SEHEMU YA 88
“Mwenyekiti atawaua mmoja baada ya mwingine” Maziku ambaye hakuwa amewahi kuzungumza hata siku moja alimweleza Tembo.
Tembo akashtushwa na kauli ya Maziku na ajabu zaidi ule uwezo wake wa kuzungumza ambao hakuwa akiujua.
“Unashangaa kuwa nazungumza… mimi sikukatwa ulimi mdogo wangu!! Nilikuwa mtiifu sana baada ya kugundua sina la kufanya.”
“Nini sasa kilikuleta huku…”
“Tamaa, hata nyie najua ni tamaa tu imewasukumia huku hakuna jingine…” Maziku alijibu.
“Kwa hiyo sisi tunakufa!!” Tembo alihoji na kabla Maziku hajajibu aliuliza tena, “Na hapa ni wapi tulipo…”
“Hapa ni kuzimu…. Hapa hamtoki nd’o mmeshafika.” Maziku alijibu kwa utulivu, kisha akamalizia, “Jamaa ana hasira sana na wewe… ujue siku anakuchagua kukupa kazi tulikuwa wote… akakuamini sana lakini umemwangusha sana… atakuua yule..”
Tembo alipagawa mno kusikia kuna habari za kukatwa ulimi na kuuwawa. Na mbaya zaidi hapakuwa na namna yoyote ya kutoka kule kuzimu.
:Maziku… niombee msamaha.”
“Ukithubutu kumwomba msamaha nd’o umempa ruhusa ya kukuua, Tuntu akusamehe. Jambo la msingi Tembo….” Akasita Maziku akamsogelea Tembo sikioni, “Unatakiwa kupambana naye, anakuogopa sasa hivi maana ulimzika wewe na ilibaki kidogo utukomboe wote, Tembo wewe ni shujaa sana. Pambana utukomboe…’
Tembo alifadhaika baada ya mtu aliyetegemea kuwa atamsaidia na yeye akadai kuwa Tembo nd’o mtu wa kuwasaidia wote.
“Hata jamaa zako wanaokuchukia wote watakupenda ukitukomboa…” alizidisha makali ya motisha ile. Tembo akabaki kujishangaa, ataanza vipi kupambana na mtu mwenye uwezo mkubwa kama Tuntu, ataanza vipi kufanya ukombozi.