vilizima na kisha kukawa kimya. Moshi mweusi ulipotea na nyota na mwezi vikarudi angani pasipo kutokea lolote!

Lilikuwa ni jambo la kustaajabisha: sasa vile vishindo vilikuwa vya nani?
.
.
.
.
.
.
***
.
.
.
.
.
.
“Sultan, una mgeni.” Alisema mtumishi mwenye kiremba kikubwa kichwani baada ya kuruhusiwa kuingia ndani ya chumba kikubwa cha Sultan.

Sultan alijinyanyua toka kitandani, akavalia gauni jeupe refu akatoka ndani ya chumba kwenda kukutana na mgeni wake aliyeitiwa. Uso wake ulikuwa umejawa na uchovu na ajabu sana siku hiyo hakuwa amemuuliza mtumishi wake juu ya mgeni. Hali hiyo ilimfanya mke wake mkubwa, aliyemwacha kitandani, ajiulize maswali kadhaa akijaribu kukumbuka kama mumewe alikuwa na miadi yoyote ile siku hiyo.

Naye alinyanyuka toka kitandani akajivesha gauni refu rangi ya pinki kisha akasogelea mlango. Aliufungua kidogo akatulia hapo ambapo palimwezesha kabisa kusikia kilichokuwa kinaendelea kwenye mazungumzo kati ya Sultan na mgeniwe.

“Muda wote huo!” Sultan alifoka. “Ndio, Sultan. Si kwamba ameketi, la hasha! Anafanya jitihada lakini bado hazijazaa matunda.”

“Zitazaa matunda lini?” Sultan alipayuka.

Wananchi wote wanamjua Sultan huyu ni kiongozi mstahimilivu na mwenye kujawa na busara. Laiti kama wangelimwona hapa, basi wangefuta mawazo yao yote hayo. Sultan hakuwa na stara kabisa linapokuja swala la mkufu. Kwa muda alikuwa anakuwa mnyama asiyefugika.

Mgeni, mtumishi wa Al Karim – mganga maarufu, aliamua kuwa kimya kwa kukosa jibu la swali la Sultan. Aliona kabisa namna Sultan alivyokuwa ameghafirika na kwa namna moja ama nyingine akajikuta anafahamu kuwa hamna jibu lolote litakalomridhisha Sultan isipokuwa kupatikana kwa mkufu tu.

“Namuhitaji huyo ndege!” alisema Sultan.

“Ndege yupi?”

“Ndege wa Al Karim. Huyo bundi mweupe.”

Mtumishi wa Al Karim akaduwaa.

“Haiwezekani, mkuu.”

“Kwanini isiwezekane?”

“Si kila mtu anaweza kumwongoza ndege yule isipokuwa Al Karim mwenyewe!”

“Wewe kibaraka!” Sultan alifoka. “Kamwambie mkuu wako Sultan anamtaka huyo ndege, tena haraka sana!” Mtumishi wa Al Karim, mwanaume mwembamba ndani ya kanzu pana, alisimama akatoa heshima zake kwa Sultan na kisha akaondoka kuufikisha ujumbe aliopewa kwa Al Karim. Farasi wake rangi ya kahawia alikimbia upesi mno.

Wakati huo mtumishi huyo akiwa njiani kurudi kwa bwana wake, bundi wa Al Karim alikuwa kwenye anga la tawala ya Osheni. Macho yake makubwa yalikuwa yanangazaangaza jangwani huku mabawa yake yakikata upepo.

Alitembea eneo hilo kwa muda kidogo, akamwona mtu kwa mbali akiwa juu ya farasi. Alishuka chini apate kumtazama mtu huyo vema.

Alikuwa ni Tititat! Alikuwa juu ya farasi wake aliyekuwa anatembea taratibu.

Ndege huyo alimfwatilia Tititat kwa ukaribu. Tititat alikuwa anafwatilia nyayo fulani alizoziona mchangani. Nyayo hizo zilitokomea kwenye eneo fulani lililomwacha Tititat na maswali kadhaa kichwani. Alishuka toka mgongoni mwa farasi akapekua aneo hilo na macho.

Alitembea hatua tano kwenda mbele, ila ghafla akarudi nyuma na kujirushia mbali. Mchanga uligawanyika na kutengeneza shimo kubwa ambalo kama si Tititat aliwahi kuruka, angekuwa amemezwa.
Yote hayo ndege yule alikuwa anayaona. Na maana yake ni kwamba Al Karim alikuwa anayaona.

Tititat alinyanyuka akalitazama lile shimo na macho ya mshangao. Moja kwa moja akapata kuamini kuwa lile shimo ndilo litakuwa limemmeza mtu aliyekuwa anafwatilia nyayo zake. Vipi kama mtu huyo atakuwa ndiye anayemhitaji? Alijiuliza. Alitazama ndani ya shimo lakini hakuona chochote isipokuwa kiza kikali. Alitaka kuondoka lakini akasita. Aliona kuna haja ya kuzama humo ndani.

Alimnong’oneza kitu farasi wake kisha akajirushia ndani ya shimo. Alitumia dakika tatu njiani kabla hajafika kwenye ukomo wa shimo. Alijikusanya akanyanyuka. Alitazama kila upande lakini hakuona kitu bali giza tu.

Alipapasapapasa na mikono yake akagundua kuna njia. Alianza kufwata njia hiyo akatembea kwa muda wa dakika tano kabla hajasikia sauti kali ya mwanamke iliyomshtua. Sauti hiyo ilikuwa ni ya makelele isilete maana yoyote. Haikukoma mara moja bali iliendelea zaidi na zaidi.

Tititat alifwatilia sauti hiyo akagundua mahali alipokuwepo palikuwa ni kama ukumbi baada ya kujikuta kila upande aliojaribu kwenda kulikuwa kuna njia. Masikio yake yalimwongoza mpaka akafika eneo fulani alilolikuta lina mwanga hafifu lakini hakukuwa na kitu.

Alitazama eneo hilo kwa mshangao, ila ghafla akajikuta amezibwa mdomo. Pap! Pap! Shingo yake ikakatwa na kisu kidogo kikali, akadondoka chini kama mzigo!
.
.
.
.
.
.
***
.
.
.
.
.
Lako jicho!
 
You must log in or register to reply here.

Similar Discussions

Our Community

Coming Soon

Regional Communities

Coming Soon
Back
Top Bottom
Menu
Forums
New posts
Log in
Register