Club Mate
Member
- Aug 1, 2025
- 8
- 39
Imepita zaidi ya miezi mitatu tangu aliyekuwa “balozi” wa Jamhuri ya Muungano wa Tanzania na Katibu wa Itikadi na Uenezi wa CCM atoweke. Tukio hili, kwa wengi, lilikuwa tone la mwisho kukata kabisa imani yoyote kwamba CCM bado ni chama kinachoendeshwa na mijadala ya wanachama wake na think tanks kwa misingi ya Tujisahihishe ya mwanzilishi wake, Mwalimu Julius Nyerere.
Ukiyasikiliza mazungumzo ya Polepole mtandaoni kabla ya kutoweka kwake, ilidhihirika wazi kwamba lengo lake halikuwa kamwe kupindua chama chake mwenyewe, bali kuanzisha michakato ya mageuzi ya ndani yanayotokana na maadili ya asili ya chama chenyewe. Umuhimu wa mageuzi hayo ulionekana kwa ukatili katika yaliyofuata. CCM imekuwa na rasilimali na nguvu zote zinazohitajika kudumisha madaraka yake kwa urahisi bila hata tone moja la damu kumwagika, lakini hata mageuzi madogo yaliyo muhimu yalipuuzwa na badala yake nchi ikasukumwa katika hali ya udhibiti na ukatili inayozidi kuzorota.
Jinsi Polepole alivyotendewa – vitisho, kuchafuliwa jina, kunyanyaswa kwa familia yake, na hatimaye kutekwa kwake – imekuwa kiashiria kilicho wazi zaidi, hata kabla ya ukatili wa uchaguzi, kwamba CCM iko mbali sana na ile taasisi ya kusawazisha madaraka na uwajibikaji ambayo Nyerere aliikusudia iwe. Kutoweka kwa Polepole hakikuwa dalili ya kwanza ya kuanguka kwa nguzo ya mwisho ya Tanzania ya “mgawanyo wa madaraka” – nguzo ya chama kinachojitambua kama “taasisi ya kuunda serikali” – lakini kesi yake iliweka wazi kabisa kwamba chama kilikuwa kinadhibitiwa na kundi moja lisilo na nia ya mageuzi ya maana na lenye kiu ya damu ya kutisha.
Kesi yake iliweka wazi kwa yeyote mwenye akili timamu kwamba kundi lililo madarakani katika nchi hii, serikali yake na CCM (kwa namna fulani) linakaribisha ukandamizaji wa kikatili dhidi ya wapinzani wake, na kwa uwezekano mkubwa zaidi ni washiriki hai katika ukiukwaji huu wa haki. Kwa hiyo, tusijiulize kwa nini hakujakuwa na majibu ya maana kuhusu kutoweka kwake wala jitihada za dhati kutoka kwa vyombo vya usalama kuchunguza tukio hilo. Sote tunajua kwa nini.
Badala yake, tujiulize kwa nini kuna watu wengi wenye hadhi na mamlaka sawa au hata zaidi ndani ya chama wanaoruhusu mambo haya yatokee. Je, hawaelewi kwamba kwa kuruhusu mambo kama haya yapite wanaunda mfano wa hatima yao wenyewe? Je, wamelewa sana kwa kipande cha keki ya taifa wanachokitafuna? Au ni waoga kama kondoo?
Kama Wazungu wanavyosema, “Live by the gun, die by the gun.”
Ikiwa unasoma haya na uko katika mojawapo ya nafasi hizo, je, hufikiri ingeweza kuwa wewe ambaye hatujamsikia kwa miezi mitatu iliyopita? Au unadhani kuacha maadili yako na kurudia kwa utii simulizi za wauaji hao kutakuweka salama? Na hata kama uko salama katika maisha haya, unadhani ukisimama mbele ya Mwenyezi Mungu utakuwa salama dhidi ya hukumu?
Imekuwa siku 93 tangu tunasubiri dalili yoyote ya Polepole, ni siku 93 pia tunasubiri mtu mwenye mamlaka na uadilifu wa kusimama dhidi ya dhuluma na unafiki huu.
Tufanyie wepesi tu kwa kujibu maswali yafuatayo:
Je, Polepole bado yuko miongoni mwetu au amefariki?
Je, bado kuna uadilifu miongoni mwenu mlio madarakani, au kama yeye, uadilifu wako umepotezwa na kuuawa?
Hasta la victoria siempre!
Ukiyasikiliza mazungumzo ya Polepole mtandaoni kabla ya kutoweka kwake, ilidhihirika wazi kwamba lengo lake halikuwa kamwe kupindua chama chake mwenyewe, bali kuanzisha michakato ya mageuzi ya ndani yanayotokana na maadili ya asili ya chama chenyewe. Umuhimu wa mageuzi hayo ulionekana kwa ukatili katika yaliyofuata. CCM imekuwa na rasilimali na nguvu zote zinazohitajika kudumisha madaraka yake kwa urahisi bila hata tone moja la damu kumwagika, lakini hata mageuzi madogo yaliyo muhimu yalipuuzwa na badala yake nchi ikasukumwa katika hali ya udhibiti na ukatili inayozidi kuzorota.
Jinsi Polepole alivyotendewa – vitisho, kuchafuliwa jina, kunyanyaswa kwa familia yake, na hatimaye kutekwa kwake – imekuwa kiashiria kilicho wazi zaidi, hata kabla ya ukatili wa uchaguzi, kwamba CCM iko mbali sana na ile taasisi ya kusawazisha madaraka na uwajibikaji ambayo Nyerere aliikusudia iwe. Kutoweka kwa Polepole hakikuwa dalili ya kwanza ya kuanguka kwa nguzo ya mwisho ya Tanzania ya “mgawanyo wa madaraka” – nguzo ya chama kinachojitambua kama “taasisi ya kuunda serikali” – lakini kesi yake iliweka wazi kabisa kwamba chama kilikuwa kinadhibitiwa na kundi moja lisilo na nia ya mageuzi ya maana na lenye kiu ya damu ya kutisha.
Kesi yake iliweka wazi kwa yeyote mwenye akili timamu kwamba kundi lililo madarakani katika nchi hii, serikali yake na CCM (kwa namna fulani) linakaribisha ukandamizaji wa kikatili dhidi ya wapinzani wake, na kwa uwezekano mkubwa zaidi ni washiriki hai katika ukiukwaji huu wa haki. Kwa hiyo, tusijiulize kwa nini hakujakuwa na majibu ya maana kuhusu kutoweka kwake wala jitihada za dhati kutoka kwa vyombo vya usalama kuchunguza tukio hilo. Sote tunajua kwa nini.
Badala yake, tujiulize kwa nini kuna watu wengi wenye hadhi na mamlaka sawa au hata zaidi ndani ya chama wanaoruhusu mambo haya yatokee. Je, hawaelewi kwamba kwa kuruhusu mambo kama haya yapite wanaunda mfano wa hatima yao wenyewe? Je, wamelewa sana kwa kipande cha keki ya taifa wanachokitafuna? Au ni waoga kama kondoo?
Kama Wazungu wanavyosema, “Live by the gun, die by the gun.”
Ikiwa unasoma haya na uko katika mojawapo ya nafasi hizo, je, hufikiri ingeweza kuwa wewe ambaye hatujamsikia kwa miezi mitatu iliyopita? Au unadhani kuacha maadili yako na kurudia kwa utii simulizi za wauaji hao kutakuweka salama? Na hata kama uko salama katika maisha haya, unadhani ukisimama mbele ya Mwenyezi Mungu utakuwa salama dhidi ya hukumu?
Imekuwa siku 93 tangu tunasubiri dalili yoyote ya Polepole, ni siku 93 pia tunasubiri mtu mwenye mamlaka na uadilifu wa kusimama dhidi ya dhuluma na unafiki huu.
Tufanyie wepesi tu kwa kujibu maswali yafuatayo:
Je, Polepole bado yuko miongoni mwetu au amefariki?
Je, bado kuna uadilifu miongoni mwenu mlio madarakani, au kama yeye, uadilifu wako umepotezwa na kuuawa?
Hasta la victoria siempre!
