SankaraBoukaka
JF-Expert Member
- Jul 2, 2019
- 2,603
- 4,028
Sasa ndugu zanguni, mimi ni mtu mzima kabisa, nina miaka 40. Nilianza shughuli za watu wazima nikiwa na miaka 20, nikawa mfuatiliaji mzuri wa mambo ya "unyama wa mwituni", kwa lugha nyepesi—tulianza kupiga mpira miguuni bila viatu. 😂
Katika miaka hii 20 ya utafiti wa "mambo ya ndani", nimepita njia nyingi, vichochoro vya giza, vyumba vya gesti na hata mabanda ya video (siku zile zamani). Nilijitahidi kuwa na nidhamu ya hali ya juu sikutembeza kengele ovyo, sikutaka watoto kila mtaa, nilijitahidi kuchungulia SPEEDOMETER.
Lakini kuna jambo moja hadi leo sijawahi fanikiwa. Miaka 20 ya "field work", sijawahi toa bikra ya mwanamke. Yaani bikra halisi ile ya damu, kilio, kushtuka, kushindwa kuendelea, sijawahi ona. 😳
Lakini sasa cha kushangaza: nimekutana na wanawake wawili tofauti, tofauti kabisa kwa miaka kadhaa, ambao walinieleza kwa ujasiri kuwa mimi ndiye wa kwanza, na kweli njia ilikuwa ngumu.
Wa kwanza nilikutana naye nikiwa na matumaini ya ajabu. Alikubali kuwa na mimi, nikajua labda huu ndio wakati wa historia kuandikwa. Tulipofika kwa shughuli, aisee, kazi ikawa kama kujaribu kufungua mlango wa chuma kwa funguo za plastiki. Kila kitu kilikuwa kigumu, kila kitu kilikuwa “Aiii, acha kwanza… ngoja… si tayari bado… nipe muda… siwezi, alipiga kelele mpaka majirani waliingilia Kati, nikamtimua kwa hasira siku hiyo” 😩
Nilijitahidi kumwelewa, nikampa muda, lakini baada ya kurudi mara ya pili bado hali ni ile ile. Siku ya tatu nikaona hapana, hichi kikombe siyo changu, nikamwambia kwa heshima: “Pole dada, mi siko hapa kwa michezo ya kuigiza, kama riziki siyo yangu basi nenda nayo tu. Tuwe marafiki tu.” Nikamtimua kwa staha. 🙏
Wa pili hali ilikuwa mbaya zaidi! Aliingia kwenye chumba akitetemeka kama mtu aliyeingia kwenye pango la simba. Kila nikijaribu kuanza, ni kama vile nimeweka mkono kwenye moto wa gas cooker. Maumivu, vilio, ‘Aiii... acha kabisa, nakufa!’ Nami nikakata tamaa mapema. Nikamwambia, “Shikamoo na samahani, najua sijatosha.” 😔
Lakini sasa, miezi 6 baadaye, tukakutana kwenye daladala, duh! Amependeza, amechangamka. Tukaongea, nikamtembelea. Tukarudisha mawasiliano. Mara tukajikuta kwenye meza ile ile… lakini safari hii, ile ngome ya Goliati ilishabomolewa! Nikala mzigo ila roho ikawa inaniuma sana kwamba kuna bwege kazibua njia niliyoikatia tamaa...😂
Kuingia kulikuwa laini kama barabara ya lami mpya, bila resistance, bila chochote. Nikamuuliza, “Wee si ulikuwa bikra?” Akanijibu, “Yale maisha yamenifundisha. Wakati ule nilikuwa naogopa. ...” 😳
Nilibaki nasema moyoni: "Yaani ule mradi ambao nilikataa kwa sababu ya ugumu, fundi mwingine alikuja na spana yake na akamaliza kazi bila shida!" 😅
Dunia hii ni shule, na wanawake ni syllabus ngumu ya somo la hisia, akili na maarifa ya ndani! 😂
Katika miaka hii 20 ya utafiti wa "mambo ya ndani", nimepita njia nyingi, vichochoro vya giza, vyumba vya gesti na hata mabanda ya video (siku zile zamani). Nilijitahidi kuwa na nidhamu ya hali ya juu sikutembeza kengele ovyo, sikutaka watoto kila mtaa, nilijitahidi kuchungulia SPEEDOMETER.
Lakini kuna jambo moja hadi leo sijawahi fanikiwa. Miaka 20 ya "field work", sijawahi toa bikra ya mwanamke. Yaani bikra halisi ile ya damu, kilio, kushtuka, kushindwa kuendelea, sijawahi ona. 😳
Lakini sasa cha kushangaza: nimekutana na wanawake wawili tofauti, tofauti kabisa kwa miaka kadhaa, ambao walinieleza kwa ujasiri kuwa mimi ndiye wa kwanza, na kweli njia ilikuwa ngumu.
Wa kwanza nilikutana naye nikiwa na matumaini ya ajabu. Alikubali kuwa na mimi, nikajua labda huu ndio wakati wa historia kuandikwa. Tulipofika kwa shughuli, aisee, kazi ikawa kama kujaribu kufungua mlango wa chuma kwa funguo za plastiki. Kila kitu kilikuwa kigumu, kila kitu kilikuwa “Aiii, acha kwanza… ngoja… si tayari bado… nipe muda… siwezi, alipiga kelele mpaka majirani waliingilia Kati, nikamtimua kwa hasira siku hiyo” 😩
Nilijitahidi kumwelewa, nikampa muda, lakini baada ya kurudi mara ya pili bado hali ni ile ile. Siku ya tatu nikaona hapana, hichi kikombe siyo changu, nikamwambia kwa heshima: “Pole dada, mi siko hapa kwa michezo ya kuigiza, kama riziki siyo yangu basi nenda nayo tu. Tuwe marafiki tu.” Nikamtimua kwa staha. 🙏
Wa pili hali ilikuwa mbaya zaidi! Aliingia kwenye chumba akitetemeka kama mtu aliyeingia kwenye pango la simba. Kila nikijaribu kuanza, ni kama vile nimeweka mkono kwenye moto wa gas cooker. Maumivu, vilio, ‘Aiii... acha kabisa, nakufa!’ Nami nikakata tamaa mapema. Nikamwambia, “Shikamoo na samahani, najua sijatosha.” 😔
Lakini sasa, miezi 6 baadaye, tukakutana kwenye daladala, duh! Amependeza, amechangamka. Tukaongea, nikamtembelea. Tukarudisha mawasiliano. Mara tukajikuta kwenye meza ile ile… lakini safari hii, ile ngome ya Goliati ilishabomolewa! Nikala mzigo ila roho ikawa inaniuma sana kwamba kuna bwege kazibua njia niliyoikatia tamaa...😂
Kuingia kulikuwa laini kama barabara ya lami mpya, bila resistance, bila chochote. Nikamuuliza, “Wee si ulikuwa bikra?” Akanijibu, “Yale maisha yamenifundisha. Wakati ule nilikuwa naogopa. ...” 😳
Nilibaki nasema moyoni: "Yaani ule mradi ambao nilikataa kwa sababu ya ugumu, fundi mwingine alikuja na spana yake na akamaliza kazi bila shida!" 😅
Dunia hii ni shule, na wanawake ni syllabus ngumu ya somo la hisia, akili na maarifa ya ndani! 😂
