Kwa nini wema utegemee uovu?Hakuna shilingi yenye upande Moja
ili kuwe na juu lazima kuwe na chini
ili kuwe na kulia lazima kuwe na kushoto
ili kuwe na mwanga lazima kuwe na giza
ili kuwe na wema lazima kuwe na uovu
ili mtu aonekane ni mrefu lazima alinganishwe na wafupi.Kwa nini wema utegemee uovu?
Kwani wema hauwezi kutendeka bila uovu?
Kama uovu ni chukizo mbele ya Mungu ingepaswa atunyime uwezo wa kutenda uovu.
Kama ni lazima wema utegemee uovu, basi huyo Mungu hapaswi kuchukizwa na uovu.
Hii ni kweli katika Dunia tunayoishi, yaani kwamba vitu vinaishi in pairs, and they are heterogeneous, lakini kumbuka our world is the only reality of life we know.ili mtu aonekane ni mrefu lazima alinganishwe na wafupi.
Kama watu wote duniani wangekuwa warefu wa kimo sawa basi kusingekuwa na hiyo concept ya mtu mrefu au mfupi,,,ingekuwa watu ni watu tu.
ili kuwe na mwanaume lazima kuwe na mwanamke, ingekuwa watu wote duniani ni wanaume basi hata Hilo neno 'mwanaume' lisingekuwepo maana hiyo concept inalinganisha jinsia.
Kusingekuwa na uovu, hata Hilo neno wema lisingekuwepo na hamna mtu angejua kama jambo flani linalotendeka ni jema au la, kwa maana hatokuwa na idea ya kitu cha tofauti na kinachotendeka.
Ukishajua Kuna uovu basi ndipo utajua pia Kuna wema.
Nakubaliana na wewe kwenye point moja muhimu sana:Hii ni kweli katika Dunia tunayoishi, yaani kwamba vitu vinaishi in pairs, and they are heterogeneous, lakini kumbuka our world is the only reality of life we know.
Kuna uwezekano kabisa kwamba kukawa na aina nyingine ya maisha ambayo things do not exists in pairs and they are perfectly homogeneous, ishu ni kwamba hatujaweza kugundua.
Kwa mantiki hiyo ni kwamba Uovu Unaweza kuwapo kwa kujitegemea, lakini pia Wema waweza kuwapo kwa kujitegemea, and for me i believe that if science and technology is used to the maximum of its full potentials, a heaven can be created where theres unimaginable perfection of goodness such that evil will never even be remembered to have once existed.
Nakubaliana na wewe kwenye point moja muhimu sana:
Ni kweli kabisa kwamba dunia tunayoijua si lazima iwe ndiyo reality pekee inayowezekana.
Lakini hoja yangu haikuwa kuhusu uwezekano wa ulimwengu mwingine — ilikuwa kuhusu logic ya concept yenyewe.
Hata kama kuna aina ya maisha ambayo ni perfectly homogeneous, bado kuna swali la msingi:
👉 Kama hakuna tofauti yoyote, je “utambuzi” wa kitu unatokea vipi?
Kwa sababu concept hutokea pale panapokuwa na distinction.
Bila distinction hakuna definition.
Kwa mfano:
Kama kuna dunia yenye “wema mtupu” bila uwezekano wa uovu —
Je hilo “wema” litaitwaje wema?
Kwa sababu:
Halilinganishwi na kitu kingine
Halichaguliwi juu ya kitu kingine
Halitofautishwi na kitu kingine
Litakuwa tu hali ya kawaida (default state), si maadili.
Hapa ndipo wanafalsafa kama Plato walipojadili kwamba wema unaweza kuwa “form” ya juu kabisa, lakini hata yeye alitumia tofauti kuuelezea.
Na pia Gottfried Wilhelm Leibniz alizungumzia uwezekano wa “best possible world,” lakini bado kulikuwa na mjadala wa kwanini uovu unaonekana kuwepo.
Point yangu ni hii:
Hata kama scientifically tunaweza ku-create environment yenye perfection,
concept ya “perfection” bado inatokana na kulinganisha na imperfection.
Bila possibility ya tofauti, hakuna maana.
Kwa hiyo swali si kama uovu unaweza kuondoka, bali je “wema” utaendelea kuitwa wema kama hakuna hata possibility ya kinyume chake?
Na hapo ndipo mjadala unakuwa wa epistemology (jinsi tunavyojua) si ontology (kitu kuwepo).
Nadhani hapa tunatofautiana si kwenye imagination ya future, bali kwenye logic ya meaning.
Lakini hoja yako ya science ku-create heaven ni interesting sana —
swali litakuwa: je hiyo heaven itakuwa moral goodness au engineered comfort?
Hapo ndipo mjadala unakuwa mzito zaidi 😄
I agree consciousness yetu ni expression ya ulimwengu kujitambua.Yes, that is a very intellectually interesting and fascinating question.
Kuna Sehemu niliwahi kusoma nikakutana na hili swali: is the universe conscious? Kwa mtazamo wangu, naweza kusema kwamba ulimwengu una consciousness kwa sababu sisi binadamu tuna consciousness, na sisi ni sehemu ya ulimwengu. Consciousness yetu si kitu kilicho nje ya ulimwengu, bali ni expression ya ulimwengu kupitia sisi.
Kwa hiyo, kama “heaven” itakuwa matokeo ya sayansi kuondoa ubaya wote na kuunda mazingira ya wema wa kudumu, basi hilo linaweza kuonekana kama engineered comfort. Lakini pia, kwa mtazamo mwingine, linaweza kuwa moral goodness iliyotokana na uwezo wa viumbe wenye utashi na akili. Kwa maana hiyo, haitakuwa kitu bandia kisicho na maana, bali ni hatua ya ulimwengu kujipanga kuelekea hali yenye kupunguza mateso na kuongeza furaha na amani.
Kwa hiyo, kwangu, engineered comfort na moral goodness haipaswi kuonekana kama vitu vinavyopingana.
Kama engineered comfort inatokana na maamuzi ya kimaadili ya viumbe wenye consciousness kupunguza mateso, basi hiyo yenyewe ni expression ya moral goodness. Hivyo, MBINGU ya namna hiyo haitakuwa tu comfort iliyotengenezwa, bali itakuwa ni ACHIEVEMENT ya kimaadili na kiakili ya ulimwengu kupitia viumbe wake.
Ndio ndio nakupata sana mkuu.I agree consciousness yetu ni expression ya ulimwengu kujitambua.
We are a way of the universe knowing itself.
We didn't come into the universe, we've grown out of it. If the universe is a tree, we are not a bird sitting on its branch, we are the branch itself.
Baruch Spinoza alisema Mungu/Asili ni kitu kimoja (substance) ambacho kila kitu ni expression yake.
Kwa hiyo ninakuelewa unaposema:
Kama sisi ni sehemu ya ulimwengu, basi mafanikio yetu ya kimaadili ni mafanikio ya ulimwengu wenyewe.
Lakini hapa kuna swali la muhimu sana
Tukiitengeneza hiyo heaven, na Kama “heaven” hiyo itakuwa hali ambayo:
-Hakuna mateso
-Hakuna uwezekano wa uovu
-Hakuna choice ya kufanya mabaya
Je, bado tutakuwa na maadili?
Kwa sababu maadili yana maana pale ambapo kuna possibility ya kuchagua vinginevyo.
Kama hakuna possibility ya uovu,
basi wema hautakuwa choice — utakuwa necessity.
Na pale ambapo kitu ni necessity, si maadili tena — ni condition tu.
Hoja yangu sio kwamba engineered comfort haiwezi kuwa moral achievement.
Hoja yangu ni hii:
Je moral goodness inaendelea kuwa “moral” kama hakuna tena risk, struggle, au possibility ya kushindwa na kufanya evil?
Kwa mfano:
Kama mtu hawezi kabisa kusema uongo,
je tunamsifu kwa kuwa mkweli?
Au ukweli wake ni default state tu?
Hapa ndipo Kuna distinction:
Engineered comfort inaweza kuondoa mateso.
Lakini moral greatness mara nyingi hutokea katika uwezekano wa kufanya mabaya lakini kuchagua mema.
Bila tension hiyo, je maadili yatabaki na uzito wake?
Kwa hiyo maybe tofauti yetu sio kuhusu heaven kuwezekana au la.
ila ni kuhusu:
Je perfection ya kimaadili inahitaji freedom ya kupotoka?
Au inaweza kuwepo bila possibility ya kinyume chake?
Hapo ndipo mjadala unakuwa wa kina sana — kati ya necessity na freedom.