Maana yake ni kwamba, Serikali inapofanya maamuzi na kutunga sera au sheria, haipaswi kuyategemeza kwenye mafundisho ya dini fulani au tafsiri ya vitabu vya dini. Inazingatia Katiba, sheria za nchi, haki za binadamu na maslahi ya umma.
Hii haimaanishi kwamba Serikali ipuuze dini au imani za wananchi, bali inahakikisha uhuru wa kila mtu kuamini na kufuata dini yake unalindwa. Kwa msingi huo, jambo linaweza kuwa dhambi kwa mujibu wa dini fulani, lakini likawa linaruhusiwa kisheria nchini.
Kwa kifupi, dini ina nafasi yake katika imani na maisha ya mtu binafsi, wakati Serikali inaendesha shughuli zake kwa misingi ya Katiba na sheria zinazowahusu wananchi wote.