Mbona nimesema mengi tu?
Kila mmoja ana mtazamo wake. Hatuwezi kufanana wote. Mimi sikubaliani na wewe kuwa ni upuuzi.
Lissu sio wa kwanza kuzungumza kwa sauti. Mtikila alizungumza bila kuogopa pengine kuliko hata Lissu. Kwangu mimi shida ya watanzania ni kila siku kutegemea atakuja mtu wa kuwakwamua. Alikuweko Mrema, tukamfurahia Mtikila, tukamfurahia Maalim na wengine wenye uthubutu lakini hali iko pale pale. Sasa hivi tuna Lissu, na yeye asipoangalia ataachwa solemba na hao hao watanzania wenye kiu.
Umesahau somo lingine la historia kuwa haki ikicheleweshwa sana ni kama imezimwa.
Nakubaliana na wewe kwenye hili. Muungano wa Mbowe na Lissu ulikuwa formidable. Shida ni kuwa Team Lissu inaona kuwa Mbowe hana nafasi ndani ya CDM na wamefanya kila mbinu kum undermine. Wao wanaona ni wao peke yao wenye mtazamo sahihi. Lissu amewekwa kwenye pedestal na hairuhusiwi kutofautiana nae. CDM inaelekea kuwa cult.
Bahati mbaya CDM imewatenga waliojifunza huo mchezo na meza imeisha vunjika.
Amandla...
Twende kazi, taratibu:
Ni kweli, kila mtu ana mtazamo wake — lakini si kila mtazamo una uzito wa hoja au msingi wa kweli. Na ndiyo maana baadhi ya mawazo yakiachwa yakiwa hayajarekebishwa, hugeuka sumu ya fikra kwa wengine.
Unaposema CCM si wajanja wa kuigeuza CHADEMA kuwa "genge la vipofu", halafu papo hapo ukakiri kuwa
“CHADEMA imewatenga waliokuwa wamejifunza mchezo wa chess na meza imevunjika” — hapo umethibitisha usichotaka kukiri: kwamba kuna mikono ya kisiasa inayohujumu CHADEMA, na hiyo ni hoja yangu ya msingi. Ukiondoa neno “wajanja,” bado hoja ni ile ile — kuna operesheni za makusudi za kuingilia, kugawa, na kudhoofisha upinzani. Sasa kama si CCM, ni nani?
Kuhusu Lissu kulinganishwa na Mtikila: Mtikila alikuwa mpambanaji, hilo halina mjadala. Lakini hoja yangu haikuwa kwamba Lissu ndiye wa kwanza kuzungumza kwa sauti, bali ni kwamba
katika mazingira haya ya sasa, Lissu ndiye anayebeba uzito wa kiongozi wa kisasa asiyeogopa mamlaka. Kwa hiyo, kumlinganisha na waliotangulia si hoja ya kumdhoofisha — bali ya kuthibitisha kwamba historia inaendelea, na kila kizazi kina askari wake. Sasa, kama Watanzania wanachoka haraka na mashujaa wao — hiyo si kasoro ya mashujaa, ni tatizo la taifa lenye ndoto fupi.
Na hoja kuwa haki ikicheleweshwa sana ni sawa na kuzimwa — ni kweli, lakini tukikubali hoja hiyo kama hitimisho, basi ni sawa na kusema
“acha tupoteze matumaini kabisa.” Hapana. Historia pia imetufundisha kwamba
haki ya kweli huwa ngumu sana kupatikana — lakini huja tu, kwa wanaokataa kukata tamaa. Ndiyo maana wapo bado wanaopambana.
Kuhusu suala la Mbowe na Lissu: hakuna aliyesema Lissu hawezi kukosolewa. Isipokuwa, kuna tofauti kati ya
kosoa kwa nia ya kujenga, na
undermining kwa lengo la kumchafua kisiasa. Ukosoaji wa hoja ni sehemu ya afya ya demokrasia. Lakini tukifikia hatua ya kuchafua jina la mtu kwa kutumia propaganda za ndani — tumeacha siasa, tumeingia kwenye fitna. CHADEMA si cult — lakini wanaojaribu kuipaka tope la cultism ni wale wanaotaka ionekane dhaifu ili wapate nafasi ya kuua matumaini.
Na mwisho, hoja yako kuwa meza ya chess imeshavunjika — hiyo ni tamko la kukata tamaa. Lakini historia ya siasa ni kama mto: unaweza kupinda, unaweza kufurika, lakini hauwezi kusimama. Waliovunja meza, wasidhani wameua mchezo. Waliopindua kete, wasidhani wanamiliki ubao.
CHADEMA ni taasisi — si jina la mtu. Na kizazi cha mabadiliko kipo kazini, hata kama kelele za hofu zinapigwa kutoka pembeni.