Getrude Mollel
JF-Expert Member
- Apr 26, 2022
- 308
- 424
Jeshi la Tanzania haliwezi kuasi kwa sababu limejengwa juu ya msingi wa historia, umoja na falsafa ya kitaifa iliyopandikizwa tangu enzi za ukombozi.
Wakati mataifa mengi ya Afrika yalirithi majeshi ya kikoloni yaliyokuwa vyombo vya ukandamizaji, Tanzania ilijenga Jeshi la Ulinzi la Wananchi (JWTZ) kutoka wapigania uhuru waliokuwa na dhamira ya kuwatumikia wananchi, si kutafuta madaraka. Hilo ndilo tofauti kuu.
Tanzania haikuwa na jeshi lililoachwa na wakoloni. Badala yake, Mwalimu Julius Nyerere alianzisha jeshi jipya lililotokana na wananchi wa kawaida waliopigana kwa imani ya kujenga taifa moja. Hivyo, JWTZ liliibuka likiwa na roho ya uzalendo, nidhamu na utii wa kiraia. Hadi leo, linafundishwa falsafa ya “Jeshi ni sehemu ya jamii”, likiwa chombo cha kulinda Katiba, si cha kuchukua madaraka.
Kinyume chake, nchi nyingi zilizoathiriwa na mapinduzi kama Burkina Faso (1983, 2022), Mali (1968, 2020, 2021), Guinea (2021) au Sudan (1989, 2021) zilikuwa na majeshi yaliyogawanyika kikabila, yameingiliwa na siasa au yanayohisi kukosa haki kiuchumi.
Mara nyingi, wanajeshi wameona ni jukumu lao “kuokoa taifa” pale viongozi wanaposhindwa. Lakini Tanzania ilijenga taasisi imara za kiraia, mfumo wa vyama, na uwiano wa kijamii unaozuia jeshi kujiweka juu ya serikali.
Zaidi, JWTZ limekuwa likihusishwa moja kwa moja na umoja wa kitaifa, halina upendeleo wa kikabila wala wa kisiasa. Linashirikiana na wananchi kwenye miradi ya maendeleo, elimu ya uraia, na ulinzi wa amani ndani na nje ya nchi (kama Kongo DRC na Lebanon). Hivyo, wanajeshi wanaona fahari yao katika ulinzi wa taifa, si katika mapinduzi.
Kwa msingi huo wa historia, nidhamu, umoja na falsafa ya utii wa kiraia, mapinduzi ya kijeshi Tanzania ni jambo lisilowezekana kimuundo wala kimaadili.
Wakati mataifa mengi ya Afrika yalirithi majeshi ya kikoloni yaliyokuwa vyombo vya ukandamizaji, Tanzania ilijenga Jeshi la Ulinzi la Wananchi (JWTZ) kutoka wapigania uhuru waliokuwa na dhamira ya kuwatumikia wananchi, si kutafuta madaraka. Hilo ndilo tofauti kuu.
Tanzania haikuwa na jeshi lililoachwa na wakoloni. Badala yake, Mwalimu Julius Nyerere alianzisha jeshi jipya lililotokana na wananchi wa kawaida waliopigana kwa imani ya kujenga taifa moja. Hivyo, JWTZ liliibuka likiwa na roho ya uzalendo, nidhamu na utii wa kiraia. Hadi leo, linafundishwa falsafa ya “Jeshi ni sehemu ya jamii”, likiwa chombo cha kulinda Katiba, si cha kuchukua madaraka.
Kinyume chake, nchi nyingi zilizoathiriwa na mapinduzi kama Burkina Faso (1983, 2022), Mali (1968, 2020, 2021), Guinea (2021) au Sudan (1989, 2021) zilikuwa na majeshi yaliyogawanyika kikabila, yameingiliwa na siasa au yanayohisi kukosa haki kiuchumi.
Mara nyingi, wanajeshi wameona ni jukumu lao “kuokoa taifa” pale viongozi wanaposhindwa. Lakini Tanzania ilijenga taasisi imara za kiraia, mfumo wa vyama, na uwiano wa kijamii unaozuia jeshi kujiweka juu ya serikali.
Zaidi, JWTZ limekuwa likihusishwa moja kwa moja na umoja wa kitaifa, halina upendeleo wa kikabila wala wa kisiasa. Linashirikiana na wananchi kwenye miradi ya maendeleo, elimu ya uraia, na ulinzi wa amani ndani na nje ya nchi (kama Kongo DRC na Lebanon). Hivyo, wanajeshi wanaona fahari yao katika ulinzi wa taifa, si katika mapinduzi.
Kwa msingi huo wa historia, nidhamu, umoja na falsafa ya utii wa kiraia, mapinduzi ya kijeshi Tanzania ni jambo lisilowezekana kimuundo wala kimaadili.