SEHEMU YA 57
“Kitu gani?”
“Ninahitaji sana umfukuze kazi kijana anayeitwa John!” alisema.
“John gani?”
“Yule mfanya usafi, ananiharibia binti yangu na ninajua kazi ndiyo inamtia kiburi,” alisema mzee huyo.
“Mh! Ishu ya kuajiri ipo chini yangu ila ya kufukuza mpaka niwasiliane na uongozi wa juu kabisa jijini Dar es Salaam,” alisema Bwana Masako.
“Mh!”
“Ndiyo! Kampuni ilinunuliwa na bosi mwingine miezi saba iliyopita kutoka huko, hivyo ameweka utaratibu wake, labda nitumie ubabe mzee mwenzangu!” alisema Bwana Masako.
“Basi sawa. Tumia ubabe!” “Haina shida.”
Mzee Abraham akakenua, aliyaona mafanikio makubwa, John alitoka jijini Dar es Salaam kwenda Kigoma kwa lengo la kutafuta maisha, akayapata lakini kwa bahati mbaya amri ilitolewa kwamba ni lazima afukuzwe kazi.
Muda huo wakati mazungumzo hayo yalipokuwa yakifanyika, kijana huyo alikuwa selo, moyo wake uliuma kupita kawaida, hakuamini kama yeye ndiye aliyekuwa akipitia maisha hayo kwa sababu tu hakuwa masikini.
Alihuzunika lakini hakujilaumu, kile alichokuwa amekifanya kilionekana kuwa sahihi kwake. Alionyesha upendo wa dhati kwa msichana aliyekuwa akimpenda, alikuwa tayari kufanya lolote kwa ajili ya Deborah na ndiyo maana hakuwahi kujilaumu hata kidogo.
Akiwa humo, majira ya saa kumi jioni akaambiwa kulikuwa na wageni waliokuja kumuona, akatolewa, alipofika kaunta, macho yake yakatua kwa washirika kadhaa akiwemo Juliana ambaye alimpelekea chakula.
Kila mmoja alionekana kuwa na huzuni, hapakuwa na mtu aliyeamini kile kilichokuwa kikiendelea. Alitia huruma, macho yake yalionekana kuwa mekundu hali iliyoonyesha alilia sana humo ndani.
Akazungumza nao, kila alipomwangalia Juliana, alikumbuka, alihisi tangu zamani kwamba msichana huyo alikuwa akimpenda, kwa jicho lile, aliamini kabisa alikuwa sahihi kwa asilimia mia moja.
Wakazungumza naye na baadaye kuondoka huku akibaki Juliana tu ambaye hakutaka kumficha kitu chochote kile, kwa sababu ya maisha aliyokuwa akipitia, aliamini yeye ndiye angekuwa tumaini lake.
“Ninakupenda John!” alisema msichana huyo.
“Najua sana!”