Jagina Tuliza kichwa chako.
Hapa kuna majibu ya hoja zako
1- Paulo alikuwa wapi kipind cha Yesu.
2- kwanin Paulo ni shahidi wa Yesu ingawa hakumuona wala kubatizwa na Yohana.
3-Kwanini Paulo ni mtume wakati hakuwa mmoja wa Wanafunzi wa Yesu au aliyeshuhudia kufufuka kwa Yesu. Na kwanini amejiita Mtume kwenye hizo barua zake.
4-
NB: Niko busy busy . Ila Jion ntatulia .
Mwanzilishi wa Makanisa?
Kuna mambo mengine ya kushangaza. Inasemekana Paulo ndiye aliyeanzisha kanisa la Efeso (Matendo 18:18 na kuendelea; 19:5,7). Alikaa na wafuasi wake katika mji huo kwa muda mrefu kuliko sehemu nyingine yoyote—miezi mitatu wakati wa safari yake ya pili, na
miaka mitatu wakati wa safari yake ya tatu.
Tunaambiwa kwamba
Barua ya Kwanza na ya Pili ya Paulo kwa Wakorintho ziliandikwa kutoka Efeso. Pia inasemekana kwamba Paulo alipokea wajumbe waliokuwa na matatizo kutoka Korintho, na kwamba huko Efeso aliongoza tukio la kwanza la kuchoma vitabu vya Ukristo (Matendo 19:19).
Lakini inasemekana kwamba alikuwa
mtume Yohana ndiye aliyeishi Efeso baada ya kusulubiwa kwa Yesu, na baadaye akatajwa kuwa mwanzilishi wa kanisa la Efeso.
Kwa sababu Yesu mwenyewe alimkabidhi Mariamu, mama yake, chini ya uangalizi wa Yohana, inasemekana Mariamu na Yohana walienda Efeso. Huko, Yohana alijenga
nyumba ya Mariamu kwa mikono yake mwenyewe—na inadaiwa kwamba nyumba hiyo bado inaweza kuonekana hadi leo.
Pia inasemekana Yohana alikuwa mwalimu wa Askofu Polycarp wa Smyrna, mji uliokuwa karibu na Efeso.
Kwa mujibu wa Irenaeus wa karne ya pili, Yohana aliendelea kuishi Efeso hadi wakati wa Mfalme Trajan (98–117 BK). Na Dionysius wa Alexandria wa karne ya tatu alisema kwamba kulikuwa na
makaburi mawili ya Yohana huko Efeso.
Kwa hiyo, simulizi linaonyesha kwamba mtume Yohana aliishi kwa muda mrefu katika mji uleule ambao Paulo aliuhubiri wakati wa safari yake ya pili, ambayo kwa kawaida huwekwa karibu mwaka 49 BK.
Lakini licha ya wote wawili kuwepo katika sehemu na nyakati zinazokaribiana, Paulo hakukutana na Mariamu wala hakushauriana na mtume mwenzake Yohana. Hili ni jambo la kushangaza.
Basi, nini kinaendelea hapa? Je, ni kutokujua kuhusu kila mmoja, kutokupendana, au uadui—katika moyo wa kanisa linaloitwa la upendo?
Kuangalia Ukweli
Mwandishi anasema tunakabiliana na
mapokeo mawili tofauti na yaliyokuwa yakishindana.
Moja lilisisitiza
kundi la mitume kwa pamoja, hasa uongozi wa
Petro, jambo ambalo mwandishi analihusisha na Kanisa Katoliki la Roma.
Mapokeo jingine lilimuweka mbele mtume
Paulo, akionyeshwa kama mwanateolojia mwenye mawazo mapya na mwanzilishi wa makanisa.
Mwandishi anauliza: Paulo alikuwa akiwakilisha upande gani? Anasema alikuwa akiwakilisha upande ulioshindwa katika mapambano ya kisiasa—yaani
kanisa la Marcion, ambalo mwandishi anadai ndilo lililozigundua kwanza barua za Paulo katikati au mwishoni mwa karne ya pili.
Kwa mujibu wa mwandishi, katika hali yake ya awali, barua za Paulo zilizohusishwa na Wamarcion zilikuwa na mawazo mengi ya
uwili (dualism) na
gnosticism, pamoja na wazo la kuokoka kwa kutoroka kutoka katika ulimwengu wa vitu vya kimwili.
Lakini zilikuwa na hadithi zilizoweza kutumika kueleza kazi ya Roho Mtakatifu miongoni mwa watu wasio Wayahudi.
Msingi wa teolojia hiyo ulikuwa wokovu wa mtu binafsi kupitia
“kuhesabiwa haki kwa imani.” Hii iliondoa umuhimu wa kuwa sehemu ya ukoo wa Kiyahudi na pia ikaondoa ulazima wa kufuata baadhi ya sheria za Musa.
Mwanzoni, jambo hili liliwatisha Wakristo waliokuwa na upande wa Kiyahudi. Lakini baadaye mabadiliko ya kisiasa na kijografia yalifanya mafundisho hayo yaonekane kuwa yanafaa zaidi.
Mapambano kati ya Wakristo waliokuwa upande wa “Wayahudi” na wale waliopinga ushawishi huo katika nusu ya kwanza ya karne ya pili yaliendelea hadi baada ya
vita vya Bar Kosiba vya mwaka 130–135 BK. Baada ya hapo, mambo mengi ya Kiyahudi yalidharauliwa huko Roma.
Mwandishi anasema kwamba baadaye
mapokeo hayo mawili yaliunganishwa kwa sehemu.
Kwa mtazamo wa mwandishi, kitabu cha
Matendo ya Mitume kilikuwa ushindi wa upande wa Kikatoliki. Kilipunguza nafasi ya Paulo na kumleta shujaa wa Wamarcion chini ya mamlaka ya Ukristo uliokuwa ukijiona kuwa wa kawaida na sahihi.
Ni kweli kwamba Paulo anaonyeshwa kwa heshima na anapewa kazi kubwa ya kuhubiri, pamoja na
miujiza ambayo haijaandikwa katika barua zinazohusishwa naye.
Lakini katika simulizi hili jipya, Paulo
haandiki barua yoyote. Badala yake, anapeleka ujumbe uliotoka kwa viongozi wa Yerusalemu!
Katika simulizi hilo, kiongozi wa mitume wa Yerusalemu anawekwa kwanza Roma kabla ya Paulo na anawekwa kwenye kiti cha “Papa”. Paulo, ambaye mwandishi anamuita shujaa wa kampeni ya kuhubiri ya karne ya kwanza, baadaye anaonyeshwa akiwa pembeni ya mtu mwingine—
Mtakatifu Petro—ambaye mwandishi anaona alitengenezwa na kanisa la Roma.
Kwa hiyo, Paulo, ambaye hapo awali alikuwa shujaa wa wale waliokuwa wanaitwa wazushi, alibadilishwa kuwa
“mtume wa 13” na kuingizwa katika kundi la Kanisa Katoliki.
Wakati huohuo, makanisa ya Wamarcion yaliunganishwa na kanisa kubwa la Roma.
Barua zilizohusishwa na Paulo—ambazo zilikuwa maarufu sana na muhimu kiasi kwamba hazingeweza kufutwa kabisa—zilikubaliwa na kutumiwa kwa malengo ya Kanisa Katoliki. Mwandishi pia anadai kwamba baadhi yake
yalibadilishwa, na barua nyingine zikaongezwa ambazo ziliandikwa na viongozi wa kanisa.
Barua hizi nyingine zinazoitwa
“barua za kichungaji” ziliandikwa kwa wachungaji au viongozi wa makanisa. Zililenga kudhibiti viongozi waliokuwa wakifanya mambo kwa kujitegemea na kusisitiza mamlaka ya maaskofu.
Ukristo wa mwanzo wa Kikatoliki uliokuwa ukijipanga Roma ulikuwa ukijihusisha sana na mambo ya dunia hii, na uliona mustakabali wake katika kushirikiana na mfumo wa kifalme wa Roma.
Baadaye
kanuni rasmi ya vitabu vya Biblia (canon) ilikubaliwa, na hivyo mlango wa kuendeleza teolojia mpya kwa uhuru ukafungwa.
