mangyi
JF-Expert Member
- May 16, 2018
- 723
- 879
Mnamo mwaka wa 2009, Kanali Gaddafi, Rais wa Umoja wa Afrika wakati huo, alipendekeza kwa Mataifa ya bara la Afrika kubadili sarafu mpya, isiyotegemea dola ya Marekani:
Madhumuni ya sarafu hii mpya ilikuwa kuelekeza mapato ya mafuta kwa fedha zinazodhibitiwa na serikali badala ya benki za Amerika. Kwa maneno mengine, kuacha kutumia dola kwa shughuli za mafuta. Nchi kama vile Nigeria, Tunisia, Misri na Angola zilikuwa tayari kubadilisha sarafu zao.
Haraka kuelekea 2011, machafuko ya wenyewe kwa wenyewe na maandamano yalianza kwa ajili ya kuondoka kwake, kwa bahati mbaya? Sawa tuone. Mnamo Machi 2011, muungano unaoongozwa na NATO ulianza uingiliaji wa kijeshi nchini Libya kwa jina la uhuru.
Usisahau kwamba maji ya bure, karibu petroli ya bure, mfumo wa afya bure na elimu bila malipo vilikuwa vitu vya kawaida kwa Walibya chini ya udikteta wa Gaddafi.Kiongozi huyo ambaye amekuwa madarakani kwa miaka 41 amefanikiwa kuungwa mkono na makabila yote makubwa na nunua amani ya kijamii
Libya yenyewe ilikuwa nchi tulivu ambapo hatari ya kutekwa nyara au hata kuuawa na wanamgambo wenye silaha haikuwepo.
Kwa usimamizi bora wa mapato ya mafuta, serikali ya Libya ilikuwa imeweza kuhifadhi mamia ya tani za dhahabu na kiasi sawa katika fedha.
Rasilimali hizi zote zingeifanya Libya kuwa nchi yenye ushawishi mkubwa zaidi barani Afrika, ikichukua nafasi ya Ufaransa kwa mfano.
Gaddafi alitaka kuepuka ushawishi wa Marekani katika shughuli zake za mafuta kwa kutumia dhahabu hii.
Walakini, baada ya kifo chake, habari iligunduliwa kupitia sanduku la barua la kielektroniki la Hillary Clinton. Moja ya barua pepe 3000 zilionyesha nia ya NATO kupindua serikali ya Gaddafi. NATO hasa ilitaka kugeuza sarafu ya dhahabu ya Kiafrika
Mwanzoni mwa Machi, jeshi la Libya na wanamgambo wengi watiifu kwa serikali walikuwa tayari wamemaliza uasi, shukrani kwa idadi yao na vifaa. Walakini, kwa uingiliaji kati wa Magharibi, ndoto ya mfumo wa pesa uliounganishwa kulingana na dhahabu ilikufa
Kupinduliwa kwa NATO hakukuwa kwa ajili ya ulinzi wa watu, lakini badala yake kulikuwa ni kuzuia jaribio la Gaddafi la kuunda sarafu ya Afrika inayoungwa mkono na dhahabu ili kushindana na ukiritimba wa benki kuu ya Magharibi.
Barua pepe hizo zinaonyesha mpango wa kijeshi wa NATO unaoongozwa na Ufaransa nchini Libya pia ulichochewa na hamu ya kupata sehemu kubwa ya uzalishaji wa mafuta ya Libya, na kudhoofisha mpango wa muda mrefu wa Gaddafi wa kuchukua nafasi ya Ufaransa kama nguvu kuu katika Afrika ya Kifaransa. mkoa.
Barua pepe ya Aprili 2011, iliyotumwa kwa Waziri wa Mambo ya Nje Hillary na mshauri asiye rasmi na msiri wa muda mrefu wa Clinton Sidney Blumenthal ikiwa na mada "mteja wa Ufaransa na dhahabu ya Qaddafi," inaonyesha nia za Magharibi.
Barua pepe hiyo inaweka wazi kwamba vyanzo vya kijasusi vinaonyesha msukumo wa shambulio la Ufaransa dhidi ya Libya ilikuwa hatua iliyokadiriwa ya kujumuisha nguvu kubwa, kwa kutumia NATO kama chombo cha ushindi wa ubeberu, sio uingiliaji wa kibinadamu kama umma uliongozwa kwa uwongo kuamini.
Mashambulizi mengi zaidi ya anga kuwahi kuanzishwa barani Afrika na NATO ni zaidi ya 10,000 dhidi ya Libya mnamo 2011 na zaidi ya vifo vya Raia 500,000. Nato ilipohojiwa kuhusu mauaji ya raia na kifo cha watoto wa Gaddafi, walisisitiza kuwa ni uharibifu wa dhamana na wa kawaida katika vita.
Haijalishi kilichotokea Libya, hakuna shirika, nchi iliyokuwa na haki ya kuivamia nchi nyingine. Inaenda kinyume na mkataba wa Umoja wa Mataifa na kanuni ya uhuru hivyo inaweza kutumika kama msingi wa vita vingine vya dunia