Moaz
Senior Member
- Apr 6, 2018
- 102
- 139
Ndugu Watanzania,
Katika kipindi hiki ambacho hisia zimepanda, sauti zimegawanyika, na tumaini limeanza kuyumba, tunalazimika kurejea kwenye msingi mmoja unaotufanya tuwe taifa: Amani, utu na busara.
Leo, nchini mwetu zipo sauti nyingi.
Serikali inaona inalinda utulivu.
Wananchi wanaona wanahitaji mabadiliko.
Wanaharakati wanaona ni lazima kuwe na shinikizo ili mustakabali ubadilike.
Lakini katika mvutano huu, tumeshuhudia kitu hatari: kila upande umeanza kuona mwingine kama adui.
Hapa ndipo mataifa hupasuka.
Hapa ndipo damu huanza kumwagika.
Hapa ndipo chochote tulichokijenga kwa miaka mingi kinaweza kupotea ndani ya siku chache.
Hivyo basi, tunatoa wito huu wa wazi kwa kila Mtanzania—bila kujali nafasi yake, chama chake, imani yake au upande anaounga mkono:
1. Tukatae lugha ya chuki na uchochezi.
Hakuna taifa lililowahi kushinda vita dhidi ya wananchi wake wenyewe.
2. Tukumbuke kuwa sauti ya busara haimaanishi udhaifu.
Mazungumzo si ishara ya kushindwa—ni ishara ya nguvu na ukomavu wa taifa.
3. Serikali isikie kilio cha wananchi bila kuliona kama uasi, bali kama wajibu wa kulinda taifa linalotaka uwazi.
4. Wananchi nao watumie njia za amani kuwasilisha hoja zao bila kuruhusu hisia za hasira kuwaongoza kwenye uharibifu.
5. Wanaharakati waweke mbele uwajibikaji wa kimaadili, si maslahi binafsi au shinikizo la umaarufu.
Sauti ya mabadiliko lazima ijengwe juu ya uadilifu, sio juu ya moto wa mgawanyiko.
6. Taifa litoe nafasi ya “Sauti ya Tatu” — viongozi wa dini, wazee wa mila, wasomi, walimu, madaktari, na watu wenye heshima katika jamii — kuwa daraja la mazungumzo.
Hawa hawataki madaraka, wanataka utulivu.
7. Tukatae kabisa kuruhusu taifa kuanguka mikononi mwetu wenyewe.
Historia haitatuacha huru kama tukifanya makosa ambayo yatagarimu kizazi na vizazi.
Watanzania wenzangu,
Mbele yetu kuna njia mbili:
Njia ya hasira ambayo huzaa vurugu, na njia ya busara ambayo huzaa nchi imara.
Tuchague njia ya pili—kwa sababu sote tuna kitu cha kupoteza, ila tuna mengi zaidi ya kupata tukikaa mezani na kusikilizana.
Amani ya taifa si mali ya serikali.
Si mali ya upinzani.
Si mali ya wanaharakati.
Ni mali ya kila Mtanzania.
Tumalize barua hii kwa kauli moja:
Hatutaacha Tanzania iingie katika machafuko kwa mikono yetu wenyewe.
Tutachagua busara.
Tutachagua mazungumzo.
Tutachagua amani.
Kwa heshima kubwa,
Mwananchi Mpenda Haki , Amani na Upendo
Katika kipindi hiki ambacho hisia zimepanda, sauti zimegawanyika, na tumaini limeanza kuyumba, tunalazimika kurejea kwenye msingi mmoja unaotufanya tuwe taifa: Amani, utu na busara.
Leo, nchini mwetu zipo sauti nyingi.
Serikali inaona inalinda utulivu.
Wananchi wanaona wanahitaji mabadiliko.
Wanaharakati wanaona ni lazima kuwe na shinikizo ili mustakabali ubadilike.
Lakini katika mvutano huu, tumeshuhudia kitu hatari: kila upande umeanza kuona mwingine kama adui.
Hapa ndipo mataifa hupasuka.
Hapa ndipo damu huanza kumwagika.
Hapa ndipo chochote tulichokijenga kwa miaka mingi kinaweza kupotea ndani ya siku chache.
Hivyo basi, tunatoa wito huu wa wazi kwa kila Mtanzania—bila kujali nafasi yake, chama chake, imani yake au upande anaounga mkono:
1. Tukatae lugha ya chuki na uchochezi.
Hakuna taifa lililowahi kushinda vita dhidi ya wananchi wake wenyewe.
2. Tukumbuke kuwa sauti ya busara haimaanishi udhaifu.
Mazungumzo si ishara ya kushindwa—ni ishara ya nguvu na ukomavu wa taifa.
3. Serikali isikie kilio cha wananchi bila kuliona kama uasi, bali kama wajibu wa kulinda taifa linalotaka uwazi.
4. Wananchi nao watumie njia za amani kuwasilisha hoja zao bila kuruhusu hisia za hasira kuwaongoza kwenye uharibifu.
5. Wanaharakati waweke mbele uwajibikaji wa kimaadili, si maslahi binafsi au shinikizo la umaarufu.
Sauti ya mabadiliko lazima ijengwe juu ya uadilifu, sio juu ya moto wa mgawanyiko.
6. Taifa litoe nafasi ya “Sauti ya Tatu” — viongozi wa dini, wazee wa mila, wasomi, walimu, madaktari, na watu wenye heshima katika jamii — kuwa daraja la mazungumzo.
Hawa hawataki madaraka, wanataka utulivu.
7. Tukatae kabisa kuruhusu taifa kuanguka mikononi mwetu wenyewe.
Historia haitatuacha huru kama tukifanya makosa ambayo yatagarimu kizazi na vizazi.
Watanzania wenzangu,
Mbele yetu kuna njia mbili:
Njia ya hasira ambayo huzaa vurugu, na njia ya busara ambayo huzaa nchi imara.
Tuchague njia ya pili—kwa sababu sote tuna kitu cha kupoteza, ila tuna mengi zaidi ya kupata tukikaa mezani na kusikilizana.
Amani ya taifa si mali ya serikali.
Si mali ya upinzani.
Si mali ya wanaharakati.
Ni mali ya kila Mtanzania.
Tumalize barua hii kwa kauli moja:
Hatutaacha Tanzania iingie katika machafuko kwa mikono yetu wenyewe.
Tutachagua busara.
Tutachagua mazungumzo.
Tutachagua amani.
Kwa heshima kubwa,
Mwananchi Mpenda Haki , Amani na Upendo