Simulizi ya Kijasusi.CHANZO NI YEYE

[Nur boy]

Sura ya Kwanza:

Dar es Salaam ilikuwa ni jiji liliojaa uhai. Kila kona ilikuwa na harufu ya bahari, kelele za magari, na kelele za biashara za mtaa. Mtaa wa Majengo ulikuwa ni jiji ndogo lenyewe, ambapo Ayubu aliishi. Alikuwa ni kijana mwenye umri wa miaka ishirini na tatu, aliyeishi maisha ya kimasikini lakini bila kukata tamaa. Alijivunia kutokuwa na familia inayomjua, wala asili inayozungumziwa. Alikuwa kama kivuli cha jiji hili, akichora njia yake mwenyewe, akifanya kazi za mtaa, na kufanya kila kilichowezekana ili kupata riziki.

Katika mtaa wa Kariakoo, alikua akifanya kazi ya kubeba mizigo, kusaidia wateja na kufanya biashara ndogo ndogo. Hakupenda mtu kuwa na uwezo wa kumjua kikamilifu; alikua na siri nyingi, na katika dunia yake, siri ni nguvu. Kila mtu alikua akijua kuwa Ayubu ana nguvu ya kivuli, lakini hakuna aliyekua tayari kujua kinachoendelea nyuma ya tabasamu lake.

Ilikuwa jioni ya kawaida. Ayubu alikuwa kijiweni akicheka na wenzake baada ya kutafuta riziki kwa mchana. Alikuwa amekutana na Juma na Salim, ambao walikuwa marafiki zake wa zamani kutoka mtaa wa Magomeni. Walikuwa wakiendelea na mazungumzo kuhusu mambo ya mtaa, lakini Ayubu alijua kuwa wangejikita tu kwenye utani wa kawaida.

"Bro, si unasikia? Hii mtaa, utahitaji vitu vingi kama tu kubadilisha staili," Ayubu alisema kwa sauti kubwa, akicheka huku akizungusha kikombe cha chai.

"Unajua kabisa, bro," Juma alijibu, huku akicheka kwa dhihaka. "Lakini kama hatupati kazi nzuri, si tutageuka wafanya biashara wa ndizi au nini?"

Salim alicheka kwa sauti kubwa, akiongeza, "Sasa wewe ndio unatoa wazo la kufanya biashara ya ndizi, Ayubu? Hiyo itakuwa kazi ya kuuma! Usije ukarudi kusema umekula 'sahani' ya ndizi."

Ayubu alicheka kwa sauti, lakini alijua kuwa maisha yalikuwa magumu zaidi kuliko wanavyodhani. Alikua na mpango wa kutengeneza fedha kwa njia ya kipekee, lakini alijua kuwa kila njia inaweza kumpeleka kwenye changamoto mpya. Hata hivyo, kila siku aliishi kwa furaha ya kijinga, akijua kuwa hakuna alijua alichokuwa akifikiria kwa wakati huo.

Wakati wakiwa wanacheka, Ayubu aliona kundi la vijana wakimfuata kwa karibu. Walikuwa wakitembea kimya kimya nyuma yake, lakini alijua kuwa walikuwa na jambo la kumwambia. Alikuwa na uwezo wa kujua kama mtu alikuwa na shida au la, na aliona dhahiri kuwa hawa vijana walikuwa na siri kubwa.

"Chanzo ni wewe," alisema mmoja wao kwa sauti ya chini, huku akimtazama Ayubu kwa macho yaliyokuwa na mashaka.

Ayubu alijikuta akistaajabu. "Chanzo ni mimi? Nini sasa?" alisema kwa mshangao, huku akigeuka polepole kuangalia kundi hilo. "Hivi kweli, kuna jambo gani limejificha hapa?"

Vijana walikuwa na sura za kutisha, lakini Ayubu alijua kuwa ni vigumu kuchambua mashaka yao. Walikuwa wakimtazama kwa macho makali, kama vile walijua jambo la siri kubwa.

"Hii siyo mchezo wa kawaida, Ayubu," alijibu mmoja wao kwa sauti ya chini, akionekana kuwa na wasiwasi. "Hii ni jambo kubwa, na wewe ni sehemu ya hiyo siri. Tunahitaji wewe ili kukamilisha jambo hili."

Ayubu aliguna, akijua kuwa alijikuta kwenye hali ngumu. Alijua kuwa kama alikubali kuwa sehemu ya mchezo huu, basi maisha yake yangekubali kubadilika kabisa. Lakini alijua pia kuwa hakukuwa na kurudi nyuma.

"Okay, okay, nitawaambia hivi," alisema Ayubu, akicheka lakini akijua kuwa aliingia kwenye mtego mkubwa. "Kama ni jambo kubwa, basi nipo tayari kushiriki. Lakini kama mnanitaka kwa staili hii, basi nategemea kuniona nikiwa na mpango wa kutisha."

Vijana walimfuata kwa haraka, na walijua kuwa Ayubu alikuwa na uwezo wa kuchambua hali ya mambo kwa haraka. Wakiwa wanatembea kwenye mitaa ya Dar es Salaam, Ayubu alijua kuwa jambo hili lilikuwa zaidi ya kile alichokuwa akifikiria. Alikua akitembea kwa haraka, akijua kuwa kila kona ilikuwa na changamoto mpya.

"Bro, kila kitu kilikuwa kinatokea haraka," Ayubu alisema kwa sauti ndogo, huku akitabasamu kwa kificho. "Wanaonekana kama wamejua kitu, lakini siwezi kusema ni nini. Mchezo huu, utakuwa wa aina yake."

Baada ya muda, walifika kwenye jiji kuu, na vijana walimwambia kuwa alikuwa ameingia kwenye mchezo wa kijasusi ambao ulijumuisha watu wa madaraja ya juu. "Tunahitaji ushirikiano wako, Ayubu," alielezea mmoja wao kwa sauti ya chini, huku akionyesha kuwa kila jambo linahusisha wachezaji wakubwa. "Hii ni vita kubwa, na wewe ni sehemu ya hiyo vita."

Ayubu alijua kuwa kila kitu kilikuwa kimebadilika. Aliangalia mbele, akiona miji ya Dar es Salaam ikifurika na mabadiliko. "Sawa," alijibu kwa sauti ya chini. "Ikiwa ni vita, basi nipo. Lakini siwezi kuwa mtumishi wa mtu yeyote. Nitakuwa mchezaji wa pekee."

Njooni whatsap mtoe mrejesho jamani 0789525309

 

[Nur boy]

Sehemu ya pili

Ayubu hakuweza kulala usiku ule. Alilala kitandani mwake kwenye chumba kidogo cha kupanga pale Magomeni, akitazama dari lililokuwa na nyufa ndogo ndogo. Kila sekunde, kichwa chake kilikuwa na maswali yasiyo na majibu. "Chanzo ni wewe." Maneno hayo yalizidi kumzunguka akilini kama mzinga wa nyuki usiotulia.

Kwa nini walikuwa wakimfuata? Hawa vijana walikuwa kina nani? Na kwa nini yeye, mtu asiyejua hata majina ya wazazi wake, awe "chanzo" cha kitu chochote?

Alijigeuza kitandani, akijaribu kuupuuza mkanganyiko huo, lakini kila akifunga macho, aliona sura za wale vijana. Macho yao yalikuwa na jambo — kama walimjua zaidi ya alivyojijua mwenyewe. Na hilo ndilo lililomnyima usingizi.

Asubuhi ilipofika, Ayubu alijilazimisha kutoka kitandani. Alivaa fulana yake ya zamani na suruali iliyochakaa, akafunga kamba za viatu kwa haraka, kisha akatoka nje bila hata kuoga.

Dar es Salaam ilikuwa tayari imeamka. Kelele za bajaji, honi za mabasi ya mwendo kasi, na milio ya wito wa biashara zilijaza mitaa. Lakini kwake, jiji hilo lilihisi tofauti. Alihisi macho yakimfuatilia. Alihisi kivuli kisicho cha kawaida kikimlalia mgongoni.

Alienda kwenye kibanda cha chai, pale ambako Juma na Salim walikuwa tayari wamekaa wakicheka na kupiga soga.

"Kijana, mbona unakuja kama umeona jini?" Juma aliuliza huku akimkaribisha kwenye kiti cha plastiki.

Ayubu alijaribu kucheka, lakini ilikuwa wazi kicheko chake kilikuwa cha bandia. "Muda mwingine, bro, unaweza kuamka ukahisi dunia nzima imepinduka," alisema huku akichukua kikombe cha chai kilichomwagwa kwa nusu.

Salim alimtazama kwa macho ya udadisi. "Unamaanisha nini? Kuna nini kinaendelea, Ayubu?"

Alitaka kuwaambia kila kitu. Lakini kuna sauti ndani yake ilimzuia. Sauti ya hofu.

"Hakuna," alijibu haraka. "Labda nimesinzia vibaya tu."

Waliendelea kupiga stori za kawaida, lakini Ayubu hakuweza kuunganisha mawazo yake na mazungumzo yao. Alihisi kana kwamba maisha yake yalikuwa sinema, na yeye ndiye mhusika mkuu asiyeelewa script.

Mwendesha Baiskeli wa Ajabu

Baada ya chai, Ayubu aliamua kwenda Bahari Beach kutuliza akili. Alitembea polepole kwenye mchanga, miguu yake ikiingia kwenye maji ya bahari kwa upole. Upepo wa bahari ulilainisha mwili wake uliokakamaa, lakini akili yake bado haikuwa na amani.

Lakini kilichomtia hofu zaidi ni yule mwendesha baiskeli aliyemfuata kutoka umbali wa mita mia moja. Alikuwa akizunguka eneo lile kwa mizunguko isiyoeleweka, lakini kila mara alipogeuka, alikuta yule mtu bado yupo.

Alipohisi moyo wake unapiga kwa kasi, Ayubu aliamua kutoweka haraka. Alipanda daladala la kwanza kuelekea Tegeta, akijaribu kujinasua. Lakini hata baada ya kushuka, alipogeuka nyuma, bado alimwona yule mwendesha baiskeli akiendelea kumfuata kwa umbali wa kutisha.

Hakujua aende wapi. Hakujua nani wa kumwamini.

Aliamua kukimbilia kwenye jengo la zamani lililokuwa limeachwa. Alijificha nyuma ya ukuta ulioanguka nusu, akijaribu kuzuia pumzi yake isisikike. Alikaa pale kwa zaidi ya saa mbili, mpaka jua lilipoanza kuzama.

Alikuwa peke yake. Mwisho wa mbio. Mwisho wa uvumilivu.

Tafakari ya Giza

Akiwa amekaa chini ya ukuta ule, Ayubu alianza kujiuliza maswali ambayo alikua ameyakimbia kwa miaka mingi.

"Mimi ni nani, kweli?" aliwaza huku macho yake yakitazama anga lililokuwa likibadilika rangi.

Alijua alikua yatima. Alikua amekulia kwenye mitaa ya Kariakoo, akihangaika na maisha tangu akiwa mdogo. Lakini hakuwahi kujua wazazi wake walikuwa kina nani, wala kwa nini walimwacha.

Alikumbuka jinsi alivyojikuta akiwa na umri wa miaka mitano, akihangaika kwenye soko la Tandale. Hakuwa na kumbukumbu ya kabla ya hapo. Hakujua jina lake la ukoo. Hakujua hata kama "Ayubu" lilikuwa jina lake halisi au la mtaa.

"Mbona naishi kama kivuli?" aliwaza huku machozi yakimlengalenga. "Kwanini hawa watu wanasema mimi ni chanzo? Chanzo cha nini? Na kama kweli mimi ni chanzo cha jambo kubwa, mbona mimi mwenyewe sijui chochote?"

Alijaribu kukumbuka chochote kutoka utotoni — sauti za wazazi, sura zao, maneno yao. Lakini kila mara akili yake ilikua tupu kama karatasi nyeupe.

Ghafla, Ayubu alihisi hofu ikimkaba koo. Labda hii ilikuwa zaidi ya yeye kufuatiliwa. Labda yeye mwenyewe alikuwa sehemu ya jambo kubwa ambalo akili yake ilifutwa ili asikumbuke.

Alisimama, akipiga hatua taratibu kutoka kwenye maficho yake. Alijua jambo moja tu — hakuweza tena kurudi kwenye maisha ya kawaida.

Ilimbidi ajue ukweli wake.

Na hata kama ukweli huo ungekuwa mchungu kiasi gani, alikua tayari kuukumbatia.
Njooni whatssap mtoe mrejesho
0789525309

 

[Nur boy]

Sehemu ya Tatu

Ayubu alijua kuwa dunia aliyokuwa akiishi ilikuwa ya giza na hatari. Hakuwa na mtu wa kumwambia au kumwongoza; alijua kuwa alilazimika kujitegemea. Lakini wazo la kutafuta ukweli kuhusu asili yake lilikuwa linampa mtihani mzito, mmoja ambao alijua kuwa si rahisi kuupita. Kwa hivyo, alijua ilimlazimu kutumia mbinu za kijasusi — za kimapigo, za ustadi na za kufikiria kabla ya kuchukua hatua yoyote.

1. Kuanza kwa Kutafuta Dhana za Kijalali

Ayubu alijua kuwa habari ni nguvu katika mchezo huu wa kijasusi. Alijua kuwa habari lazima itokane na watu, lakini watu walikuwa na tabia ya kuwa ngumu na wenye ulinzi wa siri. Katika kila mtindo wa kijasusi, ufanisi huanza na kutafuta taarifa kutoka kwa kila mtego.

Alijua kuwa aliweza kuingia katika mfumo wa mtaa kwa kutumia mbinu za kujificha. Alikuwa na uwezo wa kuchunguza kila mtu kwa umakini mkubwa, akitafuta sehemu za udhaifu ambapo anaweza kupenya kwa urahisi. Kama alivyosema, "Mchezo huu ni kama chess. Kama hujui kujua kificho, basi utashindwa."

Katika kila mazungumzo aliyoshiriki, alijua kuwa habari ambazo alikuwa akikusanya ndizo zingeweza kumsaidia kuvunja giza alilokuwa nalo. Hata hivyo, kila alipojaribu kuchimba zaidi kuhusu wanasiasa, wafanyabiashara au viongozi wa mtaa wa Dar es Salaam, aliona picha kubwa zaidi ikianza kuibuka: vita ya kifamilia iliyojaa siri na maangamizi.

2. Kutumia Mbinu za Kifahari na Kudhibiti Mawasiliano

Mbali na kuwa na ustadi wa kuchunguza, Ayubu alikuwa na ustadi wa kutunza siri na kuwa na mawasiliano salama. Aliweza kutumia simu za mkononi za siri, akitumia nambari za siri zilizowekwa kwa makini kwa mawasiliano muhimu. Hakuwa na simu ya kawaida, bali alijua kuwa anahitaji kitu cha kipekee ambacho kingekaa mbali na jicho la wengi.

Alikuwa akitumia namba za siri, ambazo alijua kuwa hazingeweza kufuatiliwa kwa urahisi. Kila namba aliyokuwa akitumia, alijua ilikuwa na historia ya kipekee. Na kama alivyosema, "Katika mchezo huu, kila namba ina maana yake. Kama utajua kuzikamata, basi utapata habari muhimu."

Alikuwa pia na mbinu ya kutuma ujumbe kwa njia ya maandishi ya kipekee. Alikuwa na mtindo wa kuandika ujumbe kwenye karatasi ndogo na kisha kuiondoa haraka, akiupeleka kwenye sehemu salama bila ya mtu yeyote kugundua.

3. Kuvunja Vita ya Kifamilia: Kumchunguza Mtandao wa Familia

Siri kubwa iliyokuwa nyuma ya maisha ya Ayubu ilikuwa ni familia yake. Hakuwa na kumbukumbu ya wazazi wake wala familia yoyote, lakini sasa alijua kuwa bila kufahamu asili yake, hangeweza kujua ni nani anayemfuata na kwa nini.

Alijua kuwa mbinu moja ya kijasusi inayoweza kumsaidia ilikuwa ni kuchunguza familia. Aliingia kwenye njia ya kumfuatilia mmoja wa wafanyabiashara maarufu wa mtaa, ambaye alijua alikuwa na uhusiano wa karibu na viongozi wa kifamilia walioshughulika na maadili ya kisiasa. Alijua kuwa ikiwa atapata habari kuhusu familia hii, huenda akapata majibu kuhusu yeye mwenyewe.

"Ninaweza kutumia njia za kisasa za kijasusi kwa kuchunguza mafaili ya familia hii," Ayubu alijieleza akiwa ameketi kwenye kona la giza kwenye chumba cha mazungumzo. Aliweza kupenyeza kwenye ofisi za baadhi ya watu maarufu, kwa kutumia kadi za uongo na hata kubuni majina kwa ajili ya kupata habari za muhimu. Aliingia kwenye mitandao ya kifamilia kwa kutumia mbinu za ujenzi wa mawasiliano na kwa kutumia watu wa ndani ya familia waliokuwa tayari kumtumia habari za siri.

4. Kupambana na Kikwazo cha Giza la Kisiasa: Zana za Kusaidia Mambo

Katika hatua hii, Ayubu aligundua kuwa alikabiliana na vikwazo vya kisiasa vilivyojificha. Watu ambao walikuwa wakimfuata walikuwa si wanadamu wa kawaida — walikuwa sehemu ya mtandao wa siri wa watu wenye nguvu na silaha za kisiasa.

Aliamua kutafuta msaada kutoka kwa mtu aliyejua sana kuhusu siasa za Dar es Salaam, mtu ambaye alikuwa na ufahamu wa kina kuhusu mfumo wa usalama wa jiji. Mtu huyu, ambaye alijulikana kama Nashiri, alikuwa mtu aliyejulikana kwa mji kwa ustadi wake wa kuhudhuria mikutano na kuandika ripoti kwa ajili ya viongozi wa juu wa usalama.

Nashiri alimfundisha Ayubu jinsi ya kutunza siri, kutumia silaha za kisiasa, na hata jinsi ya kudhibiti mzunguko wa fedha ili kujua kama alikuwa kwenye njia sahihi au la. "Ikiwa utaweza kujua fedha zinavyozunguka, utapata siri zote," alimfundisha Ayubu kwa sauti ya chini.

Ayubu alijua kuwa alikuwa kwenye mtego mkubwa, lakini alikuwa na nguvu ya kimapigo. Aliweza kuficha mawasiliano yake, kutumia picha na taarifa kutoka kwa watu waliokuwa wakizunguka katika familia za kifamilia na kupiga hatua kubwa ili kubaini ukweli wake.

5. Kuepuka Mtego: Mbinu ya Kujificha na Ustadi wa Kutokujulikana

Mbali na ustadi wa kuchunguza, Ayubu alijua kuwa ili kuendelea kuwa hai na salama, alilazimika kujificha na kutumia mbinu za kujificha. Aliweza kuingia na kutoka kwa haraka kwenye maeneo ya kifamilia bila kuonekana, akijua kuwa ni vigumu kwa yeyote kugundua alipo. Aliweza kuchora ramani ya mtaa kwa umakini, akijua vizuri sehemu zinazojulikana na sehemu zinazojificha.

Aliweza kutumia mbinu za kupita kupitia milango ya nyuma na kuingia kwa siri kwenye majengo na ofisi. Alijua kuwa haikuwa lazima kila mtu ajue aliko, bali kile alichokuwa akifanya na ni nani aliye nyuma yake.
Whatsapp
+255789525309

 

[Nur boy]

Chanzo ni yeye
Sehemu ya Nne:

Ayubu alihisi jasho likimtiririka mgongoni. Mgongo wake ulikuwa umebanwa kwenye ukuta wa jengo moja la zamani maeneo ya Ilala, jengo lililoonekana kuachwa muda mrefu. Usiku ulikuwa umetanda, na upepo wa bahari uliingia kwa kasi kupitia vishimo vya kuta zilizokuwa zimepasuka.

Alipumua kwa kina, akificha pumzi yake. Hakutaka hata hewa inayotoka kinywani mwake iwe ishara kwa yeyote aliyekuwa akimtafuta. Alihisi uwepo wa mtu nyuma ya giza lililotanda nje ya jengo hilo.

"Nimewazidi kete leo," alijisemea kimoyomoyo, lakini hakuwa na hakika hiyo ni kweli.

Tangu alipogundua kuwa kuna kundi la watu wenye ushawishi wakimfuatilia, maisha yake yaligeuka kuwa mbio zisizoisha. Hakukuwa na usalama tena. Kila hatua aliyopiga, kila kona aliyoingia, alikuwa anahisi macho yasiyoonekana yakimtazama.

Hatua ya Kuchunguza

Aliweka mkono wake kwenye mfuko wake wa koti, akikamata kipande kidogo cha karatasi alichokuwa nacho tangu alipomtafuta Nashiri, mtu pekee aliyekuwa na majibu kuhusu kile kinachoendelea.

Maneno matatu tu yalikuwa yameandikwa kwenye karatasi hiyo kwa mwandiko wa haraka:

"Siri ipo Tandale."

Hakujua ilikuwa ina maana gani. Lakini alijua mahali hapo. Tandale ilikuwa sehemu iliyokuwa na mchanganyiko wa watu wa kila aina – wafanyabiashara wa mitaani, watu wa nguvu walioficha sura zao, na wale waliotengeneza taarifa za siri bila kuonekana.

Lakini kabla hajaanza safari ya kuelekea huko, alihitaji kuhakikisha kuwa hayupo kwenye ufuatiliaji wa karibu.

"Mbinu ya kijasusi ya kwanza: Hakikisha huna mfuatiliaji."

Alitoka nje ya jengo hilo kwa mwendo wa kawaida, kama mtu asiye na wasiwasi. Aliingia kwenye barabara ya lami, kisha akageuka na kupotelea ndani ya baraza la maduka yaliyokuwa yamefungwa.

Alipofika kwenye kivuli cha mwanga hafifu wa taa za barabarani, alitulia na kutazama nyuma. Mtu mmoja aliyekuwa amevaa koti jeusi alisimama upande wa pili wa barabara, akijifanya anachezea simu.

"Ananifuata," Ayubu alihisi moyo wake ukidunda kwa kasi.

Lakini alijua nini cha kufanya. Alienda kwenye kituo cha daladala cha karibu, akaingia kwenye basi la Mwenge bila kusita. Alikaa nyuma, lakini hakukaa muda mrefu. Alipoona daladala linakaribia kupita barabara yenye giza, alisimama ghafla na kushuka bila kuangalia nyuma.

Alikimbia kwa haraka kuelekea eneo la vichochoro, akitumia mbinu ya "kupotea machoni" – alitumia kivuli cha majengo marefu kupotea kutoka kwenye mtazamo wa yeyote aliyekuwa akimfuata.

Hakujua kama mtu yule alikuwa bado anamfuata, lakini alijua kwamba alikuwa amepata nafasi ya kusonga mbele bila kuwa kwenye hatari ya moja kwa moja.

Tandale: Siri Inayoibuka

Tandale haikuwa sehemu ya kawaida kwa wageni. Mitaa yake ilikuwa na pilika nyingi, kelele za wauza bidhaa, harufu ya vyakula vya mitaani, na watu waliokuwa wakizunguka kama mawimbi ya bahari.

Alienda moja kwa moja hadi kwenye duka dogo la uuzaji wa vifaa vya kielektroniki lililokuwa limeandikwa "RAMBO ACCESSORIES." Alikuwa amesikia Nashiri akilitaja jina hilo mara moja.

Aliingia ndani na kumkuta mwanaume mmoja mwenye mwili mkubwa akiwa nyuma ya kaunta. Mwanaume huyo alimtazama Ayubu kwa macho makali, kana kwamba tayari alijua alichokuja kufanya.

"Nahitaji majibu," Ayubu alisema kwa sauti ya chini.

Mwanaume huyo hakuonyesha hisia zozote. Aliinama na kuchukua bahasha ndogo kutoka kwenye droo chini ya kaunta. Aliisukuma mbele ya Ayubu bila kusema neno.

Ayubu aliichukua na kufungua. Ndani yake kulikuwa na picha mbili – picha ya kwanza ilikuwa ya mwanamke aliyekuwa na macho ya kahawia, uso wake ukionyesha upole lakini mwenye historia yenye uzito.

Picha ya pili ilikuwa ya mwanaume aliyekuwa na kovu kubwa upande wa kushoto wa uso wake. Alionekana kuwa na umri wa miaka 50, lakini sura yake ilibeba jambo ambalo Ayubu hakuweza kuelewa.

Lakini kilichomshtua zaidi ni maneno yaliyokuwa chini ya picha hizo:

"Huyu ndiye baba yako. Mwanamke huyu alikufa kwa ajili yako."

Moyo wa Ayubu ulipiga kwa kasi. Hakuwa tayari kwa hili. Hakuwahi kufikiria kuwa angepata majibu kwa haraka namna hii.

Lakini kabla hajazungumza, ghafla mlango wa duka ulifunguliwa kwa nguvu. Wanaume wawili waliovaa makoti marefu meupe waliingia kwa kasi.

Mmoja wao alishika bastola, akielekeza moja kwa moja kwa mwanaume aliyempa bahasha.

"Ayubu, tukufuate kwa amani au utumie nguvu?" mmoja wao alisema kwa sauti tulivu lakini yenye mamlaka.

Ayubu alijua kuwa hii ndiyo ilikuwa hatua yake ya kuamua hatma yake.

Hakuwa na muda wa kufikiria.

Alichofanya kilikuwa haraka na cha kushangaza – alirusha bahasha aliyokuwa nayo juu angani, na kwa sekunde chache ambazo maadui wake walitazama juu kwa mshangao, alijirusha chini ya kaunta, akapiga teke mlango wa dharura ulioelekea nyuma ya duka, na akaanza kukimbia.

Risasi moja ilifyatuliwa nyuma yake, ikagonga ukuta wa matofali.

Hakutazama nyuma.

Alijua sasa kuwa vita ilikuwa imeanza rasmi.

Na asili yake ilikuwa zaidi ya alivyodhani.


---

Je, Ayubu ataweza kuendelea kukimbia au atajikuta mikononi mwa wale waliokuwa wakimfuata? Na ni nini kinachofichwa kuhusu baba yake?

Sehemu ya Tano itafichua mengi zaidi

Whatsapp
+255789525309

 

[Nur boy]

Sehemu ya Tano: Kivuli Kisicho na Uso

Ayubu alikimbia mithili ya chui anayewindwa. Moyo wake ulikuwa ukipiga kwa kasi, miguu yake ikipiga lami kwa nguvu, huku akihisi baridi ya usiku ikipenya kwenye ngozi yake. Risasi zilikuwa zimeshapigwa ndani ya duka la RAMBO ACCESSORIES, na hakutaka kubaki ili kujua nani alipigwa na nani alinusurika.

Alikatiza vichochoro vya Tandale, akiruka juu ya maboksi, akiteleza kwenye madimbwi ya maji machafu, na kuzamia kwenye kona zisizoonekana. Alijua jiji hili, na alikuwa na mbinu za kujificha ambazo wachache walizijua.

"Lazima nifikirie haraka."

Wanaume wale waliokuwa wakimfuatilia hawakuwa wahuni wa mtaani—walikuwa wamevaa makoti marefu meupe, wakiwa na umakini wa kijeshi. Hawa walikuwa watu waliopokea mafunzo maalum. Hakukuwa na shaka tena, huu ulikuwa mchezo wa kijasusi wa kiwango cha juu.

Lakini bado hakuwa na majibu.

Kwanini watu hawa wanamfuata?

Nani alikuwa mwanaume mwenye kovu aliyekuwa kwenye ile picha?

Na mwanamke yule aliyekuwa na macho ya kahawia—kwanini imeandikwa kuwa alikufa kwa ajili yake?

Maswali haya yote yalizunguka kichwani mwake huku akiendelea kukimbia gizani.


---

Ufuatiliaji wa Hatari

Alipofika kwenye daraja dogo la mtaa wa Mwananyamala, alisimama na kujificha nyuma ya ukuta wa zege uliochakaa. Aliweka kichwa nje kidogo na kuchungulia nyuma yake.

Mtaa ulikuwa kimya—kimya kupita kawaida.

Kitu hakikuwa sawa.

Alijua vyema kuwa katika mitaa ya Dar es Salaam, hata usiku wa manane bado kungekuwa na watu wakizunguka, magari ya bodaboda yakipita, na sauti za mbali za muziki wa taarab zikipenya kutoka kwenye vilabu vya pombe vya mtaa wa pili.

Lakini sasa… kulikuwa na ukimya wa kutisha.

"Wapo hapa."

Hili lilikuwa jaribio la kijasusi la kumtega. Walikuwa wamehakikisha kuwa hakuna mashahidi, hakuna mtu wa kawaida ambaye angeweza kushuhudia kitakachotokea.

Alihisi baridi mgongoni mwake. Hakuwa na muda wa kufikiria sana.

Alingiza mkono wake mfukoni na kutoa kioo kidogo. Kioo hiki kilimsaidia kunasa picha ya nyuma yake kwa kutumia mwangaza hafifu wa taa za barabarani.

Ndipo alipoona.

Wanaume wawili walikuwa wamesimama kwenye kivuli cha mti mkubwa, upande wa pili wa barabara.

Mmoja alikuwa akiinamisha kichwa chake kidogo, akisikiliza kifaa cha mawasiliano kilichokuwa sikioni mwake.

Walikuwa wakipokea maagizo.

Ayubu alikaza meno.

Alijua hana muda wa kucheza mchezo huu kwa sasa.

Alivuta pumzi, kisha kwa haraka alipiga hatua kuelekea upande wa pili wa daraja, akijifanya kama mtu anayepita kawaida.

Lakini alipoona mmoja wao anaanza kusogea kuelekea upande wake, alichukua hatua isiyotegemewa—alisimama ghafla na kupiga kelele kwa nguvu:

“Mwizi! Mwizi huyu hapa!”

Ghafla, mazingira yote yalibadilika.

Watu waliokuwa ndani ya vibanda vya biashara walitoka nje, wakihisi taharuki. Wavulana wa mtaa waliokuwa wamekaa vibarazani walisimama kwa mshtuko. Akina mama waliokuwa wakiuza chakula pembezoni mwa barabara waligeuza shingo zao, wakitazama chanzo cha kelele hizo.

Katika sekunde chache, watu wa mtaa walijaa barabarani, macho yao yakitafuta "mwizi."

Wanaume wale wawili waliokuwa wakimfuatilia walionekana kushtuka kwa sekunde chache. Mmoja wao alijaribu kurudi nyuma kwa utulivu, lakini tayari watu walikuwa wameanza kusogea kwa hasira.

Katika mazingira kama haya, mtaa huchukua sheria mkononi.

"Simameni hapo hapo!" mmoja wa wanaume wa mtaa alipiga kelele, akipiga hatua kwa kasi kuelekea kwao.

Mmoja wa wanaume waliokuwa wakimfuatilia Ayubu alijaribu kutoa kadi kutoka mfukoni, labda kujifanya ni afisa wa usalama, lakini kabla hajafanikiwa, kijana mmoja alimpiga kofi la nguvu usoni.

"Mwizi anatoa vitambulisho? Mnadhani sisi ni wajinga?"

Ghafla kundi la watu lilirukia wale wanaume wawili na kuanza kuwashambulia kwa hasira. Kelele za vikumbo na makofi zilitanda hewani.

Ayubu hakukawia.

Alitumia fursa hiyo kukimbia haraka kuelekea kwenye barabara ya nyuma, akijua kuwa hata kama wale watu walinusurika, walikuwa wameshapoteza nafasi yao ya kumkamata kwa sasa.

Aliingia kwenye vichochoro vya Manzese, mahali ambapo mitaa ilijaa nguo zinazoning’inia juu ya vichwa vya watu, sauti za redio kutoka nyumba za karibu zikipiga muziki wa zamani wa Msondo Ngoma.

Alitafuta nyumba aliyojua kuwa ni salama—ile ya mzee Rashid, mtu pekee aliyewahi kumsaidia alipokuwa na umri mdogo.

Alibisha hodi kwa haraka, akihisi pumzi yake ikimkaba.

Mlango ulifunguliwa polepole. Uso wa mzee Rashid ulionekana kwenye mwanga wa taa hafifu. Macho yake yaliangaza kwa mshangao.

"Ayubu? Wewe tena?!"

"Mzee, sina muda wa kueleza. Nipo hatarini."

Mzee Rashid alimtazama kwa sekunde chache, kisha bila kuuliza maswali zaidi, alimsogeza ndani ya nyumba.

Mlango ulifungwa taratibu, ukizima kelele za usiku wa jiji la Dar es Salaam.

Lakini Ayubu alijua kitu kimoja—hii ilikuwa mwanzo tu.


---

Je, nini kitamkuta Ayubu akiwa mafichoni kwa Mzee Rashid? Na ni nani hasa waliokuwa wakimfuatilia?

Sehemu ya Sita inakuja na majibu mazito!

Whatsapp
0789525309

 

[Nur boy]

Sehemu ya Sita:

Ayubu alikaa kimya ndani ya chumba cha Mzee Rashid, akisikiliza sauti za nje. Alikuwa bado anapumua kwa nguvu baada ya mbio na kasheshe alizopitia. Chumba kilikuwa na mwangaza hafifu kutoka kwenye taa ya kibatari, na harufu ya mkaa uliokuwa ukiwaka taratibu ilijaa hewani.

Mzee Rashid alimtazama kwa umakini, uso wake ukionyesha mchanganyiko wa mshangao na tahadhari.

"Ayubu, kijana wangu... Unakimbia nini?"

Ayubu alimeza mate. Alitaka kusema ukweli, lakini hakuwa na majibu.

"Sijui, Mzee," alisema kwa sauti ya chini. "Ninajua tu kwamba kuna watu wananifuata, na si watu wa kawaida. Wana silaha, wanajua ninakoenda kabla hata sijajua mwenyewe. Hii si mara ya kwanza kutokea, lakini leo... leo ilikuwa tofauti."

Mzee Rashid alipumua kwa nguvu na kuangalia mlango wake kwa wasiwasi.

"Unajua hii inanikumbusha nini, Ayubu?"

Ayubu alimtazama kwa macho ya kuuliza.

Mzee Rashid alitabasamu kwa uchungu, kisha akatikisa kichwa.

"Unanivutia kumbukumbu za zamani... Zamani sana. Lakini usihofu. Hapa utakuwa salama kwa muda."

"Kwa muda?" Ayubu aliuliza.

"Ndio," Mzee Rashid alisema, akisimama na kuanza kufunga madirisha kwa makini. "Kwa muda tu, maana kama kweli watu hawa ni wa aina unayosema, basi hatutaki kukaa hapa muda mrefu. Hakuna sehemu salama kwenye huu mji ukishaandamwa."

Kivuli Chashuka

Wakiwa bado wakiendelea na mazungumzo, ghafla mlango ulianza kugongwa kwa nguvu.

"FUNGUA MLANGO!"

Ayubu alihisi damu yake ikipoa.

Mzee Rashid alitupa jicho kali kwake, kisha akamnyooshea mkono. "Nenda chumbani, haraka!"

Ayubu hakusubiri kuulizwa mara mbili. Alinyanyuka haraka na kujificha ndani ya chumba kidogo kilichojaa mifuko ya unga na mchele. Alikaa kimya huku akijaribu kupumua taratibu.

Mlango wa nje uliendelea kugongwa kwa nguvu zaidi.

"Mzee Rashid, tunajua yupo hapa. Tusifanye mambo kuwa magumu!"

Sauti hiyo ilisikika kama mtu aliyekuwa na amri na mamlaka.

"Hajafika hapa!" Mzee Rashid alijibu kwa sauti ya upole lakini thabiti.

"Usitufanye tukuchoke, Mzee. Tunajua kila mtu anayekuja hapa. Fungua mlango au tutajifungulia wenyewe!"

Ayubu alihisi moyo wake ukianza kumpiga mbio kifuani. Hawa watu walijua kila kitu. Wanaweza kuwa ni serikali, au watu wa shirika fulani la siri—lakini kwa nini yeye?

Kabla hajamaliza kuwaza, milio ya risasi ilisikika—PAH! PAH!

Mlango wa Mzee Rashid ulilipuka na kufunguka kwa nguvu.

"Tafuta ndani!"

Hatua nzito zilianza kusikika, watu wakirukia kila kona ya nyumba wakivunja vitu.

Ayubu alijua hana muda. Alitazama chumba alichokuwa amejificha na kugundua kuna dirisha dogo upande wa nyuma. Bila kusita, alinyanyuka polepole, akafungua dirisha kwa utulivu, na kwa haraka alijitupa nje.

Alikuwa nje, gizani, akihema kwa nguvu.

Kwa sekunde chache alibaki kimya, akisikiliza.

"HAHAAAA! HAKUNA MTU HAPA!" mmoja wa wanaume ndani alipiga kelele.

"Mzee Rashid, umekosea upande wa historia."

"Nimeishi maisha marefu kuliko nyinyi, na najua zaidi ya mnachojua!" sauti ya Mzee Rashid ilisikika, bila hofu.

Ghafla, kelele za kumsukuma na kuvunjavunja vitu zilisikika, kisha sauti ya Mzee Rashid ikatoweka ghafla.

Ayubu alihisi hasira ikipanda ndani yake, lakini alijua hawezi kufanya chochote kwa sasa. Aligeuka na kuanza kutokomea gizani.

Hakuweza tena kubaki Dar es Salaam bila mpango. Alipaswa kujua "Chanzo ni wewe" kinamaanisha nini, na kwanini watu hawa wanamtafuta kwa udi na uvumba.

Lakini sasa swali kubwa zaidi lilikuwa…

Aende wapi?


.........................................................

Sehemu ya Saba:

Ayubu alikimbia bila kugeuka nyuma. Usiku wa Dar es Salaam ulikuwa umejawa na kimya kisicho cha kawaida, kana kwamba jiji zima lilikuwa linasikiliza hatima yake.

Akiwa anapita mitaa ya Manzese kuelekea Mabibo, alihisi mwili wake umechoka, lakini hakuwa na muda wa kupumzika. Watu wale waliomvamia Mzee Rashid walikuwa na teknolojia ya hali ya juu. Kama walijua alikokuwa, basi ilikuwa suala la muda tu kabla hawajamfuata tena.

Alikumbuka sehemu moja pekee aliyoamini ingempa muda wa kupumua—Kigogo Kati. Hapo alijua kuna vichochoro vyenye njia nyingi za kutorokea, na marafiki wachache wa zamani wa mtaani wangeweza kumsaidia.

Lakini alikuwa anajidanganya.

Hakuwa na marafiki tena.

"Hili ni jukumu langu peke yangu," alijisemea moyoni.

Aliendelea na safari yake, akibadili mitaa kwa mpangilio wa kuvuruga yeyote aliyekuwa akimfuata.

Saa Mbili Usiku - Kigogo Kati

Alifika kwenye uwanja mdogo wa mpira wa miguu uliokuwa katikati ya mitaa ya Kigogo. Kuta za uwanja huo zilichakaa, na taa chache zilikuwa zikiwaka kwa mwangaza hafifu.

Alihisi hewa ya baridi ikipita usoni mwake.

Ghafla, macho yake yaliangukia gari moja aina ya Toyota Harrier nyeusi, iliyokuwa imeegeshwa pembezoni mwa barabara.

Haikuwa ya kawaida.

Mara nyingi, magari ya kifahari hayasimami sehemu kama hizi usiku bila sababu maalum.

Alihisi jambo.

Akiwa bado amejificha kivulini, alitazama kwa makini. Ndani ya gari, aliona mwangaza mdogo wa simu ukitokea kwenye kioo cha mbele cha abiria.

Mtu alikuwa ndani.

Na hakika alikuwa akimsubiri mtu fulani.

Ayubu hakutaka kuhatarisha. Aligeuka kwa haraka, akitafuta njia nyingine ya kutorokea kabla ya yeyote kugundua uwepo wake.

Lakini wakati huo huo, mlango wa gari ulifunguliwa, na mtu mmoja akashuka.

Mwanamke.

Mrefu, mweusi, na mwenye mwili wa kimazoezi. Alikuwa amevaa koti jeusi na suruali ndefu, huku nywele zake zikiwa zimefungwa nyuma kwa ustadi.

Ayubu alikaza macho.

Kuna kitu hakikuonekana sawa.

Mwanamke huyo alitembea polepole kuelekea upande wake, kana kwamba alijua kulikokuwa na mtu.

Ayubu alishusha pumzi taratibu.

Alihisi hatari, lakini pia alihisi jambo jingine—mazoea.

"Ni nani huyu?"

Alijaribu kurudi nyuma polepole, lakini kabla hajafanikiwa, mwanamke huyo alisema kwa sauti ya chini lakini yenye mamlaka:

"Ayubu. Unakimbia mpaka lini?"

Moyo wake ulipiga kwa kasi.

Aliinamisha kichwa chini kidogo, akijaribu kuficha uso wake gizani.

"Wewe ni nani?" aliuliza kwa sauti ya chini.

Mwanamke alitabasamu kwa upole, kisha akasogea hatua moja mbele.

"Mimi ni mtu wa mwisho unayepaswa kumuogopa."

Ayubu alihisi jasho likitiririka mgongoni mwake.

Mtu huyu anamjua kwa jina.

Na hata zaidi—anamjua vyema kiasi cha kusema "unakimbia mpaka lini?"

Aliamua kutofanya haraka.

"Nisikilize," mwanamke aliendelea. "Ukibaki hapa dakika tano zaidi, utakuwa umekufa. Njoo na mimi kama unataka majibu."

Ayubu alibaki kimya.

Hakuwa na sababu ya kumuamini.

Lakini pia hakuwa na sababu ya kuendelea kukimbia gizani bila mpango.

Hii ndiyo ilikuwa nafasi yake pekee ya kupata mwanga juu ya kile kinachoendelea.

Akishusha pumzi ndefu, alichukua uamuzi.

"Sawa. Twende."

Mwanamke alitabasamu kidogo, kisha akageuka kuelekea kwenye gari. Ayubu akamfuata nyuma, huku akiwa na tahadhari ya hali ya juu.

Ndani ya sekunde chache, alikuwa ndani ya gari, safari mpya ikianza.

Lakini hakujua kwamba hiki ndicho kilikuwa chanzo cha ukweli wote aliokuwa anatafuta.


---

Je, mwanamke huyu ni nani? Na anataka nini kwa Ayubu?Sehemu ya Saba: Safari ya Kutoroka

Ayubu alikimbia bila kugeuka nyuma. Usiku wa Dar es Salaam ulikuwa umejawa na kimya kisicho cha kawaida, kana kwamba jiji zima lilikuwa linasikiliza hatima yake.

Akiwa anapita mitaa ya Manzese kuelekea Mabibo, alihisi mwili wake umechoka, lakini hakuwa na muda wa kupumzika. Watu wale waliomvamia Mzee Rashid walikuwa na teknolojia ya hali ya juu. Kama walijua alikokuwa, basi ilikuwa suala la muda tu kabla hawajamfuata tena.

Alikumbuka sehemu moja pekee aliyoamini ingempa muda wa kupumua—Kigogo Kati. Hapo alijua kuna vichochoro vyenye njia nyingi za kutorokea, na marafiki wachache wa zamani wa mtaani wangeweza kumsaidia.

Lakini alikuwa anajidanganya.

Hakuwa na marafiki tena.

"Hili ni jukumu langu peke yangu," alijisemea moyoni.

Aliendelea na safari yake, akibadili mitaa kwa mpangilio wa kuvuruga yeyote aliyekuwa akimfuata.

Saa Mbili Usiku - Kigogo Kati

Alifika kwenye uwanja mdogo wa mpira wa miguu uliokuwa katikati ya mitaa ya Kigogo. Kuta za uwanja huo zilichakaa, na taa chache zilikuwa zikiwaka kwa mwangaza hafifu.

Alihisi hewa ya baridi ikipita usoni mwake.

Ghafla, macho yake yaliangukia gari moja aina ya Toyota Harrier nyeusi, iliyokuwa imeegeshwa pembezoni mwa barabara.

Haikuwa ya kawaida.

Mara nyingi, magari ya kifahari hayasimami sehemu kama hizi usiku bila sababu maalum.

Alihisi jambo.

Akiwa bado amejificha kivulini, alitazama kwa makini. Ndani ya gari, aliona mwangaza mdogo wa simu ukitokea kwenye kioo cha mbele cha abiria.

Mtu alikuwa ndani.

Na hakika alikuwa akimsubiri mtu fulani.

Ayubu hakutaka kuhatarisha. Aligeuka kwa haraka, akitafuta njia nyingine ya kutorokea kabla ya yeyote kugundua uwepo wake.

Lakini wakati huo huo, mlango wa gari ulifunguliwa, na mtu mmoja akashuka.

Mwanamke.

Mrefu, mweusi, na mwenye mwili wa kimazoezi. Alikuwa amevaa koti jeusi na suruali ndefu, huku nywele zake zikiwa zimefungwa nyuma kwa ustadi.

Ayubu alikaza macho.

Kuna kitu hakikuonekana sawa.

Mwanamke huyo alitembea polepole kuelekea upande wake, kana kwamba alijua kulikokuwa na mtu.

Ayubu alishusha pumzi taratibu.

Alihisi hatari, lakini pia alihisi jambo jingine—mazoea.

"Ni nani huyu?"

Alijaribu kurudi nyuma polepole, lakini kabla hajafanikiwa, mwanamke huyo alisema kwa sauti ya chini lakini yenye mamlaka:

"Ayubu. Unakimbia mpaka lini?"

Moyo wake ulipiga kwa kasi.

Aliinamisha kichwa chini kidogo, akijaribu kuficha uso wake gizani.

"Wewe ni nani?" aliuliza kwa sauti ya chini.

Mwanamke alitabasamu kwa upole, kisha akasogea hatua moja mbele.

"Mimi ni mtu wa mwisho unayepaswa kumuogopa."

Ayubu alihisi jasho likitiririka mgongoni mwake.

Mtu huyu anamjua kwa jina.

Na hata zaidi—anamjua vyema kiasi cha kusema "unakimbia mpaka lini?"

Aliamua kutofanya haraka.

"Nisikilize," mwanamke aliendelea. "Ukibaki hapa dakika tano zaidi, utakuwa umekufa. Njoo na mimi kama unataka majibu."

Ayubu alibaki kimya.

Hakuwa na sababu ya kumuamini.

Lakini pia hakuwa na sababu ya kuendelea kukimbia gizani bila mpango.

Hii ndiyo ilikuwa nafasi yake pekee ya kupata mwanga juu ya kile kinachoendelea.

Akishusha pumzi ndefu, alichukua uamuzi.

"Sawa. Twende."

Mwanamke alitabasamu kidogo, kisha akageuka kuelekea kwenye gari. Ayubu akamfuata nyuma, huku akiwa na tahadhari ya hali ya juu.

Ndani ya sekunde chache, alikuwa ndani ya gari, safari mpya ikianza.

Lakini hakujua kwamba hiki ndicho kilikuwa chanzo cha ukweli wote aliokuwa anatafuta.


---

Je, mwanamke huyu ni nani? Na anataka nini kwa Ayubu?



................................................................
Sehemu ya Nane: Safari ya Kuelekea Pasipojulikana

Gari lilianza kuondoka taratibu, likiwakimbiza mbali na mitaa ya Kigogo. Ayubu alikaa kimya kwenye kiti cha abiria, akimtazama mwanamke yule aliyekuwa akiendesha. Kila kitu kilikuwa kimya, isipokuwa mlio wa injini uliosikika taratibu.

Moyo wake ulikuwa ukidunda kwa kasi.

"Hili ni kosa?"

Hakuwa na uhakika.

Aliamua kumtazama mwanamke huyo kwa makini. Alikuwa na uso wa mtu aliyekuwa na uzoefu wa hali ya juu—uso uliotulia, wenye macho yaliyozoea giza na hatari.

"Naweza kujua tunakoenda?" Ayubu aliuliza, akijaribu kupima hali.

Mwanamke alitabasamu kwa upole, huku akishika usukani kwa ustadi mkubwa.

"Sehemu salama, kwa sasa."

"Kwa sasa?" Ayubu aliuliza kwa tahadhari.

"Ndiyo. Lakini hakuna sehemu iliyo salama kabisa, si kwa mtu kama wewe."

Ayubu alikosa raha.

"Mtu kama mimi? Unamaanisha nini?"

Mwanamke hakujibu mara moja. Alionekana kama anatafakari, kisha akasema kwa sauti ya chini:

"Hujui bado, sivyo? Hujui kwanini watu wanakutafuta, kwanini wamevamia nyumba ya Mzee Rashid, kwanini kila unakoenda unakutana na hatari?"

Ayubu alikosa maneno.

Mwanamke aliendelea kuendesha gari kwa utulivu, macho yake yakiwa barabarani.

"Ayubu, kuna kitu unakimiliki—kitu ambacho hata hujui kama unacho. Kitu ambacho kinaweza kubadilisha kila kitu."

Ayubu alijaribu kukumbuka, lakini hakuna chochote kilicholeta maana.

"Kitu gani?" aliuliza.

Mwanamke alitabasamu kwa uchungu.

"Ukweli."

Ayubu alihisi mwili wake ukisisimka.

"Ukweli wa nini?"

Mwanamke aliangaza macho yake kumuangalia, kisha akasema kwa sauti nzito:

"Ukweli wa asili yako."

Ghafla, kabla Ayubu hajajibu, milio ya gari nyingine ilisikika nyuma yao.

"Tuna mkia." Mwanamke alisema kwa utulivu, akitazama kioo cha nyuma.

Ayubu aligeuka haraka na kuona gari nyeusi ikiwafuata kwa kasi.

"Ni watu wale?" aliuliza kwa wasiwasi.

Mwanamke hakujibu. Badala yake, alikanyaga mafuta ghafla, na gari lao likakurupuka mbele kwa kasi.

Mbio za Hatari

Gari lilielekea kwenye barabara ya mabonde ya Mbezi, likipita kwa kasi kwenye kona kali. Ayubu alijishikilia kwa nguvu, akihisi tumbo lake likitingishika kwa nguvu.

"Wamekaribia!" alipaza sauti.

Mwanamke alizidi kuongeza mwendo, kisha ghafla alikata kona kali upande wa kushoto, kuingia kwenye barabara nyembamba ya vumbi.

Gari lililokuwa nyuma yao lilijaribu kufuata, lakini likachelewa kwa sekunde chache—sekunde zilizotosha kwa Ayubu na mwenzake kuingia kwenye njia isiyoeleweka.

Baada ya mwendo wa dakika chache, hatimaye gari lilisimama.

Mwanamke alipumua kwa nguvu, kisha akageuka kumtazama Ayubu.

"Nadhani tunapaswa kuzungumza sasa."


---

Je, Ayubu atajua ukweli wa asili yake? Mwanamke huyu ni nani hasa?Sehemu ya Nane: Safari ya Kuelekea Pasipojulikana

Gari lilianza kuondoka taratibu, likiwakimbiza mbali na mitaa ya Kigogo. Ayubu alikaa kimya kwenye kiti cha abiria, akimtazama mwanamke yule aliyekuwa akiendesha. Kila kitu kilikuwa kimya, isipokuwa mlio wa injini uliosikika taratibu.

Moyo wake ulikuwa ukidunda kwa kasi.

"Hili ni kosa?"

Hakuwa na uhakika.

Aliamua kumtazama mwanamke huyo kwa makini. Alikuwa na uso wa mtu aliyekuwa na uzoefu wa hali ya juu—uso uliotulia, wenye macho yaliyozoea giza na hatari.

"Naweza kujua tunakoenda?" Ayubu aliuliza, akijaribu kupima hali.

Mwanamke alitabasamu kwa upole, huku akishika usukani kwa ustadi mkubwa.

"Sehemu salama, kwa sasa."

"Kwa sasa?" Ayubu aliuliza kwa tahadhari.

"Ndiyo. Lakini hakuna sehemu iliyo salama kabisa, si kwa mtu kama wewe."

Ayubu alikosa raha.

"Mtu kama mimi? Unamaanisha nini?"

Mwanamke hakujibu mara moja. Alionekana kama anatafakari, kisha akasema kwa sauti ya chini:

"Hujui bado, sivyo? Hujui kwanini watu wanakutafuta, kwanini wamevamia nyumba ya Mzee Rashid, kwanini kila unakoenda unakutana na hatari?"

Ayubu alikosa maneno.

Mwanamke aliendelea kuendesha gari kwa utulivu, macho yake yakiwa barabarani.

"Ayubu, kuna kitu unakimiliki—kitu ambacho hata hujui kama unacho. Kitu ambacho kinaweza kubadilisha kila kitu."

Ayubu alijaribu kukumbuka, lakini hakuna chochote kilicholeta maana.

"Kitu gani?" aliuliza.

Mwanamke alitabasamu kwa uchungu.

"Ukweli."

Ayubu alihisi mwili wake ukisisimka.

"Ukweli wa nini?"

Mwanamke aliangaza macho yake kumuangalia, kisha akasema kwa sauti nzito:

"Ukweli wa asili yako."

Ghafla, kabla Ayubu hajajibu, milio ya gari nyingine ilisikika nyuma yao.

"Tuna mkia." Mwanamke alisema kwa utulivu, akitazama kioo cha nyuma.

Ayubu aligeuka haraka na kuona gari nyeusi ikiwafuata kwa kasi.

"Ni watu wale?" aliuliza kwa wasiwasi.

Mwanamke hakujibu. Badala yake, alikanyaga mafuta ghafla, na gari lao likakurupuka mbele kwa kasi.

Mbio za Hatari

Gari lilielekea kwenye barabara ya mabonde ya Mbezi, likipita kwa kasi kwenye kona kali. Ayubu alijishikilia kwa nguvu, akihisi tumbo lake likitingishika kwa nguvu.

"Wamekaribia!" alipaza sauti.

Mwanamke alizidi kuongeza mwendo, kisha ghafla alikata kona kali upande wa kushoto, kuingia kwenye barabara nyembamba ya vumbi.

Gari lililokuwa nyuma yao lilijaribu kufuata, lakini likachelewa kwa sekunde chache—sekunde zilizotosha kwa Ayubu na mwenzake kuingia kwenye njia isiyoeleweka.

Baada ya mwendo wa dakika chache, hatimaye gari lilisimama.

Mwanamke alipumua kwa nguvu, kisha akageuka kumtazama Ayubu.

"Nadhani tunapaswa kuzungumza sasa."


---

Je, Ayubu atajua ukweli wa asili yake? Mwanamke huyu ni nani hasa?Sehemu ya Nane: Safari ya Kuelekea Pasipojulikana

Gari lilianza kuondoka taratibu, likiwakimbiza mbali na mitaa ya Kigogo. Ayubu alikaa kimya kwenye kiti cha abiria, akimtazama mwanamke yule aliyekuwa akiendesha. Kila kitu kilikuwa kimya, isipokuwa mlio wa injini uliosikika taratibu.

Moyo wake ulikuwa ukidunda kwa kasi.

"Hili ni kosa?"

Hakuwa na uhakika.

Aliamua kumtazama mwanamke huyo kwa makini. Alikuwa na uso wa mtu aliyekuwa na uzoefu wa hali ya juu—uso uliotulia, wenye macho yaliyozoea giza na hatari.

"Naweza kujua tunakoenda?" Ayubu aliuliza, akijaribu kupima hali.

Mwanamke alitabasamu kwa upole, huku akishika usukani kwa ustadi mkubwa.

"Sehemu salama, kwa sasa."

"Kwa sasa?" Ayubu aliuliza kwa tahadhari.

"Ndiyo. Lakini hakuna sehemu iliyo salama kabisa, si kwa mtu kama wewe."

Ayubu alikosa raha.

"Mtu kama mimi? Unamaanisha nini?"

Mwanamke hakujibu mara moja. Alionekana kama anatafakari, kisha akasema kwa sauti ya chini:

"Hujui bado, sivyo? Hujui kwanini watu wanakutafuta, kwanini wamevamia nyumba ya Mzee Rashid, kwanini kila unakoenda unakutana na hatari?"

Ayubu alikosa maneno.

Mwanamke aliendelea kuendesha gari kwa utulivu, macho yake yakiwa barabarani.

"Ayubu, kuna kitu unakimiliki—kitu ambacho hata hujui kama unacho. Kitu ambacho kinaweza kubadilisha kila kitu."

Ayubu alijaribu kukumbuka, lakini hakuna chochote kilicholeta maana.

"Kitu gani?" aliuliza.

Mwanamke alitabasamu kwa uchungu.

"Ukweli."

Ayubu alihisi mwili wake ukisisimka.

"Ukweli wa nini?"

Mwanamke aliangaza macho yake kumuangalia, kisha akasema kwa sauti nzito:

"Ukweli wa asili yako."

Ghafla, kabla Ayubu hajajibu, milio ya gari nyingine ilisikika nyuma yao.

"Tuna mkia." Mwanamke alisema kwa utulivu, akitazama kioo cha nyuma.

Ayubu aligeuka haraka na kuona gari nyeusi ikiwafuata kwa kasi.

"Ni watu wale?" aliuliza kwa wasiwasi.

Mwanamke hakujibu. Badala yake, alikanyaga mafuta ghafla, na gari lao likakurupuka mbele kwa kasi.

Mbio za Hatari

Gari lilielekea kwenye barabara ya mabonde ya Mbezi, likipita kwa kasi kwenye kona kali. Ayubu alijishikilia kwa nguvu, akihisi tumbo lake likitingishika kwa nguvu.

"Wamekaribia!" alipaza sauti.

Mwanamke alizidi kuongeza mwendo, kisha ghafla alikata kona kali upande wa kushoto, kuingia kwenye barabara nyembamba ya vumbi.

Gari lililokuwa nyuma yao lilijaribu kufuata, lakini likachelewa kwa sekunde chache—sekunde zilizotosha kwa Ayubu na mwenzake kuingia kwenye njia isiyoeleweka.

Baada ya mwendo wa dakika chache, hatimaye gari lilisimama.

Mwanamke alipumua kwa nguvu, kisha akageuka kumtazama Ayubu.

"Nadhani tunapaswa kuzungumza sasa."


---

Je, Ayubu atajua ukweli wa asili yake? Mwanamke huyu ni nani hasa?

Whatsapp
0789525309

 

[Ghiti Milimo]

Nasubiriaaa!

 

[Nur boy]

Nasubiriaaa!

Yeah itakuja

 

[tinerdewaizer]

Big Up mwandishi 👊

 

[Nur boy]

Big Up mwandishi 👊

Support ndio ndogo

 

[Nur boy]

Habari humu ndani

 

[Teknocrat]

Waambie tu mimi ni ze bold, na nimerudi kivingine halafu sehemu za utamu wa kati na mwisho tutazimalizia kwenye grupu letu la wasap kwa kuchangia tone tone........

 

[Nur boy]

Sehemu ya 9: Mtego wa Kimya

Gari lilitembea kwa mwendo wa haraka kupitia njia za vichochoro vya Tabata. Njia zilikuwa nyembamba, zenye giza zito, na taa chache za mitaani zilizokufa zikiwa mashahidi wa kimya wa jiji linaloishi kwa sura mbili: mchana na usiku.

Ayubu alikaa kwenye kiti cha abiria, mikono yake ikiwa imeshikilia mkanda wa usalama, macho yakizunguka huku na kule kwa hofu na mshangao. Mwanamke yule, ambaye bado hakuwa ametajwa jina, aliendelea kuendesha kwa ustadi mkubwa. Hakuwa tu dereva, alikuwa mtu aliyekuwa amefunzwa na maisha yenye hatari.

“Samahani, lakini hadi sasa sijajua jina lako,” Ayubu alizungumza kwa mara ya kwanza baada ya dakika kumi nzito za ukimya.

Mwanamke alitabasamu kwa upole huku akichezesha gia.

“Hilo jina halina umuhimu sana kwa sasa. Unahitaji kufahamu nani wewe kwanza. Halafu tutaweza kuzungumza kuhusu mimi.”

Ayubu alipumua kwa nguvu. Alijua anachotafuta si jina, bali ukweli.

“Basi niambie kitu kimoja tu—ni nani ananifuata? Na kwa nini?”

Mwanamke alitazama kioo cha nyuma kwa sekunde chache kabla ya kusema kwa sauti ya chini:

“Wanaitwa ‘Kivuli’... kundi lisilo rasmi, lisilosikika, lisilo na uso. Watu waliopotea katika historia, lakini wanaendesha mambo makubwa ulimwenguni. Wanataka kitu kilichofichwa ndani yako, Ayubu.”

Ayubu alishika kichwa chake kwa mkono mmoja, kana kwamba akili yake ilikuwa ikijaribu kuzuia mafuriko ya maswali yasiyo na majibu.

“Kitu gani kiko ndani yangu? Mbona sifahamu chochote? Hata wazazi wangu siwajui! Nimekulia mitaani. Hakuna aliyeweza kuniambia asili yangu.”

Mwanamke akapunguza mwendo, gari likapita barabara ya changarawe kuelekea kwenye nyumba moja ya ghorofa mbili iliyozungukwa na ukuta wa zege. Aliweka gari pembeni, kisha akageuka kumtazama Ayubu usoni.

“Na hapo ndipo jibu lilipo. Hujui asili yako kwa sababu ilifutwa kwa makusudi. Wewe ni mmoja wa watoto wachache waliotolewa kwenye programu ya siri iliyoitwa ‘Chanzo.’”

Ayubu alishtuka. Alikumbuka.

Neno hilo “Chanzo”—alilikuwa analisikia sana kutoka kwa watu waliomvamia, kutoka kwenye karatasi ya ajabu aliyopata, kutoka kwenye ndoto zake za utotoni ambazo hakuweza kuzifafanua.

“Programu? Kama vile jaribio?”

Mwanamke alishuka kwenye gari. “Njoo ndani. Tutazungumza kwa kina. Lakini jua hili Ayubu: maisha yako ya sasa si bahati mbaya. Ulikusudiwa kuwa mtu mwingine kabisa.”

Walitembea hadi ndani ya jumba hilo ambalo lilionekana kama limejengwa kwa matumizi ya zamani—milango mikubwa ya mbao, vioo vilivyopasuka nusu, na vumbi lililojaa kila kona. Lakini ndani kulikuwa na vifaa vya hali ya juu: kompyuta kubwa, skrini zinazoonyesha mitandao ya kamera, ramani za Dar es Salaam, picha za watu walioko kwenye hatari, na jina moja lililoandikwa kwenye ubao mweupe—AYUBU.

“Subiri,” Ayubu alisema kwa mshangao, “Hii ni nini sasa?”

“Hii ndiyo kituo chetu cha upelelezi. Mmoja wa waasisi wake alikua baba yako wa kupanga. Alikutunza kwa muda, kabla hajauawa.”

Ayubu alitikisa kichwa, machozi yakianza kujikusanya machoni.

“Kwa hiyo… nilikua nimeachwa kwenye kituo cha watoto si kwa sababu wazazi wangu waliniacha… bali walikuwa wameuawa?”

Mwanamke alimtazama kwa huruma. “Ni zaidi ya hivyo. Walikufa wakikukimbiza, wakikuokoa. Na sasa, ni wakati wako kurudi kwenye mizizi hiyo—kupambana kwa ajili ya ukweli, na kwa ajili ya wale waliokufa kwa ajili yako.”

Kimya kilitawala kwa dakika chache. Hatimaye Ayubu akasema kwa sauti tulivu lakini thabiti:

“Niko tayari kujua kila kitu. Lakini kabla ya yote—ni lazima nijue jina lako.”

Mwanamke akasogea mbele, akamuangalia usoni kwa muda mrefu, halafu kwa mara ya kwanza akasema:

“Naitwa Nasra. Nasra Ibrahim. Nilikuwa rafiki wa karibu wa mama yako.”

Ayubu akahisi dunia ikigeuka polepole.

Kabla hajafunguka zaidi, ghafla taa zote ndani ya jumba hilo zikazima.

Skrini zikaanza kuonyesha maandishi ya kisiri yaliyokuwa hayana maana moja kwa moja:

> TUMEWAFUATA. USIKIMBIE. CHANZO NI YEYE.

...................................................................................................
Chanzo ni Yeye
Sehemu ya 10
Na. Machokulenga TZ
0623238283

Giza lilitawala ndani ya handaki refu lililoelekea chini ya jumba la kifahari lililojulikana kama Kituo Kavu, sehemu ambayo Ayubu hakuwahi kudhani angefika. Mapigo ya moyo wake yalipiga haraka kuliko kawaida, akihisi joto la hofu likimpanda kama jua kali la mchana wa Dar es Salaam. Alikuwa anakimbia kutoka kwenye jumba hilo baada ya kushambuliwa ghafla na kundi la watu waliovalia mavazi meusi, waliovalia vinyago, wakitumia silaha za kisasa ambazo hazikutoa hata mlio. Ilikuwa wazi kuwa hawa watu walikuwa mafunzwa kwa viwango vya hali ya juu—ya kijasusi.

"Chanzo ni wewe," waliandika kwenye kila kompyuta ndani ya jumba lile kabla ya mlipuko wa mwisho kutikisa sakafu yote. Ilikuwa kama fumbo ambalo kila mtu alilikwepa, lakini sasa linamfuata Ayubu kama kivuli.

Aliyoyapitia tangu alipokutana na Nasra yalizidi uwezo wake wa kufikiri. Nasra alikuwa ndiye mtu pekee aliyempa mwanga wa majibu kuhusu maisha yake ya zamani, lakini hata yeye hakuwa wazi. Alijua jina la kweli la Ayubu—Ayubu Karim Malik—jina ambalo halikuwepo kwenye vitambulisho vyake, wala kumbukumbu zozote alizowahi kuona. Kwa miaka mingi, Ayubu aliishi akiamini kuwa ni kijana wa mtaani tu, yatima, asiye na historia wala mizizi. Lakini sasa, kila anapopiga hatua mbele, historia hiyo inamfuata kama mbwa mwitu aliyejeruhiwa, mwenye kiu ya kumng'ata tena.

Alipofika mwisho wa handaki, mlango wa chuma ulioandikwa maneno kwa Kiingereza: "AUTHORIZED PERSONNEL ONLY" ulisimama mbele yake. Aliweka mkono wake kwenye skana ndogo ya vidole, na cha kushangaza, mlango ulifunguka. Hakujua mfumo huo wa usalama ulikuwa unaendeshwaje, lakini mwili wake uliuzoea kama vile aliwahi kuishi hapo zamani. Hili lilimshangaza zaidi. Kama kumbukumbu zake ni sahihi, hajawahi kufika hapo. Basi ilimaanisha nini mwili wake kuweza kutambuliwa?

Chumba kilichojifungua kilikuwa ni ghala la silaha. Makombora madogo, bastola, kompyuta za kijeshi na ramani kubwa ya Dar es Salaam iliyowekwa ukutani, ikiwa na alama nyekundu katika maeneo mbalimbali: Kariakoo, Mikocheni, Kigamboni, na Muhimbili. Alama hizo zilionyesha miendo ya watu au sehemu muhimu. Lakini kulikuwa na kitu kingine kilichomfanya asimame kama sanamu. Picha yake ilikuwa kwenye moja ya nyaraka, ikiwa na maandishi: "TARGET - PRIORITY ONE".

"Kwa hiyo mimi ndiyo lengo lao kuu," alijisemea kwa sauti ya chini.

Hakuweza kudumu humo kwa muda mrefu. Alikusanya bastola mbili, ramani moja na kifaa cha mawasiliano. Alitoka nje kupitia njia ya dharura iliyompeleka katikati ya eneo la posta mpya. Usiku ulikuwa umeingia vizuri, taa za barabarani zikiwa zinalenga maeneo yenye watu wachache. Hakutaka kutumia usafiri wowote unaojulikana. Aliamua kutumia baiskeli aliyokuta karibu na jalala, akijifanya kama mkusanya makopo wa kawaida.

Kwenye kona ya barabara ya Samora na Azikiwe, alipita mbele ya duka moja la vifaa vya kielektroniki. Runinga ya dirishani ilikuwa ikionesha habari ya mlipuko ulioharibu jumba la kifahari eneo la Tabata. Walitaja kuwa hakuna aliyejua kilichosababisha mlipuko huo, lakini picha za kamera za usalama zilimwonyesha Nasra akiwa anajaribu kuwazuia watu waliovamia.

"Usijali," alisema kimoyomoyo. "Nitarudi kukutoa."

Safari yake haikuwa ya kawaida. Alitakiwa kufika Kariakoo, kwenye duka la vitabu la zamani lililokuwa karibu na msikiti wa Gaddafi. Huko ndiko alipoelekezwa kuwa angetafuta karatasi zenye nembo ya "Chanzo". Nasra alimwambia: "Kuna mwanamke aitwaye Mama Saumu. Mwambie neno la siri: Mwanga huanzia gizani."

Aliingia kwenye duka hilo ambalo lilikuwa na harufu ya vitabu vya zamani na ukale. Mama Saumu alikuwa amezeeka, lakini macho yake yalikuwa makali kama sindano.

"Una shida gani kijana?" aliuliza.

"Natafuta mwanga."

Mama Saumu alitabasamu. "Mwanga huanzia gizani. Karibu ndani."

Humo ndani, alipelekwa kwenye chumba kilichojaa faili za zamani. Alikabidhiwa faili lililokuwa limeandikwa Operation: Chanzo. Ndani yake, kulikuwa na picha za maabara ya majaribio ya kijeshi. Ilionekana maabara hiyo ilijengwa miaka mingi nyuma katika eneo la Bunju, na yeye—Ayubu—alizaliwa hapo. Alikuwa sehemu ya mradi wa majaribio ya kijeni, na alitoroshwa wakati jaribio lilipoharibika. Hii ndiyo sababu hakuwa na kumbukumbu za utoto wake, wala familia.

Kabla hajameng’enya yote hayo, simu ya dharura ililia kwenye kona ya chumba. Mama Saumu aliitazama, kisha akamwambia:

"Hiyo simu haijawahi kulia kwa miaka kumi. Ikiita, basi wamegundua ulipo."

Ayubu alichukua bastola yake na kuifunga vizuri ndani ya koti lake. Macho yake yakawa ya maamuzi. Alijua kuwa sasa siyo suala la kujificha, ni suala la kupambana. Aliwasha kifaa cha mawasiliano na kusema:

"Naitwa Ayubu Karim Malik. Nimeamka. Nakuja."

Katika anga la jiji la Dar es Salaam, droni moja ilikuwa ikimfuatilia kwa mbali. Mtu mmoja kwenye chumba cha giza aliangalia kwenye skrini na kusema kwa sauti ya chini:

"Chanzo kimetibuka. Tuma Kundi Alpha. Lazima tumkamate akiwa hai."

Lakini Ayubu hakuwa kijana wa kukamatwa tena. Alikuwa tayari kujua ukweli—na kuuandika upya.

..................................................
Wanangu mnazingua njooni whatsap kuna group na channel ya whatsap na group pia njooni mnipe sapoti kule kuna simulizi zangu nyingi kama
1.chanzo ni yeye
2.mkosi
3.mapenzi na kisasi
4.Kwa ajili ya upendo
5.utamu wa shemeji njooni

0623238283 whatsap

 

[Nur boy]

Chanzo ni Yeye
Sehemu ya 11
Na. Machokulenga TZ
0623238283

Taa za jiji la Dar es Salaam zilimulikiza anga kama nyota zilizokaribiana mno. Katika kona ya barabara ya Lumumba na Jamhuri, Ayubu alisimama kwa muda akijificha nyuma ya lori lililoharibika. Alikuwa amevaa koti refu jeupe la maabara, alilolivaa kutoka duka la Mama Saumu ili kujifanya daktari wa mazingira anayefanya utafiti wa usiku.

Bastola yake ilikuwa karibu, ikining’inia kwenye mkanda wa ndani wa suruali. Kifaa cha mawasiliano kilikuwa kimya tangu alipotamka maneno ya mwisho: "Nakuja."

Lakini moyoni alijua, alikuwa akilenga eneo la hatari. Aliingia kwenye nyumba ya ghorofa moja iliyokuwa imefungwa, akaingia kupitia dirisha la nyuma lililovunjika. Aliweka kifaa cha kuchanganua mawimbi ya kielektroniki na mara moja skrini ilionyesha ishara nyekundu—kuna mfumo wa ufuatiliaji wa sauti na kamera uliokuwa bado hai.

Alitambaa hadi chumba cha mbele na kuanza kuvuruga nyaya. Dakika tano baadaye, aliziona: kamera zilipoteza mwelekeo, taa za usalama zikaisha, na mfumo wa mlango wa siri ukafunguka. Alikuwa amefika kwenye kile kilichoitwa "Kituo B" kwenye faili alichopewa na Mama Saumu.

Chumba kilichojitokeza kilikuwa tofauti. Hiki hakikuwa chumba cha kawaida cha silaha au taarifa. Palikuwa na mapipa makubwa ya kemikali, vitabu vya uhandisi wa kijeni, na picha ya jengo kubwa la serikali. Kulikuwa pia na skrini kubwa ya LED iliyokuwa ikionesha ramani ya jiji—lakini si ya kawaida. Ramani hiyo ilikuwa ikionesha wigo wa "mionzi ya kibinadamu"—alama ya kipekee ambayo ilihusiana na aina fulani ya chembechembe za DNA.

Ayubu alisogea karibu zaidi. Alama nyekundu zilitanda zaidi maeneo ya Temeke na Kinondoni. Palikuwa na alama ya kijani, moja tu—maeneo ya Kunduchi—na ilikuwa ikielea, ikihama kama mtu anayesogea.

Mara mlango wa chuma ulifunguliwa kwa kishindo. Hakupata muda wa kufikiri. Alijirusha chini ya meza ya udhibiti, na kabla risasi haijaanza kulia, aliweza kuona miguu ya watu wanne wakiingia—wamevalia mavazi ya kijeshi, wakitumia bastola za kisasa zenye vibanio vya sauti.

"Target confirmed. Ayubu yuko ndani," mmoja alizungumza kupitia redio.

Akihitaji sekunde chache za kuishi, Ayubu alirusha bomu la moshi kutoka mfukoni mwake. Moshi mzito ulitanda, akakimbilia upande wa kulia, akaweka mtego wa mlipuko wa kelele kwenye mlango wa pili, kisha akarudi chini ya sakafu kwa kupitia kifuniko kidogo kilichokuwa karibu na jukwaa la udhibiti. Ilikuwa ni njia ya dharura ya kutoka.

Aliibukia katikati ya dampo karibu na Kawe, akivuja jasho, akihema kama mtu aliyepiga mbizi kwa dakika tatu mfululizo. Hapo ndipo alipoamua: muda wa kujificha umeisha. Alihitaji washirika. Lakini nani angemwamini kijana ambaye asili yake haieleweki, ambaye historia yake ni faili la kijeshi?

Kwa akili ya haraka, alimkumbuka mtu mmoja—Ally, fundi wa vifaa vya kielektroniki, aliyewahi kumsaidia kuunganisha simu ya kisasa ya ufuatiliaji. Ally alikuwa na duka lake nyuma ya jengo la Fire, karibu na Karume.

"We Ayubu?" Ally alishangaa kumwona akiwa na mavazi yaliyopauka, macho mekundu, uso wa kuchoka lakini mwenye azma kali.

"Nahitaji msaada wa haraka, Ally. Naamini mimi si mtu wa kawaida. Kuna watu wananifuatilia, na kila wanachokisema ni 'Chanzo ni wewe'."

Ally alimkazia macho, kisha akamvuta ndani. "Kabla ya yote... umekuja na mtu yeyote?"

"Hapana."

Ally alifungua droo chini ya meza, akatoa kifaa cha kuchunguza ufuatiliaji. "Simama hapa. Natafuta kama umewekewa chip yoyote au mionzi ya kufuatilia."

Dakika tatu baadaye, Ally alishtuka. "Bro... mwilini mwako kuna laini ya mionzi ya DNA, kama vile una kifaa ndani yako kinachotuma taarifa... na kinatumia chanzo chenye nguvu sana. Hii ni teknolojia ya kijeshi ya daraja la juu."

Ayubu alitetemeka. "Kwa hiyo wamekuwa wakinifuatilia kila mara... bila mimi kujua."

Ally alichukua sindano ndogo yenye sumu ya kuua chuma ndani ya mwili bila maumivu. "Nitakiondoa. Lakini utalazimika kupitia maumivu makubwa. Je, uko tayari?"

Ayubu alijibu kwa sauti ya chini lakini imara: "Nilizaliwa kupitia maumivu. Haya ni madogo."

Baada ya dakika 30, kifaa kiliondolewa, na Ayubu alihisi tofauti. Kichwa chake kilikuwa wazi zaidi, fikra zilitulia. Ally alimpa kifurushi cha vifaa: bastola ya kielektroniki, simu ya mawasiliano isiyoweza kufuatiliwa, na vifaa vya kutambua minong’ono ya redio.

"Haya yote hayatoshi," Ayubu alisema. "Nahitaji kujua ni nani aliyenitengeneza. Na kwanini."

Ally alinyamaza kwa muda kisha akamwambia: "Kuna mtu mmoja pekee anayeweza kukujibu. Anaitwa Nashiri. Alikuwa mkuu wa mradi wa majaribio. Anajificha kwenye mji wa chini ya ardhi ulioachwa miaka 20 iliyopita."

"Nashiri..." Ayubu alijirudia hilo jina. Sasa lilianza kujitokeza kwenye ndoto zake, sauti iliyokuwa ikimuita tangu utoto.

Bila kusubiri, alifunga kifurushi chake, akaingia mtaani, macho yake yakielekea mashariki ya jiji. Usiku huo haukuwa wa kulala. Ilikuwa ni mwanzo wa mapambano mapya. Na safari ya kuelekea kwenye majibu ya kweli ilianza rasmi.

Itaendelea ...jamani sapoti ndogo sana

 

[Nur boy]

Chanzo ni Yeye
Sehemu ya 12
Na. Machokulenga TZ
0623238283

Usiku ulianza kupwaya na anga la Dar es Salaam likaanza kubadilika polepole kutoka giza nene hadi buluu ya alfajiri. Katika mtaa wa Vingunguti, Ayubu alikuwa amesimama juu ya paa la jengo la ghorofa mbili, akitazama mbali upande wa mashariki. Alihisi baridi ya bahari ikimvuvia usoni lakini moyo wake ulikuwa na moto wa maswali na hasira ya kutotendewa haki ya maisha yake.

Kumbukumbu za maneno ya Ally bado zilikuwa zikimrejea kichwani: "Nashiri... mji wa chini ya ardhi... miaka ishirini iliyopita..." Haikuwa hadithi ya kawaida. Ilikuwa fumbo la maisha yake. Na sasa alitaka kujua ukweli wake wote.

Kwa kutumia ramani ya zamani aliyopatiwa na Ally, Ayubu alianza safari ya kuelekea Kigamboni, ambapo kulikuwa na mlango wa zamani wa treni ya chini ya ardhi iliyoachwa kabla ya uhuru. Mji huo wa chini ya ardhi ulijengwa kwa lengo la kijeshi, lakini haikuwahi kutumika rasmi, na taarifa zake zilifutwa kwenye historia ya taifa.

Akiwa amevalia kama mfanya usafi wa barabarani, Ayubu alipenya hadi kwenye maeneo ya chini ya barabara kuu ya Kigamboni. Hapo alikuta mlango mdogo wa chuma uliokuwa umefichwa kwa magugu. Alipoufungua, alishuka kwenye ngazi zenye kutu, zikielekea gizani. Harufu ya unyevunyevu na roho ya historia ya miaka mingi ilimkaribisha.

Ndani ya handaki hilo, kulikuwa na ukimya wa kutisha. Ayubu alitumia tochi ndogo ya mionzi ya bluu kuchunguza njia, kila hatua ikisindikizwa na sauti ya maji yanayodondoka kutoka kwenye paa za kongwe. Alipofika sehemu ya tano ya handaki, aligundua kamera ndogo iliyokuwa ikiangaza kwa rangi nyekundu. Ilimaanisha kitu: mahali hapo bado pana uhai wa teknolojia.

Akiwa mwepesi na makini, alichomoa kifaa cha kuzuia mawimbi ya kielektroniki. Kamera ilipoteza mwelekeo. Kisha akasonga mbele, hadi alipofika kwenye lango kubwa la chuma lililoandikwa kwa maandishi ya kuchakaa: "PROJEKTI: NASHIRI – MARUFUKU KUINGIA."

"Hapa ndipo pazuri zaidi pa kuanzia," alijisemea na akachukua kifaa cha kupasua umeme, akaunganisha kwenye paneli ya upande wa lango. Dakika tatu baadaye, mlango ulijifungua kwa kishindo.

Alipoingia ndani, hakuamini macho yake. Palikuwa na kituo kikubwa cha kijeshi chenye vitanda vya utafiti, kompyuta za zamani zilizokuwa bado hai, na vitabu vilivyokuwa na namba badala ya majina. Ukutani kulining’inia picha ya mtu mmoja aliyekuwa na sifa za ajabu: macho makali, kichwa kilichonyolewa, sura iliyochorwa kwa ustadi wa hali ya juu. Chini ya picha hiyo, iliandikwa: "Mkurugenzi Nashiri."

Ayubu alisogea hadi kwenye kompyuta moja ambayo ilikuwa imewaka. Aliweka kifaa chake cha kuchanganua nenosiri. Baada ya dakika kumi, mfumo ulifunguka. Faili ya kwanza kusoma ilikuwa yenye kichwa: "Mradi CHANZO: Ayubu-001"

Aliangalia kwa makini. Ndani, kulikuwa na video ya maabara, ambapo watoto kadhaa walikuwa wakifanyiwa majaribio ya kijeni. Alijitambua mara moja miongoni mwa watoto hao. Alikuwa mdogo, akilia, akichomwa sindano. Kisha Nashiri akaonekana kwenye kamera, akizungumza:

"Huyu ndiye Ayubu. Mjaribio wetu wa kwanza wa kizazi cha akili bandia ndani ya mwili wa kibinadamu. Akifanikiwa, dunia itamjua kama Chanzo. Akishindwa, ataishi kama kivuli katika jamii ya watu wa kawaida."

Moyo wa Ayubu ulisita kwa sekunde. Alikuwa si binadamu wa kawaida. Alikuwa zao la majaribio.

Lakini kabla hajapumua kwa kina, mfumo ulianza kuonesha ujumbe wa hatari: "USALAMA UMEVUNJWA. WAGENI WANAKARIBIA."

Kwa haraka, Ayubu alichukua diski ngumu yenye nakala ya faili hizo, akaweka kwenye begi lake. Alikimbia hadi upande wa pili wa kituo, ambapo alikuta ngazi ya kuingia sehemu ya juu ya ardhi.

Alipotoka nje, aliingia kwenye eneo la vichaka karibu na eneo la Kimbiji. Hakujua nani alikuwa akimfuata, lakini sasa alikuwa na nguvu mpya—ujasiri na maarifa ya asili yake. Sasa alijua sehemu ya ukweli wake. Lakini Nashiri bado hakuwa amepatikana. Alijua, kama bado yu hai, basi atamfuata mwenyewe.

Na kama vile majira yalisikia azma yake, upepo wa bahari ulivuma kwa nguvu, na mawingu meusi yakaenea juu ya jiji. Mapambano yalikuwa yameanza rasmi.
...................................................................................................

Chanzo ni Yeye
Sehemu ya 13
Na. Machokulenga TZ
0623238283

Bahari ilikuwa kimya isivyo kawaida. Mawimbi yaliyokuwa yakigonga fukwe za Kimbiji yalionekana kama sauti ya kificho. Ayubu alikuwa amejificha kwenye kivuli cha mwamba mkubwa, macho yake yakichunguza mbali, sikio lake likisikiliza kila sauti ya upepo au mwendo wa nyasi zilizokauka. Alihisi mazingira hayo si salama, lakini ndani ya moyo wake, sasa kulikuwa na nguvu mpya—maarifa ya kwamba yeye si mtu wa kawaida.

"Chanzo..." alijisemea. "Kama mimi ni Chanzo, basi lazima pia kuna Matokeo."

Alichukua diski ngumu aliyokuwa ameiba kutoka kituo cha chini ya ardhi. Alikuwa hajapata muda wa kuichunguza, lakini sasa akiwa peke yake, alihisi ni wakati wa kuchimba zaidi. Alikuwa na kifaa kidogo cha kusoma diski, na alipokiunganisha kwenye laptop ya kijeshi aliyopata kutoka kwa Ally, skrini ilimulika:

"Fungua kwa nambari ya jeni."

"Nambari ya jeni?" Ayubu aliwaza. Lakini kisha alikumbuka kifaa cha kuchanganua mwili wa binadamu aliyokuwa amechukua. Aliweka kidole kwenye kisoma data, na mfumo ukajibu:

"Sampuli ya Ayubu-001 imetambuliwa. Ufikiaji unaruhusiwa."

Faili ya kwanza ilikuwa na kichwa: "Awamu ya Maendeleo ya Ayubu-001: Mbinu ya Kujifunza ya Kibinafsi". Ayubu alisoma:

"Ayubu ameonesha uwezo mkubwa wa kujifunza mazingira mapya bila msaada wa kielekezi. Hali hii inaonesha viashiria vya akili bandia ya daraja la tatu, ikimaanisha anaweza kutengeneza mbinu mpya za kutatua matatizo bila kutegemea mafunzo ya awali. Hili linamtofautisha na watoto wengine wa majaribio."

Faili nyingine ilikuwa ni video. Ilimuonesha akifundishwa na roboti aina ya K9, kisha akifanya majaribio ya kushika silaha na kusoma ramani tata za kijeshi akiwa na miaka saba tu. Alibaki mdomo wazi.

Lakini kabla hajamaliza, taarifa nyingine ilitokea:

"Laini ya redio imenaswa. Mawasiliano ya siri yanaendelea kutoka eneo la Kigamboni kwenda Morogoro. Inawezekana Nashiri anajaribu kuondoka."

Ayubu alifunga kifaa haraka, akachukua vifaa vyake na kuanza safari ya kuelekea barabara kuu. Lakini safari hiyo haikuwa rahisi. Alipofika eneo la Temeke, alikuta barabara zimefungwa na wanajeshi waliovaa sare zisizo rasmi. Kulikuwa na ukaguzi mkali wa kila gari, na jina lake lilikuwa kwenye orodha ya "wanaotafutwa kwa usalama wa taifa".

Alichukua mkondo wa nyuma kupitia mitaa ya Mtoni, akipenya kupitia mashimo ya mifereji hadi alipofika kwenye nyumba ya Mzee Mziba—mchuuzi wa vipuri wa zamani aliyekuwa na heshima ya kipekee mtaani.

"Ayubu, kijana wa siri nyingi!" Mzee Mziba alimkaribisha kwa sauti ya kicheko kidogo lakini macho yenye tahadhari.

"Nahitaji msaada wa kuondoka Dar haraka," Ayubu alisema. "Sitaki barabara kuu, nataka njia ya chini kwa chini."

Mzee Mziba alimtazama kwa sekunde kadhaa, kisha akasema, "Bado una sura ya mtu anayetafuta ukweli kwa gharama yoyote. Nitakusaidia. Lakini mara hii, utalipa gharama ya kiapo."

"Kiapo gani?"

"Kwamba ukifika Morogoro, hutarudi bila kumaliza kila alichokuanzishia Nashiri. Usirudi nusu njia."

Ayubu alikubali. Na usiku huo, alisafirishwa kupitia njia ya malori ya mizigo, akiwa amejificha kwenye tangi tupu la mafuta lililokuwa limewekewa hewa ya kutosha.

Safari yake sasa ilikuwa rasmi kuelekea Morogoro—eneo la mapambano mapya, ukweli wa awamu ya pili ya maisha yake, na hatimaye, kukutana ana kwa ana na Nashiri.

Katika kiini cha moyo wake, alijua: majibu aliyokuwa akiyatafuta hayatamletea amani, lakini yangeleta ukombozi kwa wale wote waliowahi kutumiwa kama yeye. Na hilo ndilo lililokuwa dhamira yake kuu—kuweka historia kwenye mstari sahihi.

Na safari ya kufunua ukweli kuhusu CHANZO iliendelea...

ITAENDELEAA

 

[Nur boy]

Chanzo ni Yeye
Sehemu ya 14
Na. Machokulenga TZ
0623238283

Katikati ya mapori ya Mikese, Ayubu alitoka ndani ya tangi la mafuta ambalo lilimfikisha salama hadi kijiji cha pembezoni mwa barabara ya lami. Usiku ulikuwa mzito, na kila kelele ya jangwani ilionekana kama tahadhari ya maangamizi yanayomfuata.

Akiwa amevaa koti la zamani la kijeshi alilovaa tangu safari ya Dar, alitembea kwa miguu kuelekea kijiji cha Madamu, mahali ambapo kulikuwa na mtu aliyefahamika kama mtaalam wa mitandao ya siri: Dokta Kalumuna. Huyu alikuwa mwanasayansi wa zamani wa serikali, ambaye alijitoa kwa sababu za kimaadili baada ya kugundua kuwa baadhi ya miradi aliyokuwa akiifanyia kazi ilikuwa ikihusisha majaribio ya kibinadamu.

Alipofika nyumbani kwa Dokta Kalumuna, mlango ulikuwa umefungwa. Aligonga taratibu, akitumia ishara ya kugonga mara mbili, kisha mara moja, halafu tatu. Mlango ulifunguliwa kwa tahadhari. Dokta Kalumuna alikuwa mzee wa makamo, macho yake makali yakiangalia moja kwa moja ndani ya nafsi ya Ayubu.

"Wewe ni nani?" aliuliza kwa sauti ya chini.

"Mimi ni Chanzo."

Kalumuna aliposikia jina hilo, alitikisa kichwa polepole na kusema, "Niliambiwa utafika. Ingia haraka."

Ndani ya nyumba hiyo ya nyasi, teknolojia ya hali ya juu ilikuwa imesheheni. Vifaa vya kuchanganua data, vichunguzi vya mawimbi, na ramani kubwa ya Tanzania iliyojaa mistari na alama zisizofahamika kwa mtu wa kawaida.

"Kuna kitu nahitaji ukisaidie. Hii diski ina taarifa za mradi CHANZO. Nataka kujua ni akina nani walihusika, na kama Nashiri bado yu hai, yuko wapi sasa."

Kalumuna alichukua diski, akaweka kwenye kompyuta yake, na alianza kuchanganua taarifa. Ndani ya dakika ishirini, sura za watu 12 zilijitokeza. Wote walikuwa ni wanasayansi na maafisa wa kijeshi waliowahi kufanya kazi kwenye mradi huo. Jina la Nashiri lilikuwa la kwanza kwenye orodha, likifuatiwa na alama nyekundu: "HAIJULIKANI MAHALI ALIPO."

Lakini jina moja lilimtisha zaidi Ayubu: "Dkt. Rhoda Mlemba – Mkurugenzi Mshirika, Maabara ya Morogoro." Hii ilikuwa mpya. Rhoda alikuwa mtaalamu wa kisaikolojia aliyekuwa akifundisha watoto kwa kutumia mbinu za kusoma akili za ndani. Alifundisha namna ya kugundua ukweli kupitia sauti, mwendo wa macho, na mitetemo ya mwili.

"Nataka kumuona huyu Rhoda," Ayubu alisema.

"Ni hatari. Watu kama yeye hawaendi kazini, wanaishi kwenye kambi zilizojengwa maalum. Lakini kuna njia ya kuingia. Kuna kijana mmoja anafanya kazi ya usafi huko, jina lake ni Musa. Tutaonana naye kesho usiku, ila kwa sasa, pumzika."

Usiku huo Ayubu hakuweza kulala. Aliwaza maisha yake yote—vicheko vya watoto aliokulia nao mtaani, ndoto alizowahi kuwa nazo, na sasa ukweli kwamba maisha yake yote yalipangwa kama jaribio. Alikumbuka maneno ya Ally: "Utakapojua ukweli wako, utaamua mwenyewe kama utaupinga au kuukubali."

Kesho yake, saa tatu usiku, walikutana na Musa kwenye soko la zamani la Mikese. Musa alikuwa kijana mchangamfu, lakini macho yake yalionesha anaelewa hatari waliyo nayo.

"Rhoda yuko kwenye kambi ya utafiti ya Lupanga. Si rahisi kuingia, ila kuna njia moja: njia ya maji. Kuna bomba la maji taka linapitisha maji kutoka kambi hiyo hadi mtoni. Tukiweza kupenya humo, tutafika kwenye ghorofa ya chini ya kituo chao. Kutoka hapo, ni maamuzi yako tu."

"Hilo linatosha," Ayubu alisema.

Usiku huo, walipenya kwenye bomba hilo kwa kutumia vifaa vya kupumua vya chini ya maji. Harufu ilikuwa mbaya, lakini mioyo yao ilikuwa tayari kwa lolote. Baada ya dakika arobaini ya kuogelea kwenye giza, walifika kwenye chumba cha chini ya kambi. Musa aliashiria kwa ishara: "Hapo juu ni ofisi yake."

Ayubu alipanda hadi kwenye ghorofa ya kwanza. Ndani ya chumba, alikuta Rhoda akiwa ameinama mbele ya kompyuta, akisoma faili. Alipomsikia Ayubu akiingia, hakushtuka.

"Nilikujua utakuja," alisema kwa sauti ya kawaida. "Swali langu ni moja tu: utachagua upande gani?"

"Upande wa ukweli."

Rhoda alinyamaza kwa muda. Kisha akachukua karatasi ndogo kutoka kwenye droo ya mezani na kumkabidhi Ayubu.

"Hiki ni kielelezo cha mwisho cha Nashiri. Yuko hai. Na anakungojea Dodoma. Lakini anajua kila hatua unayochukua. Huna muda mwingi. Uamuzi ni wako: kuukimbia ukweli au kuupigania."

Ayubu alichukua karatasi ile, akaitazama kwa makini. Ilikuwa na ramani, na tarehe moja tu: 15 Juni.

Siku kumi na moja tu kutoka leo.

Mapambano sasa yamebadilika. Si tena ya kuishi au kufa, bali ya kusahihisha historia. Na Ayubu alikuwa tayari kwa yote.

Anayehitaji mwendelezo kwa haraka aende fasihinet.com ataupata sehemu ya 15 na 16 zipo kule

 

[babukijana]

Anayehitaji mwendelezo kwa haraka aende fasihinet.com ataupata sehemu ya 15 na 16 zipo kule

Mna ujinga mwingi sana.weka story yote hapa kuna watu wazima wako vizuri tu.watakupa michango yote.
Haya mambo yenu sijui fasihi.net, telegram, whatsap nane aende.
Tuko hapa hadithi ikikushinda jikate tunasoma zingine.

 

[Nur boy]

Mna ujinga mwingi sana.weka story yote hapa kuna watu wazima wako vizuri tu.watakupa michango yote.
Haya mambo yenu sijui fasihi.net, telegram, whatsap nane aende.
Tuko hapa hadithi ikikushinda jikate tunasoma zingine.

We jamaa inaonekana sio muelewa kabisaaaaa....iko hivyo ambaye atakuwa tayali aende ambaye ana uvumilivu akae asubiri mpaka itakapoletwa huku ......but huku nitapost mpaka vitakapobaki vipande 10 sitopost tena na simulizi hii itakuwa na vipande visivyopungua 100

 

[Nur boy]

Chanzo ni Yeye
Sehemu ya 15
Na. Machokulenga TZ
0623238283

Jua lilikuwa linazama kwa kasi, likituma mwanga wa mwisho wa rangi ya dhahabu juu ya milima ya Uluguru. Ayubu alikuwa amekaa juu ya mwamba mkubwa uliopo kandokando ya kijito kilichokuwa kinapita karibu na kambi ya siri ya utafiti. Karatasi aliyokabidhiwa na Rhoda ilikuwa bado salama ndani ya koti lake, imekunjwa vizuri kama kitambaa cha siri.

Aliiangalia tena, akifuata kila alama na mstari. Ramani ilionesha njia ya kuingia kwenye kituo kingine cha utafiti kilichoko nje kidogo ya Dodoma. Kituo hicho kilikuwa na jina lililoandikwa kwa herufi kubwa: "Kituo cha Chanzo - Awamu ya Mwisho."

Ayubu alikuwa sasa kwenye safari ya mwisho ya kuelekea kwenye moyo wa siri hii yote. Aliagana na Musa, ambaye aliahidi kubaki nyuma kusaidia kuwavuruga wale ambao wangemfuatilia. Ayubu alijua, kila hatua aliyokuwa anaichukua ilikuwa ya hatari—lakini ilikuwa lazima.

Safari yake ya kuelekea Dodoma ilimchukua kupitia pori la Kitonga hadi Iringa, kisha kupitia njia za hila akapanda lori lililobeba vifaa vya ujenzi mpaka kufika eneo la Kongwa. Kutoka hapo, alitembea kwa miguu usiku kucha hadi alipofika kwenye eneo lililoonyeshwa kwenye ramani.

Ilipofika saa kumi na moja alfajiri, Ayubu alikuwa amefika kwenye lango kubwa la chuma, lililojificha katikati ya vichaka vya miiba na miti ya mkwaju. Lango hilo halikuwa na walinzi wa kawaida, bali kamera za macho ya joto na vichunguzi vya mwendo.

Kwa kutumia kifaa alichoachiwa na Kalumuna, Ayubu alifanikiwa kuharibu mfumo wa kamera kwa sekunde sabini na tano. Huo tu ndio muda aliokuwa nao kupita ndani. Alikimbia kwa kasi isiyopimika, akaingia ndani kupitia korido ya chini ya ardhi ambayo haikuwa na mwanga, ila alijua njia kutokana na alama kwenye ramani.

Ndani ya jengo hilo, hali ya ukimya ilitawala. Vifaa vya kisasa vya utafiti vilikuwa vimeachwa kama watu walikimbia ghafla. Kompyuta zilikuwa wazi lakini hazikuwa na sauti yoyote. Hapo ndipo aliposikia sauti ya kiume nyuma yake.

"Karibu sana, Ayubu. Mwisho umefika."

Aligeuka. Mtu aliyevaa suti nyeusi, sura yake ikiwa nusu kivuli. Alitembea taratibu kama mtu anayemiliki kila hewa ndani ya chumba hicho.

"Wewe ni nani?" Ayubu aliuliza.

"Mimi ni wewe. Tofauti ni kwamba, mimi niliamua kubaki upande wa wale waliotuumba."

Ayubu alishtuka. Sura ile ilikuwa kama kioo chake—tofauti ni umri. Mtu huyo alionekana kama toleo la baadaye la Ayubu mwenyewe, kana kwamba alirudishwa kutoka wakati ujao.

"Nashiri?" Ayubu aliuliza.

"Ndio. Jina langu halisi ni Ayubu-000. Wewe ni Ayubu-001. Ulikuwa mrithi wangu, mradi ulioboreshwa. Nilitumwa kukuandaa, lakini ulipovuka uwezo wangu, nikageuka kuwa adui."

Ayubu alijawa na hisia kali. Hakuamini kwamba mtu aliyekuwa akimtafuta kwa muda mrefu, alikuwa toleo la zamani la yeye mwenyewe. Hii maana yake nini? Aliumbwa? Alitengenezwa?

"Kwa nini?" aliuliza kwa sauti ya kupasua ukimya.

"Kwa sababu dunia haitaki watu kama sisi. Wanatuhitaji kwa wakati wa vita, lakini wakishamaliza, wanatufuta. Mimi niliamua kuishi, hata kama kwa gharama ya wengine. Wewe bado unaweza kuchagua. Jiunge nami, tuunde kizazi kipya cha Chanzo—kisichotegemea amri za nje."

Ayubu alimtazama kwa macho ya huzuni na hasira. Kisha akasema, "Sitakuwa sehemu ya giza hilo. Nimechagua upande wa wale ambao hawana nguvu—na kama ni mwisho wangu, basi na uwe upande wa mwanga."

Nashiri alitoa bastola, lakini kabla hajavuta kitufe, Ayubu alirusha kifaa cha kusambaratisha umeme, kilichosababisha mlipuko wa ghafla. Vifaa vyote vya kielektroniki vilizimika, pamoja na mfumo wa ulinzi.

Ayubu alikimbia kupitia njia ya dharura, akipitia kwenye handaki lililokuwa limeandikwa: "Toka ya Dharura – Usitumie Isipokuwa Maisha Yako Yapo Hatarini".

Wakati mlipuko mdogo ulipotokea nyuma yake, Ayubu alikuwa tayari nje ya jengo, akikimbia kuelekea mwanga wa alfajiri ulioanza kuchomoza.

Aliishi tena, lakini kwa mara nyingine akiwa na swali kubwa kuliko majibu: kama yeye ni Chanzo—ni nani aliyeandika historia yake kabla hajazaliwa?

Na safari yake bado haikuwa imefika mwisho...
.........................................................

Jmqni kuna mtu alinifuata inbox akanipa ushauri wa channel ya whatsap nimelifanyia kazi na mpaka sasa channel iko tayali njoo whatsapp ujiunge ni bure kabisaaaa sasa hivi bado tunafanya kazi ya kuikuza jamani njooni chap sana natoa ofa ya mwendelezo wa hii simulizi vipande vitano kama ofa kwa watu 10 wa kwanza watakaokuja kujiunga na hiyo channel ......nitafute kwa whatsap namba
0623238283

 

[Nur boy]

Kule whatsap ni bure na watu wanapata miendelezo kwa wakati kabisa
0623238283