Shairi: Msitu wa Wanyama

[That_Big_MAN]

Nimekaa nikitafakari, kwa uchungu na simanzi,
Nikaona mabadiliko, yasiyo na mwelekeo,
Taifa letu la kale, lenye sifa na uwezo,
Limekuwa uwanja wa pori, lenye sheria za ovyo.

Sifa njema zimefichwa, zimesalia kelele,
Tumegeuka wanyama, tunaoishi kwa shida.
Kwenye lile baraza letu, lililojaa vioja,
Hakuna tena mjadala, wenye tija na hoja,
Kuna simba mmoja mkuu, anayeshughulikia mija,
Wengine wote ni swala, wakiitika kwa kunga.

Wanafuata mkumbo, kama kundi la nyumbu,
Wakiona mwezao analika, wanapita kimya kimya.

Muhimili wa nne, uliokuwa ni sauti,
Vimekuwa vya kuogopa, hauthubutu kusimulia uti,
Vinaimba nyimbo za sifa, zikiogopa kiboko,
Vimefumba macho yao, vimefungwa na kizingiti chaoko.

Badala ya kuchunguza, na kusema ukweli mtupu,
Wamekuwa kasuku wa wakuu, wanaoimba wakiwa uchi.
Haki imevua nguo, imebaki uchi mtupu,
Sheria zimepindishwa, kwa amri ya wakuu,
Mnyonge akikosea, hukumu ni ya upanga,
Ila mwenye nguvu porini, hula na kushiba manga.
Ni msitu wa fujo, ambapo nguvu ni amri,
Aliye na kucha kali, ndiye mwenye mamlaka.
Na hizi habari za sasa, za utekaji na hofu,
Zinatukumbusha pori, lenye fisi na urufu,

Mtu anachukuliwa, mchana peupe kweupe,
Wengine wanajificha, wakiogopa kukamatwe.
Kama swala porini, simba akimkamata mwenzake,
Wenzake wanachungulia, wakisema: "Afadhali ni yeye."
Jamii imepata ganzi, haisikii tena uchungu,
Imekuwa kama kiziwi, asiyejua mafungu,
Wanaona ni kawaida, ndugu kupotea njia,
Wanaogopa kusema, wakihofia kuumia.
Hivi ndivyo tulivyofika, kwenye zama za ushenzi,
Tukiwa hai tunatembea, lakini akili za mnyama.