bless on
JF-Expert Member
- May 22, 2026
- 985
- 2,383
Siri ya Meditation, Telepathy, Telekinesis, Teleportation na Mipaka Ambayo Mwanadamu Bado Hajaiweka Ramani…
Kuna siku mwanadamu anafumbua macho yake na kugundua kwamba amekuwa akiishi ndani ya mwili bila kujiuliza nani anayeyaona maisha kupitia mwili huo. Anaona macho yake lakini hawezi kuyaona yakimuona yeye. Anasikia masikio yake lakini hawezi kusikia masikio yakimsikiliza yeye. Anaweza kuushika mkono wake lakini bado anajiuliza kwa nini yeye ndiye anayesema “Huu ni mkono wangu” badala ya kusema “Mimi ni mkono.” Hapo ndipo fumbo la consciousness linapoanza. Meditation ya kina si zoezi la kufumba macho tu; ni jaribio la kuondoa kelele mpaka ubaki na swali ambalo kelele zilikuwa zikilificha. Ukiweza kuona mawazo yako, je wewe ni mawazo hayo? Ukiweza kuona hofu yako, je wewe ni hofu hiyo? Ukiweza kuona mwili wako, je wewe ni mwili unaouona au yupo “mwangalizi” ndani ya uzoefu huo? Mfano, mawazo yanaweza kusema “Ninaogopa” halafu dakika kumi baadaye hofu ikaondoka lakini wewe ukabaki. Kitu kilichokuja na kuondoka hakiwezi kwa urahisi kuwa maelezo kamili ya kile kinachobaki. Akili ni kama daladala ya mjini - kila dakika abiria wapya wanaingia, lakini dereva mmoja ndiye anayejifanya hajachoka!. Hivyo, usianze meditation kwa kutafuta nguvu; anza kwa kuchunguza anayeyaona hayo mawazo. “Ukimya wa kweli hauanzi pale mawazo yanapokufa; huanza pale unapogundua kwamba si kila wazo linalopita kichwani ni wewe.”
Meditation inapozidi kuwa ya kina, mtu huanza kugundua kwamba attention ni aina ya nguvu. Unachokiangalia kwa muda mrefu huanza kupata nafasi kubwa ndani yako. Ukilisha hofu kwa attention, hofu hukua; ukilisha tamaa kwa attention, tamaa hukua; ukilisha maarifa, maarifa hujenga ramani mpya ndani ya akili. Hii ndiyo sababu watu wawili wanaweza kuishi katika nyumba moja, kukutana na tukio moja, lakini wakaondoka na dunia mbili tofauti kichwani. Tukio halikuwa tofauti; interpretation ilikuwa tofauti. Hapo ndipo meditation inapovuka “relaxation” na kuwa maabara ya consciousness. Unakaa kimya, unafuatilia pumzi, wazo linakuja, unaligundua, halafu unarudi kwenye pumzi. Kesho unafanya tena. Baada ya muda unagundua kwamba umeanza kujifunza jambo ambalo shule nyingi hazikufundishi: unaweza kuona msukumo bila kuutii. Swali ni hili: kama mtu anaweza kuzuia mkono wake usipige wakati hasira imepanda, je ameshinda adui gani? Si mtu aliyekuwa mbele yake - ameshinda sekunde moja kati ya impulse na action. Hasira ni mshauri anayekupa ushauri wa bure halafu baadaye anakutumia invoice! Wacha meditation ikufundishe kuweka nafasi kati ya kilichotokea na ulichochagua kufanya. “Uhuru wa kweli haupo katika kufanya kila unachohisi; upo katika kuwa na nafasi ya kuchagua kabla ya hisia kukuchagulia.”
Na hapo ndipo watu huanza kuuliza kuhusu telepathy: je akili inaweza kuwasiliana na akili nyingine bila sauti, maandishi au ishara za kawaida? Swali hili ni kubwa lakini lazima litenganishwe na kile tunachotamani kiwe kweli. Kwa sasa hakuna ushahidi thabiti wa kisayansi unaothibitisha kwamba mwanadamu anaweza kutuma mawazo moja kwa moja kwa mwingine kwa njia ya telepathy kama vile simu inavyotuma taarifa. Lakini hilo halifanyi swali kuwa la kijinga; linafanya liwe swali linalohitaji kipimo bora. Fikiria mama anayempigia mtoto simu na kabla hajazungumza anasema “Leo kuna jambo limekutokea.” Je ni telepathy? Si lazima. Huenda mama amejifunza rhythm ya mtoto wake, sauti yake, ukimya wake, uchaguzi wa maneno na mazingira yake kwa miaka mingi. Ubongo wa mwanadamu ni prediction machine yenye uwezo wa kuchakata dalili ndogo bila kuzileta kwenye conscious awareness. Hivyo mtu anaweza kuhisi kwamba “amesoma akili” wakati huenda amesoma pattern. Lakini swali la kina linabaki: ni kiasi gani cha intuition tunachokita “nguvu ya sita” wakati ni computation ya ndani ambayo hatuioni? Mama wa Kibongo akikuangalia usoni na kusema “Usinifiche kitu” usikimbilie kusema ana telepathy; huenda amesoma uso wako kuliko ulivyosoma kitabu! Kwa hiyo intuition ikiibuka, iandike kabla ya tukio; kisha pima usahihi wake badala ya kuamini kumbukumbu yako baada ya tukio. “Kile usichoweza kueleza si lazima kiwe cha miujiza; wakati mwingine ni maarifa ambayo akili yako imeyapata kabla ulimi wako haujajua imeyapata.”
Lakini kuna fumbo linalozidi hapo: je mwanadamu anaweza kuhisi jambo kabla hajajua kwa nini analihisi? Ndiyo, hilo linaweza kutokea. Ubongo hupokea taarifa nyingi kuliko tunavyoweza kuzitaja moja baada ya nyingine. Harufu, sauti, mwendo wa macho, mabadiliko ya uso, mazingira, kumbukumbu na uzoefu wa zamani vinaweza kuunganishwa kwa haraka sana. Matokeo yake yanaweza kujitokeza kama hisia tupu: “Kuna kitu hakiko sawa.” Wakati mwingine hisia hiyo huwa sahihi; wakati mwingine huwa kosa. Hapo ndipo hekima inapohitajika. Intuition bila verification ni hypothesis; intuition iliyojaribiwa ni data. Mfano, rubani mwenye uzoefu anaweza kugundua hali isiyo ya kawaida kabla hajataja tatizo kwa maneno; lakini bado anatumia instruments kuthibitisha. Swali: kwa nini tunawaamini sana watu waliowahi kukisia sawa mara moja? Jibu: kwa sababu memory hupenda ushindi na kusahau kushindwa. Ubongo unaweza kukosea mara tisini na tisa, halafu ukipatia mara moja unasema “Nilikwambia!” - kama vile ulifanya kikao cha bodi jana usiku. Hivyo rekodi intuition zako kabla ya matokeo. “Kumbukumbu ya utabiri si ushahidi wa utabiri; ushahidi huanza pale ulipoandika kabla dunia haijakupa jibu.”
Telekinesis inatufikisha kwenye swali lingine: je consciousness inaweza kuathiri matter moja kwa moja bila njia ya kawaida ya kimwili? Hili ni dai kubwa ambalo halijathibitishwa kwa kiwango kinachokubalika kisayansi. Lakini kuna kosa la kufurahisha ambalo mwanadamu hufanya: anataka kuanza kwa kusogeza kijiko kabla hajajifunza kusogeza nafsi yake. Kwa sababu akili tayari ina ushawishi mkubwa juu ya mwili kupitia mfumo wa neva. Ukifikiria kuinua mkono, mwili huandaa movement; ukijifunza piano, hatua ambazo mwanzo zilihitaji concentration huanza kuwa automatic; ukiwa chini ya stress, mwili unaweza kubadilisha mapigo ya moyo, misuli na pumzi. Hii ni mind-body relationship halisi lakini si ushahidi kwamba akili inaweza kusogeza kitu cha nje bila njia ya kawaida. Swali: ni nguvu gani kubwa zaidi - kusogeza kijiko au kuzuia hasira isikusogeze? Jibu la pili lina ushahidi wa maisha kila siku na linaweza kubadilisha hatima ya mtu. Mtu anataka telekinesis lakini remote ya TV ikiwa mita mbili kutoka kwake anaita mtoto “Njoo nichukulie!”. Jenga mastery ya attention, movement, impulse na habit kabla ya kudai mastery ya matter. “Kabla ya kutafuta uwezo wa kuamuru vitu vilivyo nje yako, jifunze kwa nini vitu vilivyo ndani yako vinakukataa wewe.”
Kisha tunafika kwenye teleportation, ambapo imagination ya mwanadamu imeenda mbali kuliko maabara. Katika physics kuna jambo linaloitwa quantum teleportation, lakini maana yake si kwamba mtu au gari linaweza kutoweka Dar es Salaam na kujitokeza London. Inahusu uhamishaji wa taarifa ya hali ya quantum kwa utaratibu unaotegemea quantum entanglement na classical communication. Hapa kuna somo ambalo linapaswa kuchapwa kwenye ukuta wa kila mwanafalsafa: neno la kisayansi likitumika nje ya maana yake, linaweza kufanya upuuzi uvae koti la maabara. “Quantum” si neno la kichawi. Swali: kwa nini watu huvutiwa na quantum wanapozungumzia consciousness? Jibu: kwa sababu quantum physics ni eneo lenye mambo yasiyo ya kawaida, lakini kutokueleweka kwa jambo hakumaanishi kwamba kila dai kuhusu consciousness linathibitishwa na quantum mechanics. Siku hizi ukisema “quantum” mara tatu mbele ya tatizo, baadhi ya watu wanaanza kufikiri umehitimu MIT ukiwa bafuni!. Heshimu taaluma kwa kujifunza maana ya istilahi zake kabla ya kuzitumia kuhalalisha imani. “Quantum si mchawi wa kugeuza kila siri kuwa sayansi; ni sayansi yenye siri zake ambazo bado zinahitaji kuheshimiwa.”
Lakini teleportation ina swali ambalo physics haiwezi kulimaliza peke yake: kama mwili wako ungeweza kutengenezwa upya mahali pengine kwa taarifa zote zinazohitajika, je anayefika angekuwa wewe au angekuwa nakala yako inayokumbuka kuwa wewe? Hili ni swali la identity. Mwili wako hubadilika; kumbukumbu hubadilika; tabia hubadilika; hata namna unavyojiona inaweza kubadilika. Lakini bado unasema “Mimi ni yuleyule.” Kwa nini? Je identity iko katika mwili, kumbukumbu, continuity ya consciousness au katika kitu kingine ambacho lugha yetu bado haijakipata? Mfano: chukua nyumba, badilisha paa, milango, madirisha, sakafu, mabomba na mwisho kila tofali; je bado ni nyumba ileile? Sasa rudisha swali kwako. Ukibadilisha tairi nne za gari bado ni lako; ukibadilisha kila bolt, hata gari linaweza kukuuliza “Samahani, wewe ni nani?”. Wacha meditation ikufundishe kuchunguza identity kama mchakato unaoendelea badala ya kitu rahisi kisichobadilika. “Swali kubwa si mwili unasafiri umbali gani; swali kubwa ni nini hasa kinachostahili kuitwa ‘mimi’ wakati kila kitu ndani yangu kinabadilika.”
Kuna mlango mwingine unaoitwa lucid dreaming, na huu ni wa muhimu sana kwa mtu anayechunguza consciousness. Ndani ya lucid dream, mtu anaweza kutambua kwamba anaota akiwa bado anaota. Wakati mwingine anaweza kuathiri baadhi ya matukio ya ndoto. Hii haithibitishi teleportation wala safari ya roho, lakini inatufundisha jambo lenye uzito: akili inaweza kutengeneza mazingira yenye hisia ya uhalisia mkubwa wakati mwili haujaenda popote. Unaweza kukimbia bila miguu kusafiri, kuzungumza na mtu ambaye hayupo chumbani, kuona mji ambao haupo mbele ya macho yako, na kuamka ukiwa na hisia kwamba ulikuwa mahali halisi. Swali: kama akili inaweza kutengeneza dunia ya ndoto yenye uhalisia mkubwa, ni kiasi gani cha uzoefu wetu wa kawaida kinategemea construction ya brain? Jibu: perception si picha tupu inayopokelewa; ni mchakato wa ubongo unaochanganya taarifa za hisia na prediction. Ukiota una milioni mia, usiamke ukianza kupanga kununua yacht - ndoto haikupi risiti ya benki!. Hivyo tumia lucid dreaming kama maabara ya kuchunguza consciousness, si kama uthibitisho wa kila tafsiri ya kiroho. “Ndoto inaweza kukusafirisha bila mwili kuondoka; lakini uzoefu wa safari si ushahidi wa mahali ulipofika.”
Na hapo ndipo out-of-body experience inapokuwa fumbo lenye uzito. Mtu anaweza kuhisi yuko nje ya mwili, anaangalia mwili wake kutoka sehemu nyingine, au yuko mahali tofauti na mwili wake. Uzoefu huo unaweza kuwa mkali na wa kweli kwa mtu anayepitia, lakini ukweli wa uzoefu haujibu moja kwa moja swali la chanzo chake. Ubongo unaunganisha taarifa za kuona, balance, touch, proprioception na spatial orientation ili kujenga hisia ya “niko hapa.” Mfumo huo unapobadilishwa, hisia ya location ya self inaweza kubadilika. Hii haimaanishi kwamba kila out-of-body experience ni “uongo”; inamaanisha kwamba experience na explanation ni ngazi mbili tofauti. Swali: mtu akihisi ametoka mwilini, je hisia hiyo inapaswa kudharauliwa? Jibu: hapana. Inapaswa kuchukuliwa kwa heshima kama experience, kisha chanzo chake kichunguzwe bila kuruka kwenye hitimisho. Mwili unaweza kusema “Nilikuwa hapa muda wote” wakati consciousness yako inadai ilikuwa safari ya business class!. Heshimu tukio bila kulazimisha tafsiri. “Usimdharau mtu kwa kile alichokiona ndani yake; lakini pia usimpe hitimisho ambalo kile alichokiona hakijathibitisha.”
Kuna pia remote viewing - wazo kwamba mtu anaweza kupata taarifa kuhusu eneo au kitu kilicho mbali bila kutumia njia za kawaida za perception. Hapa tena kuna historia ya majaribio na madai mbalimbali, lakini madai makubwa yanahitaji reproducibility na controls kali. Kwa sababu akili ina uwezo wa ajabu wa kujaza mapengo. Ukipewa picha iliyofichwa na clues ndogo, unaweza kutoa description ambayo baadaye inaonekana “ya kushangaza” hata kama haikuwa specific kabla ya kuona jibu. Swali: ikiwa mtu alieleza kitu kilicho mbali kwa usahihi, je hiyo ni ushahidi wa remote viewing? Jibu: inaweza kuwa observation ya kuvutia lakini tukio moja halitoshi; unahitaji protocol iliyodhibitiwa, predictions zilizowekwa kabla, scoring iliyo wazi na replication. Ukieleza “naona maji, kitu cha kijani na jengo,” umeeleza dunia nzima! Kadiri unavyodai uwezo mkubwa, ndivyo unavyohitaji kipimo kigumu zaidi. “Dai kubwa halihitaji imani kubwa; linahitaji ushahidi mkubwa.”
Sasa tuingie kwenye meditation yenyewe kama sayansi ya ndani ya observation. Mtu anayefumba macho anaweza kugundua pumzi, mapigo ya moyo, tension, mawazo, memories, images na emotions. Lakini hatua ya juu zaidi si kuona hayo tu; ni kugundua kwamba yanaweza kutokea bila kuomba ruhusa yako. Wazo linatokea. Hisia inatokea. Kumbukumbu inatokea. Tamaa inatokea. Halafu consciousness inaweza kuchagua kama itaifuata au la. Hapo ndipo kuna tofauti kati ya experience na obedience. Unaweza kuhisi hasira bila kumpiga mtu. Unaweza kuhisi hofu bila kukimbia. Unaweza kuhisi tamaa bila kuitii. Unaweza kuona wazo bila kuliamini. Swali: je uhuru wa ndani ni kutokuwa na hisia? Jibu: hapana; ni kuwa na hisia bila kuwa mtumwa wa kila hisia. Hisia ni wageni; tatizo linaanza unapowapa funguo za nyumba! Wacha meditation ikufundishe kuwakaribisha wageni bila kuwapa uongozi wa nyumba. “Kukomaa si kuua hisia; ni kuzuia hisia zisichukue usukani.”
Na kuna jambo la kushangaza zaidi: muda wenyewe unaonekana tofauti ndani ya consciousness. Dakika tano za maumivu zinaweza kuonekana ndefu kuliko saa mbili za furaha. Unapongoja simu muhimu, sekunde zinaweza kutambaa; unapofurahia mazungumzo, saa inaweza kupotea. Hii inaonyesha tofauti kati ya clock time na experienced time. Meditation inaweza kukufanya uone mabadiliko hayo bila kuyafanya fumbo lisilo na msingi. Mfano: mtu anayekimbia kilomita tano anaweza kuhisi dakika ishirini zimekuwa saa; mtu anayesoma kitabu kizuri anaweza kushangaa kwamba saa mbili zimepita. Dakika tano za mazoezi ya tumbo ni kama kesi ya miaka saba; dakika tano za kuangalia video ni kama imeibiwa na wezi wa muda! Hivyo jifunze kuona muda kama kipimo na pia kama experience, bila kuchanganya viwili hivyo. “Saa hupima muda unaopita; consciousness hupima namna muda unavyopita ndani yako.”
Lakini hapa ndipo falsafa hii inahitaji breki ya hekima. Ukianza meditation na baada ya wiki mbili ukaanza kuona flashes, sensations, colours, vibrations au kusikia mambo yasiyo ya kawaida, usikimbilie kusema “Nimefungua third eye.” Inawezekana ukapata experiences za kawaida zinazotokana na attention, relaxation, sleep transition, expectation au namna ubongo unavyounda perception. Inawezekana pia uzoefu ukawa wa maana sana kwako binafsi. Lakini maana ya uzoefu na chanzo chake si kitu kimoja. Swali: kwa nini mwanadamu anapenda jina la ajabu kuliko uchunguzi wa kawaida? Jibu: kwa sababu jina linampa identity; uchunguzi unamlazimisha kuwa mnyenyekevu. Mtu akiona mwanga akiwa amefumba macho anasema “portal”; Bless on anauliza “Au macho yako yameamua kuwa tochi gizani?” Rekodi experience, angalia mazingira, usingizi, stress, expectation na repetition kabla ya kuitafsiri. “Usiogope experience isiyoeleweka; ogopa zaidi tafsiri unayoipa kabla hujaichunguza.”
Hii ndiyo sababu epistemic humility ni sehemu ya juu kabisa ya meditation ya akili. Mtu mwenye akili ndogo anataka kila swali liwe na jibu. Mtu mwenye akili iliyokomaa anaweza kukaa mbele ya swali bila kulidanganya. Anaweza kusema “Hili nimeliona; lakini sijui lilisababishwa na nini.” Anaweza kusema “Hili ninaliamini; lakini imani yangu si ushahidi wa kulazimisha wengine.” Anaweza kusema “Hii hypothesis ni nzuri; lakini ngoja tuijaribu.” Hapo ndipo spirituality, philosophy na science zinaweza kukutana bila kulazimishana. Mtu anayesema “najua kila kitu” anapaswa kwanza kujibu swali rahisi: “Kwa nini soksi moja hupotea kwenye mashine ya kufulia?” Jenga utamaduni wa kuuliza, kupima, kurekodi, kurudia na kubadili msimamo pale ushahidi unapobadilika. “Kutojua kwa uaminifu ni daraja la maarifa; kujua kwa majivuno ni ukuta wa ujinga.”
Na sasa tunaweza kulifikia swali kuu ambalo linaunganisha yote: ikiwa consciousness ni kubwa kiasi hiki ndani ya uzoefu wetu, mipaka yake iko wapi? Hatujui jibu kamili. Tunajua ubongo una jukumu kuu katika consciousness na cognition, lakini swali la kwa nini na jinsi subjective experience inavyotokea bado ni eneo kubwa la utafiti na falsafa. Hapo ndipo tunapaswa kuwa waangalifu tusitumie pengo la maarifa kama kiwanda cha majibu yasiyothibitishwa. Lakini pia tusifanye kosa la pili - kufikiri kwamba kwa sababu hatuna jibu kamili leo, hakuna swali linalostahili kuulizwa kesho. Unknown si proof of supernatural; lakini unknown pia si proof kwamba hakuna mystery. Huo ndio mstari mwembamba kati ya ujinga na hekima. Ukisema “sayansi haijui” usikimbilie kusema “basi mimi najua”; nafasi kati ya sentensi hizo ndiyo mahali pa utafiti! Kaa ndani ya uncertainty bila kupoteza curiosity. “Pengo kati ya ‘sijui’ na ‘najua’ ndilo shimo ambalo akili nyingi hujazana hadithi; mwanafalsafa huliacha wazi mpaka ushahidi ufike.”
Kwa hiyo kama kuna mtu anasoma haya akitaka telepathy, aanze kwa kujifunza kusikiliza kwa kina. Kama anataka telekinesis, aanze kwa kujifunza kutawala impulse zake. Kama anataka teleportation, aanze kwa kujiuliza identity yake ni nini. Kama anataka astral projection, aanze kwa kuchunguza relationship kati ya perception na body. Kama anataka remote viewing, aanze kwa kuandika prediction kabla ya kuona jibu. Kama anataka lucid dreaming, aanze kwa kuchunguza namna akili inavyoweza kuunda world-model ndani ya usingizi. Kama anataka meditation, aanze kwa dakika chache za ukimya bila kutafuta fireworks. Na kama anataka “kuamsha consciousness” aanze na jambo ambalo wengi hawalipendi: kuamka kutoka kwenye hitaji la kuamini kila kitu kinachowafurahisha. Mtu anataka kufungua third eye lakini eyes mbili alizonazo bado hazioni tabia yake mwenyewe! Anza safari ya ndani ianze kwa honesty, attention, observation na humility. “Usitafute mlango wa siri kabla hujajifunza kuiona milango iliyo wazi lakini umekuwa ukiipita kila siku.”
Labda siku moja tutafahamu zaidi kuhusu consciousness kuliko tunavyofahamu leo. Labda baadhi ya maswali tunayoyaona kama fumbo yatapata maelezo ya kawaida. Labda baadhi ya mambo tunayodhani hayawezekani yatabadilishwa na teknolojia mpya. Lakini kuna kitu ambacho hakipaswi kubadilika: nidhamu ya kutofautisha kile tulichopitia, kile tunachotafsiri, kile tunachokiamini na kile tunachoweza kuthibitisha. Meditation inaweza kukufanya uone mawazo yako bila kuyafuata. Hiyo pekee ni nguvu kubwa. Inaweza kukufanya utambue kwamba hofu inaweza kuwepo bila kukutawala. Inaweza kukufanya utambue kwamba attention yako ni rasilimali. Inaweza kukufanya ugundue kwamba “mimi” unayemzoea inaweza kuwa mchanganyiko wa kumbukumbu, tabia, hisia, perception na story unayojisimulia kila siku. Hapo tayari umeingia kwenye eneo ambalo ni kubwa kuliko kutaka kusogeza kijiko.
Telepathy inatufundisha kuuliza tofauti kati ya intuition na information. Telekinesis inatufanya tujiulize tofauti kati ya mind-body influence na madai ya kuathiri matter kwa mbali. Teleportation inatufungulia swali la identity na maana ya kusafiri kwa taarifa. Lucid dreaming inatufundisha kwamba experience ya reality inaweza kutengenezwa ndani ya consciousness. Out-of-body experience inatufanya tuulize hisia ya “nipo hapa” inajengwa vipi? Remote viewing inatukumbusha kwamba dai kubwa linahitaji verification kubwa. Na meditation inatupa chombo cha msingi cha kuangalia haya yote: uwezo wa kukaa kimya mbele ya experience bila kuharibu ukweli kwa tamaa ya tafsiri. Hapo ndipo Bless on anataka msomaji afike: si mahali pa kusema “Nina nguvu za ajabu.” Bali mahali pa kusema “Nimeanza kuelewa ukubwa wa kile nisichokijua.”
Kwa sababu mtu anayefikiri anaelewa kila siri ya consciousness bado hajaanza safari. Mtu anayejua kwamba consciousness yake yenyewe ndiyo chombo anachotumia kuchunguza siri hizo, ndipo anaanza kuona kina cha tatizo. Mtafiti anatumia microscope kuchunguza dunia; lakini consciousness inatumia consciousness kuchunguza consciousness. Hapo ndipo fumbo linakuwa zito: chombo na kitu kinachochunguzwa vinaonekana kukutana ndani ya mwangalizi mmoja. Na labda hiyo ndiyo paradox kubwa kuliko zote: mwanadamu anatafuta siri ya consciousness huku akitumia consciousness hiyo hiyo kama tochi. Anataka kujua anayeyaona maisha, lakini anayefanya utafiti ndiye huyo huyo anayeangalia. Anataka kujua mipaka ya akili, lakini anatumia akili hiyo hiyo kupima mipaka yake. Anataka kujua kama kuna kitu zaidi ya anachokiona, lakini kwanza lazima atambue kwamba hata kile anachokiona tayari kinapitia mfumo wa ndani unaotengeneza experience yake.
Kwa hiyo usifunge falsafa hii kwa kusema “Telepathy ipo” au “telepathy haipo.” Hilo ni jibu dogo kwa swali kubwa. Funga kwa swali hili: “Je, nimejifunza kiasi gani kuhusu akili yangu kabla sijaanza kudai nimeelewa siri za akili nyingine?” Na usifunge kwa kusema “Meditation imenipa nguvu.” Jiulize: “Meditation imeniongezea uwezo wa kuona au imeniongezea hadithi kuhusu kile ninachotaka kuona?” Na usifunge kwa kusema “Nimeona kitu kisichoelezeka.” Sema: “Nimeona kitu nisichokielewa bado - na nitakiheshimu vya kutosha kiasi cha kutokidanganya kwa jibu la haraka.” Hapo ndipo akili inaanza kuwa hekima. Hapo ndipo meditation inaanza kuwa zaidi ya relaxation. Hapo ndipo fumbo linaacha kuwa burudani na kuwa mwalimu. Na hapo ndipo mwanadamu anapogundua kwamba nguvu kubwa zaidi si uwezo wa kuzunguka ulimwengu bila mwili, bali uwezo wa kuzunguka ndani ya akili yako bila kupotea.
Usikimbilie kutafuta telepathy kabla hujajifunza kusikia ukimya wa nafsi yako. Usikimbilie telekinesis kabla hujajifunza kusogeza hasira yako kutoka kwenye mkono wako. Usikimbilie teleportation kabla hujajiuliza ‘mimi’ ninayesema atasafiri ni nani. Usikimbilie astral projection kabla hujajua kwa nini consciousness yako inaweza kukufanya uhisi uko mahali ambapo mwili wako haupo. Na usikimbilie kudai umefumbua siri ya dunia kwa sababu tu umeona mlango ambao wengine hawajauona. Huenda umeona mlango wa kweli; huenda umeona kivuli cha mlango; huenda akili yako ndiyo imeuchora. Mwanadamu mwenye hekima hatumii ujinga wake kama ushahidi wa muujiza. Anakaa kimya, anaangalia, anauliza, anajaribu, anarudia, anakubali asichojua - na ndipo, bila kelele, akili yake inaanza kuvuka mipaka ambayo mwili wake haujawahi kuvuka. Kwa sababu siri kubwa ya consciousness si kwamba inaweza kufanya kila kitu; siri kubwa ni kwamba bado hatujui kikamilifu kile inachoweza kufanya. Na mtu anayejua hilo… tayari ameshaanza safari ambayo wenye majibu yote hawatawahi kuianza.
Kuna siku mwanadamu anafumbua macho yake na kugundua kwamba amekuwa akiishi ndani ya mwili bila kujiuliza nani anayeyaona maisha kupitia mwili huo. Anaona macho yake lakini hawezi kuyaona yakimuona yeye. Anasikia masikio yake lakini hawezi kusikia masikio yakimsikiliza yeye. Anaweza kuushika mkono wake lakini bado anajiuliza kwa nini yeye ndiye anayesema “Huu ni mkono wangu” badala ya kusema “Mimi ni mkono.” Hapo ndipo fumbo la consciousness linapoanza. Meditation ya kina si zoezi la kufumba macho tu; ni jaribio la kuondoa kelele mpaka ubaki na swali ambalo kelele zilikuwa zikilificha. Ukiweza kuona mawazo yako, je wewe ni mawazo hayo? Ukiweza kuona hofu yako, je wewe ni hofu hiyo? Ukiweza kuona mwili wako, je wewe ni mwili unaouona au yupo “mwangalizi” ndani ya uzoefu huo? Mfano, mawazo yanaweza kusema “Ninaogopa” halafu dakika kumi baadaye hofu ikaondoka lakini wewe ukabaki. Kitu kilichokuja na kuondoka hakiwezi kwa urahisi kuwa maelezo kamili ya kile kinachobaki. Akili ni kama daladala ya mjini - kila dakika abiria wapya wanaingia, lakini dereva mmoja ndiye anayejifanya hajachoka!. Hivyo, usianze meditation kwa kutafuta nguvu; anza kwa kuchunguza anayeyaona hayo mawazo. “Ukimya wa kweli hauanzi pale mawazo yanapokufa; huanza pale unapogundua kwamba si kila wazo linalopita kichwani ni wewe.”
Meditation inapozidi kuwa ya kina, mtu huanza kugundua kwamba attention ni aina ya nguvu. Unachokiangalia kwa muda mrefu huanza kupata nafasi kubwa ndani yako. Ukilisha hofu kwa attention, hofu hukua; ukilisha tamaa kwa attention, tamaa hukua; ukilisha maarifa, maarifa hujenga ramani mpya ndani ya akili. Hii ndiyo sababu watu wawili wanaweza kuishi katika nyumba moja, kukutana na tukio moja, lakini wakaondoka na dunia mbili tofauti kichwani. Tukio halikuwa tofauti; interpretation ilikuwa tofauti. Hapo ndipo meditation inapovuka “relaxation” na kuwa maabara ya consciousness. Unakaa kimya, unafuatilia pumzi, wazo linakuja, unaligundua, halafu unarudi kwenye pumzi. Kesho unafanya tena. Baada ya muda unagundua kwamba umeanza kujifunza jambo ambalo shule nyingi hazikufundishi: unaweza kuona msukumo bila kuutii. Swali ni hili: kama mtu anaweza kuzuia mkono wake usipige wakati hasira imepanda, je ameshinda adui gani? Si mtu aliyekuwa mbele yake - ameshinda sekunde moja kati ya impulse na action. Hasira ni mshauri anayekupa ushauri wa bure halafu baadaye anakutumia invoice! Wacha meditation ikufundishe kuweka nafasi kati ya kilichotokea na ulichochagua kufanya. “Uhuru wa kweli haupo katika kufanya kila unachohisi; upo katika kuwa na nafasi ya kuchagua kabla ya hisia kukuchagulia.”
Na hapo ndipo watu huanza kuuliza kuhusu telepathy: je akili inaweza kuwasiliana na akili nyingine bila sauti, maandishi au ishara za kawaida? Swali hili ni kubwa lakini lazima litenganishwe na kile tunachotamani kiwe kweli. Kwa sasa hakuna ushahidi thabiti wa kisayansi unaothibitisha kwamba mwanadamu anaweza kutuma mawazo moja kwa moja kwa mwingine kwa njia ya telepathy kama vile simu inavyotuma taarifa. Lakini hilo halifanyi swali kuwa la kijinga; linafanya liwe swali linalohitaji kipimo bora. Fikiria mama anayempigia mtoto simu na kabla hajazungumza anasema “Leo kuna jambo limekutokea.” Je ni telepathy? Si lazima. Huenda mama amejifunza rhythm ya mtoto wake, sauti yake, ukimya wake, uchaguzi wa maneno na mazingira yake kwa miaka mingi. Ubongo wa mwanadamu ni prediction machine yenye uwezo wa kuchakata dalili ndogo bila kuzileta kwenye conscious awareness. Hivyo mtu anaweza kuhisi kwamba “amesoma akili” wakati huenda amesoma pattern. Lakini swali la kina linabaki: ni kiasi gani cha intuition tunachokita “nguvu ya sita” wakati ni computation ya ndani ambayo hatuioni? Mama wa Kibongo akikuangalia usoni na kusema “Usinifiche kitu” usikimbilie kusema ana telepathy; huenda amesoma uso wako kuliko ulivyosoma kitabu! Kwa hiyo intuition ikiibuka, iandike kabla ya tukio; kisha pima usahihi wake badala ya kuamini kumbukumbu yako baada ya tukio. “Kile usichoweza kueleza si lazima kiwe cha miujiza; wakati mwingine ni maarifa ambayo akili yako imeyapata kabla ulimi wako haujajua imeyapata.”
Lakini kuna fumbo linalozidi hapo: je mwanadamu anaweza kuhisi jambo kabla hajajua kwa nini analihisi? Ndiyo, hilo linaweza kutokea. Ubongo hupokea taarifa nyingi kuliko tunavyoweza kuzitaja moja baada ya nyingine. Harufu, sauti, mwendo wa macho, mabadiliko ya uso, mazingira, kumbukumbu na uzoefu wa zamani vinaweza kuunganishwa kwa haraka sana. Matokeo yake yanaweza kujitokeza kama hisia tupu: “Kuna kitu hakiko sawa.” Wakati mwingine hisia hiyo huwa sahihi; wakati mwingine huwa kosa. Hapo ndipo hekima inapohitajika. Intuition bila verification ni hypothesis; intuition iliyojaribiwa ni data. Mfano, rubani mwenye uzoefu anaweza kugundua hali isiyo ya kawaida kabla hajataja tatizo kwa maneno; lakini bado anatumia instruments kuthibitisha. Swali: kwa nini tunawaamini sana watu waliowahi kukisia sawa mara moja? Jibu: kwa sababu memory hupenda ushindi na kusahau kushindwa. Ubongo unaweza kukosea mara tisini na tisa, halafu ukipatia mara moja unasema “Nilikwambia!” - kama vile ulifanya kikao cha bodi jana usiku. Hivyo rekodi intuition zako kabla ya matokeo. “Kumbukumbu ya utabiri si ushahidi wa utabiri; ushahidi huanza pale ulipoandika kabla dunia haijakupa jibu.”
Telekinesis inatufikisha kwenye swali lingine: je consciousness inaweza kuathiri matter moja kwa moja bila njia ya kawaida ya kimwili? Hili ni dai kubwa ambalo halijathibitishwa kwa kiwango kinachokubalika kisayansi. Lakini kuna kosa la kufurahisha ambalo mwanadamu hufanya: anataka kuanza kwa kusogeza kijiko kabla hajajifunza kusogeza nafsi yake. Kwa sababu akili tayari ina ushawishi mkubwa juu ya mwili kupitia mfumo wa neva. Ukifikiria kuinua mkono, mwili huandaa movement; ukijifunza piano, hatua ambazo mwanzo zilihitaji concentration huanza kuwa automatic; ukiwa chini ya stress, mwili unaweza kubadilisha mapigo ya moyo, misuli na pumzi. Hii ni mind-body relationship halisi lakini si ushahidi kwamba akili inaweza kusogeza kitu cha nje bila njia ya kawaida. Swali: ni nguvu gani kubwa zaidi - kusogeza kijiko au kuzuia hasira isikusogeze? Jibu la pili lina ushahidi wa maisha kila siku na linaweza kubadilisha hatima ya mtu. Mtu anataka telekinesis lakini remote ya TV ikiwa mita mbili kutoka kwake anaita mtoto “Njoo nichukulie!”. Jenga mastery ya attention, movement, impulse na habit kabla ya kudai mastery ya matter. “Kabla ya kutafuta uwezo wa kuamuru vitu vilivyo nje yako, jifunze kwa nini vitu vilivyo ndani yako vinakukataa wewe.”
Kisha tunafika kwenye teleportation, ambapo imagination ya mwanadamu imeenda mbali kuliko maabara. Katika physics kuna jambo linaloitwa quantum teleportation, lakini maana yake si kwamba mtu au gari linaweza kutoweka Dar es Salaam na kujitokeza London. Inahusu uhamishaji wa taarifa ya hali ya quantum kwa utaratibu unaotegemea quantum entanglement na classical communication. Hapa kuna somo ambalo linapaswa kuchapwa kwenye ukuta wa kila mwanafalsafa: neno la kisayansi likitumika nje ya maana yake, linaweza kufanya upuuzi uvae koti la maabara. “Quantum” si neno la kichawi. Swali: kwa nini watu huvutiwa na quantum wanapozungumzia consciousness? Jibu: kwa sababu quantum physics ni eneo lenye mambo yasiyo ya kawaida, lakini kutokueleweka kwa jambo hakumaanishi kwamba kila dai kuhusu consciousness linathibitishwa na quantum mechanics. Siku hizi ukisema “quantum” mara tatu mbele ya tatizo, baadhi ya watu wanaanza kufikiri umehitimu MIT ukiwa bafuni!. Heshimu taaluma kwa kujifunza maana ya istilahi zake kabla ya kuzitumia kuhalalisha imani. “Quantum si mchawi wa kugeuza kila siri kuwa sayansi; ni sayansi yenye siri zake ambazo bado zinahitaji kuheshimiwa.”
Lakini teleportation ina swali ambalo physics haiwezi kulimaliza peke yake: kama mwili wako ungeweza kutengenezwa upya mahali pengine kwa taarifa zote zinazohitajika, je anayefika angekuwa wewe au angekuwa nakala yako inayokumbuka kuwa wewe? Hili ni swali la identity. Mwili wako hubadilika; kumbukumbu hubadilika; tabia hubadilika; hata namna unavyojiona inaweza kubadilika. Lakini bado unasema “Mimi ni yuleyule.” Kwa nini? Je identity iko katika mwili, kumbukumbu, continuity ya consciousness au katika kitu kingine ambacho lugha yetu bado haijakipata? Mfano: chukua nyumba, badilisha paa, milango, madirisha, sakafu, mabomba na mwisho kila tofali; je bado ni nyumba ileile? Sasa rudisha swali kwako. Ukibadilisha tairi nne za gari bado ni lako; ukibadilisha kila bolt, hata gari linaweza kukuuliza “Samahani, wewe ni nani?”. Wacha meditation ikufundishe kuchunguza identity kama mchakato unaoendelea badala ya kitu rahisi kisichobadilika. “Swali kubwa si mwili unasafiri umbali gani; swali kubwa ni nini hasa kinachostahili kuitwa ‘mimi’ wakati kila kitu ndani yangu kinabadilika.”
Kuna mlango mwingine unaoitwa lucid dreaming, na huu ni wa muhimu sana kwa mtu anayechunguza consciousness. Ndani ya lucid dream, mtu anaweza kutambua kwamba anaota akiwa bado anaota. Wakati mwingine anaweza kuathiri baadhi ya matukio ya ndoto. Hii haithibitishi teleportation wala safari ya roho, lakini inatufundisha jambo lenye uzito: akili inaweza kutengeneza mazingira yenye hisia ya uhalisia mkubwa wakati mwili haujaenda popote. Unaweza kukimbia bila miguu kusafiri, kuzungumza na mtu ambaye hayupo chumbani, kuona mji ambao haupo mbele ya macho yako, na kuamka ukiwa na hisia kwamba ulikuwa mahali halisi. Swali: kama akili inaweza kutengeneza dunia ya ndoto yenye uhalisia mkubwa, ni kiasi gani cha uzoefu wetu wa kawaida kinategemea construction ya brain? Jibu: perception si picha tupu inayopokelewa; ni mchakato wa ubongo unaochanganya taarifa za hisia na prediction. Ukiota una milioni mia, usiamke ukianza kupanga kununua yacht - ndoto haikupi risiti ya benki!. Hivyo tumia lucid dreaming kama maabara ya kuchunguza consciousness, si kama uthibitisho wa kila tafsiri ya kiroho. “Ndoto inaweza kukusafirisha bila mwili kuondoka; lakini uzoefu wa safari si ushahidi wa mahali ulipofika.”
Na hapo ndipo out-of-body experience inapokuwa fumbo lenye uzito. Mtu anaweza kuhisi yuko nje ya mwili, anaangalia mwili wake kutoka sehemu nyingine, au yuko mahali tofauti na mwili wake. Uzoefu huo unaweza kuwa mkali na wa kweli kwa mtu anayepitia, lakini ukweli wa uzoefu haujibu moja kwa moja swali la chanzo chake. Ubongo unaunganisha taarifa za kuona, balance, touch, proprioception na spatial orientation ili kujenga hisia ya “niko hapa.” Mfumo huo unapobadilishwa, hisia ya location ya self inaweza kubadilika. Hii haimaanishi kwamba kila out-of-body experience ni “uongo”; inamaanisha kwamba experience na explanation ni ngazi mbili tofauti. Swali: mtu akihisi ametoka mwilini, je hisia hiyo inapaswa kudharauliwa? Jibu: hapana. Inapaswa kuchukuliwa kwa heshima kama experience, kisha chanzo chake kichunguzwe bila kuruka kwenye hitimisho. Mwili unaweza kusema “Nilikuwa hapa muda wote” wakati consciousness yako inadai ilikuwa safari ya business class!. Heshimu tukio bila kulazimisha tafsiri. “Usimdharau mtu kwa kile alichokiona ndani yake; lakini pia usimpe hitimisho ambalo kile alichokiona hakijathibitisha.”
Kuna pia remote viewing - wazo kwamba mtu anaweza kupata taarifa kuhusu eneo au kitu kilicho mbali bila kutumia njia za kawaida za perception. Hapa tena kuna historia ya majaribio na madai mbalimbali, lakini madai makubwa yanahitaji reproducibility na controls kali. Kwa sababu akili ina uwezo wa ajabu wa kujaza mapengo. Ukipewa picha iliyofichwa na clues ndogo, unaweza kutoa description ambayo baadaye inaonekana “ya kushangaza” hata kama haikuwa specific kabla ya kuona jibu. Swali: ikiwa mtu alieleza kitu kilicho mbali kwa usahihi, je hiyo ni ushahidi wa remote viewing? Jibu: inaweza kuwa observation ya kuvutia lakini tukio moja halitoshi; unahitaji protocol iliyodhibitiwa, predictions zilizowekwa kabla, scoring iliyo wazi na replication. Ukieleza “naona maji, kitu cha kijani na jengo,” umeeleza dunia nzima! Kadiri unavyodai uwezo mkubwa, ndivyo unavyohitaji kipimo kigumu zaidi. “Dai kubwa halihitaji imani kubwa; linahitaji ushahidi mkubwa.”
Sasa tuingie kwenye meditation yenyewe kama sayansi ya ndani ya observation. Mtu anayefumba macho anaweza kugundua pumzi, mapigo ya moyo, tension, mawazo, memories, images na emotions. Lakini hatua ya juu zaidi si kuona hayo tu; ni kugundua kwamba yanaweza kutokea bila kuomba ruhusa yako. Wazo linatokea. Hisia inatokea. Kumbukumbu inatokea. Tamaa inatokea. Halafu consciousness inaweza kuchagua kama itaifuata au la. Hapo ndipo kuna tofauti kati ya experience na obedience. Unaweza kuhisi hasira bila kumpiga mtu. Unaweza kuhisi hofu bila kukimbia. Unaweza kuhisi tamaa bila kuitii. Unaweza kuona wazo bila kuliamini. Swali: je uhuru wa ndani ni kutokuwa na hisia? Jibu: hapana; ni kuwa na hisia bila kuwa mtumwa wa kila hisia. Hisia ni wageni; tatizo linaanza unapowapa funguo za nyumba! Wacha meditation ikufundishe kuwakaribisha wageni bila kuwapa uongozi wa nyumba. “Kukomaa si kuua hisia; ni kuzuia hisia zisichukue usukani.”
Na kuna jambo la kushangaza zaidi: muda wenyewe unaonekana tofauti ndani ya consciousness. Dakika tano za maumivu zinaweza kuonekana ndefu kuliko saa mbili za furaha. Unapongoja simu muhimu, sekunde zinaweza kutambaa; unapofurahia mazungumzo, saa inaweza kupotea. Hii inaonyesha tofauti kati ya clock time na experienced time. Meditation inaweza kukufanya uone mabadiliko hayo bila kuyafanya fumbo lisilo na msingi. Mfano: mtu anayekimbia kilomita tano anaweza kuhisi dakika ishirini zimekuwa saa; mtu anayesoma kitabu kizuri anaweza kushangaa kwamba saa mbili zimepita. Dakika tano za mazoezi ya tumbo ni kama kesi ya miaka saba; dakika tano za kuangalia video ni kama imeibiwa na wezi wa muda! Hivyo jifunze kuona muda kama kipimo na pia kama experience, bila kuchanganya viwili hivyo. “Saa hupima muda unaopita; consciousness hupima namna muda unavyopita ndani yako.”
Lakini hapa ndipo falsafa hii inahitaji breki ya hekima. Ukianza meditation na baada ya wiki mbili ukaanza kuona flashes, sensations, colours, vibrations au kusikia mambo yasiyo ya kawaida, usikimbilie kusema “Nimefungua third eye.” Inawezekana ukapata experiences za kawaida zinazotokana na attention, relaxation, sleep transition, expectation au namna ubongo unavyounda perception. Inawezekana pia uzoefu ukawa wa maana sana kwako binafsi. Lakini maana ya uzoefu na chanzo chake si kitu kimoja. Swali: kwa nini mwanadamu anapenda jina la ajabu kuliko uchunguzi wa kawaida? Jibu: kwa sababu jina linampa identity; uchunguzi unamlazimisha kuwa mnyenyekevu. Mtu akiona mwanga akiwa amefumba macho anasema “portal”; Bless on anauliza “Au macho yako yameamua kuwa tochi gizani?” Rekodi experience, angalia mazingira, usingizi, stress, expectation na repetition kabla ya kuitafsiri. “Usiogope experience isiyoeleweka; ogopa zaidi tafsiri unayoipa kabla hujaichunguza.”
Hii ndiyo sababu epistemic humility ni sehemu ya juu kabisa ya meditation ya akili. Mtu mwenye akili ndogo anataka kila swali liwe na jibu. Mtu mwenye akili iliyokomaa anaweza kukaa mbele ya swali bila kulidanganya. Anaweza kusema “Hili nimeliona; lakini sijui lilisababishwa na nini.” Anaweza kusema “Hili ninaliamini; lakini imani yangu si ushahidi wa kulazimisha wengine.” Anaweza kusema “Hii hypothesis ni nzuri; lakini ngoja tuijaribu.” Hapo ndipo spirituality, philosophy na science zinaweza kukutana bila kulazimishana. Mtu anayesema “najua kila kitu” anapaswa kwanza kujibu swali rahisi: “Kwa nini soksi moja hupotea kwenye mashine ya kufulia?” Jenga utamaduni wa kuuliza, kupima, kurekodi, kurudia na kubadili msimamo pale ushahidi unapobadilika. “Kutojua kwa uaminifu ni daraja la maarifa; kujua kwa majivuno ni ukuta wa ujinga.”
Na sasa tunaweza kulifikia swali kuu ambalo linaunganisha yote: ikiwa consciousness ni kubwa kiasi hiki ndani ya uzoefu wetu, mipaka yake iko wapi? Hatujui jibu kamili. Tunajua ubongo una jukumu kuu katika consciousness na cognition, lakini swali la kwa nini na jinsi subjective experience inavyotokea bado ni eneo kubwa la utafiti na falsafa. Hapo ndipo tunapaswa kuwa waangalifu tusitumie pengo la maarifa kama kiwanda cha majibu yasiyothibitishwa. Lakini pia tusifanye kosa la pili - kufikiri kwamba kwa sababu hatuna jibu kamili leo, hakuna swali linalostahili kuulizwa kesho. Unknown si proof of supernatural; lakini unknown pia si proof kwamba hakuna mystery. Huo ndio mstari mwembamba kati ya ujinga na hekima. Ukisema “sayansi haijui” usikimbilie kusema “basi mimi najua”; nafasi kati ya sentensi hizo ndiyo mahali pa utafiti! Kaa ndani ya uncertainty bila kupoteza curiosity. “Pengo kati ya ‘sijui’ na ‘najua’ ndilo shimo ambalo akili nyingi hujazana hadithi; mwanafalsafa huliacha wazi mpaka ushahidi ufike.”
Kwa hiyo kama kuna mtu anasoma haya akitaka telepathy, aanze kwa kujifunza kusikiliza kwa kina. Kama anataka telekinesis, aanze kwa kujifunza kutawala impulse zake. Kama anataka teleportation, aanze kwa kujiuliza identity yake ni nini. Kama anataka astral projection, aanze kwa kuchunguza relationship kati ya perception na body. Kama anataka remote viewing, aanze kwa kuandika prediction kabla ya kuona jibu. Kama anataka lucid dreaming, aanze kwa kuchunguza namna akili inavyoweza kuunda world-model ndani ya usingizi. Kama anataka meditation, aanze kwa dakika chache za ukimya bila kutafuta fireworks. Na kama anataka “kuamsha consciousness” aanze na jambo ambalo wengi hawalipendi: kuamka kutoka kwenye hitaji la kuamini kila kitu kinachowafurahisha. Mtu anataka kufungua third eye lakini eyes mbili alizonazo bado hazioni tabia yake mwenyewe! Anza safari ya ndani ianze kwa honesty, attention, observation na humility. “Usitafute mlango wa siri kabla hujajifunza kuiona milango iliyo wazi lakini umekuwa ukiipita kila siku.”
Labda siku moja tutafahamu zaidi kuhusu consciousness kuliko tunavyofahamu leo. Labda baadhi ya maswali tunayoyaona kama fumbo yatapata maelezo ya kawaida. Labda baadhi ya mambo tunayodhani hayawezekani yatabadilishwa na teknolojia mpya. Lakini kuna kitu ambacho hakipaswi kubadilika: nidhamu ya kutofautisha kile tulichopitia, kile tunachotafsiri, kile tunachokiamini na kile tunachoweza kuthibitisha. Meditation inaweza kukufanya uone mawazo yako bila kuyafuata. Hiyo pekee ni nguvu kubwa. Inaweza kukufanya utambue kwamba hofu inaweza kuwepo bila kukutawala. Inaweza kukufanya utambue kwamba attention yako ni rasilimali. Inaweza kukufanya ugundue kwamba “mimi” unayemzoea inaweza kuwa mchanganyiko wa kumbukumbu, tabia, hisia, perception na story unayojisimulia kila siku. Hapo tayari umeingia kwenye eneo ambalo ni kubwa kuliko kutaka kusogeza kijiko.
Telepathy inatufundisha kuuliza tofauti kati ya intuition na information. Telekinesis inatufanya tujiulize tofauti kati ya mind-body influence na madai ya kuathiri matter kwa mbali. Teleportation inatufungulia swali la identity na maana ya kusafiri kwa taarifa. Lucid dreaming inatufundisha kwamba experience ya reality inaweza kutengenezwa ndani ya consciousness. Out-of-body experience inatufanya tuulize hisia ya “nipo hapa” inajengwa vipi? Remote viewing inatukumbusha kwamba dai kubwa linahitaji verification kubwa. Na meditation inatupa chombo cha msingi cha kuangalia haya yote: uwezo wa kukaa kimya mbele ya experience bila kuharibu ukweli kwa tamaa ya tafsiri. Hapo ndipo Bless on anataka msomaji afike: si mahali pa kusema “Nina nguvu za ajabu.” Bali mahali pa kusema “Nimeanza kuelewa ukubwa wa kile nisichokijua.”
Kwa sababu mtu anayefikiri anaelewa kila siri ya consciousness bado hajaanza safari. Mtu anayejua kwamba consciousness yake yenyewe ndiyo chombo anachotumia kuchunguza siri hizo, ndipo anaanza kuona kina cha tatizo. Mtafiti anatumia microscope kuchunguza dunia; lakini consciousness inatumia consciousness kuchunguza consciousness. Hapo ndipo fumbo linakuwa zito: chombo na kitu kinachochunguzwa vinaonekana kukutana ndani ya mwangalizi mmoja. Na labda hiyo ndiyo paradox kubwa kuliko zote: mwanadamu anatafuta siri ya consciousness huku akitumia consciousness hiyo hiyo kama tochi. Anataka kujua anayeyaona maisha, lakini anayefanya utafiti ndiye huyo huyo anayeangalia. Anataka kujua mipaka ya akili, lakini anatumia akili hiyo hiyo kupima mipaka yake. Anataka kujua kama kuna kitu zaidi ya anachokiona, lakini kwanza lazima atambue kwamba hata kile anachokiona tayari kinapitia mfumo wa ndani unaotengeneza experience yake.
Kwa hiyo usifunge falsafa hii kwa kusema “Telepathy ipo” au “telepathy haipo.” Hilo ni jibu dogo kwa swali kubwa. Funga kwa swali hili: “Je, nimejifunza kiasi gani kuhusu akili yangu kabla sijaanza kudai nimeelewa siri za akili nyingine?” Na usifunge kwa kusema “Meditation imenipa nguvu.” Jiulize: “Meditation imeniongezea uwezo wa kuona au imeniongezea hadithi kuhusu kile ninachotaka kuona?” Na usifunge kwa kusema “Nimeona kitu kisichoelezeka.” Sema: “Nimeona kitu nisichokielewa bado - na nitakiheshimu vya kutosha kiasi cha kutokidanganya kwa jibu la haraka.” Hapo ndipo akili inaanza kuwa hekima. Hapo ndipo meditation inaanza kuwa zaidi ya relaxation. Hapo ndipo fumbo linaacha kuwa burudani na kuwa mwalimu. Na hapo ndipo mwanadamu anapogundua kwamba nguvu kubwa zaidi si uwezo wa kuzunguka ulimwengu bila mwili, bali uwezo wa kuzunguka ndani ya akili yako bila kupotea.
Usikimbilie kutafuta telepathy kabla hujajifunza kusikia ukimya wa nafsi yako. Usikimbilie telekinesis kabla hujajifunza kusogeza hasira yako kutoka kwenye mkono wako. Usikimbilie teleportation kabla hujajiuliza ‘mimi’ ninayesema atasafiri ni nani. Usikimbilie astral projection kabla hujajua kwa nini consciousness yako inaweza kukufanya uhisi uko mahali ambapo mwili wako haupo. Na usikimbilie kudai umefumbua siri ya dunia kwa sababu tu umeona mlango ambao wengine hawajauona. Huenda umeona mlango wa kweli; huenda umeona kivuli cha mlango; huenda akili yako ndiyo imeuchora. Mwanadamu mwenye hekima hatumii ujinga wake kama ushahidi wa muujiza. Anakaa kimya, anaangalia, anauliza, anajaribu, anarudia, anakubali asichojua - na ndipo, bila kelele, akili yake inaanza kuvuka mipaka ambayo mwili wake haujawahi kuvuka. Kwa sababu siri kubwa ya consciousness si kwamba inaweza kufanya kila kitu; siri kubwa ni kwamba bado hatujui kikamilifu kile inachoweza kufanya. Na mtu anayejua hilo… tayari ameshaanza safari ambayo wenye majibu yote hawatawahi kuianza.
