Kusoma kwa lengo la kufaulu mitihani pekee hujikita kwenye kukariri maneno, fomula, na nadharia ili kupata alama za juu na vyeti, lakini maarifa hayo husahaulika haraka baada ya mtihani kukamilika.
Mtindo huu wa elimu ya makaratasi haumsaidii mwanafunzi kufikiri nje ya boksi, haumjengei uwezo wa kubuni suluhisho la changamoto za maisha, na unamwacha akiwa mtumwa wa kufuata maelekezo ya wengine bila kuhoji.
Tofauti na hapo, kusoma na kuelimika hubadili kabisa fikra, tabia, na mtazamo wa mtu; kunamjengea uwezo wa kuchambua mambo kwa kina, kutatua matatizo ya jamii, na kutumia unyenyekevu wa maarifa aliyonayo kupata busara inayodumu maisha yake yote hata baada ya kusahau mambo mengi ya darasani.Ukweli huu unadhihirika wazi tunapotazama baadhi ya watu wenye rundo la vyeti na shahada nyingi—kuanzia ma-masta hadi ma-PhD—lakini uelewa wao wa maisha, utu, na uhalisia wa mambo ni sifuri kabisa.
Watu hawa mara nyingi hutumia vyeo vyao vya kitaaluma kama ngao ya kuficha upungufu wao wa hekima, wakitaka kila mtu awasujudie na kuwaona miungu watu kwa sababu tu wana herufi nyingi mbele ya majina yao.
Huwa na tabia ya dharau, kushindwa kusikiliza maoni ya wengine, na cha kusikitisha zaidi, hawawezi kutumia usomi wao mrefu kutatua hata tatizo dogo la kijamii linalowazunguka; wanabaki kuwa "maktaba zinazotembea" ambazo zimejaa nadharia zisizo na tija huku wakiongozwa na mihemko na ubaguzi.Kundi hili la wasomi wa vyeti pekee huishia kuwa mzigo kwa jamii kwa sababu akili zao zimefungwa ndani ya kuta za madarasa waliyosoma na haziwezi kufanya kazi kwenye ulimwengu wa kweli. Wana uwezo mkubwa wa kunukuu vitabu vya wanafalsafa wa Ulaya au kutaja fomula ngumu za hesabu, lakini ukila nao meza moja, utagundua hawana uwezo wa kufanya maamuzi ya msingi ya kijamii, kiuchumi, au hata ya kifamilia.
Hali hii inathibitisha kuwa shule inatoa fursa ya kupata taarifa, lakini uelimikaji unahitaji utayari wa mtu binafsi kutumia taarifa hizo kwa busara, unyenyekevu, na kwa faida ya watu wengine, jambo ambalo vyuo vikuu havina mtihani wa kulipima.
Mwisho wa siku, jamii inapaswa kutambua kuwa mtu aliyelimika bila vyeti ni wa msaada mkubwa zaidi kuliko msomi mwenye shahada tano asiyekuwa na uelewa wa kiutu wala kiutendaji. Elimu ya kweli haipimwi kwa urefu wa wasifu wa mtu (CV) au idadi ya kofia anazovaa siku ya mahafali, bali inapimwa kwa uwezo wake wa kuleta amani, maendeleo, na majibu ya matatizo yanayoikabili jamii yake.
Tunahitaji kubadili mtazamo wetu na kuacha kuabudu makaratasi ya shule, na badala yake tuanze kuthamini na kukuza uelewa wa kweli, utu, na fikra tunduizi ambazo ndizo nguzo kuu zinazomtofautisha genius mwenye hekima na mtu mwenye vyeti lakini asiyeelimika.
