Nyamiji alikuwa amefundishwa michozo mbali mbali na alikuwa anajua kuimba vizuri sana. Basi siku moja kama kawaida ya watoto wan nchi ya Busambilo. Walienda kwenye chuo cha mafunzo ya watoto ambacho huwa kinafanyika mara tatu kwa mwaka, kwa kipindi cha wiki mbili mbili.
Watoto wote wa busiya walienda kwenye chuo chao cha busiya kwaabiri ya kujifunza mila na tamaduni za busambilo.
Katika vyuo vya watoto; watoto hufundiswh, kupika, kushona, mavazi, uchoraji na kilimo bora. Basi kipindi hicho kilikuwa ni kipindi cha msimu wa pili watoto hugawanywa makundi makundi kulingana na umri wao.
Mafunzo hutofautiana kulingana na rika la watoto. Basi msimu huo nchi ilikuwa imeamuru watoto wafundishwe mila na tamaduni za watu wa Busambilo. Katika mafundisho hayo ni pamoja na Uimbaji, Uchoraji, Hadith na mengine mengi tu.
Milembe alikuwa na umri wa miaka kumi kwa hiyo alikuwa kwenye rika la watoto namba mbili wenye umri kati ya 8 mpaka 12. Hao watoto walikuwa kwenye kundi namba mbili yaani akili zao zimeanza kuelewa mazingira.
Ilikuwa mara ya kwanza Nyamiji kuenda kwenye chuo hicho. Kilikuwa kimejengwa kwa ustadi. Nyumba zilizotengenezwa kwa miti na zimepambwa vizuri sana. Madarasa yale yenye hewa safi na viti vya kukalia vilivyo chingwa kwa ustadi wa hali ya juu. Njuu yalikuwa yameezekwa kwa nyasi zilizopambwa vizuri sana kwa michoro mbali mbali.
Kusema kweli alishangaa sana maana Ngaya hawana chuo kizuri kama hicho alicho kiona.
Basi kabinti kamoja kakamuona na kakasema “heee unashangaa nini sasa je ukienda chuo kikuu si unaweza ukazimia jinsi kilivyo jengwa!!!”
Nyamiji akasema kwa kweli kwetu hakuna chuo kizuri kama hiki. Kwanza kwetu chakula cha shida sana lakini huku nyie mnakula na kusaza. Kwa kweli huku mna raha sana.
Kile kibinti kikamuuliza kwani wewe umetoka wapi. Huku akiwa amejifunika machoni. Sisi tumefukuzwa kutoka nchi ya Ngaya eti wanasema sisi tuna sababisha ukame.
Kale kabinti kakasema pole sana usiogope basi mimi nitakuwa rafiki yako.