Kwa maoni yangu, katika kizazi cha Gen Z, ushawishi na uaminifu wa chama cha siasa haujengwi kwa jina pekee, historia au umaarufu wa viongozi. Unajengwa zaidi kwa uwezo wa chama kuelewa changamoto za wananchi, kusikiliza maoni yao, kutekeleza sera zake na kuwajibika kinapokosea.
Jina linaweza kuvutia, historia inaweza kujenga taswira, na viongozi wanaweza kuhamasisha watu. Lakini wananchi wanahitaji kuona uhusiano kati ya ahadi na matokeo halisi katika maisha yao.
Gen Z hawahitaji kuambiwa tu waamini; wanahitaji sababu za kuamini. Wanataka nafasi za ajira, elimu yenye tija, haki, uwazi, uhuru wa kutoa maoni na fursa za kushiriki katika maamuzi yanayohusu mustakabali wao.
Mwisho wa siku, swali si chama kimekuwepo kwa miaka mingapi, bali ni kwa kiwango gani kinaweza kujibu mahitaji ya sasa bila kupoteza misingi ya uwajibikaji.
Swali la msingi ni hili: Je, chama cha siasa kinaweza kuendelea kuaminiwa na vijana kwa kutegemea historia yake, wakati mahitaji na matarajio ya kizazi kipya yamebadilika?
