Kero ya Kutegemea Michango kwa Harusi au Tafrija

Kero ya Kutegemea Michango kwa Harusi au Tafrija

Fbn

JF-Expert Member
Joined
Jul 31, 2016
Posts
14,138
Reaction score
33,525
Katika nchi kama Tanzania, harusi au tafrija kubwa haziwezi kufanyika bila kuchangiwa na marafiki, ndugu na jamii kwa ujumla. Ingawa utamaduni huu una asili ya mshikamano na upendo wa kijamii, hali imebadilika na kuwa kero kubwa kwa watu wengi. Leo hii, mtu anapotangaza kufunga ndoa, mara moja anaanza kuandaa kamati ya harusi, si kwa ajili ya kupanga mambo tu, bali kwa kusaka michango ya pesa, viti, chakula, kumbi na hata mavazi.

Tofauti na nchi zilizoendelea, ambako mtu anayefunga ndoa au kuandaa tafrija hutumia pesa zake mwenyewe au akiba aliyojiwekea kwa muda mrefu, Tanzania imegeuza tafrija kuwa mzigo wa jamii nzima. Watu hupigiwa simu, kutumiwa meseji, na hata kulazimishwa kuchangia, bila kujali hali yao ya kifedha au kama wanapenda au la. Kwa wengine, harusi ya mtu mwingine imekuwa chanzo cha deni au migogoro ya kifamilia, hasa kama hawajakubali kuchangia au wamechangia kidogo.

Cha kusikitisha zaidi, michango hii mara nyingi haizingatii uwezo wa mchangiaji. Kuna presha ya kijamii inayomlazimisha mtu kuchangia ili asionekane mchoyo au mroho. Wengine hata huchukua mikopo au kuuza mali ili kuchangia harusi ya mtu mwingine, jambo ambalo linadhoofisha hali ya kifedha ya familia nyingi. Hii imeleta hali ya unafiki na mashindano – watu wanagharamia tafrija kubwa kuliko uwezo wao ili tu kuonyesha hadhi, huku wakitegemea wengine wawasaidie.

Kwa upande mwingine, nchi zilizoendelea kama Marekani, Uingereza au Ujerumani, watu hujiandaa kwa miaka, huweka akiba, na harusi huandaliwa kwa kiasi kulingana na uwezo wao. Hakuna presha ya jamii wala mzigo wa kuchangisha. Mgeni anakuja kama shahidi wa tukio, si kama mfadhili. Hakuna kamati ya kuchangisha, bali kuna mfumo wa zawadi wa hiari – na si lazima utoe chochote.

Kwa hiyo, tabia ya kutegemea michango kwa kila sherehe kubwa nchini Tanzania imegeuka kuwa kero ya kijamii na mzigo wa kifedha kwa watu wengi, badala ya kuwa ishara ya mshikamano kama ilivyokuwa zamani. Imeleta ushindani usio na maana, presha isiyo ya lazima, na imewafanya baadhi ya watu kuona aibu kuoa au kuolewa kama hawana uwezo wa kuandaa harusi ya “kijamii” – hata kama wangeweza kuishi kwa amani na furaha kwa ndoa ya kawaida.

Kwa kifupi, ni wakati wa jamii kujiuliza: Ni nani anayefunga ndoa – wanandoa au jamii? Na je, tafrija inapaswa kuwa ya furaha au ya presha na deni kwa wote?.

DB556FB3-3940-447C-B6D0-4646C571D378.png
 
Siku hizi tumebadilika,,,
Ukiita kamati kuu huku maporini tunakupigia bajeti na total itakayopatikana ni lazima robo tatu yake uwe nayo cash.
Haya mambo ya Kutegemea kamati ikukusanyie michango inaenda inapungua.
Na harusi bila connection utapiga sana simu na kuona Dunia haipo upande wako.
 
Katika nchi kama Tanzania, harusi au tafrija kubwa haziwezi kufanyika bila kuchangiwa na marafiki, ndugu na jamii kwa ujumla. Ingawa utamaduni huu una asili ya mshikamano na upendo wa kijamii, hali imebadilika na kuwa kero kubwa kwa watu wengi. Leo hii, mtu anapotangaza kufunga ndoa, mara moja anaanza kuandaa kamati ya harusi, si kwa ajili ya kupanga mambo tu, bali kwa kusaka michango ya pesa, viti, chakula, kumbi na hata mavazi.

Tofauti na nchi zilizoendelea, ambako mtu anayefunga ndoa au kuandaa tafrija hutumia pesa zake mwenyewe au akiba aliyojiwekea kwa muda mrefu, Tanzania imegeuza tafrija kuwa mzigo wa jamii nzima. Watu hupigiwa simu, kutumiwa meseji, na hata kulazimishwa kuchangia, bila kujali hali yao ya kifedha au kama wanapenda au la. Kwa wengine, harusi ya mtu mwingine imekuwa chanzo cha deni au migogoro ya kifamilia, hasa kama hawajakubali kuchangia au wamechangia kidogo.

Cha kusikitisha zaidi, michango hii mara nyingi haizingatii uwezo wa mchangiaji. Kuna presha ya kijamii inayomlazimisha mtu kuchangia ili asionekane mchoyo au mroho. Wengine hata huchukua mikopo au kuuza mali ili kuchangia harusi ya mtu mwingine, jambo ambalo linadhoofisha hali ya kifedha ya familia nyingi. Hii imeleta hali ya unafiki na mashindano – watu wanagharamia tafrija kubwa kuliko uwezo wao ili tu kuonyesha hadhi, huku wakitegemea wengine wawasaidie.

Kwa upande mwingine, nchi zilizoendelea kama Marekani, Uingereza au Ujerumani, watu hujiandaa kwa miaka, huweka akiba, na harusi huandaliwa kwa kiasi kulingana na uwezo wao. Hakuna presha ya jamii wala mzigo wa kuchangisha. Mgeni anakuja kama shahidi wa tukio, si kama mfadhili. Hakuna kamati ya kuchangisha, bali kuna mfumo wa zawadi wa hiari – na si lazima utoe chochote.

Kwa hiyo, tabia ya kutegemea michango kwa kila sherehe kubwa nchini Tanzania imegeuka kuwa kero ya kijamii na mzigo wa kifedha kwa watu wengi, badala ya kuwa ishara ya mshikamano kama ilivyokuwa zamani. Imeleta ushindani usio na maana, presha isiyo ya lazima, na imewafanya baadhi ya watu kuona aibu kuoa au kuolewa kama hawana uwezo wa kuandaa harusi ya “kijamii” – hata kama wangeweza kuishi kwa amani na furaha kwa ndoa ya kawaida.

Kwa kifupi, ni wakati wa jamii kujiuliza: Ni nani anayefunga ndoa – wanandoa au jamii? Na je, tafrija inapaswa kuwa ya furaha au ya presha na deni kwa wote?.

View attachment 3376431
Labda utakua umesahau nchi yetu ni ya ujamaa na kujitegemea
 
Taabu yote ya nini kuwapa watu presha? Sina mpango wa kufanya sherehe ya harusi kwa kutegemea michango ya watu. Nikilipa mahari namuona mchungaji/msajili wa ndoa anifungishie ndoa freshi tu. Ishu ya kula tutaenda kula nyumbani msosi wetu tuliouandaa wa watu wachache, imetoka hiyo!
 
Siku hizi tumebadilika,,,
Ukiita kamati kuu huku maporini tunakupigia bajeti na total itakayopatikana ni lazima robo tatu yake uwe nayo cash.
Haya mambo ya Kutegemea kamati ikukusanyie michango inaenda inapungua.
Na harusi bila connection utapiga sana simu na kuona Dunia haipo upande wako.
Haswaaa.
 
Vitu kama hivi ndio huwa vinafanya nione wanaoamua kuoana huku wakitegemea michango ni kama hawana akili timamu hivi.
 
Kuna wakati huwa nateuliwa kuwa mwenyekiti wa kamati ya harusi, swali la kwanza huwa namuuliza muoaji unataka kufanya sherehe ya bajeti ya kiasi gani? Akitamka gharama yake namuuliza tena una kianzio kiasi gani? Maana wengine hutaka kufanya sherehe ya milioni mbili hadi tano huku akiwa na laki moja tu! Kuna mmoja tulimfanyia sherehe ya laki tatu tu na mambo yakaishia hapo! Jamaa anaendelea vema na mke wake kafikisha watoto wawili na afya imemkubali shavu dodo limetoka na pikipiki ya usafiri wake kanunua, kijana hana shida na maisha yanaendelea vema anafurahia ndoa yake aliyoifunga bila ufahari na mbwembwe nyingi
 
Hili suala la michango ni fasheni mpya tu, zamani watu walifunga ndoa kwa gharama zao wenyewe. Muoaji alijipanga namna ya kuwalisha wahudhuriaji, kama ni kuchinja ng'ombe, mbuzi, kuku, wali, makande, ugali muoaji aliandaa mwenyewe. Siku hizi ni kero nyingi, mara mchango wa send off mara sijui ni upuuzi gani akina mama wanaita tunza/kitchen party, mara honey moon, mara table party, upuuzi umekuwa mwingi sana na kote huko ni michango tu. Hivi bila michango kwani watu hawawezi kuoana? Mbona kuoa simple tu!
 
Mi nakaaga kimya sijal watachukia au la nachangia kwa watu wa karibu sana na mim
 
Tukiombwa michango tunatoa ili tusieleweke vibaya. Tunajitahidi kutoa hata nusu ili kupunguza lawama kuliko kutokutoa kabisa, ila karamuni huwa hatuendi kwa kuwa hatukutoa mchango timilifu
 
Kituko. Unaenda karamuni ukumbini, wakati wa kula na kunywa siku hizi umezuka mtindo wa kufungashiwa vyakula na vinywaji, utaamua mwenyewe ule na unywe hapohapo mezani ulikokaa au ubebe roba lako ukalie mbali/nyumbani. Thamani ya misosi na vinywaji uliofungashiwa hailingani na mchango ulioutoa!
 
Kituko. Unaenda karamuni ukumbini, wakati wa kula na kunywa siku hizi umezuka mtindo wa kufungashiwa vyakula na vinywaji, utaamua mwenyewe ule na unywe hapohapo mezani ulikokaa au ubebe roba lako ukalie mbali/nyumbani. Thamani ya misosi na vinywaji uliofungashiwa hailingani na mchango ulioutoa!
naona aibu kubeba fungashio la vyakula na vinywaji, huwa namtafuta mama asiye na aibu kubebe vyakula karamuni nampa apelekee watoto wake nyumbani
 

Similar Discussions

Back
Top Bottom