Damaso
JF-Expert Member
- Jul 18, 2018
- 6,132
- 10,514
Katika ulimwengu wa habari unaobadilika kwa kasi, kinachotofautisha mwandishi wa habari wa kawaida na mwandishi shupavu si tu kalamu, kamera, au kipaza sauti—bali ni ujasiri, dhamira safi, na uzalendo kwa jamii yake. Kwa muda sasa, jina moja limekuwa gumzo, likizunguka kwenye midomo ya Watanzania wengi: Larry Madowo. Mwana habari huyu kutoka Kenya amegeuka kuwa zaidi ya mtangazaji; amekuwa mwanga, kioo na sauti kwa wale ambao mara nyingi hawana nafasi ya kusikika.
Katika safari yake ya kihabari, Larry ameonesha kile ambacho wakufunzi wengi wa vyuo vya uandishi wa habari Tanzania wanatamani wanafunzi wao wawe. Amethibitisha kuwa uandishi wa habari si taaluma ya kutafuta maslahi binafsi, bali ni wito unaohitaji moyo wa kujitoa bila woga, kuhoji bila kutetereka, na kusimama upande wa ukweli bila kujali ukubwa wa dhoruba.
Vyuo kama Language and Communication Institute, ESACS Journalism College, Arusha Journalism Training College, Habari Maalum College, Raida School of Journalism and Media Studies, na Fanikiwa Journalism School—vimezalisha mamia ya wahitimu kila mwaka. Lakini swali linalobaki ni: Je, wahitimu hawa wanafika kiwango cha ubora, ujasiri, na uthubutu ambao Larry ameonyesha? Kwa uchungu wa kweli, majibu mengi yanagusa mioyo: hapana.
Hali ilivyo sasa, tasnia ya habari nchini imekumbwa na ukiritimba wa fikra na woga uliovuka mipaka. Wahitimu wengi wana ndoto moja tu—kuajiriwa TBC. Si kwa sababu wanapenda kuwatumikia wananchi, bali mara nyingi ni kutafuta kimbilio la uhakika, hata kama inamaanisha kupoteza uhuru wao wa kihabari. Ndipo unapoona tasnia ikizaa watu wenye stadi za kutamka habari, lakini si waandishi wenye uwezo wa kuitikisa serikali inapokiuka msingi wa haki na ukweli. Wengi wanachagua kuwa mashabiki wa mamlaka badala ya kuwa watetezi wa wanyonge.
Ni vigumu kuamini, lakini hata ngome kuu ya taaluma—The School of Journalism and Mass Communication ya Chuo Kikuu cha Dar es Salaam (UDSM)—imekuwa ikikumbwa na lawama kuwa haitoi wale “viongozi wa fikra” wanaoweza kuongoza mapinduzi ya habari nchini. UDSM imesifika kwa miaka mingi kwa kutoa wataalamu, lakini kwa mazingira ya sasa, kiwango cha kiu ya uhuru wa habari kimepungua. Ndiyo maana kuna hisia kuwa hata wahitimu waliopitia hapo hawajafikia uzito na uthubutu alionao Larry.
Kwa upande mwingine, Larry Madowo amekuwa akifanya kile ambacho wengine wameogopa: kuuliza maswali ambayo wengi wanayatamani kusikia hewani, kusimama katikati ya maeneo hatari, na kuripoti habari ambazo wengine hawathubutu kuzianza. Ni mwandishi ambaye hana bendera upande wa upepo; sauti yake ni ya watu, si vyama, si serikali, wala si mitandao ya kifisadi.
Hata tukiwatazama magwiji maarufu katika media za Tanzania kama Millard Ayo, watangazaji wa Clouds Media Group, au wale wa TBC, bado kunabaki pengo kubwa linapotajwa jina la Larry. Sio kwamba hawana ubora—wanao. Lakini Larry anafanya kazi ya ziada; anavuta pumzi ya ujasiri unaovuka mipaka ya ukanda Afrika Mashariki. Anaadhibu ukimya, anakumbusha serikali na mashirika makubwa kuwa jamii ina macho na masikio. Anafanya kazi ambayo inaleta hadhi kwa taaluma nzima.
Kwa nini hayo yote yanachoma mioyo ya Watanzania? Kwa sababu, licha ya kuwa si Mkenya, Larry ametimiza wajibu ambao wengi wa wanahabari wetu wameogopa kuugusa. Ameonesha kwa vitendo kile ambacho vitabu, semina, mihadhara na mihadhara ya vyuo vyetu walipaswa kutuandaa: uandishi wa habari si ajira—ni mapambano ya kutafuta ukweli.
Watanzania wengi leo wanaanza kutambua kuwa tasnia ya habari inahitaji watu wenye ujasiri, kizazi cha waandishi wanaotanguliza maadili kuliko vyeo, wanaotazama wananchi kuliko mabosi, wanaosisitiza ukweli kuliko hofu. Larry Madowo amekuwa mfano hai wa kile tunachopaswa kukitafuta na kukilea.
Kwa sasa, katika midahalo ya mitandaoni, redioni, na hata mitaani, Watanzania wanamzungumzia kwa mapenzi makubwa, wakimtaja kama “mwamba”, “shujaa wa kalamu”, au “kipenzi cha watu”. Ni ishara kuwa jamii ya Tanzania bado inatamani upashanaji habari ulio huru na jasiri—na bado ina njaa ya kuona wanahabari wanaowakilisha ukweli bila kujificha.
Labda kilicho muhimu zaidi ni funzo alilotoa ni:
Mwanchi mmoja mwenye ujasiri anaweza kuibadilisha tasnia nzima. Larry Madowo mmoja ni sawa na waandishi wote wa habari wa TCRA
Katika safari yake ya kihabari, Larry ameonesha kile ambacho wakufunzi wengi wa vyuo vya uandishi wa habari Tanzania wanatamani wanafunzi wao wawe. Amethibitisha kuwa uandishi wa habari si taaluma ya kutafuta maslahi binafsi, bali ni wito unaohitaji moyo wa kujitoa bila woga, kuhoji bila kutetereka, na kusimama upande wa ukweli bila kujali ukubwa wa dhoruba.
Vyuo kama Language and Communication Institute, ESACS Journalism College, Arusha Journalism Training College, Habari Maalum College, Raida School of Journalism and Media Studies, na Fanikiwa Journalism School—vimezalisha mamia ya wahitimu kila mwaka. Lakini swali linalobaki ni: Je, wahitimu hawa wanafika kiwango cha ubora, ujasiri, na uthubutu ambao Larry ameonyesha? Kwa uchungu wa kweli, majibu mengi yanagusa mioyo: hapana.
Hali ilivyo sasa, tasnia ya habari nchini imekumbwa na ukiritimba wa fikra na woga uliovuka mipaka. Wahitimu wengi wana ndoto moja tu—kuajiriwa TBC. Si kwa sababu wanapenda kuwatumikia wananchi, bali mara nyingi ni kutafuta kimbilio la uhakika, hata kama inamaanisha kupoteza uhuru wao wa kihabari. Ndipo unapoona tasnia ikizaa watu wenye stadi za kutamka habari, lakini si waandishi wenye uwezo wa kuitikisa serikali inapokiuka msingi wa haki na ukweli. Wengi wanachagua kuwa mashabiki wa mamlaka badala ya kuwa watetezi wa wanyonge.
Ni vigumu kuamini, lakini hata ngome kuu ya taaluma—The School of Journalism and Mass Communication ya Chuo Kikuu cha Dar es Salaam (UDSM)—imekuwa ikikumbwa na lawama kuwa haitoi wale “viongozi wa fikra” wanaoweza kuongoza mapinduzi ya habari nchini. UDSM imesifika kwa miaka mingi kwa kutoa wataalamu, lakini kwa mazingira ya sasa, kiwango cha kiu ya uhuru wa habari kimepungua. Ndiyo maana kuna hisia kuwa hata wahitimu waliopitia hapo hawajafikia uzito na uthubutu alionao Larry.
Kwa upande mwingine, Larry Madowo amekuwa akifanya kile ambacho wengine wameogopa: kuuliza maswali ambayo wengi wanayatamani kusikia hewani, kusimama katikati ya maeneo hatari, na kuripoti habari ambazo wengine hawathubutu kuzianza. Ni mwandishi ambaye hana bendera upande wa upepo; sauti yake ni ya watu, si vyama, si serikali, wala si mitandao ya kifisadi.
Hata tukiwatazama magwiji maarufu katika media za Tanzania kama Millard Ayo, watangazaji wa Clouds Media Group, au wale wa TBC, bado kunabaki pengo kubwa linapotajwa jina la Larry. Sio kwamba hawana ubora—wanao. Lakini Larry anafanya kazi ya ziada; anavuta pumzi ya ujasiri unaovuka mipaka ya ukanda Afrika Mashariki. Anaadhibu ukimya, anakumbusha serikali na mashirika makubwa kuwa jamii ina macho na masikio. Anafanya kazi ambayo inaleta hadhi kwa taaluma nzima.
Kwa nini hayo yote yanachoma mioyo ya Watanzania? Kwa sababu, licha ya kuwa si Mkenya, Larry ametimiza wajibu ambao wengi wa wanahabari wetu wameogopa kuugusa. Ameonesha kwa vitendo kile ambacho vitabu, semina, mihadhara na mihadhara ya vyuo vyetu walipaswa kutuandaa: uandishi wa habari si ajira—ni mapambano ya kutafuta ukweli.
Watanzania wengi leo wanaanza kutambua kuwa tasnia ya habari inahitaji watu wenye ujasiri, kizazi cha waandishi wanaotanguliza maadili kuliko vyeo, wanaotazama wananchi kuliko mabosi, wanaosisitiza ukweli kuliko hofu. Larry Madowo amekuwa mfano hai wa kile tunachopaswa kukitafuta na kukilea.
Kwa sasa, katika midahalo ya mitandaoni, redioni, na hata mitaani, Watanzania wanamzungumzia kwa mapenzi makubwa, wakimtaja kama “mwamba”, “shujaa wa kalamu”, au “kipenzi cha watu”. Ni ishara kuwa jamii ya Tanzania bado inatamani upashanaji habari ulio huru na jasiri—na bado ina njaa ya kuona wanahabari wanaowakilisha ukweli bila kujificha.
Labda kilicho muhimu zaidi ni funzo alilotoa ni:
Mwanchi mmoja mwenye ujasiri anaweza kuibadilisha tasnia nzima. Larry Madowo mmoja ni sawa na waandishi wote wa habari wa TCRA
