Katika ulimwengu huu wenye kelele nyingi lakini uliojaa mioyo pweke, swali hili halitoki tu midomoni, bali linasikika kama kilio cha chini chini kutoka ndani kabisa ya roho inayotafuta makazi.
Upweke si tu hali ya kuwa peke yako, bali ni ule mzigo mzito unaokukaba koo katikati ya umati wa watu, pale unahisi hakuna anayeona dhoruba inayofukuta ndani yako.
Ni simanzi inayofanya kuta za chumba chako zionekane kukuandama, huku ukibeba majeraha na siri ambazo huna mtu wa kumwambia, ukiogopa kuhukumiwa au kuonekana mdhaifu.
Lakini katikati ya kiza hicho kikubwa cha huzuni, neno "upendo" linakuja kama mwanga mdogo wa mshumaa unaoweza kufukuza giza lote.
Kuwa marafiki maana yake ni kukubaliana kufungua milango ya mioyo yetu na kuruhusu kujali kuchukue nafasi;
ni kumpatia mtu mwingine ufunguo wa vyumba vyetu vya siri na kumwambia, "Hapa ndipo palipovunjika, nisaidie kupaponya."
Urafiki wa kweli hauhitaji ukamilifu, bali unahitaji roho mbili zilizo tayari kulia pamoja, kubeba mizigo ya hisia bila kuchoka, na kushikana mikono pale mmoja anapolegea magoti.
Je, tunaweza kuwa marafiki?
Tena marafiki wa dhati kabisa wanaovuka mipaka ya maneno matupu.
Ninaomba kuwa lile bega salama ambalo utalilia pale machozi yanapozidi nguvu, na ule ukimya unaoelewa bila wewe kulazimika kueleza kila kitu kwa maneno.
Hebu tuuweke upweke kando na turuhusu upendo huu wa kibinadamu utibu kila jeraha lililoachwa wazi na ulimwengu, tukitembea pamoja hatua kwa hatua kuelekea kwenye mwanga wa matumaini mapya.
Je tunaweza kuwa marafiki?
View attachment 3641179View attachment 3641181