CHAGOSI GERALD
Senior Member
- Jan 25, 2020
- 162
- 284
Makala ya Pili:
Taifa halijengwi na kauli nzuri tu za ahadi ya Lami na maji, wala halisimamishwi na ndoto zisizokuwa na miguu. Taifa linajengwa na mikono ya watu wake, linadumishwa na mshikamano wa roho za watoto wake. Hii ndiyo maana tuliliasisi Jeshi la Kujenga Taifa (JKT) — si kama mapambo, bali kama chombo cha kutekeleza ndoto ya Tanzania ya watu wote.
Nilipotazama JKT, niliona mkono wa kijiji. Niliona vijana wakienda vijijini kushirikiana na wakulima; kufundisha mbinu bora za kilimo, kujenga mifereji ya maji, kusimika shule ndogo, na kujenga barabara za kuunganisha mashamba na masoko. JKT lilipaswa kupeleka nguvu za taifa kule ambako uchumi wa kijijini unahitaji kuinuliwa. Hapo ndipo roho ya usawa na mshikamano ingeonekana wazi.
Wakati huohuo, JKT niliona kama moyo wa mji. Vijana wangeshirikiana kwenye viwanda, kushiriki ujenzi wa makazi bora, kuendesha miradi ya usafiri wa umma, na kuzalisha bidhaa ambazo taifa letu linahitaji. Badala ya kuagiza kila kitu kutoka mbali, JKT lingekuwa kiwanda cha uzalishaji wa ndani, kikiwa moyo unaosukuma damu ya uchumi wetu.
Lakini leo, tunapoangalia JKT, hatuoni mkono huo ukigusa kijiji. Hatuoni moyo huo ukipiga ndani ya mji. Tunachokiona ni kivuli chake kikibembeleza vijana: “njiini kwa ajili ya ajira, uzalishaji kwa manufaa ya wachache.” Je, ajira ndiyo roho ya taifa? Je, mshahara binafsi ndiyo lengo kuu la mshikamano wetu?
Ndugu zangu, huu ni upotofu mkubwa. Taifa haliwezi kukua iwapo nguvu ya pamoja inageuzwa kuwa bidhaa ya kuuzwa. Taifa haliwezi kuishi iwapo vijana wanashawishiwa na tamaa ya mkate wa leo badala ya kujenga msimamo wa kesho.
JKT haikupaswa kuwa mlango wa wachache kujinufaisha. JKT ilipaswa kuwa shule ya maisha, darasa la mshikamano, na shamba la uzalishaji wa pamoja. Iwapo kila kijana angepitia pale kwa roho ya kujitolea na si tamaa, leo Tanzania ingekuwa na mtandao wa barabara za kijiji, viwanda vya ndani, na mashamba ya umma yanayolisha kila mdomo bila kuomba msaada wa chakula.
Ndugu zangu, hebu tukumbuke:
JKT ni nguvu ya kijiji — inatenda ili kila mwananchi asalie salama.
JKT ni moyo wa mji — unahakikisha maendeleo yanawafikia wote, si wachache tu.
JKT ni roho ya taifa — na roho hiyo ikipotea, taifa hubakia giza tupu.
Tuache tamaa za wachache. Turejeshe JKT kwenye malengo yake ya awali: kuwa mwili wa mshikamano, mkono wa maendeleo, na moyo wa taifa.
Taifa halijengwi na kauli nzuri tu za ahadi ya Lami na maji, wala halisimamishwi na ndoto zisizokuwa na miguu. Taifa linajengwa na mikono ya watu wake, linadumishwa na mshikamano wa roho za watoto wake. Hii ndiyo maana tuliliasisi Jeshi la Kujenga Taifa (JKT) — si kama mapambo, bali kama chombo cha kutekeleza ndoto ya Tanzania ya watu wote.
Nilipotazama JKT, niliona mkono wa kijiji. Niliona vijana wakienda vijijini kushirikiana na wakulima; kufundisha mbinu bora za kilimo, kujenga mifereji ya maji, kusimika shule ndogo, na kujenga barabara za kuunganisha mashamba na masoko. JKT lilipaswa kupeleka nguvu za taifa kule ambako uchumi wa kijijini unahitaji kuinuliwa. Hapo ndipo roho ya usawa na mshikamano ingeonekana wazi.
Wakati huohuo, JKT niliona kama moyo wa mji. Vijana wangeshirikiana kwenye viwanda, kushiriki ujenzi wa makazi bora, kuendesha miradi ya usafiri wa umma, na kuzalisha bidhaa ambazo taifa letu linahitaji. Badala ya kuagiza kila kitu kutoka mbali, JKT lingekuwa kiwanda cha uzalishaji wa ndani, kikiwa moyo unaosukuma damu ya uchumi wetu.
Lakini leo, tunapoangalia JKT, hatuoni mkono huo ukigusa kijiji. Hatuoni moyo huo ukipiga ndani ya mji. Tunachokiona ni kivuli chake kikibembeleza vijana: “njiini kwa ajili ya ajira, uzalishaji kwa manufaa ya wachache.” Je, ajira ndiyo roho ya taifa? Je, mshahara binafsi ndiyo lengo kuu la mshikamano wetu?
Ndugu zangu, huu ni upotofu mkubwa. Taifa haliwezi kukua iwapo nguvu ya pamoja inageuzwa kuwa bidhaa ya kuuzwa. Taifa haliwezi kuishi iwapo vijana wanashawishiwa na tamaa ya mkate wa leo badala ya kujenga msimamo wa kesho.
JKT haikupaswa kuwa mlango wa wachache kujinufaisha. JKT ilipaswa kuwa shule ya maisha, darasa la mshikamano, na shamba la uzalishaji wa pamoja. Iwapo kila kijana angepitia pale kwa roho ya kujitolea na si tamaa, leo Tanzania ingekuwa na mtandao wa barabara za kijiji, viwanda vya ndani, na mashamba ya umma yanayolisha kila mdomo bila kuomba msaada wa chakula.
Ndugu zangu, hebu tukumbuke:
JKT ni nguvu ya kijiji — inatenda ili kila mwananchi asalie salama.
JKT ni moyo wa mji — unahakikisha maendeleo yanawafikia wote, si wachache tu.
JKT ni roho ya taifa — na roho hiyo ikipotea, taifa hubakia giza tupu.
Tuache tamaa za wachache. Turejeshe JKT kwenye malengo yake ya awali: kuwa mwili wa mshikamano, mkono wa maendeleo, na moyo wa taifa.
