Riwaya: Mkoloni Mzawa (Sehemu ya 1&2)

[Hassan Mboneche]

RIWAYA: MKOLONI MZAWA—2
MTUNZI: HASSAN MBONECHE
SEHEMU YA 01.

Hali ilibadilika!

Waraka wa ushauri wa utafiti uliofanywa na Jackson ulipelekea raia wengi waishi kwa shida. Hasa walioshupalia kuona unatekelezwa na serikali.

Watu wengi, na kwa muda mfupi walijikuta wapo magerezani. Kwa sababu tu, wamemshauri na kumkosoa Rais kwa kushindwa kuufanyia kazi. Watekelezaji wa mateso hayo walikuwa chini ya Rais Sharabu. Kutoka idara mbalimbali za ki-ulinzi na usalama. Pasi na kusahau vijana kadhaa wa chama tawala, Chautu. Vijana waliojifanya wamekunywa maji ya bendera ya chama!

Kwa ujumla; Rais Sharabu hakuwa yule aliyeanza miaka ya nyuma ya utawala wake. Wa sasa alijaa ukatili; usiotambua haki na uhuru wa binadamu. Hasa baada ya vijana wake aliowakaimisha mamlaka kuuwawa, na kuona anafundishwa kazi. Hakutaka hilo!
Aliamini akifanyacho ndicho pekee kilichotimilika. Katu hakuhitaji kushauriwa, namna gani anapaswa kuongoza nchi.

Udhihirishaji wa hilo ulijitokeza pale mmoja wa wanachama wa chama tawala; mwanasiasa mkongwe kwenye ulingo wa siasa, toka enzi ya awamu ya kwanza. Mwanadiplomasia, na mwanausalama aliyehudumu kwa muda mrefu, Ndalama Machicho kufukuzwa uanachama. Alifukuzwa kwa sababu ya kushabikia ule ushauri wa utafiti, lakini msoma ripoti ya kufukuzwa kwake, alitaja sababu ya utovu wa nidhamu ndiyo chanzo cha kufukuzwa.

Hakuishia kufukuzwa. Alifunguliwa kesi ya uhujumu uchumi pia. Kesi iliyoendeshwa haraka na kuhukumiwa kifungo cha miaka kumi au kulipa faini ya shilingi bilioni moja. Alitajiwa kiwango kikubwa, wakiamini hatoweza kujikomboa. Jambo lililowainua wanaharakati kuanzisha kampeni ya kumchangia afanikishe kupata kipato hicho kwa haraka.

***

“Lengo langu kumpoteza huyu jamaa kwenye ulingo wa kisiasa,” Rais Sharabu alitoa dukuduku lake akiwa na wageni wawili nyumbani kwake; mmoja wa kiume, mwingine wa kike.
“Ni sahihi mheshimiwa Rais. Maana ana kila dalili za kuwa tishio kwa upande wako,” yule wa kiume alichangia. M-baba; mwenye umbo la miraba minne, mrefu, rangi iliyopamba ngozi ikiwa ni nyeusi.
“Na ufanikishaji wa hili lazima uwateke wakuu wote wa vyombo vya ulinzi na usalama. Sio hao tu, wakuu wa baadhi ya taasisi za ki-serikali na zile zisizo za ki-serikali. Hii itasaidia mpango kwenda pasi na kizuizi,” yule mwanamke alichangia hoja. M-mama wa makamo; akadiriaye miaka arobaini na nne. Mnene wastani, mweupe.
“Ushauri wenu ni mzuri. Na nawaahidi kuutekeleza. Lakini kuna kizuizi.”
“Kipi?”
“Wale vijidudu-mtu waliofanya mauaji ya vijana niliowakaimisha mamlaka. Bado wananiumiza kichwa.”
“Kwa namna ipi?”

Pindi wanafanya mazungumzo haya kila mmoja pembeni yake kulikuwa na bilauri lililo na maji. Pasi na kusahau sahani ndogo iliyo na korosho. Walivitumia vitu hivi walipoingiwa na hamu. Yaani walivitumia kwa nadra sana.
“Bado wapo hai. Hiyo si salama kwangu. Ukizingatia ndiyo wenye vyanzo vyote vya ile ripoti.”
“Kwa hiyo unatakaje?”
“Nahitaji wauwawe. Usije kuta wanazalisha kila kukicha hizi nyaraka, halafu tunapata tabu huku ya kukimbizana na vidagaa. Inabidi wauwawe huko huko walipo, ili wa huku wakose sehemu ya kupata hizo nyaraka.”
“Ushauri mzuri. Naahidi kuufanyia kazi. Niachie hilo jukumu,” yule m-baba alisema. Afahamikaye kwa jina la Killa Lauma.
“Nakupa ruksa fanya. Ili mwisho tumzime huyu jamaa mazima. Asisikike, wala kuonwa na sura ya mwanatuleane yeyote zaidi ya familia yake.”

Yule mwanamke alikazia, “Ni jambo dogo hilo.”

***

MEXICO CITY

Baada ya kutoroka nchini Tuleane, katika mtawanyo wa kujigawa, Jackson alielekea jijini Mexico. Makazi yakawa hotelini. Ifahamikayo Los Cabos Corridor. Hapa ndipo yalikuwa maficho yake. Kwa uwezeshi wa kiuchumi wa Kamishna wa intellijensia dhidi ya tuhuma za mauaji ya viongozi yaliyofanywa na kina Luteni Mwaipeta.

Huku hakukosa amani. Kwani muda mwingi alikuwa mwenye furaha tele-kwa kujichanganya katika makundi ya watu mbalimbali, waliojihusisha na utoaji wa burudani zenye kukonga nyoyo. Burudani kemkem, alizokosa kuzishuhudia pindi awapo Tuleane.

Burudani hizo zilikuwa zinafanyika hatua chache tu, toka lilipo jengo la hoteli. Katika uwanda wa fukwe ya bahari ya Pacific.

Utamu wa burudani ukamkutanisha na mzee-kijana afahamikaye kwa jina la Kinyonga. Sharif Kinyonga! Wakajikuta wanatengeneza urafiki ulioshinikizwa na rangi ya ngozi zao. Nyeusi! Walivyodadisiana kwa kina, wakapata kufahamiana fika, ni watu wa taifa moja. Tuleane!
“Mimi ni mwenyeji wa Butu,” Kinyonga alisema. Wakiwa wameketi kando kidogo na fukwe ya bahari wakizikosha mboni na roho, kwa michezo ya watu waliopo baharini.

Pembeni, mwa kila mmoja kulikuwa na bilauri zilizojaa kinywaji. Ambacho walikitumia mara chache sana waonapo koo limekauka-hivyo linahitaji kilainishi.
“Nimeshawahi kupasikia. Ni Nyoli hiyo?” Jackson alichombeza.
“Zamani. Kwa sasa ni Mali.”
“Una muda gani huku?” Jackson aliuliza.
“Miaka mingi sana...” Kinyonga alisema na kutulia kwa sekunde chache. Akazihamisha mboni zake kutoka baharini na kumtathmini Jackson kwa nukta chache kisha aliendelea, “...na nimeshakuwa maarufu. Mitaa mingi ukiniulizia Black Nigga hawakosi kukufikisha kwenye makazi yangu.”
“Unafanya shughuli gani? Ya madawa?”
“Mbona umekimbilia madawa? Biashara zipo nyingi mdogo wangu.”
“Hiyo ndiyo maarufu kwa huku. Usije ukawa unawapelekea ndugu zetu madawa ya kulevya kule nchini.”
“Hapana. Sijihusishi na hizo mambo. Biashara yangu...”

Jackson akamkatisha, “Bora hata tumefahamiana. Nina imani unaweza hata kunishika mkono, maana nimekaa hapa naona natumia pesa tu, pasi na hata kuingiza. Kama kuna nafasi ya uhitaji wa mtu wa kukusaidia, mimi nipo.”
“Ondoa shaka. Nitakusaidia katika hilo.”

***

Hatimaye wakawa marafiki wa kushibana kwa muda mchache waliofahamiana. Jackson akapatiwa nafasi ya kumsaidia Kinyonga kwenye biashara zake. Biashara ya uuzaji wa vitu vya mtumba. Kama vile; nguo, majokofu, na vyombo vya ndani. Walikuwa wanavisafirisha kutoka Mexico kupeleka Tuleane. Kwenye miji ambayo Kinyonga alifungua matawi ya biashara yake.

Hakika walitokea kuaminiana. Kiasi kwamba Jackson alifanya mambo ya Kinyonga hata kama mwenyewe hayupo. Hususani safari za kibiashara. Alisafiri miji mbalimbali kufuata mizigo.

Hakuna aliyetokea kuwa na shaka na mwenzie. Japo chembe.

Miezi sita ya urafiki wao, wakabahatika kufunga safari ya mbali pamoja. Safari ya kuelekea jijini London nchini Uingereza. Iliyoratibiwa na Kinyonga kama ilivyo ada.
“Tukifanikiwa kuupata huo mzigo tunaoufuta, inabidi uende nao nchini,” Kinyonga alisema wakiwa ndani ya ndege.

Jackson akashtuka. Lakini hakuonyesha mshituko wake kwa uwazi.
“Nchini! Narudije?” alijiuliza akiwa mwingi wa hamaniko. Lililosafirisha sehemu yake ya ufahamu akumbuke matukio yaliyotokea kipindi cha nyuma kabla hajawasili Mexico.

“Ni jambo lisilowezekana. Siwezi kurudi nchini, hata kama uhitaji wake niwepo kwa dakika moja tu,” Jackson aliendelea kujisemeza. Awamu hii akijigeuza kidogo kwa lengo la kumwangalia Kinyonga. Na kumtathminisha anafananaje na ile kauli aliyoizungumza.

Cha kushangaza! Toka Kinyonga atamke ile kauli, alizihamishia mboni zake wajihini kwa Jackson. Akawa anamsaili, kapokeaje kauli yake?

Wakatazamana. Kwa mboni zilizojaa udadisi wa kila mmoja.

“Vipi, haupo radhi kwenda?” Kinyonga aliuliza.
Jackson akazidi kuingiwa na wasiwasi. Kwani hakuweza kujibu lile swali kwa haraka.
“Yanipasa kuwa active shooter. La sivyo nitampatia huyu jamaa nafasi ya kutaka kunichimbua undani wangu,” Jackson alijisemeza.

“Hapana. Nipo tayari.” Akajigeuza kutazama upande mwingine kwa ukakamavu.

Walivyowasili, baada ya kuteremka ndani ya ndege hawakutumia muda mrefu mahali hapo. Walivyokamilisha tu taratibu za kiusalama, walichanja mbuga kuelekea eneo la mapokezi. Ambapo wageni hupokelewa na wenyeji wao.

Wakati huo Kinyonga alikuwa mbele ya Jackson. Akipiga hatua za nguvu zilizoonyesha uhitaji wa kuwahi na kuondoka haraka eneo hilo. Walivyoliacha lango tayari kwa kuwafikia wapokezi, simu ya Jackson iliita. Ikamfanya apunguze mwendo na kuuongoza moja ya mkono wake kule alipoihifadhi.

Ujumbe wa barue pepe.

Alikutana na ujumbe kwenye akaunti yake ya barua pepe.
“Umaniki unahitajika. Kuwa makini, huku pameshachafuka,” ndivyo ulisomeka ujumbe huo.

Akapoa ghalfa. Na kujikuta akisimama mboni kamwangazia Kinyonga kwa jicho kali la udadisi. Alivyojumlisha na yale maswali aliyoulizwa ndani ya ndege, akazidi kuingiwa wasiwasi juu yake.

Alianza kumhisi si mtu mzuri kwa upande wake.

Kinyonga; mwanaume aliyebarikiwa urefu, mwili ulioshiba shiba kwa mazoezi, na rangi angavu iwakilishayo bara la Afrika, alikuwa bize na mwendo. Alikuja kumkumbuka Jackson alipomuona mpokezi wao. Akageuka nyuma ili ampashe uelekeo wanaopaswa kwenda. Butwaa likamuiva!

Alikumbana na sura za watu wengine si ile aliyoitaraji. Hakumuona Jackson.
“Shiit!” alimaka. Wakati huo akiangaza huku na kule lakini hakufanikiwa kumtia mbonini.
“Inawezekanaje?” aliendelea kujisemeza. Awamu hii alikwisha jikatia tamaa. Hivyo ikamlazimu kuendelea na safari. Sonona likimtukuta nafsini.

Alivyokutana na mpokezi, walilakiana kisha waliongoza eneo la maegesho. Ambapo gari ya kuwatoa mahali hapo iliegeshwa. Walipoifikia hawakukawia, waliingia ndani ya gari kisha safari ikaanza.

“Mbona upo peke yako?” mpokezi, ambaye ndiye aliketi kwenye kiti cha usukani aliuliza.

Kinyonga alianza kwa kusonya. Kisha alitokwa na kauli, “Nimekuja naye. Lakini sijajua kanitorokaje torokaje pale ndani.”
“Hajabakia mule mule ndani kweli?”
“Sina hakika.”
“Sasa tutaeleza nini kwa bosi?”

Kinyonga hakujibu. Aliishia kusonya, huku akiangaza kiudadisi mazingira wayapitayo.
“Simama kwanza. Rudi nyuma kidogo,” Kinyonga aliongea.
“Kuna nini?”
“Kuna mtu nimemuona kwenye ule uchochoro nahisi ni yeye.”

Dereva alitii.

Walipoufikia usawa wa uchochoro husika, Kinyonga aliteremka na kupiga hatua za mbio kuelekea alipomuona huyo mtu. Afananaye na Jackson.

Hakukosea. Alikuwa Jackson kama alivyobashiri. Kwani baada ya kumtoroka pale uwanjani alikuwa anafuatilia gari waliyopanda kina Kinyonga ki-mabavu.

Alivyomuona Kinyonga yupo mbio kuja alipo akajificha sehemu na kumtazamia kwa jicho la ulengaji shabaha. Wakati huo mapigo ya moyo yakimwenda kasi kwa hofu ya kufumaniwa.
“Lakini, kwa nini nimkimbie?” alijiuliza.

Ukawa mwanzo wa ukinzani nafsini mwake. Upande mmoja ulimuambia aendelee kuongozana naye. Upande mwingine ulimpa shinikizo la kutoongozana. Ulimuaminisha akimrudia, anaenda kufuata kifo chake. Akabaki njia panda!

ITAENDELEA...

HABARI NJEMA.

KITABU CHA RIWAYA YA NENDA KIPO SOKONI KWA BEI YA TSH. 10,000/=
WASILIANA NAMI KWA 0693097151 UJIPATIE NAKALA YAKO.

 

[Lee van]

Tunasubiri

 

[kudot2020]

Nzuri sana

 

[Hassan Mboneche]

RIWAYA: MKOLONI MZAWA—2
MTUNZI: HASSAN MBONECHE
SEHEMU YA 02.

Hakukosea. Alikuwa Jackson kama alivyobashiri. Kwani baada ya kumtoroka pale uwanjani alikuwa anafuatilia gari waliyopanda kina Kinyonga ki-mabavu

Alivyomuona Kinyonga yupo mbio kuja alipo akajificha sehemu na kumtazamia kwa jicho la ulengaji shabaha. Wakati huo mapigo ya moyo yakimwenda kasi kwa hofu ya kufumaniwa
“Lakini, kwa nini nimkimbie?” alijiuliza

Ukawa mwanzo wa ukinzani nafsini mwake. Upande mmoja ulimuambia aendelee kuongozana naye. Upande mwingine ulimpa shinikizo la kutoongozana. Ulimuaminisha akimrudia, anaenda kufuata kifo chake. Akabaki njia panda!

***

Baadaye Kinyonga alikata tamaa. Akaamua kurudi garini. Alivyoingia ndani ya gari alimuona Jackson kwa mara nyingine. Awamu hii, alimuona akiwa anaingia ndani ya teksi. Kisha kuiona teksi hiyo ikondoka kwa kasi.
“Ifukuzie ile gari haraka. Huyu dogo asitake kutuchanganya akili,” Kinyonga alimuamuru dereva.

Dereva aligeuza gari na kukanyaga mafuta. Waliopo pembeni wakabaki kuitazama hiyo filamu ya bure.
“Mkuu!” Kinyonga aliita. Pindi akiwasiliana na mtu wa upande wa pili kwa njia ya simu.
“Mumefikia hatua gani?” sauti iliyojaa ngurumo ilisikika kutoka upande wa pili.
“Mmoja kati ya wale watu tumefanikiwa kumuona.”
“Bado tu, hamjamtia mbaroni muda wote huo?” ile sauti ya upande wa pili ilifoka.

Kinyonga alijibu kwa kitetemeshi, “Aagh!... Aaaah!...hana muda. Atakuwa mikononi mwetu.”
“Nimetokea kuwaamini, hivyo msiniangushe.”
“Hamna shida kiongozi.”

Simu ikakatwa.

Kinyonga alimgeukia dereva akateta naye jambo, “Ukiikaribia, usisite kuigonga.”

***

Luteni Mwaipeta alielekea jijini Munich nchini Ujerumani. Akiwa huko alipanga kwenye moja ya nyumba mtaa uliopo mbali na mji. Makazi yakawa murua, yaliyotamalaki amani nafsini mwake. Katu, hakujionyesha kama ni mtu wa majeshi. Na hakujitambulisha kuwa ni mwanatuleane kwenye jamii iliyomzunguka.

Alijitambulisha kama raia wa Msumbiji. Watu wakamfahamu hivyo. Hakuna aliyejitokeza kumtilia shaka.

Jioni moja akiwa anajiandaa kwa mtoko wa kwenda kupata chakula na mpenzi wake, Laura. Msichana wa jijini hapo hapo, aliyeanza naye mahusiano punde tu alivyowasili alipokea ujumbe simuni. Ujumbe uliotumwa kwa njia ya barua pepe.
“Kuwa makini. Hali si shwari nchini. Uzima wako ni sehemu ya ukombozi wa wanatuleane. Narudia, kuwa makini.”

Alivuta pumzi na kuzitua kwa nguvu mara baada ya kusoma.

Pindi anairejesha simu alipokuwa ameihifadhi, umeme ukakata. Chumba kikakithiri kiza cha kuogofya. Kabla hajaikumbuka simu kwa mara nyingine ili awashe tochi aendelee na maandalizi,wakati anaelekeza mkono kuichukua, ikaanza kuita.

Akawahisha kasi ya mkono kuichukua.
Alikuwa ni mpenzi wake. Alilitambua hilo mara baada ya kusaili jina la mpigaji, Laura!

Nafsi ikatapakaa amani. Huku akijiweka vizuri ukosi wa shati pamoja na kulamba lamba kingo za mdomo aweze kuzungumza kwa umaridadi. Mpenzi wake aisikie sauti aipendayo. Alifanya hayo akiwa anajiandaa kuipokea.

Lakini hakufanikisha hatua hiyo. Hakufanikiwa kuipokea. Kitu kizito kilitua shingoni mwake. Si kitu cha kawaida. Lilikuwa pigo, lililomyumbisha na kumfanya apoteze uhimili. Aliyumba huku na kule, nguvu ya kuimiliki simu ikimponyoka. Mwisho aliidondosha.

Aligugumia maumivu kule alipofikia. Akatumia moja ya kiganja cha mkono wake kushika pale alipopigwa. Akakuta kiji-uvimbe kidogo kilichomshinikiza ageuke nyuma aone amepigwa na nini.

Hakumalizia mageuko. Ngumi ya nguvu ilitua kwa mara nyingine pale pale alipopigwa awali.
“What is this?” alijisemeza akigusa tena sehemu aliyopigwa. Awamu hii uvimbe uliongezeka. Wakati huo kiza kikizidi kuwa kingi. Kwa sababu ile simu ilizima, na uwepo wa mtu aliyekuwa anatoa kipigo.
“Nani wewe?” baadaye Luteni Mwaipeta alivunja ukimya. Pindi akijiinua alipoangukia.

Akajikokota kuelekea kulipo na kiza kingi. Aliamini ndipo mtu amfanyiaye yaliyomsibu yupo. Alivyomkaribia, alihisi kitu kikimjia kwa kasi. Ngumi! Akakwepesha kichwa kwa kupeleka upande wa kulia kisha akakamata mkono wa mvamizi kabla hajaurejesha. Aliukamata na kuunyonga.

Mvamizi akapiga yowe la nguvu. Ikasikika sauti ya kike. Iliyomtanabaisha Luteni Mwaipeta mpinzani wake ni mtu wa jinsia gani.

Baadaye aliuachia ule mkono na kukamata ukosi wa shati alilovaa yule mvamizi. Akamshushia ngumi mbili za haraka usoni. Mvamizi akainama kuzuia uso kushambuliwa wakati huo huo akipambanua mbinu za kujikwamua. Akampiga Luteni Mwaipeta kwenye ulimwengu wake uliobeba jinsia kwa ngumi kadhaa.

Luteni Mwaipeta akabana miguu na kuachia ule mkono aliomkamatia mvamizi. Maumivu aliyokuwa anayasikia hayakuwa ya kawaida. Mvamizi akatumia mwanya huo kujibu mapigo.

Kilichofuata ikawa piga nikupige. Mwenye kisu kikali ndiyo mla nyama. U-active shooter ulionekana hapo. Hakuna aliyekuwa radhi kumpatia mwenzie nafasi ya kuji-mwambafai.
“Who sent you to me?” Luteni Mwaipeta alimuuliza. Akitaka kujua, nani aliyemtuma yule mvamizi. Wakati huo mvamizi yupo chini, yeye kaketi juu yake akimshushia makonde.
“Nimetumwa kusababisha kifo chako.”
“Alaah! Kumbe ni mswahili mwenzangu?”
“Hapaswi kujua hilo. Jua nipo hapa kwa ajili ya kifo chako.”Akamsukumizia Luteni Mwaipeta pembeni.

***

Konstebo Babaa na Dc/cpl Amina walijikuta wakiingia kwenye mahusiano ya kimapenzi ndani ya jiji la Roma, nchini Italy. Wao walielekea huko kwa maficho. Wakajibainisha kuwa ni raia wa Kenya. Hata pale walipohisiwa uraia walioutaji si sahihi kwao, hawakuisha kujikita katika matendo ya uhalalishaji. Hasa lafudhi.

Mahusiano yao yakawa shatashata, kiasi kwamba walitimiliza mapema tu, moja ya kazi ya viungo vilivyobeba jinsia yao. Mwezi mmoja baadaye Dc/cpl Amina akajihisi mjamzito. Hata walivyoenda kupima, ikawa hivyo. Jambo lililochanua tabasamu murua nafsini mwao. Na kuongeza kiasi cha furaha kilichokoleza upendo.
“Siamini kama naenda kuwa baba,” Konstebo Babaa aliongea wakiwa wamepumzika nje ya nyumba wanayoishi. Walipanga. Nje kidogo ya jiji.
“Kwa nini?”
“Ni jambo la heri. Ambalo nilikuwa nalitamani sana kwa muda mrefu. Maana hizi kazi za kijeshi si mchezo. Ukizembea, unaweza kukosa kizazi ukiwa unaona.”

Wakaangua kicheko kwa muda mfupi.
Dc/cpl Amina akakikatisha, “Sasa nina jambo moja la kushauri.”
“Kuhusu nini?”
“Aaah!...” alisema na kutulia kwa sekunde chache. Baadaye aliendelea, “Sihitaji mtoto wetu azaliwe nje ya ndoa.”
“Una maanisha nini?”
“Nahitaji tufunge ndoa kama hautojali.”
“Hilo tu?”
“Yap!” Akatoa deko kwa kurembua mboni zake.

Siku chache baadaye harakati za ndoa zikaanza. Wakaalika majirani, na marafiki wachache waliotokea kushibana. Azma hii ya Dc/cpl Amina, mtoto atakayezaliwa awe ndani ya ndoa. Kama matakwa ya vitabu vya dini yalivyo. Hivyo walifanya kila namna kuona hili linatimilika kabla ujauzito haujakua.

Wiki moja baadaye toka maandalizi yalivyohitimishwa siku ya tukio rasmi ikawadia. Siku ya kufunga ndoa. Ambayo walipaswa kwenda kufungia kanisani. Kwani Dc/cpl Amina alibadili dini. Kutoka muislam, na kuwa mkristo. Akawa anaitwa Annastazia.

Shughuli za ndoa zilianza mchana. Taratibu zikafuatwa kama itakiwavyo. Wakiwa mbioni kuhitimisha zoezi la kuvishana pete ili wakumbatiane Dc/cpl Amina (Annastazia) alishambuliwa risasi zilizompata begani.

Sintofahamu ikaibuka kanisani.

Kila mmoja akatafuta mwanya wa namna ya kujiokoa.

Kwa Konstebo Babaa aliduwaa kwa kuchanganyikiwa. Furaha iliyotamalaki nafsini mwake iliyeyuka kama theluji. Ghadhabu ikakaba koo, na kumpa shinikizo la kuangaza huku na kule nje ya ukumbi wa kanisa. Alimuona mtu akitokomea kwa kasi na begi kubwa.

Akaingiwa wazimu uliomsukuma kumfukuzia.
Watu wachache waliobarikiwa ujasiri, ambao walisalia ndani ya ukumbi wa kanisa walimsogelea Dc/cpl Amina (Annastazia) wakaanza kumpatia msaada. Wakati huo wenye roho nyepesi, walikesha kuangua vilio. Vilio vilivyojaa hofu na wasiwasi.

Baadaye iliitwa gari ya wagonjwa akapelekwa hospitalini.

Konstebo Babaa alipiga mbio kumfuata yule mtu aliyemhisi ndiye kafanya lile tukio kwa mkewe, mshambuliaji. Lakini hakufanikiwa kumfikia. Kwani naye alikuwa anatembea kwa haraka, akiwa amekamatia begi alilohifadhi bunduki aliyotumia kushambulia.

Alivyoona inazidi kuwa kero, yule mshambuliaji, alilitupa lile begi kwenye kapu la taka akachanja mbuga kwa haraka zaidi.

Konstebo Babaa hakulijali lile begi. Alizidi kumfuatilia. Lakini mshambuliaji alikuwa na mahesabu makali.

Kwani hatua kadhaa mbele yule mshambuliaji aliingia ndani ya gari ambayo ilitoka nyuma ya Konstebo Babaa kwa kasi. Safari ikaendelea.

Konstebo Babaa alijaribu kuangaza huku na kule kuona kama atapata msaada zaidi wa kuifuatilia ile gari, lakini hakubahatika. Pande zote zilikuwa tupu. Alighafirika kwa muda, baadaye alirudisha kumbukumbu nyuma kwa haraka, akakumbuka lile begi. Likamshinikiza kulirejea.

Akiwa mita chache afikie, gari likusanyalo taka lilifikie lile kapu, wahudumu wakalitwaa na kumwaga uchafu ndani ya gari na kuondoka.
Alijaribu kukimbia huku akipaza sauti kuwataka wale wahudumu walioteremka wasimamishe lile gari lakini hawakumjali. Mithili ya mwendawazimu.

Kwa hasira na ghadhabu iliyomkerehesha nafsi, aliketi chini kwa kunyong’onyea, yowe la uchungu likimtoka kwa nguvu
“Sitokuacha salama. Sitokuacha salama,” Konstebo Babaa alijisemeza huku akifuta machozi kwa moja ya mkono wake.

***

Saa moja baadaye alikuwa ndani ya chumba cha daktari akipatiwa maelezo juu ya hali ya mkewe. Muda wote wajihi ulionekana kutawaliwa unyonge, kiasi kwamba hata yale maelezo aliyokuwa anapatiwa hakuonekana kuyaelewa.
“Tutajitahidi kwa kila namna kuhakikisha mkeo anarejea katika ukawaida wake,” daktari anayesimamia matibabu ya Dc/cpl Amina (Annastazia) alizungumza kiutulivu katika hali ya kumuondoa Konstebo Babaa sonona aliyonayo.
“Atapona?”
“Kwa uwezo wake Mwenyezi Mungu tunahakika na hilo. Maana hajapata madhara makubwa ya kutishia uhai wake.”
“Naweza kumuona?”
“Yeah! Ijapokuwa bado hajarejewa na fahamu.”

Hatimaye waliondoka pamoja.

Walipowasili wodini Konstebo Babaa alitokwa machozi kwa mbali. Baada ya kumkuta Dc/cpl Amina (Annastazia) katika hali iliyomtia simanzi.
“Haina haja ya kulia. Kikubwa...” yule daktari aliongea. Kabla hajamalizia kauli yake muito wa simu ukamkatisha.

Muito huo ukamkumbusha Konstebo Babaa naye simu yake. Alitoa alipoihifadhi akaanza kuperuzi.
“Umakini unahitajika. Kuwa mwangalifu, hali ya nyumbani si shwari,” ulisomeka ujumbe aliotumiwa kwa njia ya barua pepe.

Alipomaliza aliirejesha simu mfukoni akamwangazia mkewe pale kitandani.
“Sitomuacha aliyekufanyia hivi. Nitamtafuta popote alipo na atalipa kwa alichokitenda,” aliapa akiwa ameshika kichwa cha mkewe. Ambaye alizingirwa na mitambo mbalimbali ya kumsaidia kupigania uhai wake.

ITAENDELEA...

HABARI NJEMA.

NAKALA ZA KITABU CHA RIWAYA YA NENDA SASA KINAPATIKANA RENICS BOOKSHOP TAWI LA MOSHI.
FIKA JENGO LA FRESH COACH SAKAFU YA CHINI UJIPATIE NAKALA YAKO KWA TSH. 10,000/=
KWA MAWASILIANO; 0693097151
0767826134

 

[Smart911]

safi sana... Ngoja tuone...




Cc: mahondaw