Kifo cha Yesu: Hofu ya mfumo dhidi ya mtu huru

[The redemeer]

Yesu wa Nazareti hakuwa tu mwalimu wa dini; alikuwa kielelezo cha uhuru wa kiroho na haki ya ndani isiyotetereka mbele ya mamlaka ya kidini na kisiasa. Alisimama mbele ya taasisi zilizojaa unafiki, tamaa ya madaraka, na uoga wa kupoteza ushawishi – na kwa sababu hiyo, waliamua afe. Kifo chake hakikuwa ajali. Hakikuwa tukio la ghafla. Lilikuwa ni uamuzi wa makusudi wa mfumo uliotetemeka kwa sababu mtu mmoja alisema ukweli bila kuogopa.

Yesu hakuwa mwanasiasa. Hakubeba upanga. Hakutafuta vyeo. Lakini kila neno alilosema lilikuwa tishio. Alisema, “Herini wapole, kwa maana watairithi dunia.” Alisema, “Msamehe adui yako. Mpendeni waliowadhulumu.” Aligusa wagonjwa bila kuchukua malipo. Alikemea wachuuzi wa dini waliogeuza nyumba ya maombi kuwa pango la wanyang’anyi. Alikuwa moto wa haki katika zama za baridi ya dini iliyojaa sheria zisizo na huruma.

Viongozi wa dini waliona hatari. Huyu mtu anafunua unafiki wao hadharani. Anawavuta watu mbali na taasisi. Anasema mambo makubwa kama kwamba ana mamlaka. Na mbaya zaidi, anawapa watu wa kawaida ujasiri wa kuamini kwamba Mungu yuko upande wao – si upande wa watawala. Huu ulikuwa mwamko wa kiroho usiotegemea mahekalu, sadaka, wala vibali. Ilikuwa ni mapinduzi – si ya silaha, bali ya dhamira.

Lakini Wayahudi hawakuwa huru. Walikuwa chini ya dola ya Warumi. Na Warumi, kama dola yoyote ya kiimla, walichukia chochote kilichoashiria uhuru wa watu. Waliogopa maandamano, walichukia mvutano, waliua hata uvumi wa uasi kabla haujawa neno. Na sasa, mtu huyu – maskini, hana jeshi, hana fedha – anaitwa "Mfalme wa Wayahudi"? Wafuasi wake wanamsifu mitaani? Anasema anakuja na "Ufalme wa Mungu"? Ni lazima afe.

Hivyo basi, viongozi wa dini wakakutana na wanasiasa, wakahitimisha kwa pamoja: "Afadhali mtu mmoja afe kuliko taifa lote kuharibika." Si kwa sababu alikuwa na kosa, bali kwa sababu aliwafanya waogope – hofu ya kupoteza mamlaka, hofu ya kufichuliwa, hofu ya ukweli.

Yuda Iskariote, rafiki, mwanafunzi, aligeuka kuwa msaliti. Lakini Yuda hakuwa tatizo – alikuwa dalili tu ya uozo mkubwa zaidi: mfumo unaowavuta watu wa kawaida kugeuka kuwa zana za uovu kwa ahadi ya vipande thelathini vya fedha. Hakuna kilicho kipya. Wanaomsaliti wapigania haki kwa maslahi ya muda mfupi wapo kila zama.

Yesu alikamatwa usiku, ili umma usije ukaibuka. Alishtakiwa kwa haraka bila ushahidi, ili sheria itumike kama silaha ya kisasi, si chombo cha haki. Pilato alikiri hana kosa – lakini alikubali apigwe misumari kwa shinikizo la kisiasa. Mfumo ukamwangamiza mtu mmoja, ili uendelee kujilinda.

Lakini haikufa kwake kilichozikwa – bali aibu ya dunia iliyoamua kuua upendo kwa sababu uliwaumbua. Alisulubiwa sio kwa sababu alikuwa mwovu, bali kwa sababu alikuwa mwema kupita kiwango kinachovumiliwa na mamlaka ya kidini na siasa. Na hadi leo, msalaba wake unasimama kama alama ya fedheha ya wanadamu waliomchagua Baraba – mhalifu – badala ya mkombozi.

Kifo cha Yesu si hadithi ya kiroho tu. Ni onyo kwa kila kizazi. Ni sauti inayolia kutoka Golgotha: Je, bado mnaua kwa hofu? Je, bado mnamchoma mtu kwa kuwa anasema ukweli? Je, bado mnamtupa nje anayekemea unafiki?

Ni kioo cha roho ya mwanadamu – cha jinsi hofu, tamaa ya madaraka, na sheria zisizo na huruma zinavyoweza kumsulubisha aliyejaa huruma, ukweli, na ujasiri. Ni fumbo la mateso ya haki katika ulimwengu usio na haki. Ni kelele ya kimya inayouliza: Je, bado mngeweza kumsulubisha leo?

Kwa hiyo, msalaba haukuwa mwisho. Ulikuwa mwanzo wa swali linalokataa kufa: Tunaweza kuwa upande wa ukweli, hata ukituua?

“Sauti ya mmoja aliye msulubiwa ina nguvu kuliko sauti ya watawala elfu wenye hofu.”

.....................

 

[Covax]

Yesu wa Nazareti hakuwa tu mwalimu wa dini; alikuwa kielelezo cha uhuru wa kiroho na haki ya ndani isiyotetereka mbele ya mamlaka ya kidini na kisiasa. Alisimama mbele ya taasisi zilizojaa unafiki, tamaa ya madaraka, na uoga wa kupoteza ushawishi – na kwa sababu hiyo, waliamua afe. Kifo chake hakikuwa ajali. Hakikuwa tukio la ghafla. Lilikuwa ni uamuzi wa makusudi wa mfumo uliotetemeka kwa sababu mtu mmoja alisema ukweli bila kuogopa.

Yesu hakuwa mwanasiasa. Hakubeba upanga. Hakutafuta vyeo. Lakini kila neno alilosema lilikuwa tishio. Alisema, “Herini wapole, kwa maana watairithi dunia.” Alisema, “Msamehe adui yako. Mpendeni waliowadhulumu.” Aligusa wagonjwa bila kuchukua malipo. Alikemea wachuuzi wa dini waliogeuza nyumba ya maombi kuwa pango la wanyang’anyi. Alikuwa moto wa haki katika zama za baridi ya dini iliyojaa sheria zisizo na huruma.

Viongozi wa dini waliona hatari. Huyu mtu anafunua unafiki wao hadharani. Anawavuta watu mbali na taasisi. Anasema mambo makubwa kama kwamba ana mamlaka. Na mbaya zaidi, anawapa watu wa kawaida ujasiri wa kuamini kwamba Mungu yuko upande wao – si upande wa watawala. Huu ulikuwa mwamko wa kiroho usiotegemea mahekalu, sadaka, wala vibali. Ilikuwa ni mapinduzi – si ya silaha, bali ya dhamira.

Lakini Wayahudi hawakuwa huru. Walikuwa chini ya dola ya Warumi. Na Warumi, kama dola yoyote ya kiimla, walichukia chochote kilichoashiria uhuru wa watu. Waliogopa maandamano, walichukia mvutano, waliua hata uvumi wa uasi kabla haujawa neno. Na sasa, mtu huyu – maskini, hana jeshi, hana fedha – anaitwa "Mfalme wa Wayahudi"? Wafuasi wake wanamsifu mitaani? Anasema anakuja na "Ufalme wa Mungu"? Ni lazima afe.

Hivyo basi, viongozi wa dini wakakutana na wanasiasa, wakahitimisha kwa pamoja: "Afadhali mtu mmoja afe kuliko taifa lote kuharibika." Si kwa sababu alikuwa na kosa, bali kwa sababu aliwafanya waogope – hofu ya kupoteza mamlaka, hofu ya kufichuliwa, hofu ya ukweli.

Yuda Iskariote, rafiki, mwanafunzi, aligeuka kuwa msaliti. Lakini Yuda hakuwa tatizo – alikuwa dalili tu ya uozo mkubwa zaidi: mfumo unaowavuta watu wa kawaida kugeuka kuwa zana za uovu kwa ahadi ya vipande thelathini vya fedha. Hakuna kilicho kipya. Wanaomsaliti wapigania haki kwa maslahi ya muda mfupi wapo kila zama.

Yesu alikamatwa usiku, ili umma usije ukaibuka. Alishtakiwa kwa haraka bila ushahidi, ili sheria itumike kama silaha ya kisasi, si chombo cha haki. Pilato alikiri hana kosa – lakini alikubali apigwe misumari kwa shinikizo la kisiasa. Mfumo ukamwangamiza mtu mmoja, ili uendelee kujilinda.

Lakini haikufa kwake kilichozikwa – bali aibu ya dunia iliyoamua kuua upendo kwa sababu uliwaumbua. Alisulubiwa sio kwa sababu alikuwa mwovu, bali kwa sababu alikuwa mwema kupita kiwango kinachovumiliwa na mamlaka ya kidini na siasa. Na hadi leo, msalaba wake unasimama kama alama ya fedheha ya wanadamu waliomchagua Baraba – mhalifu – badala ya mkombozi.

Kifo cha Yesu si hadithi ya kiroho tu. Ni onyo kwa kila kizazi. Ni sauti inayolia kutoka Golgotha: Je, bado mnaua kwa hofu? Je, bado mnamchoma mtu kwa kuwa anasema ukweli? Je, bado mnamtupa nje anayekemea unafiki?

Ni kioo cha roho ya mwanadamu – cha jinsi hofu, tamaa ya madaraka, na sheria zisizo na huruma zinavyoweza kumsulubisha aliyejaa huruma, ukweli, na ujasiri. Ni fumbo la mateso ya haki katika ulimwengu usio na haki. Ni kelele ya kimya inayouliza: Je, bado mngeweza kumsulubisha leo?

Kwa hiyo, msalaba haukuwa mwisho. Ulikuwa mwanzo wa swali linalokataa kufa: Tunaweza kuwa upande wa ukweli, hata ukituua?


.....................

Hadeeth ya Yesu kufia msalabani sio sahihi bado ushahidi wa dhahili haupo, hizo hadeeth zilie anzishwa na MT Paulo baada ya Yesu kutoweka duniani Quran tukufu katika sura ya 4:157 inaeleza ukweli kuhusu Yesu:

Qur'an 4:157 inasema:

"Na kwa sababu ya kauli yao: ‘Sisi tumemwua Masihi Isa mwana wa Maryamu, Mtume wa Mwenyezi Mungu.’ Lakini hawakumwua wala hawakumsulubu, bali walifanana naye. Na hakika wale waliotofautiana juu ya jambo hilo bila ya yakini yoyote, hawana elimu juu ya hilo ila kufuata dhana tu. Wala hawakumwua kwa yakini."

Aya hii inakanusha madai ya Wayahudi waliodai kuwa walimsulubisha na kumuua Nabii Isa (Yesu). Qur’an inaweka wazi kwamba hawakumwua, bali mtu mwingine alifanana naye na akasulubiwa badala yake.

 

[The redemeer]

Hadeeth ya kufia msalabani sio sahihi bado ushahidi wa dhahili haupo.

Wwe wasema,

 

[Che mittoga]

Lingine;
Kulikuwa na mabishano kati ya Wafalisayo na Wasadukayo:

Wafalisayo waliamini baada ya kifo kuna ufufuo na kiyama cha wafu

Wadadukayo waliamini baada ya kifo hakuna ufufuo wala kiyama cha wafu:

Yesu Kristo alishuka ili kuthibitisha kweli ya ufufuo na kiyama cha wafu kwa vitendo:

Hii ni kutokana na historia ya Wayahudi:

 

[Innovationtz]

Hadeeth ya Yesu kufia msalabani sio sahihi bado ushahidi wa dhahili haupo, hizo hadeeth zilie anzishwa na MT Paulo baada ya Yesu kutoweka duniani Quran tukufu katika sura ya 4:157 inaeleza ukweli kuhusu Yesu:

Qur'an 4:157 inasema:

"Na kwa sababu ya kauli yao: ‘Sisi tumemwua Masihi Isa mwana wa Maryamu, Mtume wa Mwenyezi Mungu.’ Lakini hawakumwua wala hawakumsulubu, bali walifanana naye. Na hakika wale waliotofautiana juu ya jambo hilo bila ya yakini yoyote, hawana elimu juu ya hilo ila kufuata dhana tu. Wala hawakumwua kwa yakini."

Aya hii inakanusha madai ya Wayahudi waliodai kuwa walimsulubisha na kumuua Nabii Isa (Yesu). Qur’an inaweka wazi kwamba hawakumwua, bali mtu mwingine alifanana naye na akasulubiwa badala yake.

Je suis désole, niseme tu huna akili.