contask
JF-Expert Member
- Jan 3, 2021
- 923
- 1,900
Waheshimiwa wanajamii wa JamiiForums, nawasalimuni kwa heshima na taadhima.
Natumai wote hamjambo na shughuli za kila siku zinaenda vyema. Mimi ni mkazi wa Dar es Salaam, na kwa muda sasa nimekuwa nikikumbwa na matukio ya ajabu yanayohusiana na ombaomba mitaani—matukio yaliyonifanya nianze kujiuliza maswali mengi kuhusu uhalisia wa baadhi yao, na hata kuanza kutafakari kama huenda kuna imani za kishirikina zinahusishwa na baadhi ya hali hizi.
Naomba nisimulie baadhi ya matukio niliyoyapitia binafsi—matukio ambayo kwa hakika yamebadilisha mtazamo wangu kuhusu utoaji wa msaada wa pesa kwa ombaomba wa mitaani:
Tukio la Kwanza: Kigamboni Ferry
Siku hiyo nilikuwa maeneo ya ferry kuelekea Kigamboni. Wakati nasubiri kivuko, alikuja mzee mmoja aliyekuwa na mavazi ya kawaida, akaniomba msaada. Mfukoni nilikuwa na shilingi 50,000, lakini kwa huruma nikampatia 2,000. Kitu cha kushangaza ni kwamba, baada ya kufika nyumbani na kuanza kuweka vitu vyangu sawa, nilipoenda kukagua pochi yangu nilikuta imebaki 10,000 tu. Nilishangaa kwa sababu nilikuwa na uhakika wa pesa nilizokuwa nazo. Ilinitatiza sana, lakini nilifikiria labda ni uzembe wangu.
Tukio la Pili: Nyumbani
Nilikuwa nimekaa nyumbani mida ya mchana, nikiwa napumzika. Alipita mama mmoja, akaniomba nimsaidie nauli ya 600. Nilimwangalia, hakuwa na sura ya mtu anayedanganya, hivyo nikampatia. Baada ya masaa mawili kupita, nilipojaribu kutafuta pesa zangu kwa ajili ya matumizi fulani, nikagundua kiasi kikubwa cha pesa kimepotea katika mazingira ya kushangaza. Nilikaa kimya, lakini ndani yangu nilianza kuona kama kuna kitu hakiko sawa.
Tukio la Tatu: Kariakoo – Msimbazi kuelekea Uhuru Plaza
Hapa ndipo nilipopata mshtuko wa mwisho kabisa. Nikiwa katika harakati zangu za kawaida, nilikutana na ombaomba maeneo ya Msimbazi, kuelekea Uhuru Plaza. Nikamsaidia. Ilikuwa ni sadaka ya kawaida tu. Baada ya muda mfupi, pesa zangu tena zikapotea bila maelezo ya msingi. Hapakuwa na foleni, hapakuwa na msongamano wa watu, na nilikuwa makini muda wote.
Baada ya matukio hayo matatu, niliamua kuanza kufanya utafiti wa kimya kimya kwa kuwauliza watu wanaonizunguka. Cha kushangaza, wengi wao walikiri kupitia matukio yanayofanana—hasa baada ya kutoa pesa kwa ombaomba. Wengine walihisi kufuatawa na mikosi, biashara kusuasua, au vitu kutoweka bila maelezo.
Kutokana na hali hiyo, nimeamua kutoendelea kutoa msaada wa pesa mkononi kwa ombaomba wa mitaani. Kama mtu anahitaji chakula, nitamnunulia kwa mkono wangu mwenyewe. Na kama kuna haja ya kumpatia pesa, basi ni heri nitume kwa namba yake ya simu, hata kama ni shilingi 500, ili iwe wazi na salama. Siwezi kuhukumu kila ombaomba, lakini baadhi yao huenda wanatumia imani za kichawi au za kishirikina kwa manufaa yao.
Wakuu si nia yangu kuwakatisha tamaa kuwasaidia wahitaji, lakini pia si vyema kutoa misaada bila tahadhari. Dunia imebadilika, na si kila ombaomba ni masikini wa kweli—wengine huenda wanatumia njia za ajabu kujinufaisha. Ni muhimu kuangalia namna tunavyotoa msaada, kwa hekima na uchunguzi.
Contask.
Natumai wote hamjambo na shughuli za kila siku zinaenda vyema. Mimi ni mkazi wa Dar es Salaam, na kwa muda sasa nimekuwa nikikumbwa na matukio ya ajabu yanayohusiana na ombaomba mitaani—matukio yaliyonifanya nianze kujiuliza maswali mengi kuhusu uhalisia wa baadhi yao, na hata kuanza kutafakari kama huenda kuna imani za kishirikina zinahusishwa na baadhi ya hali hizi.
Naomba nisimulie baadhi ya matukio niliyoyapitia binafsi—matukio ambayo kwa hakika yamebadilisha mtazamo wangu kuhusu utoaji wa msaada wa pesa kwa ombaomba wa mitaani:
Tukio la Kwanza: Kigamboni Ferry
Siku hiyo nilikuwa maeneo ya ferry kuelekea Kigamboni. Wakati nasubiri kivuko, alikuja mzee mmoja aliyekuwa na mavazi ya kawaida, akaniomba msaada. Mfukoni nilikuwa na shilingi 50,000, lakini kwa huruma nikampatia 2,000. Kitu cha kushangaza ni kwamba, baada ya kufika nyumbani na kuanza kuweka vitu vyangu sawa, nilipoenda kukagua pochi yangu nilikuta imebaki 10,000 tu. Nilishangaa kwa sababu nilikuwa na uhakika wa pesa nilizokuwa nazo. Ilinitatiza sana, lakini nilifikiria labda ni uzembe wangu.
Tukio la Pili: Nyumbani
Nilikuwa nimekaa nyumbani mida ya mchana, nikiwa napumzika. Alipita mama mmoja, akaniomba nimsaidie nauli ya 600. Nilimwangalia, hakuwa na sura ya mtu anayedanganya, hivyo nikampatia. Baada ya masaa mawili kupita, nilipojaribu kutafuta pesa zangu kwa ajili ya matumizi fulani, nikagundua kiasi kikubwa cha pesa kimepotea katika mazingira ya kushangaza. Nilikaa kimya, lakini ndani yangu nilianza kuona kama kuna kitu hakiko sawa.
Tukio la Tatu: Kariakoo – Msimbazi kuelekea Uhuru Plaza
Hapa ndipo nilipopata mshtuko wa mwisho kabisa. Nikiwa katika harakati zangu za kawaida, nilikutana na ombaomba maeneo ya Msimbazi, kuelekea Uhuru Plaza. Nikamsaidia. Ilikuwa ni sadaka ya kawaida tu. Baada ya muda mfupi, pesa zangu tena zikapotea bila maelezo ya msingi. Hapakuwa na foleni, hapakuwa na msongamano wa watu, na nilikuwa makini muda wote.
Baada ya matukio hayo matatu, niliamua kuanza kufanya utafiti wa kimya kimya kwa kuwauliza watu wanaonizunguka. Cha kushangaza, wengi wao walikiri kupitia matukio yanayofanana—hasa baada ya kutoa pesa kwa ombaomba. Wengine walihisi kufuatawa na mikosi, biashara kusuasua, au vitu kutoweka bila maelezo.
Kutokana na hali hiyo, nimeamua kutoendelea kutoa msaada wa pesa mkononi kwa ombaomba wa mitaani. Kama mtu anahitaji chakula, nitamnunulia kwa mkono wangu mwenyewe. Na kama kuna haja ya kumpatia pesa, basi ni heri nitume kwa namba yake ya simu, hata kama ni shilingi 500, ili iwe wazi na salama. Siwezi kuhukumu kila ombaomba, lakini baadhi yao huenda wanatumia imani za kichawi au za kishirikina kwa manufaa yao.
Wakuu si nia yangu kuwakatisha tamaa kuwasaidia wahitaji, lakini pia si vyema kutoa misaada bila tahadhari. Dunia imebadilika, na si kila ombaomba ni masikini wa kweli—wengine huenda wanatumia njia za ajabu kujinufaisha. Ni muhimu kuangalia namna tunavyotoa msaada, kwa hekima na uchunguzi.
Contask.
